Lucas 14

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin padiseyobo tsusio dapa isedec Esus puduedsho isun, Nëid ushën natemaid icnuc Esusën bëdamenushe queshun isnuequin padiseyobo utsibo tabadquin caimbededpanëdash.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Aden caimbedednubien podo nidte chedo bidisquiaid uano tsadsho isun Esusën:
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 —¿Chonoadtemaid ushën daicsambocquid bëdamenquiocte ushë nec, quequinda mimbi tantiape? —caquien
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 abi caimbededquido otacquio tabadcuededpanëdash. Adec aido otacquio tabadcuedednubien podo nidte chedo bidisquiaid dada Esusën bedshun bëdameshun: —Nidec nid —cac bëdambo yec nidpanëdash.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Aden aid nidmeshun abi bëdamenushe quequin caimbededquido caic: —¿Chonoadtemaid ushën nua uëdëshcaidën min baca ampaëdacsho isun badedquio bedtanquin indoenquioda mimbi ictsia? —quepanëdash Esus.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Aden chuisho tantiash adquiobidi otacquio tabadcuededpanëdash.
6 A isto nada puderam responder.
7 Adashic, tsusiobon dayunquio tsadsho isash, Chuiquid dapa nec, utsibo quetsiash, quec padiseyobo cho-choec, quequin tantiashun Esusën nadopanëdash:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Pec cho, cac choshon tsadte bëtinenda. Tsadte mimbi bëtinambien shubu icbon ambi pec cho caid utsi mibi chuiquid tsusio chosho
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 isun: “Chuiquid dapa choeque. Uano tabadad,” icbon cac icsamboen naombi quiash natiaic uano tsadpec mibi.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Naden nata. Pec cho, cac choash utsiuc tsadbudta. Adsho isun: “Uano mibi tsadeque. Nëmbo, chuiquidbëd tsadec cho,” capec mibi shubu icbon.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Chuiquidbimboecsho ispashuni, quequid Nuquin Papa yacno choacsho adquid ambi namiaid Nuquin Papan icmendac. Nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno choacsho chuiquid Nuquin Papan mibi icmendac —quepanëdash Esus abëdta yuedaido caic.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Aden aido chuishumbic abi yuedquid Esus nadpanëdash: —Pemenu, quequin mibëd icquid min utsibo aton na dadpen icquidouidi pec cho cainda. Aido pemiac, mibi pec cho caoaic.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Pemenu, quequin aton na nibëdquido, daicsaidobëdta bëshuaido pec cho cata.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Adquido mibi cuidquin pemetiapimbo iquec. Adquido pemiash, Bëdambo iquebi, mibi quepec. Nuquin Papa yacno nidash puduedsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac —quepanëdash Esus abi yuedquid caic.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Aden Esusën chuisho tantiash abëdtan pec tsadquid abentsëc: —Nuquin Papa yacno nidshun abëdtambi pec bëdambo iquebi —quepanëdash.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Adoaquien aidi tantiamenuen utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Yuednu, quequin nadënquio pec chota, quequin ambi yuedtequid dadpen chuiposh.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ambi chiacpadën ushë chonoc: ‘Ëmbi chuiboedtedi pec cho quequin chuitanta,’ cac aton yua nidposh.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Adec nidshun chuituidaquien: ‘Nidtiapimbo iquebi,’ queposh abitedi. Abia chuituidaid abentsëc nadposh: ‘Ëmbi sëuëmboed dëdabi nidtiapimbo iquebi,’ queposh.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Utsibic: ‘Baca bedshun, Bëdamboen nimbanquinda buaneque. Isnu,’ queshun isedtanenquiocquin ambi bedboed nimbameposh.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Utsibic: ‘Con chido bedombique. Nidenquio iquebi,’ queposh.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Aden chuisho tantiash nidshun aidon chiacpaden aton yuan icbo chuioaposh. Adsho tantiash nëishun icbon: ‘Ëmbi isedacmaido yacno nidshun, Pec cho, cata. Aton na nibëdquidbëdta daicsaid, bëshuaid chedo chuitan,’ cac aton yua nidposh.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Nidshun chuitanec aidobëdi choshon, ‘Mimbi chuiboedo bëombi. Aido icnubi abi tabadte iquec,’ queposh yua.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Adoaquien: ‘Shubu ënëdacno nidshun ëmbi chuibocpadquido isun bëoata ma con shubun tsucus-tsucustsëcquio yec ma adquido tabadpanuna.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Abia ëmbi pec cho caidon ëbëdtambi petiapimbo iquendac,’ queposh icbo —quepanëdash Esus.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Adashic, nidsho matses dadpenshun tsibanac abi choacmi bidiadshun isec Esus nadpanëdash:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Ëbipadquio icnuequid aton papabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo iquec. Adecbidi, aton titabëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton chidobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi aton bacuëbobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic. Adecbidi, aton utsibobëduidi icquid iquec ëbipadquio ictiapimbo icoaic.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Unësmane quiash mëyanac dayactiapimbocquid ëbipadquio ictiapimbo icoaindac —quepanëdash Esus.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Aden chiec Esus abi onquec: —¿Shubu uanu, queshun abia shubu uaid isec, Nëidtenquio nanu, queshun aidtedquiobidi bëshun toccashun shubu uainquioda icpec?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Aden tantienquiocquidën abentse-abentsen bë-bëtsëcquin baded naintiapimbo iquec.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Adsho isun utsibon mamënshumpec. Bëdamboen isun shubu uaquidpadquid, Esuspadquio icnu, queshun ëmbi chiaid bëdamboen tantiabenash adquiobidi icpec. Ëbi tantiauidtsëcquid ëbipadquio ictiapimbo iquec.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Adembi chuinu. Tantiata: ‘Mibëd icquidobëd cuesnanuec chuiquid utsi nëmbo cho-choec,’ quesho tantiashun nëmbobi icquido chuiquidën naden tantiapec: ‘Ëbëd icquido daëdpactsëc iquec. Aidtedtsëqui iquec dayacquiocquid icquin chuiquid utsi abëd icquido cuemepec, queshun ma chobono,’ quequin caimpec.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Padnuen, abëd icquido dayactiapimbo icsho isun chuiquidën: Chuiquid utsi bëquedtanta. Bëquedshun, Mibëdi ictsiabi. Ëbëd icquido chuiquid icta, ëbi chuiquid quiosh, quequin chuita, quequin chuiposh.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Adembidi ëbipadquio icnuequidon bëdamboen tantiata. ¿Ëbi chuiquid Esus nec, quequin ambi chiacpadendambi nabampeba? Ai, adonona, queshun adota. Adoesa, Esuspadquiocquid nebi, quenda —quepanëdash Esus abi tsibananquido chiec.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Aden chiashic Esus nadpanëdash: —Sa batambo iquec. Casecac utsibëd daëdash batambo iquec. ¿Sa batapentsëcquiocquid casecac batamboda icpadic?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Padenquio. Secatequid adquid nendac. Adecbidi Esuspadquio icnu quiash ëbipadquio yanesa chian anëdënquequid nësiatequid nendac. Adquid ictiapimbo iquebi, quequin, Tantianu, queshun tantiacpadomboen nabanta —quepanëdash Esus.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.