Atos 27
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVI
1 Adashic, Nëbi mëtaniaido nidaid Itadia caid yacno buanac bëdambo iqueque. Pabadobëdta mëtaniaid utsibo buanta, quequin sondado 100ted chuiquid Peston chuipondash. Aid sondado 100ted chuiquid Udio cuëmëdquid icpondash. Domanobo ancaquid tantiec aid cuëmëdacpadec Aucustobo nebi quec sondado 100tedbëdi abi chuiquid abibi cuëmëdpondash.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Aden buanta cac Pabadobëdta utsibo bedshun acte cuëmano buanshun cano dapa Adadamitio cain cuënaid istuidpondash. Aid cano dapa istuidashien, Icbo, nidaid Asia caid cuëman shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno nidtuidebi, quequin chuisho tantiash Pabadobëd antabëdtopondabi. Adec antabëdtosho isash puduampondash. Pabadobëd icquid utsi Adistadico icpondash. Aidi nidaid Masedonia caid shubu dadpen icquid Tesadonica caid yacnoësh choquid icpondash.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Adec cano antabëdtoanec nidquin shubu dadpen icquid Sidon caid yacno buampondash. Ambo choash, Mitsana nibëdeque. Mibi yuedquid yacno nid. Aidon mibi menetsiash, quequin Pabado bëdamboen tantiaquin sondado chuiquidën, Udion, chuipondash.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Adshumbic Sidon caid yacnoësh puduanec nidquin potesho cunquequidën bëquedtuidac ushë choacmi cuenadtanquin acte nënantan nidaid nacnëdquid Chipide caid datampondash.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Adembi nidaid Sidisia caid ëquë datanash nidaid Pampidia caid ëquëtsen datanec nidaid Disia caid yacno choash nidquin shubu dadpen icquid Mida caid yacnotsen canon buampondash.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ambo choshombic sondado chuiquidën cano utsin nidnuequin nibënquin istuidpondash. Nidaid Equipito caid yacno shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh choboedi nidaid Itadia caid yacno buanu caid istuidpondash. Aden aid istuidshun Pabadobëd icquido aid canontsen antabëdtomepondash.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Adec Mida yacnoësh puduanash nidquin potec dadpen ushacsho cunquequidën cano bëquedtuidpondash. Aden bëquedac bëdiactsëc nidquimbi shubu dadpen icquid Nido caid ëquëbitsen datambidanec acte nënantan nidaid nacnëdquid Quideta caid yacno buanoapondash. Uquë cuëma utsiuc Sadmon caid icpondash.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ushë choacmi Quideta yauc cuenadtanec choquin shubu dadpen icquid Buenos Puedtos caid yacno buampondash. Udictsëc shubu dadpen icquid Dasia caid iccondash.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Cunquequidën bëquedac yuenquio potiactanetsëcquien buampondash. Comapenec cunquequidën nuqui bëquedendac, quequin tantiaquin Pabadon nadopondash:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Chuinu. Tantiata. Nëuëshquio puduanquin potesho cunquequid dapan bëquedshun cano chic-chictsiash. Acten mentoadmane quequin potenquio iquembi, quequin chuita —capondash Pabadon sondado chuiquid chuiquin.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Aden Pabadon chiaqui sondado chuiquidën niacbidanquin cano icbobëdtan cano nidmequidën nidnu quequin chiaid tantiapondash.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Cunquequid dapa cunquenubi Buenos Puedtos yacno tabadec iquen uanquid dapanquio nuqui iquenendac, quiash shubu dadpen icquid Penise caid yacno nidnuna. Ambo choash nuqui tabadendac cunquequid dapa cunquenubi, quequin utsitedishun chuipondash.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nuqui iquenendac, quequin tantiaquin bëdiactsëc cunquesho isun abi bunacpaden nanuequin cano uidën uate shocosh yuëmbocquid indoash puduanquin Quideta cuëma anoentsëqui buampondash.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Adec nidequi udictsëc yanshobi ushë cho-choaid ëquëctsëcshun Quideta caid nidaid mananucuësh cunquequid dapa choquin bëquedtuidquin
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 icbon cano nidmetiapimbocnobi cano buampondash.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Aden cunquequidën buanaqui acte nënantan nidaid nacnëdquid utsimpi Quëdauda caid ëquëbictsëc cuenadquimbi canompi cano dapan nëshun buanaid buanushe queshun anandopondash.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Aden canompi anandoshon cano dapa canchednushe queshun uidën uaquin datanebanshumbic cano buante dashcute abi dectante cuestebëdtabi imbudshun dashcute chicacsho cunquequidën cano comapenen buampondash.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Aden cano cunquequid dapan buanubi badiadnuc acte natiambo tëccoasquesho isun ambi ansandoshon bëboed acte nësiapondash.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Adshumbic 3tedec ushun bucu dënëshun cano dashcute indotetedi nësiaoapondash.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Aden nësecanec nidquimbi inchëshën ushëbëdta uispa abu chëshën bëtinacsho isenquio iccondambi. Adembidi badiadën ushë isenquio iccondambi. Dadpen ushquin aidtedi isenquioccondambi. Aidted isenquiocnobi acte comapenen tëccoascapondash. Ad icsho isash, Bënudchitequien nuqui iquec, abitedimbo quecuededpondash.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Adequi nuqui iquec, queshun buna mëmumbededequi abitedi nidanepondabi. Adec canon nidnubi Pabado nidtoash nadpondash: —Chuinu. Tantiata. Quideta caid yacnoësh puduanenda caombi. Adsho tantiaboshi tantienquio yec mibi puduampoc. Ëmbi chiacpaden nabanuc mimbi ansandoaidtedi abi ictsiandac. Adecbidi, Unësebi, quenquio nuqui ictsiandac.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Padnuen acte tëccoasquenubi nuquitedi unësenquio iqueque. Dacuëdenquio yec dayacquio icta. Canouidi canched-canchedendac.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nuquin Papan namiaidquio nebi. Adquid icsho inchëshën ambi uaidën mayan bëdan ambi chomiaidën naden chioshi:
