João 11

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Udeya yacnuësh Esus cuembon Dasado Esusën utsibimboecquid unëstiadtsëcquio yanac caondash. Shubu dadpen icquid Betania caid yacnocquid niondash. Aidbëd icquid aton chuchu daëd icpondash. Abentsëc Madta icnuc utsi Madia icpondash.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Madian aton manëdaidën ucbanquin Esus tanoshcabi icnuc adec aton utsi unëstiadtsëcquio yanac caondash.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Adnubien aton chuchun: —Esus chuitan —cac aton matsesën Esus chuituidpondash. —Mimbi con utsi caidquio unëstiadtsëcquio yanoshe. En isec cho —catuidpondash.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Adoaquien Esus: —Chiata. ¿Unësash chodquequionoshida Dasado nepadiash? Padenquien iquec. “Ma matses: ‘Nuquin Papa bëdambo iquec. Ambi chomiondaid aton Madombotsen bëdambo iquec,’ quenu,” queshun naindambi —quepondash.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Adbosh Dasado aton chuchubëdta tantiaquidquio yequi
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 badedquio nidenquio yec anobi daëdec ushpondash Esus.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Daëdec ushumbic Esusën: —Nuqui icbocno Udeya caidën padpidec nidnu. Nid —capondashi.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Adoaquimbi: —Icbo, ma mibi anoshon cuënoten seshunetsempondac. ¿Anobidida nidtiad? ¿Ada: “Seshunequionoshe,” cadec? —capondambi.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Adshumbic Esusën padpiden ompoacbimboen chuioapondash. —Ëmbi con utsi caid Dasado ushtoaccoshe. Isucumec nidnu. Nid —quesho
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 tantiashini: —Ma ushnu. Ushash isucunquid —quepondac.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Esusën Dasado unësaid chuinubi Dasado ushe dantsëccondambi.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Adnubien Esusën sebadënquio chuipondash. —Dasado unësaccosh.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 “Bëdamec nidtiadquidi niobi” ¿quepectabi ique? Padenquio. Mibi caic: “Ma nëidon ëbi bëdamboen tantianu,” queshun Dasado unëso istanambo iccombique. Nëbi mibi ismec nidnu. Nid
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 —caquien: —Ai, abëdquiobi unësec nidnu. Nid —quiampondash Tomas anin abi ushëmbi daëdpambo tishaid. Adanec abitedi nidondash.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Adashic unësacno anoentsëqui Esus chopondash. Choshon: —Unësacsho chococash daëd-daëdquiec ushobi —quetsëcquiec onquecuededsho tantiatuidpondash.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Adnubien: —Esus choec —quesho tantiash Madta bëquedec chopondash aton chibi Madia shubuno sedenquec tsadnubi.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Choequien Esus bëquedec: —Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh, Icbo. Con utsi unësosh.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Mimbi chiacpadomboen Nuquin Papan nëbi natsiash —quepondash Madta: —¿Ada con utsi uincuemetsia? —quequin chuitiadquio yequi.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Adoaquien Esusën: —Min utsi uincuenendac —capondash.
23 Jesus disse a ela:
24 Adsho tantiash: —“Ai, yuecash unësaido abitedimbo uincuemete ushën con utsi uincuenendac,” quequin tantiembi —quepondash Madta.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Adsho tantiashun Esusën: —Ëbibi matses unësaid uincuemequidquio nebi. Ëmbi tantiacpadënquio uincuenendac. Aden ëbi tantiaquido unësacsho uincuemendambi.
25 Então Jesus declarou:
26 Ëmbi adoac Nuquin Papa yacno ëbëdi tabadendac padpidec unëstiapimbo yec. Ëmbi aden chuisho tantiash: “Ai, abimbo mimbi caindac,” ¿quequinda tantie? —capondash Esusën.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Adoaquien Madta: —Ai, adembi tantiembi. “Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidien mibi nec. Nuquin Papan Madombo mibi nec. Con tsusedpabon dada uaquin chuipampidquien nec,” mibi caombi —quetanec
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 nidpondash aton chibi chiec. Nidshun: —Nëmbo cho, chibi. Chuinu —cac aton chibi choshobien: —Esus chosh. Mibi iste bunoshe. En isec cho, chibi —caquien
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Esus bëquednuec badedi choquin istuidpondash.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Shubu dadpen yacnombo choabi icsho Madtan bëquedacnobi Esus tabadsho Madiantsen istuidpondash.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Adec Madia nidsho isun chococacnobi sedencaic nide danquin abëd sedenquenuequidon tsibanampac caondash.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Adnubien Madia Esus istuidtanec dayumbudec sedenquiampondash aton utsi tantiec. Adec shubitanec ënëdash: —Mibi unësquio iccoc, Icbo. Bëdambo icquid mibi nec. Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh —quepondash Madia Esus caic.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Adnubien Madia tsibanec cho-choec con matses chuiquido sedenquetuidpondash. Madiabëd sedenquecuededsho istanec: —Ai, unësquio icnuc nec —quiash Esus abitsen shubiantiadtsëcquio icpondash.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Adec shubiantiadtsëcquio tsadacnuëshien Esus: —¿Mitsimbo mimbi chococaye? En isnu. Nid —quepondash. Adoac: —En isec cho —quianec nidnubien
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 shubinidequi nidpondash Esus.
