João 11
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Udeya yacnuësh Esus cuembon Dasado Esusën utsibimboecquid unëstiadtsëcquio yanac caondash. Shubu dadpen icquid Betania caid yacnocquid niondash. Aidbëd icquid aton chuchu daëd icpondash. Abentsëc Madta icnuc utsi Madia icpondash.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Madian aton manëdaidën ucbanquin Esus tanoshcabi icnuc adec aton utsi unëstiadtsëcquio yanac caondash.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Adnubien aton chuchun: —Esus chuitan —cac aton matsesën Esus chuituidpondash. —Mimbi con utsi caidquio unëstiadtsëcquio yanoshe. En isec cho —catuidpondash.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Adoaquien Esus: —Chiata. ¿Unësash chodquequionoshida Dasado nepadiash? Padenquien iquec. “Ma matses: ‘Nuquin Papa bëdambo iquec. Ambi chomiondaid aton Madombotsen bëdambo iquec,’ quenu,” queshun naindambi —quepondash.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Adbosh Dasado aton chuchubëdta tantiaquidquio yequi
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 badedquio nidenquio yec anobi daëdec ushpondash Esus.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Daëdec ushumbic Esusën: —Nuqui icbocno Udeya caidën padpidec nidnu. Nid —capondashi.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Adoaquimbi: —Icbo, ma mibi anoshon cuënoten seshunetsempondac. ¿Anobidida nidtiad? ¿Ada: “Seshunequionoshe,” cadec? —capondambi.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Adshumbic Esusën padpiden ompoacbimboen chuioapondash. —Ëmbi con utsi caid Dasado ushtoaccoshe. Isucumec nidnu. Nid —quesho
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 tantiashini: —Ma ushnu. Ushash isucunquid —quepondac.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Esusën Dasado unësaid chuinubi Dasado ushe dantsëccondambi.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Adnubien Esusën sebadënquio chuipondash. —Dasado unësaccosh.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 “Bëdamec nidtiadquidi niobi” ¿quepectabi ique? Padenquio. Mibi caic: “Ma nëidon ëbi bëdamboen tantianu,” queshun Dasado unëso istanambo iccombique. Nëbi mibi ismec nidnu. Nid
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 —caquien: —Ai, abëdquiobi unësec nidnu. Nid —quiampondash Tomas anin abi ushëmbi daëdpambo tishaid. Adanec abitedi nidondash.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Adashic unësacno anoentsëqui Esus chopondash. Choshon: —Unësacsho chococash daëd-daëdquiec ushobi —quetsëcquiec onquecuededsho tantiatuidpondash.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Adnubien: —Esus choec —quesho tantiash Madta bëquedec chopondash aton chibi Madia shubuno sedenquec tsadnubi.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Choequien Esus bëquedec: —Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh, Icbo. Con utsi unësosh.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mimbi chiacpadomboen Nuquin Papan nëbi natsiash —quepondash Madta: —¿Ada con utsi uincuemetsia? —quequin chuitiadquio yequi.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Adoaquien Esusën: —Min utsi uincuenendac —capondash.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Adsho tantiash: —“Ai, yuecash unësaido abitedimbo uincuemete ushën con utsi uincuenendac,” quequin tantiembi —quepondash Madta.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Adsho tantiashun Esusën: —Ëbibi matses unësaid uincuemequidquio nebi. Ëmbi tantiacpadënquio uincuenendac. Aden ëbi tantiaquido unësacsho uincuemendambi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ëmbi adoac Nuquin Papa yacno ëbëdi tabadendac padpidec unëstiapimbo yec. Ëmbi aden chuisho tantiash: “Ai, abimbo mimbi caindac,” ¿quequinda tantie? —capondash Esusën.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Adoaquien Madta: —Ai, adembi tantiembi. “Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidien mibi nec. Nuquin Papan Madombo mibi nec. Con tsusedpabon dada uaquin chuipampidquien nec,” mibi caombi —quetanec
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 nidpondash aton chibi chiec. Nidshun: —Nëmbo cho, chibi. Chuinu —cac aton chibi choshobien: —Esus chosh. Mibi iste bunoshe. En isec cho, chibi —caquien
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Esus bëquednuec badedi choquin istuidpondash.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Shubu dadpen yacnombo choabi icsho Madtan bëquedacnobi Esus tabadsho Madiantsen istuidpondash.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Adec Madia nidsho isun chococacnobi sedencaic nide danquin abëd sedenquenuequidon tsibanampac caondash.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Adnubien Madia Esus istuidtanec dayumbudec sedenquiampondash aton utsi tantiec. Adec shubitanec ënëdash: —Mibi unësquio iccoc, Icbo. Bëdambo icquid mibi nec. Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh —quepondash Madia Esus caic.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Adnubien Madia tsibanec cho-choec con matses chuiquido sedenquetuidpondash. Madiabëd sedenquecuededsho istanec: —Ai, unësquio icnuc nec —quiash Esus abitsen shubiantiadtsëcquio icpondash.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Adec shubiantiadtsëcquio tsadacnuëshien Esus: —¿Mitsimbo mimbi chococaye? En isnu. Nid —quepondash. Adoac: —En isec cho —quianec nidnubien
