Lucas 14
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC
1 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin padiseyobo tsusio dapa isedec Esus puduedsho isun, Nëid ushën natemaid icnuc Esusën bëdamenushe queshun isnuequin padiseyobo utsibo tabadquin caimbededpanëdash.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Aden caimbedednubien podo nidte chedo bidisquiaid uano tsadsho isun Esusën:
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 —¿Chonoadtemaid ushën daicsambocquid bëdamenquiocte ushë nec, quequinda mimbi tantiape? —caquien
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 abi caimbededquido otacquio tabadcuededpanëdash. Adec aido otacquio tabadcuedednubien podo nidte chedo bidisquiaid dada Esusën bedshun bëdameshun: —Nidec nid —cac bëdambo yec nidpanëdash.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Aden aid nidmeshun abi bëdamenushe quequin caimbededquido caic: —¿Chonoadtemaid ushën nua uëdëshcaidën min baca ampaëdacsho isun badedquio bedtanquin indoenquioda mimbi ictsia? —quepanëdash Esus.
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Aden chuisho tantiash adquiobidi otacquio tabadcuededpanëdash.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Adashic, tsusiobon dayunquio tsadsho isash, Chuiquid dapa nec, utsibo quetsiash, quec padiseyobo cho-choec, quequin tantiashun Esusën nadopanëdash:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 —Pec cho, cac choshon tsadte bëtinenda. Tsadte mimbi bëtinambien shubu icbon ambi pec cho caid utsi mibi chuiquid tsusio chosho
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 isun: “Chuiquid dapa choeque. Uano tabadad,” icbon cac icsamboen naombi quiash natiaic uano tsadpec mibi.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Naden nata. Pec cho, cac choash utsiuc tsadbudta. Adsho isun: “Uano mibi tsadeque. Nëmbo, chuiquidbëd tsadec cho,” capec mibi shubu icbon.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Chuiquidbimboecsho ispashuni, quequid Nuquin Papa yacno choacsho adquid ambi namiaid Nuquin Papan icmendac. Nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno choacsho chuiquid Nuquin Papan mibi icmendac —quepanëdash Esus abëdta yuedaido caic.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Aden aido chuishumbic abi yuedquid Esus nadpanëdash: —Pemenu, quequin mibëd icquid min utsibo aton na dadpen icquidouidi pec cho cainda. Aido pemiac, mibi pec cho caoaic.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Pemenu, quequin aton na nibëdquido, daicsaidobëdta bëshuaido pec cho cata.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Adquido mibi cuidquin pemetiapimbo iquec. Adquido pemiash, Bëdambo iquebi, mibi quepec. Nuquin Papa yacno nidash puduedsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac —quepanëdash Esus abi yuedquid caic.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Aden Esusën chuisho tantiash abëdtan pec tsadquid abentsëc: —Nuquin Papa yacno nidshun abëdtambi pec bëdambo iquebi —quepanëdash.
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Adoaquien aidi tantiamenuen utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Yuednu, quequin nadënquio pec chota, quequin ambi yuedtequid dadpen chuiposh.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Ambi chiacpadën ushë chonoc: ‘Ëmbi chuiboedtedi pec cho quequin chuitanta,’ cac aton yua nidposh.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Adec nidshun chuituidaquien: ‘Nidtiapimbo iquebi,’ queposh abitedi. Abia chuituidaid abentsëc nadposh: ‘Ëmbi sëuëmboed dëdabi nidtiapimbo iquebi,’ queposh.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Utsibic: ‘Baca bedshun, Bëdamboen nimbanquinda buaneque. Isnu,’ queshun isedtanenquiocquin ambi bedboed nimbameposh.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Utsibic: ‘Con chido bedombique. Nidenquio iquebi,’ queposh.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Aden chuisho tantiash nidshun aidon chiacpaden aton yuan icbo chuioaposh. Adsho tantiash nëishun icbon: ‘Ëmbi isedacmaido yacno nidshun, Pec cho, cata. Aton na nibëdquidbëdta daicsaid, bëshuaid chedo chuitan,’ cac aton yua nidposh.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 “Nidshun chuitanec aidobëdi choshon, ‘Mimbi chuiboedo bëombi. Aido icnubi abi tabadte iquec,’ queposh yua.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Adoaquien: ‘Shubu ënëdacno nidshun ëmbi chuibocpadquido isun bëoata ma con shubun tsucus-tsucustsëcquio yec ma adquido tabadpanuna.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Abia ëmbi pec cho caidon ëbëdtambi petiapimbo iquendac,’ queposh icbo —quepanëdash Esus.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Adashic, nidsho matses dadpenshun tsibanac abi choacmi bidiadshun isec Esus nadpanëdash:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 —Ëbipadquio icnuequid aton papabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo iquec. Adecbidi, aton titabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton chidobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi aton bacuëbobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton utsibobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Unësmane quiash mëyanac dayactiapimbocquid ëbipadquio ictiapimbo icoaindac —quepanëdash Esus.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Aden chiec Esus abi onquec: —¿Shubu uanu, queshun abia shubu uaid isec, Nëidtenquio nanu, queshun aidtedquiobidi bëshun toccashun shubu uainquioda icpec?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Aden tantienquiocquidën abentse-abentsen bë-bëtsëcquin baded naintiapimbo iquec.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Adsho isun utsibon mamënshumpec. Bëdamboen isun shubu uaquidpadquid, Esuspadquio icnu, queshun ëmbi chiaid bëdamboen tantiabenash adquiobidi icpec. Ëbi tantiauidtsëcquid ëbipadquio ictiapimbo iquec.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Adembi chuinu. Tantiata: ‘Mibëd icquidobëd cuesnanuec chuiquid utsi nëmbo cho-choec,’ quesho tantiashun nëmbobi icquido chuiquidën naden tantiapec: ‘Ëbëd icquido daëdpactsëc iquec. Aidtedtsëqui iquec dayacquiocquid icquin chuiquid utsi abëd icquido cuemepec, queshun ma chobono,’ quequin caimpec.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Padnuen, abëd icquido dayactiapimbo icsho isun chuiquidën: Chuiquid utsi bëquedtanta. Bëquedshun, Mibëdi ictsiabi. Ëbëd icquido chuiquid icta, ëbi chuiquid quiosh, quequin chuita, quequin chuiposh.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Adembidi ëbipadquio icnuequidon bëdamboen tantiata. ¿Ëbi chuiquid Esus nec, quequin ambi chiacpadendambi nabampeba? Ai, adonona, queshun adota. Adoesa, Esuspadquiocquid nebi, quenda —quepanëdash Esus abi tsibananquido chiec.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Aden chiashic Esus nadpanëdash: —Sa batambo iquec. Casecac utsibëd daëdash batambo iquec. ¿Sa batapentsëcquiocquid casecac batamboda icpadic?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Padenquio. Secatequid adquid nendac. Adecbidi Esuspadquio icnu quiash ëbipadquio yanesa chian anëdënquequid nësiatequid nendac. Adquid ictiapimbo iquebi, quequin, Tantianu, queshun tantiacpadomboen nabanta —quepanëdash Esus.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.