35 Jesus chorou.
36 Adec shubinidsho isumbien: —Ma Dasado unësquio icnuc shubieyoc —cabampondash con matses chuiquidon.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Adnubien utsibo: —¿Atotsieshun bëshuaid bëdamiondaidëmbi Dasado unëso bëdamenquio icposh? —quepondash.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nidquimbi chococacno istuidequi Esus shubiantiadtsëcquio yanoapondash. Nidaid cuënoteuidpambo icquid macuësh tsimpiduc shëcuë uaidën unësaid nauedshun cuënote dapan bëtinacnuësh shubiantiadtsëcquio iccondash.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Adashien Esus: —Cuënote bidiacquin shëcuë shëcne —quepondash. Adsho tantiash unësaidën chuchu Madta: —Padi. Ënden pisenashe. Chococash mabi daëd-daëdquiec ushboc —quepondash.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Adoaquien Esus: —Dacuëdenda. Mambi mibi chuiboc. Mimbi: “Nuquin Papan Madombobien mibi nec,” ëbi casho: “Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho mimbi isendac,” mambi mibi capaboc. En na. Baded bëcune —cac
40 Jesus respondeu:
41 cuënote shëcuë bëtinaid shëcnequin bëcunepondash.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ëmbi otacquio chianiaid mimbi tantioc. Ëbi datsidadaido tantiamenuen nëbi comapenec onquequin mibi chiembi. “Mibi chuitanquin ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isun: ‘Nuquin Papan chomiaidien nec,’ quequin ma nëidon ëbi tantianu,” queshun comapenec onquequin mibi chiembi, Papa. Padi, aidtedtsëqui mibi chiombi, Papa —quepondash Esus.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Adtanquimbien comapenen cuënquin: —Dasado, puduenec cho —capondash.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Adoaquien Dasado badedquio puduenanec chopondash abi dashcute dataniacchobi. Unësacsho uesquin dashcuten datanetanquin dashcuten abi bëpucacchobi chopondash. Adec chosho istanquin: —Baded dashcute dachic. Ma nidnu —capondash Esusën.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Aden Esusën ënden unësaidquiobi uincuemesho isashien Madia tsibanec sedenquec cho-choboedo abentse-abentsec: —Nuquin Papan chomiaidien Esus nec —quiampondash.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Adnubien utsin Edusaden yacno nidshun Esus chieshënquido padiseyobo chuituidpac caondash. —Esusën unësaid uincuemiosh —quepondash.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Adsho tantiatanquimbien chuiquid dapan abëdtan chuiquid utsibo cho-chomepac caondash padiseyobo yec tsusio dapabo yec quenuc. Aden cho-chomiash tabadec onquepac caondash. —¿Mitsipadotiad? Nuquin matses ismequin comapenen tantiaquin dadpen nabampac caosh.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Aden Esusën nabansho isun nuqui ëmiabi icsho nuquin matsesën abitedishun abi chuiquid dapa Esus icmetsiash. Adnubien nuqui yuaquido Doma yacnocquidon ambi chuiquid icmiacmaidquio chuiquid yansho isun nëishun nuqui acshun siatsiash. Nuquitedi acshun siatanquin Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid dapatsen uesquin chic-chictsiash. ¿Mitsipadotiad Esus? —quepac caondash chieshëmënquido.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Adnubien abëdtan chuiquido chuiquid dapambo aid setan icquin Caipas caidëntsen chuipac caondash. —¿Midapadotsëcquien mimbi chiendac? Tantiadentsëcquio icnuc ma mimbi chuipaboc.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. ¿Atotsi quec: “Abitedi unës uaindac,” mibi quepe? Ma nuquin matses abitedi unës uainquio icnueshun Esusded unës uamenuna —quepac caondash chuiquid dapambo abëdtan chuiquido chiec.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Aden chuiquin ambembi chiambo Nuquin Papan oncamiac Nuquin Papan chiaidquio aden chuipac caondash. —Nëid setan abëdtan chuiquido chuiquid dapambo nec —queshun Nuquin Papan aden oncamiaqui Caipas onquepanëdash. —Matses cuidmenquio icnuec con Madoded cuidadec unësendac —queshun Nuquin Papan Caipas aden oncamepanëdash.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Aden Caipasën chuinëdaid tantiaquin ëmbitsen chuinu. Tantia. ¿Isadaidbouidtsëqui cuidmenquio icnuecta Esus abided cuidadec unëstiondash? Padenquio. —Matses utsitsen abi tantiaquid yansho isun abëdi tabadmenuec Esusded cuidadec unëspondash —quequin tantiembi. Nëbi Caipasën chuisho tantiashun tsusiobon chiaid chuinu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Aden Caipasën Esus unës uamete chuisho tantiashien Esus chieshënquido: —Nëbimbobien Esus unës uametiad —quecuededpac caondash.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 —Tsusiobon mibi adosh —quesho tantiatanequien chieshëmënquido ismenquio yec Esus cuempondash. Cuenequi nidaid utsin nidash masi dapa yacno anoentsëqui shubu dadpen icquid Epadain caid yacno nidpondash. Ambo tabadquin ëbi chedo Esusën chuibampondash.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Epadain caid yacno tabadnubien Nuquin Papan con tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantiec cuëdënuec Edusaden yacno con matses nidanepac caondash. Cuëdënec taëabi icnuc mishtemaid mishquidoba Edusaden yacno nidanepac caondash. —Mabi tsusion nesmenu. “Mishtemaid mishquid tsusion nesmiabi icquid cuëdëntemaid,” quedeneque —quianec nidanepac caondash.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 — ausente —
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.