Lucas 9

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adashic ambi ëbi chuibeneta caido 12tedtsëqui chometanquin Esusën nadopanëdash: —Ëmbi nadatiambocquin nabanacpaden mibitedishun nabanendac. Mayan icsa dapuduemequinc daicsaido bëdamequinc cain mibi capucueniacnoshon mimbi ismebenendac.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Nëbi mibi nideque. Adec capucuenequin chuibenequimbi bëdamebeneta.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Nidquin cueste uidën nidte buanenda. Shictoadte buanenda. Petequid buanenda. Mitsana bedtequid buanenda. Dashcute utsi buanenda. Buanenquio yec dadauidquio nidtan.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Adec nidash mibi yuedquidën shubun puduedshun ëmbi chiacpadomboen nabanec anouidi tabadta.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Mibi nidacno mibi yuedquid nibëdsho isun naden nata. Mimbi tantiaid icsa mibibi cuidadte nec, quequin nidaid putu tasequequin ismeta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Aden chiac nidash abëd icquido abi yuedacno puduedash tabadquin Esusën chiacpadomboen Nuquin Papabëd tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamebenepanëdash.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Adnubien Esusën nabansho isquidon Edodes chuibampanëdash. Edodes Cadidia yacnocquido ancaquid icpanëdash. Aden Esusën nabanaid chuisho tantiashun, ¿Tsudain nepec? Edodesën caquien,
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid padpidec choapash icnui, utsi-utsiec quenubien, Nuquin Papan chuimiampid utsi uincuenoapash icnui, utsi-utsiec quecuededpanëdash, quequin chuipanëdash Esusën nabansho isun chuiquidon Edodes tantiamequin.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Adoaquien: —Mambi uincuentiapimbocnoc Uan mapi budtemiondac. ¿Tsudain ëmbi tantiacmaidquio adobanquid icpec? —quiashic Esus iste bumpanëdash Edodes.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Adashic ambi nidmeboedo Esus yacno padpidec choapanëdash. Choashumbic ambi nabamboedtedi chuibampanëdash. Aden chuibansho tantiash Esus abëd icquido bëyucanec shubu dadpen icquid Betsaida caid anoentsëqui nidpanëdash.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Aido nidsho isun cho-choquidon tsibanampanëdash. Adsho isun Esusën Nuquin Papa yacno tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamepanëdash.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Adashic ushë budtsan Esusbëd icquidombo Esusën dayunquio choshon: —Nëmbo shubu nibëdeque. Shubu utsi-utsiec yacno nidshun pete bedshun pec tabadta, quequin cho-choquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Adoaquien: —Padi. Mimbibi aido pemeban —capanëdash Esusën.
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Ambobi tabadsho chido bacuëbobëdtabi tambanenquio icquimbi dadauidquio, 5000ted icnuc tambampanëdash.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 ambi chiacpadomboen tabadmepanëdash.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Aden tabadmesho isun panëmpi 5tedbëdta nuëcquid daëd sananquin abuc isec: —Mibi bëdambocquid icquin mimbi meniaid nëid pete nec, Papa —quec onqueshun pete cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën caquien abëd icquidon menebampanëdash.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Aden menebanac piash cubudambic napi uaid sandobanquin tsitsan 12ted icnuc Esusbëd icquidon bedbampanëdash.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Adashic, matses nibëdacno abëd icquido icnubi Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash. Adec onqueshumbic: —¿Tsutsi ëbi tsibanquidon ëbi capec? —capanëdash Esusën.
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Adoaquien: —Acten mentoanondaid, Uan padoen Esus nechitec, quenubien, Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimepampidien Esus nechitec, utsibo quenubien, Nuquin Papan chiaid chuimepampid uincuenoaidien Esus nechitec, utsibo queoaposh —quepanëdash abëd icquido.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Adoaquien: —¿Ma, mimbi, tsutsi ëbi cape? —capanëdash Esusën.
