João 11
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Udeya yacnuësh Esus cuembon Dasado Esusën utsibimboecquid unëstiadtsëcquio yanac caondash. Shubu dadpen icquid Betania caid yacnocquid niondash. Aidbëd icquid aton chuchu daëd icpondash. Abentsëc Madta icnuc utsi Madia icpondash.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Madian aton manëdaidën ucbanquin Esus tanoshcabi icnuc adec aton utsi unëstiadtsëcquio yanac caondash.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Adnubien aton chuchun: —Esus chuitan —cac aton matsesën Esus chuituidpondash. —Mimbi con utsi caidquio unëstiadtsëcquio yanoshe. En isec cho —catuidpondash.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Adoaquien Esus: —Chiata. ¿Unësash chodquequionoshida Dasado nepadiash? Padenquien iquec. “Ma matses: ‘Nuquin Papa bëdambo iquec. Ambi chomiondaid aton Madombotsen bëdambo iquec,’ quenu,” queshun naindambi —quepondash.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Adbosh Dasado aton chuchubëdta tantiaquidquio yequi
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 badedquio nidenquio yec anobi daëdec ushpondash Esus.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Daëdec ushumbic Esusën: —Nuqui icbocno Udeya caidën padpidec nidnu. Nid —capondashi.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Adoaquimbi: —Icbo, ma mibi anoshon cuënoten seshunetsempondac. ¿Anobidida nidtiad? ¿Ada: “Seshunequionoshe,” cadec? —capondambi.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Adshumbic Esusën padpiden ompoacbimboen chuioapondash. —Ëmbi con utsi caid Dasado ushtoaccoshe. Isucumec nidnu. Nid —quesho
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 tantiashini: —Ma ushnu. Ushash isucunquid —quepondac.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Esusën Dasado unësaid chuinubi Dasado ushe dantsëccondambi.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Adnubien Esusën sebadënquio chuipondash. —Dasado unësaccosh.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 “Bëdamec nidtiadquidi niobi” ¿quepectabi ique? Padenquio. Mibi caic: “Ma nëidon ëbi bëdamboen tantianu,” queshun Dasado unëso istanambo iccombique. Nëbi mibi ismec nidnu. Nid
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 —caquien: —Ai, abëdquiobi unësec nidnu. Nid —quiampondash Tomas anin abi ushëmbi daëdpambo tishaid. Adanec abitedi nidondash.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Adashic unësacno anoentsëqui Esus chopondash. Choshon: —Unësacsho chococash daëd-daëdquiec ushobi —quetsëcquiec onquecuededsho tantiatuidpondash.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Adnubien: —Esus choec —quesho tantiash Madta bëquedec chopondash aton chibi Madia shubuno sedenquec tsadnubi.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Choequien Esus bëquedec: —Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh, Icbo. Con utsi unësosh.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mimbi chiacpadomboen Nuquin Papan nëbi natsiash —quepondash Madta: —¿Ada con utsi uincuemetsia? —quequin chuitiadquio yequi.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Adoaquien Esusën: —Min utsi uincuenendac —capondash.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Adsho tantiash: —“Ai, yuecash unësaido abitedimbo uincuemete ushën con utsi uincuenendac,” quequin tantiembi —quepondash Madta.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Adsho tantiashun Esusën: —Ëbibi matses unësaid uincuemequidquio nebi. Ëmbi tantiacpadënquio uincuenendac. Aden ëbi tantiaquido unësacsho uincuemendambi.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ëmbi adoac Nuquin Papa yacno ëbëdi tabadendac padpidec unëstiapimbo yec. Ëmbi aden chuisho tantiash: “Ai, abimbo mimbi caindac,” ¿quequinda tantie? —capondash Esusën.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Adoaquien Madta: —Ai, adembi tantiembi. “Nuquin Papa yacnuësh choquid Quidistu caidien mibi nec. Nuquin Papan Madombo mibi nec. Con tsusedpabon dada uaquin chuipampidquien nec,” mibi caombi —quetanec
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 nidpondash aton chibi chiec. Nidshun: —Nëmbo cho, chibi. Chuinu —cac aton chibi choshobien: —Esus chosh. Mibi iste bunoshe. En isec cho, chibi —caquien
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Esus bëquednuec badedi choquin istuidpondash.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Shubu dadpen yacnombo choabi icsho Madtan bëquedacnobi Esus tabadsho Madiantsen istuidpondash.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Adec Madia nidsho isun chococacnobi sedencaic nide danquin abëd sedenquenuequidon tsibanampac caondash.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Adnubien Madia Esus istuidtanec dayumbudec sedenquiampondash aton utsi tantiec. Adec shubitanec ënëdash: —Mibi unësquio iccoc, Icbo. Bëdambo icquid mibi nec. Mibi icnuc con utsi unësenquio ictsenosh —quepondash Madia Esus caic.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Adnubien Madia tsibanec cho-choec con matses chuiquido sedenquetuidpondash. Madiabëd sedenquecuededsho istanec: —Ai, unësquio icnuc nec —quiash Esus abitsen shubiantiadtsëcquio icpondash.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Adec shubiantiadtsëcquio tsadacnuëshien Esus: —¿Mitsimbo mimbi chococaye? En isnu. Nid —quepondash. Adoac: —En isec cho —quianec nidnubien
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 shubinidequi nidpondash Esus.