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 shubinidequi nidpondash Esus.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Adec shubinidsho isumbien: —Ma Dasado unësquio icnuc shubieyoc —cabampondash con matses chuiquidon.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Adnubien utsibo: —¿Atotsieshun bëshuaid bëdamiondaidëmbi Dasado unëso bëdamenquio icposh? —quepondash.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Nidquimbi chococacno istuidequi Esus shubiantiadtsëcquio yanoapondash. Nidaid cuënoteuidpambo icquid macuësh tsimpiduc shëcuë uaidën unësaid nauedshun cuënote dapan bëtinacnuësh shubiantiadtsëcquio iccondash.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Adashien Esus: —Cuënote bidiacquin shëcuë shëcne —quepondash. Adsho tantiash unësaidën chuchu Madta: —Padi. Ënden pisenashe. Chococash mabi daëd-daëdquiec ushboc —quepondash.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Adoaquien Esus: —Dacuëdenda. Mambi mibi chuiboc. Mimbi: “Nuquin Papan Madombobien mibi nec,” ëbi casho: “Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho mimbi isendac,” mambi mibi capaboc. En na. Baded bëcune —cac
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 cuënote shëcuë bëtinaid shëcnequin bëcunepondash.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ëmbi otacquio chianiaid mimbi tantioc. Ëbi datsidadaido tantiamenuen nëbi comapenec onquequin mibi chiembi. “Mibi chuitanquin ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isun: ‘Nuquin Papan chomiaidien nec,’ quequin ma nëidon ëbi tantianu,” queshun comapenec onquequin mibi chiembi, Papa. Padi, aidtedtsëqui mibi chiombi, Papa —quepondash Esus.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Adtanquimbien comapenen cuënquin: —Dasado, puduenec cho —capondash.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Adoaquien Dasado badedquio puduenanec chopondash abi dashcute dataniacchobi. Unësacsho uesquin dashcuten datanetanquin dashcuten abi bëpucacchobi chopondash. Adec chosho istanquin: —Baded dashcute dachic. Ma nidnu —capondash Esusën.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Aden Esusën ënden unësaidquiobi uincuemesho isashien Madia tsibanec sedenquec cho-choboedo abentse-abentsec: —Nuquin Papan chomiaidien Esus nec —quiampondash.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Adnubien utsin Edusaden yacno nidshun Esus chieshënquido padiseyobo chuituidpac caondash. —Esusën unësaid uincuemiosh —quepondash.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Adsho tantiatanquimbien chuiquid dapan abëdtan chuiquid utsibo cho-chomepac caondash padiseyobo yec tsusio dapabo yec quenuc. Aden cho-chomiash tabadec onquepac caondash. —¿Mitsipadotiad? Nuquin matses ismequin comapenen tantiaquin dadpen nabampac caosh.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Aden Esusën nabansho isun nuqui ëmiabi icsho nuquin matsesën abitedishun abi chuiquid dapa Esus icmetsiash. Adnubien nuqui yuaquido Doma yacnocquidon ambi chuiquid icmiacmaidquio chuiquid yansho isun nëishun nuqui acshun siatsiash. Nuquitedi acshun siatanquin Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid dapatsen uesquin chic-chictsiash. ¿Mitsipadotiad Esus? —quepac caondash chieshëmënquido.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Adnubien abëdtan chuiquido chuiquid dapambo aid setan icquin Caipas caidëntsen chuipac caondash. —¿Midapadotsëcquien mimbi chiendac? Tantiadentsëcquio icnuc ma mimbi chuipaboc.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. ¿Atotsi quec: “Abitedi unës uaindac,” mibi quepe? Ma nuquin matses abitedi unës uainquio icnueshun Esusded unës uamenuna —quepac caondash chuiquid dapambo abëdtan chuiquido chiec.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Aden chuiquin ambembi chiambo Nuquin Papan oncamiac Nuquin Papan chiaidquio aden chuipac caondash. —Nëid setan abëdtan chuiquido chuiquid dapambo nec —queshun Nuquin Papan aden oncamiaqui Caipas onquepanëdash. —Matses cuidmenquio icnuec con Madoded cuidadec unësendac —queshun Nuquin Papan Caipas aden oncamepanëdash.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Aden Caipasën chuinëdaid tantiaquin ëmbitsen chuinu. Tantia. ¿Isadaidbouidtsëqui cuidmenquio icnuecta Esus abided cuidadec unëstiondash? Padenquio. —Matses utsitsen abi tantiaquid yansho isun abëdi tabadmenuec Esusded cuidadec unëspondash —quequin tantiembi. Nëbi Caipasën chuisho tantiashun tsusiobon chiaid chuinu.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Aden Caipasën Esus unës uamete chuisho tantiashien Esus chieshënquido: —Nëbimbobien Esus unës uametiad —quecuededpac caondash.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 —Tsusiobon mibi adosh —quesho tantiatanequien chieshëmënquido ismenquio yec Esus cuempondash. Cuenequi nidaid utsin nidash masi dapa yacno anoentsëqui shubu dadpen icquid Epadain caid yacno nidpondash. Ambo tabadquin ëbi chedo Esusën chuibampondash.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Epadain caid yacno tabadnubien Nuquin Papan con tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantiec cuëdënuec Edusaden yacno con matses nidanepac caondash. Cuëdënec taëabi icnuc mishtemaid mishquidoba Edusaden yacno nidanepac caondash. —Mabi tsusion nesmenu. “Mishtemaid mishquid tsusion nesmiabi icquid cuëdëntemaid,” quedeneque —quianec nidanepac caondash.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.