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 “Ancanquid dapa, empedadod caid matses chushquiaid tantiec tsadte yacno mibi nidtoendac. Mibi ambo nidmequin canon mibëd icquidtedi acte yacnoshon mënchiquembique. Dacuëdenquio yec tabad,” caposhi Nuquin Papan uaid mayan bëdan.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Aden aidën chiac dayacquio icta. Nuquin Papa ambi chiacpaden nabanquid nec, quequin tantiembi.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Adembidi, acte tëccoasquequidën nuqui acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëmano buanshun cano cancheshunendac, quequin tantiombi —quepondash Pabado canon antabëdtoaido chiec.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Adashic, Buenos Puedtos caid yacnoësh ënden nidboshi 14tedec ushec acte Adidia caid yacnoshon cunquequidën buampondash. Aden acte tëccoasquequin buanubi inchëshpotsembo yanuc, Cuëma anoentsëquien nuqui choendac, quequin cano nidmequidon tantiapondash.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Aden tantiaquin, ¿Tionda iqueque? Tanu, queshun yuëmbocquid shocosh bucu dëdectanshun pumbudquin tampondash. Aden tanshun, Aidtiompenquio iquec, quequin chuipondash.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nidaid cuënote dapa cunquequidën buanquin cano semenushe queshun cano uidën uate dapa yuëmbocquid tsitsumi tsidectanshun acte nënequin uidën uash ma badiadbono quiash tabadpondash.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Adec tabadnubi cano nidmequido cuenueshun dëbiate yacnoshontsen cano uidën uate yuëmbocquid dëdectanuequin abimbo chiacbimboen canompi anandoboed nënetsempondash. Cano dapa mentoadtsiash, queshun cuenuequin adopondash.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Adec aido nidtsenubien Pabado: —Cuenuequido canompin nidnuc cano dapan nidquido nuqui mentoadendac —quepondash sondado chuiquid caic.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Aden Pabadon chiaquien abi dectante bucutedi sënac canompi nëpaëdpondash cuenuequido nidtiapimbo yec.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Adashic, badiadte anoentsëc yanubi Pabado nadpondash: —Catodtseted ushec, Mentoadtsiabi, quequin tantiaded-tantiadedtsëcquin mimbi piamboccoc.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Mibi mentoadenquio iqueque. Min manëdaid abentsëc paëdenquio iqueque. Penquiocboedi unëschitomane quenquiocquin peta —quepondash Pabado.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Aden chuishumbic utsitedi ismequin pan bedshun Nuquin Papa chuishun pan cuëshun Pabadon pepondash.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Aden Pabadon pesho isun, Nuquitsen penuna, queshun abitedishun pebededpondash.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Cano antabëdtoquido 276ted icpondash.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Aidtedshun peshumbic, Cuëmano nidec, quequin ambi sandoaid utsitedi tiedën caniquid ëshë acte nësiapondash, Cano yuëmbo iquec, queshun.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Adshumbic, badiadnuc ambi isacmaid nidaid istuidpondash. Acte cuidiantanquid cuëmambi masi icsho isun ambo cano nidmenueshun
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 uidën uaid tebanac acte nëpaëdpondash. Adembidi, cano dëbidiadmete bucutedi seccudoashun cano dëbiateno buanquin dashcute shoyontanquimbi cadoapondash, Cunquequidën acte daëd naccuëscananacno buampashuni, quequin.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aden cano nidmenubi cano dëbiaten masi setuidec dëchiquidtiapimbo yec cano dapa dëtocquepondash. Adec dëchiadash acte tëccoasquequidën cano dapa canche-canchequin tauapondash.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Adsho isash sondado, Mëtaniaidtedi cuentsiashe. Cuesunenu, quesho
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 tantiash Pabado cuesunenushe queshun: —¡Chën! —capondash sondado chuiquidën. Aden chuishumbic, Acten tantanec mëquiadquido tantanec nidanenubi
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 tantantiapimbocquido cano cuësh-cuëshëdaid bedbanash noadec tantanquido tsibanec nidta, quequin chuipondash sondado chuiquidën canon antabëdtoquido chuiquin. Aden ambi chiacpadquiec nidanec mentoadenquio yec abitedi nidaid yacno choash dectatocuededpondash abitedi.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.