João 11

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Udeya yacnuësh Esus cuembon Dasado Esusën utsibimboecquid unëstiadtsëcquio yanac caondash. Shubu dadpen icquid Betania caid yacnocquid niondash. Aidbëd icquid aton chuchu daëd icpondash. Abentsëc Madta icnuc utsi Madia icpondash.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Madian aton manëdaidën ucbanquin Esus tanoshcabi icnuc adec aton utsi unëstiadtsëcquio yanac caondash.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Adnubien aton chuchun: —Esus chuitan —cac aton matsesën Esus chuituidpondash. —Mimbi con utsi caidquio unëstiadtsëcquio yanoshe. En isec cho —catuidpondash.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Adoaquien Esus: —Chiata. ¿Unësash chodquequionoshida Dasado nepadiash? Padenquien iquec. “Ma matses: ‘Nuquin Papa bëdambo iquec. Ambi chomiondaid aton Madombotsen bëdambo iquec,’ quenu,” queshun naindambi —quepondash.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Adbosh Dasado aton chuchubëdta tantiaquidquio yequi
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 badedquio nidenquio yec anobi daëdec ushpondash Esus.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Daëdec ushumbic Esusën: —Nuqui icbocno Udeya caidën padpidec nidnu. Nid —capondashi.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Adoaquimbi: —Icbo, ma mibi anoshon cuënoten seshunetsempondac. ¿Anobidida nidtiad? ¿Ada: “Seshunequionoshe,” cadec? —capondambi.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Adshumbic Esusën padpiden ompoacbimboen chuioapondash. —Ëmbi con utsi caid Dasado ushtoaccoshe. Isucumec nidnu. Nid —quesho
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 tantiashini: —Ma ushnu. Ushash isucunquid —quepondac.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Esusën Dasado unësaid chuinubi Dasado ushe dantsëccondambi.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Adnubien Esusën sebadënquio chuipondash. —Dasado unësaccosh.
14 Então Jesus disse claramente:
15 “Bëdamec nidtiadquidi niobi” ¿quepectabi ique? Padenquio. Mibi caic: “Ma nëidon ëbi bëdamboen tantianu,” queshun Dasado unëso istanambo iccombique. Nëbi mibi ismec nidnu. Nid
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 —caquien: —Ai, abëdquiobi unësec nidnu. Nid —quiampondash Tomas anin abi ushëmbi daëdpambo tishaid. Adanec abitedi nidondash.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Adashic unësacno anoentsëqui Esus chopondash. Choshon: —Unësacsho chococash daëd-daëdquiec ushobi —quetsëcquiec onquecuededsho tantiatuidpondash.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Adnubien: —Esus choec —quesho tantiash Madta bëquedec chopondash aton chibi Madia shubuno sedenquec tsadnubi.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Choequien Esus bëquedec: —Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh, Icbo. Con utsi unësosh.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Mimbi chiacpadomboen Nuquin Papan nëbi natsiash —quepondash Madta: —¿Ada con utsi uincuemetsia? —quequin chuitiadquio yequi.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Adoaquien Esusën: —Min utsi uincuenendac —capondash.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Adsho tantiash: —“Ai, yuecash unësaido abitedimbo uincuemete ushën con utsi uincuenendac,” quequin tantiembi —quepondash Madta.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Adsho tantiashun Esusën: —Ëbibi matses unësaid uincuemequidquio nebi. Ëmbi tantiacpadënquio uincuenendac. Aden ëbi tantiaquido unësacsho uincuemendambi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ëmbi adoac Nuquin Papa yacno ëbëdi tabadendac padpidec unëstiapimbo yec. Ëmbi aden chuisho tantiash: “Ai, abimbo mimbi caindac,” ¿quequinda tantie? —capondash Esusën.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Adoaquien Madta: —Ai, adembi tantiembi. “Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidien mibi nec. Nuquin Papan Madombo mibi nec. Con tsusedpabon dada uaquin chuipampidquien nec,” mibi caombi —quetanec
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 nidpondash aton chibi chiec. Nidshun: —Nëmbo cho, chibi. Chuinu —cac aton chibi choshobien: —Esus chosh. Mibi iste bunoshe. En isec cho, chibi —caquien
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Esus bëquednuec badedi choquin istuidpondash.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Shubu dadpen yacnombo choabi icsho Madtan bëquedacnobi Esus tabadsho Madiantsen istuidpondash.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Adec Madia nidsho isun chococacnobi sedencaic nide danquin abëd sedenquenuequidon tsibanampac caondash.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Adnubien Madia Esus istuidtanec dayumbudec sedenquiampondash aton utsi tantiec. Adec shubitanec ënëdash: —Mibi unësquio iccoc, Icbo. Bëdambo icquid mibi nec. Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh —quepondash Madia Esus caic.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Adnubien Madia tsibanec cho-choec con matses chuiquido sedenquetuidpondash. Madiabëd sedenquecuededsho istanec: —Ai, unësquio icnuc nec —quiash Esus abitsen shubiantiadtsëcquio icpondash.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Adec shubiantiadtsëcquio tsadacnuëshien Esus: —¿Mitsimbo mimbi chococaye? En isnu. Nid —quepondash. Adoac: —En isec cho —quianec nidnubien
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 shubinidequi nidpondash Esus.