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Adoaquien: —Mimbi ëbi tantiaid nëbi utsi chienda —quepanëdash Esus comapenen chiec.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Aden comapenen chiashic Esus: —Ëbi matsesaid icsho natiambocquin mëyantequid iquendabi. Ëbi chieshënquido dadpen iquendac. Nuquin matses tsusio dapabo yec tsusio utsibo yec Nuquin Papan naden nata quequin chiaid chuibanquin tantiamequido yec quec aidtedi ëbi chieshënquido nec. Aidon naden chiendac: ¿Esus chuiquid dapa abentsëcquiobi Nuquin Papan chomiaidta nedic? Aidpenquio nec, quequin ëbi cuesunemependac aidombi. Adoaquini daëdec ushacsho uincuen uaindac —quepanëdash Esus abi uincuen uate chiec.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Aden chiashic: —Ëbi tantiaquid icnuequin ambibi tantiacpadomboen nainquiocquin ëmbi chiacpadomboen nabantiadquidi nec. Ëbi mëyanacpaden mëyanuc unësmane quenquiocquin tantesa uainquiocquid. Ëbi tantiaquidquio iquendac adquid. Nidaidën tabadaiduidi tantiaquid iquec Nuquin Papa yacno nidenquio iquendac.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Cuesunenu cac unësmane quiash Esus tantiaquid nebi queboedi Esus tantiesa nebi quequid unësash Nuquin Papa yacno tabadenquio iquendac. Utsibo, Esus tantiaquid nebi, quiashic abi cuesunenuequid icnuc adecbidi Esus tantiaquid nebi, queoapec. Adquid unësash Nuquin Papa yacno tabadendac.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 ¿Atotsieshun Nuquin Papa yacno tabadaid tantienquio yec nidaidën bëdamboec tabadnuequin bedted-bedtede? Mimbi bedaidënquio Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo mibi iquec.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Esusbëdtabi ambi chiaid tantiaquid nebi nidaidënuësh quetiapimbocquid icsho adquidi ëmbi tantiaid nec, queoatiapimbo iquendabi con pa yacnocquidtedishun tantianubi.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Nad iquendac. Tantiaquiota. Chuinu. Ëbi tantiaquid dadpen yansho ënabicquid utsin-utsinquien isendac —quepanëdash Esus.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Aden chiashic Esus mëdante utsiuc tauadoec ushash Nuquin Papa chiec onquenuec macuësh yacno nidoapanëdash. Petedo, Uan, Acobo aidted buanec macuësh yacno Esus nidpanëdash.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Adec macuësh yacno nidash Nuquin Papa chiec Esus onquenubi aton bësbed aton dashcutebëdi nac-nacquio ushë chënquiacbimboec icpanëdash.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Adsho isnubien badedquio dada utsi daëd choash adquiobidi Esusbëd nidec. Nëidic, Moises, Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid dada uamiampid; utsibic, Edias, Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Aid daëdi Esusbëd tabadquin Nuquin Papan tantiampicpadec Edusaden yacnoshon Esus unës uate ushë chiec onquecuededpanëdash.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Adnubien Esusbëd choboedo abëd icquido 3ted ushcasmash tabadtuidquin Esusbëd utsi daëd nac-nacquiocquid dasiuidacbimboec bed-bedquesho isbededpanëdash.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Esusbëd daëd nidtuidsho isash Petedo nadpanëdash: —Nëmbobi iquec bëdambo iquebique. Nëmbobi mibi tabadmenun abentsëc chotsëcnuc shubumpi uanuna, Icbo. Abentsëc mitsana, utsibic Moisesën na, utsibic Ediasën na, quequin shubu uanuna —quepanëdash Petedo.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Adec Petedo onquenubien abu ushun isadenquiocnoc abitedi bëtimpanëdash. Adsho isash Esusbëd choboedo dacuëdpanëdash.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Adnubien abu ushunuësh onquec: —Nëidic ëbëd icte bunquidquio, con madombo, ëmbi bëdamboen isaidquio neque. Aidën chiaidquio tantiata —quepanëdash Nuquin Papa Esusbëd icquido tedestedshun isenquiocnobi.
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Adec onquiash ënëdambi Esusuidtsëqui nidsho abëd icquidon ispanëdash. Adoshombic Esusbëd icquidon ambi isboed utsibo chienquiocpanëdash.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Adashic badiadash macuësh dapa yacnoësh Esus budsho isash bëquedec matses dadpen cho-chopanëdash.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 — ausente —
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 — ausente —
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Adsho isash choshon mibëd icquido chuiquin, Dapuduemeta, cauidombi. Adoac mayan icsa dapuduemenuequin aidon tanac dapuduenenquio iccosh —quepanëdash dada abentsëc Esus caic.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Adoaquien ambi nianaido caic Esus nadpanëdash: —Nadatiambocquid Nuquin Papa nec, quequin tantiesa mibitedi neque. ¿Tedectsi icshun ëmbi chiacpaden mimbi tantiabempe? ¿Mimbi tantienquiocsho isash tedectsiashini chieshtope? —quetanquin: —Min mado bec cho —Esusën cac aton mado aton papan bëpanëdash.