35 Jesus chorou.
36 Adec shubinidsho isumbien: —Ma Dasado unësquio icnuc shubieyoc —cabampondash con matses chuiquidon.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Adnubien utsibo: —¿Atotsieshun bëshuaid bëdamiondaidëmbi Dasado unëso bëdamenquio icposh? —quepondash.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Nidquimbi chococacno istuidequi Esus shubiantiadtsëcquio yanoapondash. Nidaid cuënoteuidpambo icquid macuësh tsimpiduc shëcuë uaidën unësaid nauedshun cuënote dapan bëtinacnuësh shubiantiadtsëcquio iccondash.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Adashien Esus: —Cuënote bidiacquin shëcuë shëcne —quepondash. Adsho tantiash unësaidën chuchu Madta: —Padi. Ënden pisenashe. Chococash mabi daëd-daëdquiec ushboc —quepondash.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Adoaquien Esus: —Dacuëdenda. Mambi mibi chuiboc. Mimbi: “Nuquin Papan Madombobien mibi nec,” ëbi casho: “Ëmbi comapenen tantiaquin nabansho mimbi isendac,” mambi mibi capaboc. En na. Baded bëcune —cac
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 cuënote shëcuë bëtinaid shëcnequin bëcunepondash.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ëmbi otacquio chianiaid mimbi tantioc. Ëbi datsidadaido tantiamenuen nëbi comapenec onquequin mibi chiembi. “Mibi chuitanquin ëmbi comapenen tantiaquin nabansho isun: ‘Nuquin Papan chomiaidien nec,’ quequin ma nëidon ëbi tantianu,” queshun comapenec onquequin mibi chiembi, Papa. Padi, aidtedtsëqui mibi chiombi, Papa —quepondash Esus.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Adtanquimbien comapenen cuënquin: —Dasado, puduenec cho —capondash.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Adoaquien Dasado badedquio puduenanec chopondash abi dashcute dataniacchobi. Unësacsho uesquin dashcuten datanetanquin dashcuten abi bëpucacchobi chopondash. Adec chosho istanquin: —Baded dashcute dachic. Ma nidnu —capondash Esusën.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Aden Esusën ënden unësaidquiobi uincuemesho isashien Madia tsibanec sedenquec cho-choboedo abentse-abentsec: —Nuquin Papan chomiaidien Esus nec —quiampondash.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Adnubien utsin Edusaden yacno nidshun Esus chieshënquido padiseyobo chuituidpac caondash. —Esusën unësaid uincuemiosh —quepondash.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Adsho tantiatanquimbien chuiquid dapan abëdtan chuiquid utsibo cho-chomepac caondash padiseyobo yec tsusio dapabo yec quenuc. Aden cho-chomiash tabadec onquepac caondash. —¿Mitsipadotiad? Nuquin matses ismequin comapenen tantiaquin dadpen nabampac caosh.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Aden Esusën nabansho isun nuqui ëmiabi icsho nuquin matsesën abitedishun abi chuiquid dapa Esus icmetsiash. Adnubien nuqui yuaquido Doma yacnocquidon ambi chuiquid icmiacmaidquio chuiquid yansho isun nëishun nuqui acshun siatsiash. Nuquitedi acshun siatanquin Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid dapatsen uesquin chic-chictsiash. ¿Mitsipadotiad Esus? —quepac caondash chieshëmënquido.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Adnubien abëdtan chuiquido chuiquid dapambo aid setan icquin Caipas caidëntsen chuipac caondash. —¿Midapadotsëcquien mimbi chiendac? Tantiadentsëcquio icnuc ma mimbi chuipaboc.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Tantia. Mibi bëdamboen chuinu. ¿Atotsi quec: “Abitedi unës uaindac,” mibi quepe? Ma nuquin matses abitedi unës uainquio icnueshun Esusded unës uamenuna —quepac caondash chuiquid dapambo abëdtan chuiquido chiec.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Aden chuiquin ambembi chiambo Nuquin Papan oncamiac Nuquin Papan chiaidquio aden chuipac caondash. —Nëid setan abëdtan chuiquido chuiquid dapambo nec —queshun Nuquin Papan aden oncamiaqui Caipas onquepanëdash. —Matses cuidmenquio icnuec con Madoded cuidadec unësendac —queshun Nuquin Papan Caipas aden oncamepanëdash.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Aden Caipasën chuinëdaid tantiaquin ëmbitsen chuinu. Tantia. ¿Isadaidbouidtsëqui cuidmenquio icnuecta Esus abided cuidadec unëstiondash? Padenquio. —Matses utsitsen abi tantiaquid yansho isun abëdi tabadmenuec Esusded cuidadec unëspondash —quequin tantiembi. Nëbi Caipasën chuisho tantiashun tsusiobon chiaid chuinu.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Aden Caipasën Esus unës uamete chuisho tantiashien Esus chieshënquido: —Nëbimbobien Esus unës uametiad —quecuededpac caondash.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 —Tsusiobon mibi adosh —quesho tantiatanequien chieshëmënquido ismenquio yec Esus cuempondash. Cuenequi nidaid utsin nidash masi dapa yacno anoentsëqui shubu dadpen icquid Epadain caid yacno nidpondash. Ambo tabadquin ëbi chedo Esusën chuibampondash.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Epadain caid yacno tabadnubien Nuquin Papan con tsusedpabo unës uainquio icquin matamiampid inchësh tantiec cuëdënuec Edusaden yacno con matses nidanepac caondash. Cuëdënec taëabi icnuc mishtemaid mishquidoba Edusaden yacno nidanepac caondash. —Mabi tsusion nesmenu. “Mishtemaid mishquid tsusion nesmiabi icquid cuëdëntemaid,” quedeneque —quianec nidanepac caondash.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 — ausente —
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.