Lucas 14
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin padiseyobo tsusio dapa isedec Esus puduedsho isun, Nëid ushën natemaid icnuc Esusën bëdamenushe queshun isnuequin padiseyobo utsibo tabadquin caimbededpanëdash.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Aden caimbedednubien podo nidte chedo bidisquiaid uano tsadsho isun Esusën:
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 —¿Chonoadtemaid ushën daicsambocquid bëdamenquiocte ushë nec, quequinda mimbi tantiape? —caquien
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 abi caimbededquido otacquio tabadcuededpanëdash. Adec aido otacquio tabadcuedednubien podo nidte chedo bidisquiaid dada Esusën bedshun bëdameshun: —Nidec nid —cac bëdambo yec nidpanëdash.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Aden aid nidmeshun abi bëdamenushe quequin caimbededquido caic: —¿Chonoadtemaid ushën nua uëdëshcaidën min baca ampaëdacsho isun badedquio bedtanquin indoenquioda mimbi ictsia? —quepanëdash Esus.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Aden chuisho tantiash adquiobidi otacquio tabadcuededpanëdash.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Adashic, tsusiobon dayunquio tsadsho isash, Chuiquid dapa nec, utsibo quetsiash, quec padiseyobo cho-choec, quequin tantiashun Esusën nadopanëdash:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Pec cho, cac choshon tsadte bëtinenda. Tsadte mimbi bëtinambien shubu icbon ambi pec cho caid utsi mibi chuiquid tsusio chosho
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 isun: “Chuiquid dapa choeque. Uano tabadad,” icbon cac icsamboen naombi quiash natiaic uano tsadpec mibi.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Naden nata. Pec cho, cac choash utsiuc tsadbudta. Adsho isun: “Uano mibi tsadeque. Nëmbo, chuiquidbëd tsadec cho,” capec mibi shubu icbon.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Chuiquidbimboecsho ispashuni, quequid Nuquin Papa yacno choacsho adquid ambi namiaid Nuquin Papan icmendac. Nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno choacsho chuiquid Nuquin Papan mibi icmendac —quepanëdash Esus abëdta yuedaido caic.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Aden aido chuishumbic abi yuedquid Esus nadpanëdash: —Pemenu, quequin mibëd icquid min utsibo aton na dadpen icquidouidi pec cho cainda. Aido pemiac, mibi pec cho caoaic.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Pemenu, quequin aton na nibëdquido, daicsaidobëdta bëshuaido pec cho cata.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Adquido mibi cuidquin pemetiapimbo iquec. Adquido pemiash, Bëdambo iquebi, mibi quepec. Nuquin Papa yacno nidash puduedsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac —quepanëdash Esus abi yuedquid caic.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Aden Esusën chuisho tantiash abëdtan pec tsadquid abentsëc: —Nuquin Papa yacno nidshun abëdtambi pec bëdambo iquebi —quepanëdash.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Adoaquien aidi tantiamenuen utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Yuednu, quequin nadënquio pec chota, quequin ambi yuedtequid dadpen chuiposh.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ambi chiacpadën ushë chonoc: ‘Ëmbi chuiboedtedi pec cho quequin chuitanta,’ cac aton yua nidposh.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Adec nidshun chuituidaquien: ‘Nidtiapimbo iquebi,’ queposh abitedi. Abia chuituidaid abentsëc nadposh: ‘Ëmbi sëuëmboed dëdabi nidtiapimbo iquebi,’ queposh.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Utsibic: ‘Baca bedshun, Bëdamboen nimbanquinda buaneque. Isnu,’ queshun isedtanenquiocquin ambi bedboed nimbameposh.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Utsibic: ‘Con chido bedombique. Nidenquio iquebi,’ queposh.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Aden chuisho tantiash nidshun aidon chiacpaden aton yuan icbo chuioaposh. Adsho tantiash nëishun icbon: ‘Ëmbi isedacmaido yacno nidshun, Pec cho, cata. Aton na nibëdquidbëdta daicsaid, bëshuaid chedo chuitan,’ cac aton yua nidposh.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Nidshun chuitanec aidobëdi choshon, ‘Mimbi chuiboedo bëombi. Aido icnubi abi tabadte iquec,’ queposh yua.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Adoaquien: ‘Shubu ënëdacno nidshun ëmbi chuibocpadquido isun bëoata ma con shubun tsucus-tsucustsëcquio yec ma adquido tabadpanuna.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Abia ëmbi pec cho caidon ëbëdtambi petiapimbo iquendac,’ queposh icbo —quepanëdash Esus.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Adashic, nidsho matses dadpenshun tsibanac abi choacmi bidiadshun isec Esus nadpanëdash:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 —Ëbipadquio icnuequid aton papabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo iquec. Adecbidi, aton titabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton chidobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi aton bacuëbobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton utsibobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Unësmane quiash mëyanac dayactiapimbocquid ëbipadquio ictiapimbo icoaindac —quepanëdash Esus.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Aden chiec Esus abi onquec: —¿Shubu uanu, queshun abia shubu uaid isec, Nëidtenquio nanu, queshun aidtedquiobidi bëshun toccashun shubu uainquioda icpec?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Aden tantienquiocquidën abentse-abentsen bë-bëtsëcquin baded naintiapimbo iquec.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Adsho isun utsibon mamënshumpec. Bëdamboen isun shubu uaquidpadquid, Esuspadquio icnu, queshun ëmbi chiaid bëdamboen tantiabenash adquiobidi icpec. Ëbi tantiauidtsëcquid ëbipadquio ictiapimbo iquec.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Adembi chuinu. Tantiata: ‘Mibëd icquidobëd cuesnanuec chuiquid utsi nëmbo cho-choec,’ quesho tantiashun nëmbobi icquido chuiquidën naden tantiapec: ‘Ëbëd icquido daëdpactsëc iquec. Aidtedtsëqui iquec dayacquiocquid icquin chuiquid utsi abëd icquido cuemepec, queshun ma chobono,’ quequin caimpec.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Padnuen, abëd icquido dayactiapimbo icsho isun chuiquidën: Chuiquid utsi bëquedtanta. Bëquedshun, Mibëdi ictsiabi. Ëbëd icquido chuiquid icta, ëbi chuiquid quiosh, quequin chuita, quequin chuiposh.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Adembidi ëbipadquio icnuequidon bëdamboen tantiata. ¿Ëbi chuiquid Esus nec, quequin ambi chiacpadendambi nabampeba? Ai, adonona, queshun adota. Adoesa, Esuspadquiocquid nebi, quenda —quepanëdash Esus abi tsibananquido chiec.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Aden chiashic Esus nadpanëdash: —Sa batambo iquec. Casecac utsibëd daëdash batambo iquec. ¿Sa batapentsëcquiocquid casecac batamboda icpadic?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Padenquio. Secatequid adquid nendac. Adecbidi Esuspadquio icnu quiash ëbipadquio yanesa chian anëdënquequid nësiatequid nendac. Adquid ictiapimbo iquebi, quequin, Tantianu, queshun tantiacpadomboen nabanta —quepanëdash Esus.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.