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Aden bënubi mayan icsan bëcuniac madompi uëdëquiampanëdash.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Adsho isash: —Nuquin Papan nadatiambocquin naid uinsadpambo iquec —quecuededpanëdash isquido.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 Adoaquien: —Chuinu. Bëpiscudenquiocquin tantiaquiota. Matsesacsho nëbi bedmendabi —quepanëdash Esus abi unës uate chiec.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Aden chuisho abëd icquidon tantienquiocpanëdash. Aden tantienquio yec, Mimbi chiaid tantienquio iquembi, quetiapimbo yec otacquio tabadcuededpanëdash abëd icquido.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Adashic: —¿Nuquin Papa yacno nidash chuiquid dapa mitsiquid icpec? —quec Esusbëd icquido onquecuededpanëdash. ¿Ëbida chuiquid dapa icpe? quec ambibi tantiequi adpanëdash.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Adoaquien Esus tantiaquidquio icquin bacuëmpi chomeshun aton dayunquio tabëcash:
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 —Chuiquid dapa icnu, quesa icta. Ëbi tantiaquid icquin nëid bacuëmpi bëdamboen nashunquid iquec ëbi nashunoaquid iquendac. Nuquin Papan chiacpadomboen nabanquid Esus nec, quequin tantiaquidquio iquec ëbi chomiondaid, Nuquin Papa tantiaquidquio icoaindac. Nidaidënuësh utsi nashunquidquio icboedi aidquiobi Nuquin Papan chuiquid dapa icta caindac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Adashic, Uan Esusbëd icquid abentsëc nadpanëdash: —Mayan icsa dapuduemebanquid ispombi. Aidi mayan icsa dapuduemenuec nadposh: “Esus, nadatiambocquin naquidquio mibi cadoque. Mayan icsa dapuduemeta,” cac mayan icsa dapuduemposh. Aidi ëbëd icquidpenquio icsho isun: “Padicnuna,” cauidpombi. ¿Adambi bëdamboen chuipo? —quepanëdash Uan Esus caic.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Adoaquien: —Adquid, Padicnuna, cainda. Nadatiambocquin naquidquio Esus nec quequin abimbo tantiaquin ëmbi nacpadomboen nabanquid icnuc mibipadquid ëbëd icquid neque —quepanëdash Esus Uan caic.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Adashic Esus abi abuc indote ushë chote anoentsëqui yanan, Unësmane quenquio yec nidebi, quequin ambibi tantianec Edusaden yacmi Esus nidoapanëdash.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Adec nidnun ambi bëyucmiaido Esusën abia nidmiac nidaid Samadia caid yacno shubu daëdpactsëc yacno Esusbëd icquido chopanëdash. Choash: —Edusaden yacno Esus nideque. ¿Aidbëd icquido ada mimbi yuedpatsia? —caquien
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Esus isadaidbo nec, quequin yuedenquiocpanëdash Samadia yacnocquidon.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Adoaquien, Acobobëd Uan nadpanëdash: —¿Ënabicquido unësmenuen mimbi nëdëncatequid chome, Papa, quequindambi Nuquin Papa chuipe, Icbo? —quepanëdash.
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Adoaquien: —Padicnuna. ¿Matses unësmenuectabi chodio? —quianec
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 shubu daëdpactsëc yacno nidoapanëdash abëd icquidobëd.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Adec podquedën Esus nidsho abi databëdquid abentsëcshun nadopanëdash: —Mimbi chuibeniacnombobi mibi tsibananec nidendabi —quepanëdash Esus databëdquid abentsëc.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Adoaquien: —Bëdi chëshë aton shëcuën uec. Podochoquidën aton shubu uaic. Aden shubu uainquiocquin Nuquin Papa yacno tabadaid chuibenec nebi —quepanëdash Esus.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Adoshombic: —Ëbi tsibanta —Esusën caquien utsi:
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Adoaquien: —Nuquin Papa yacno tabadnu quequin unësaid chococaquidëmbi ma chococapanuna. Mimbi Nuquin Papa yacno tabadnuequin abi yacno tabadaid tantiaquin mimbi chuibeneta —capanëdash Esusën.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Adashic, utsi nadpanëdash: —Mibipadquid icnuequin mibi tsibanendambi. Con matses nidnu quiacnoba ëbi nidme, Icbo —caquien:
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 —Mibi tsibanu queboedi utsiba tantiec ëbipadquid ictiapimbo mibi icpec —quepanëdash Esus.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.