35 Jesus chorou.
36 Adec shubinidsho isumbien: —Ma Dasado unësquio icnuc shubieyoc —cabampondash con matses chuiquidon.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Adnubien utsibo: —¿Atotsieshun bëshuaid bëdamiondaidëmbi Dasado unëso bëdamenquio icposh? —quepondash.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Nidquimbi chococacno istuidequi Esus shubiantiadtsëcquio yanoapondash. Nidaid cuënoteuidpambo icquid macuësh tsimpiduc shëcuë uaidën unësaid nauedshun cuënote dapan bëtinacnuësh shubiantiadtsëcquio iccondash.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Adashien Esus: —Cuënote bidiacquin shëcuë shëcne —quepondash. Adsho tantiash unësaidën chuchu Madta: —Padi. Ënden pisenashe. Chococash mabi daëd-daëdquiec ushboc —quepondash.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Adoaquien Esus: —Dacuëdenda. Mambi mibi chuiboc. Mimbi: “Nuquin Papan Madombobien mibi nec,” ëbi casho: “Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho mimbi isendac,” mambi mibi capaboc. En na. Baded bëcune —cac
40 Jesus respondeu:
41 cuënote shëcuë bëtinaid shëcnequin bëcunepondash.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ëmbi otacquio chianiaid mimbi tantioc. Ëbi datsidadaido tantiamenuen nëbi comapenec onquequin mibi chiembi. “Mibi chuitanquin ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isun: ‘Nuquin Papan chomiaidien nec,’ quequin ma nëidon ëbi tantianu,” queshun comapenec onquequin mibi chiembi, Papa. Padi, aidtedtsëqui mibi chiombi, Papa —quepondash Esus.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Adtanquimbien comapenen cuënquin: —Dasado, puduenec cho —capondash.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Adoaquien Dasado badedquio puduenanec chopondash abi dashcute dataniacchobi. Unësacsho uesquin dashcuten datanetanquin dashcuten abi bëpucacchobi chopondash. Adec chosho istanquin: —Baded dashcute dachic. Ma nidnu —capondash Esusën.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Aden Esusën ënden unësaidquiobi uincuemesho isashien Madia tsibanec sedenquec cho-choboedo abentse-abentsec: —Nuquin Papan chomiaidien Esus nec —quiampondash.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Adnubien utsin Edusaden yacno nidshun Esus chieshënquido padiseyobo chuituidpac caondash. —Esusën unësaid uincuemiosh —quepondash.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Adsho tantiatanquimbien chuiquid dapan abëdtan chuiquid utsibo cho-chomepac caondash padiseyobo yec tsusio dapabo yec quenuc. Aden cho-chomiash tabadec onquepac caondash. —¿Mitsipadotiad? Nuquin matses ismequin comapenen tantiaquin dadpen nabampac caosh.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Aden Esusën nabansho isun nuqui ëmiabi icsho nuquin matsesën abitedishun abi chuiquid dapa Esus icmetsiash. Adnubien nuqui yuaquido Doma yacnocquidon ambi chuiquid icmiacmaidquio chuiquid yansho isun nëishun nuqui acshun siatsiash. Nuquitedi acshun siatanquin Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid dapatsen uesquin chic-chictsiash. ¿Mitsipadotiad Esus? —quepac caondash chieshëmënquido.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Adnubien abëdtan chuiquido chuiquid dapambo aid setan icquin Caipas caidëntsen chuipac caondash. —¿Midapadotsëcquien mimbi chiendac? Tantiadentsëcquio icnuc ma mimbi chuipaboc.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. ¿Atotsi quec: “Abitedi unës uaindac,” mibi quepe? Ma nuquin matses abitedi unës uainquio icnueshun Esusded unës uamenuna —quepac caondash chuiquid dapambo abëdtan chuiquido chiec.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Aden chuiquin ambembi chiambo Nuquin Papan oncamiac Nuquin Papan chiaidquio aden chuipac caondash. —Nëid setan abëdtan chuiquido chuiquid dapambo nec —queshun Nuquin Papan aden oncamiaqui Caipas onquepanëdash. —Matses cuidmenquio icnuec con Madoded cuidadec unësendac —queshun Nuquin Papan Caipas aden oncamepanëdash.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Aden Caipasën chuinëdaid tantiaquin ëmbitsen chuinu. Tantia. ¿Isadaidbouidtsëqui cuidmenquio icnuecta Esus abided cuidadec unëstiondash? Padenquio. —Matses utsitsen abi tantiaquid yansho isun abëdi tabadmenuec Esusded cuidadec unëspondash —quequin tantiembi. Nëbi Caipasën chuisho tantiashun tsusiobon chiaid chuinu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Aden Caipasën Esus unës uamete chuisho tantiashien Esus chieshënquido: —Nëbimbobien Esus unës uametiad —quecuededpac caondash.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 —Tsusiobon mibi adosh —quesho tantiatanequien chieshëmënquido ismenquio yec Esus cuempondash. Cuenequi nidaid utsin nidash masi dapa yacno anoentsëqui shubu dadpen icquid Epadain caid yacno nidpondash. Ambo tabadquin ëbi chedo Esusën chuibampondash.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Epadain caid yacno tabadnubien Nuquin Papan con tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantiec cuëdënuec Edusaden yacno con matses nidanepac caondash. Cuëdënec taëabi icnuc mishtemaid mishquidoba Edusaden yacno nidanepac caondash. —Mabi tsusion nesmenu. “Mishtemaid mishquid tsusion nesmiabi icquid cuëdëntemaid,” quedeneque —quianec nidanepac caondash.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 — ausente —
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 — ausente —
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.