Lucas 14
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin padiseyobo tsusio dapa isedec Esus puduedsho isun, Nëid ushën natemaid icnuc Esusën bëdamenushe queshun isnuequin padiseyobo utsibo tabadquin caimbededpanëdash.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Aden caimbedednubien podo nidte chedo bidisquiaid uano tsadsho isun Esusën:
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 —¿Chonoadtemaid ushën daicsambocquid bëdamenquiocte ushë nec, quequinda mimbi tantiape? —caquien
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 abi caimbededquido otacquio tabadcuededpanëdash. Adec aido otacquio tabadcuedednubien podo nidte chedo bidisquiaid dada Esusën bedshun bëdameshun: —Nidec nid —cac bëdambo yec nidpanëdash.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Aden aid nidmeshun abi bëdamenushe quequin caimbededquido caic: —¿Chonoadtemaid ushën nua uëdëshcaidën min baca ampaëdacsho isun badedquio bedtanquin indoenquioda mimbi ictsia? —quepanëdash Esus.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Aden chuisho tantiash adquiobidi otacquio tabadcuededpanëdash.
6 A isto nada puderam responder.
7 Adashic, tsusiobon dayunquio tsadsho isash, Chuiquid dapa nec, utsibo quetsiash, quec padiseyobo cho-choec, quequin tantiashun Esusën nadopanëdash:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 —Pec cho, cac choshon tsadte bëtinenda. Tsadte mimbi bëtinambien shubu icbon ambi pec cho caid utsi mibi chuiquid tsusio chosho
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 isun: “Chuiquid dapa choeque. Uano tabadad,” icbon cac icsamboen naombi quiash natiaic uano tsadpec mibi.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Naden nata. Pec cho, cac choash utsiuc tsadbudta. Adsho isun: “Uano mibi tsadeque. Nëmbo, chuiquidbëd tsadec cho,” capec mibi shubu icbon.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Chuiquidbimboecsho ispashuni, quequid Nuquin Papa yacno choacsho adquid ambi namiaid Nuquin Papan icmendac. Nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno choacsho chuiquid Nuquin Papan mibi icmendac —quepanëdash Esus abëdta yuedaido caic.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Aden aido chuishumbic abi yuedquid Esus nadpanëdash: —Pemenu, quequin mibëd icquid min utsibo aton na dadpen icquidouidi pec cho cainda. Aido pemiac, mibi pec cho caoaic.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Pemenu, quequin aton na nibëdquido, daicsaidobëdta bëshuaido pec cho cata.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Adquido mibi cuidquin pemetiapimbo iquec. Adquido pemiash, Bëdambo iquebi, mibi quepec. Nuquin Papa yacno nidash puduedsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac —quepanëdash Esus abi yuedquid caic.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Aden Esusën chuisho tantiash abëdtan pec tsadquid abentsëc: —Nuquin Papa yacno nidshun abëdtambi pec bëdambo iquebi —quepanëdash.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Adoaquien aidi tantiamenuen utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Yuednu, quequin nadënquio pec chota, quequin ambi yuedtequid dadpen chuiposh.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ambi chiacpadën ushë chonoc: ‘Ëmbi chuiboedtedi pec cho quequin chuitanta,’ cac aton yua nidposh.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Adec nidshun chuituidaquien: ‘Nidtiapimbo iquebi,’ queposh abitedi. Abia chuituidaid abentsëc nadposh: ‘Ëmbi sëuëmboed dëdabi nidtiapimbo iquebi,’ queposh.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Utsibic: ‘Baca bedshun, Bëdamboen nimbanquinda buaneque. Isnu,’ queshun isedtanenquiocquin ambi bedboed nimbameposh.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Utsibic: ‘Con chido bedombique. Nidenquio iquebi,’ queposh.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Aden chuisho tantiash nidshun aidon chiacpaden aton yuan icbo chuioaposh. Adsho tantiash nëishun icbon: ‘Ëmbi isedacmaido yacno nidshun, Pec cho, cata. Aton na nibëdquidbëdta daicsaid, bëshuaid chedo chuitan,’ cac aton yua nidposh.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Nidshun chuitanec aidobëdi choshon, ‘Mimbi chuiboedo bëombi. Aido icnubi abi tabadte iquec,’ queposh yua.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Adoaquien: ‘Shubu ënëdacno nidshun ëmbi chuibocpadquido isun bëoata ma con shubun tsucus-tsucustsëcquio yec ma adquido tabadpanuna.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Abia ëmbi pec cho caidon ëbëdtambi petiapimbo iquendac,’ queposh icbo —quepanëdash Esus.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Adashic, nidsho matses dadpenshun tsibanac abi choacmi bidiadshun isec Esus nadpanëdash:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Ëbipadquio icnuequid aton papabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo iquec. Adecbidi, aton titabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton chidobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi aton bacuëbobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton utsibobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Unësmane quiash mëyanac dayactiapimbocquid ëbipadquio ictiapimbo icoaindac —quepanëdash Esus.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Aden chiec Esus abi onquec: —¿Shubu uanu, queshun abia shubu uaid isec, Nëidtenquio nanu, queshun aidtedquiobidi bëshun toccashun shubu uainquioda icpec?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Aden tantienquiocquidën abentse-abentsen bë-bëtsëcquin baded naintiapimbo iquec.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Adsho isun utsibon mamënshumpec. Bëdamboen isun shubu uaquidpadquid, Esuspadquio icnu, queshun ëmbi chiaid bëdamboen tantiabenash adquiobidi icpec. Ëbi tantiauidtsëcquid ëbipadquio ictiapimbo iquec.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Adembi chuinu. Tantiata: ‘Mibëd icquidobëd cuesnanuec chuiquid utsi nëmbo cho-choec,’ quesho tantiashun nëmbobi icquido chuiquidën naden tantiapec: ‘Ëbëd icquido daëdpactsëc iquec. Aidtedtsëqui iquec dayacquiocquid icquin chuiquid utsi abëd icquido cuemepec, queshun ma chobono,’ quequin caimpec.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Padnuen, abëd icquido dayactiapimbo icsho isun chuiquidën: Chuiquid utsi bëquedtanta. Bëquedshun, Mibëdi ictsiabi. Ëbëd icquido chuiquid icta, ëbi chuiquid quiosh, quequin chuita, quequin chuiposh.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Adembidi ëbipadquio icnuequidon bëdamboen tantiata. ¿Ëbi chuiquid Esus nec, quequin ambi chiacpadendambi nabampeba? Ai, adonona, queshun adota. Adoesa, Esuspadquiocquid nebi, quenda —quepanëdash Esus abi tsibananquido chiec.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Aden chiashic Esus nadpanëdash: —Sa batambo iquec. Casecac utsibëd daëdash batambo iquec. ¿Sa batapentsëcquiocquid casecac batamboda icpadic?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Padenquio. Secatequid adquid nendac. Adecbidi Esuspadquio icnu quiash ëbipadquio yanesa chian anëdënquequid nësiatequid nendac. Adquid ictiapimbo iquebi, quequin, Tantianu, queshun tantiacpadomboen nabanta —quepanëdash Esus.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.