Atos 27

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adashic, Nëbi mëtaniaido nidaid Itadia caid yacno buanac bëdambo iqueque. Pabadobëdta mëtaniaid utsibo buanta, quequin sondado 100ted chuiquid Peston chuipondash. Aid sondado 100ted chuiquid Udio cuëmëdquid icpondash. Domanobo ancaquid tantiec aid cuëmëdacpadec Aucustobo nebi quec sondado 100tedbëdi abi chuiquid abibi cuëmëdpondash.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Aden buanta cac Pabadobëdta utsibo bedshun acte cuëmano buanshun cano dapa Adadamitio cain cuënaid istuidpondash. Aid cano dapa istuidashien, Icbo, nidaid Asia caid cuëman shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno nidtuidebi, quequin chuisho tantiash Pabadobëd antabëdtopondabi. Adec antabëdtosho isash puduampondash. Pabadobëd icquid utsi Adistadico icpondash. Aidi nidaid Masedonia caid shubu dadpen icquid Tesadonica caid yacnoësh choquid icpondash.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Adec cano antabëdtoanec nidquin shubu dadpen icquid Sidon caid yacno buampondash. Ambo choash, Mitsana nibëdeque. Mibi yuedquid yacno nid. Aidon mibi menetsiash, quequin Pabado bëdamboen tantiaquin sondado chuiquidën, Udion, chuipondash.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Adshumbic Sidon caid yacnoësh puduanec nidquin potesho cunquequidën bëquedtuidac ushë choacmi cuenadtanquin acte nënantan nidaid nacnëdquid Chipide caid datampondash.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Adembi nidaid Sidisia caid ëquë datanash nidaid Pampidia caid ëquëtsen datanec nidaid Disia caid yacno choash nidquin shubu dadpen icquid Mida caid yacnotsen canon buampondash.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ambo choshombic sondado chuiquidën cano utsin nidnuequin nibënquin istuidpondash. Nidaid Equipito caid yacno shubu dadpen icquid Adecandedia caid yacnoësh choboedi nidaid Itadia caid yacno buanu caid istuidpondash. Aden aid istuidshun Pabadobëd icquido aid canontsen antabëdtomepondash.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Adec Mida yacnoësh puduanash nidquin potec dadpen ushacsho cunquequidën cano bëquedtuidpondash. Aden bëquedac bëdiactsëc nidquimbi shubu dadpen icquid Nido caid ëquëbitsen datambidanec acte nënantan nidaid nacnëdquid Quideta caid yacno buanoapondash. Uquë cuëma utsiuc Sadmon caid icpondash.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ushë choacmi Quideta yauc cuenadtanec choquin shubu dadpen icquid Buenos Puedtos caid yacno buampondash. Udictsëc shubu dadpen icquid Dasia caid iccondash.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Cunquequidën bëquedac yuenquio potiactanetsëcquien buampondash. Comapenec cunquequidën nuqui bëquedendac, quequin tantiaquin Pabadon nadopondash:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Chuinu. Tantiata. Nëuëshquio puduanquin potesho cunquequid dapan bëquedshun cano chic-chictsiash. Acten mentoadmane quequin potenquio iquembi, quequin chuita —capondash Pabadon sondado chuiquid chuiquin.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Aden Pabadon chiaqui sondado chuiquidën niacbidanquin cano icbobëdtan cano nidmequidën nidnu quequin chiaid tantiapondash.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Cunquequid dapa cunquenubi Buenos Puedtos yacno tabadec iquen uanquid dapanquio nuqui iquenendac, quiash shubu dadpen icquid Penise caid yacno nidnuna. Ambo choash nuqui tabadendac cunquequid dapa cunquenubi, quequin utsitedishun chuipondash.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Nuqui iquenendac, quequin tantiaquin bëdiactsëc cunquesho isun abi bunacpaden nanuequin cano uidën uate shocosh yuëmbocquid indoash puduanquin Quideta cuëma anoentsëqui buampondash.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Adec nidequi udictsëc yanshobi ushë cho-choaid ëquëctsëcshun Quideta caid nidaid mananucuësh cunquequid dapa choquin bëquedtuidquin
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 icbon cano nidmetiapimbocnobi cano buampondash.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Aden cunquequidën buanaqui acte nënantan nidaid nacnëdquid utsimpi Quëdauda caid ëquëbictsëc cuenadquimbi canompi cano dapan nëshun buanaid buanushe queshun anandopondash.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Aden canompi anandoshon cano dapa canchednushe queshun uidën uaquin datanebanshumbic cano buante dashcute abi dectante cuestebëdtabi imbudshun dashcute chicacsho cunquequidën cano comapenen buampondash.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Aden cano cunquequid dapan buanubi badiadnuc acte natiambo tëccoasquesho isun ambi ansandoshon bëboed acte nësiapondash.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Adshumbic 3tedec ushun bucu dënëshun cano dashcute indotetedi nësiaoapondash.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Aden nësecanec nidquimbi inchëshën ushëbëdta uispa abu chëshën bëtinacsho isenquio iccondambi. Adembidi badiadën ushë isenquio iccondambi. Dadpen ushquin aidtedi isenquioccondambi. Aidted isenquiocnobi acte comapenen tëccoascapondash. Ad icsho isash, Bënudchitequien nuqui iquec, abitedimbo quecuededpondash.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Adequi nuqui iquec, queshun buna mëmumbededequi abitedi nidanepondabi. Adec canon nidnubi Pabado nidtoash nadpondash: —Chuinu. Tantiata. Quideta caid yacnoësh puduanenda caombi. Adsho tantiaboshi tantienquio yec mibi puduampoc. Ëmbi chiacpaden nabanuc mimbi ansandoaidtedi abi ictsiandac. Adecbidi, Unësebi, quenquio nuqui ictsiandac.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Padnuen acte tëccoasquenubi nuquitedi unësenquio iqueque. Dacuëdenquio yec dayacquio icta. Canouidi canched-canchedendac.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Nuquin Papan namiaidquio nebi. Adquid icsho inchëshën ambi uaidën mayan bëdan ambi chomiaidën naden chioshi:
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 “Ancanquid dapa, empedadod caid matses chushquiaid tantiec tsadte yacno mibi nidtoendac. Mibi ambo nidmequin canon mibëd icquidtedi acte yacnoshon mënchiquembique. Dacuëdenquio yec tabad,” caposhi Nuquin Papan uaid mayan bëdan.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Aden aidën chiac dayacquio icta. Nuquin Papa ambi chiacpaden nabanquid nec, quequin tantiembi.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Adembidi, acte tëccoasquequidën nuqui acte nënantan nidaid nacnëdquid cuëmano buanshun cano cancheshunendac, quequin tantiombi —quepondash Pabado canon antabëdtoaido chiec.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Adashic, Buenos Puedtos caid yacnoësh ënden nidboshi 14tedec ushec acte Adidia caid yacnoshon cunquequidën buampondash. Aden acte tëccoasquequin buanubi inchëshpotsembo yanuc, Cuëma anoentsëquien nuqui choendac, quequin cano nidmequidon tantiapondash.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Aden tantiaquin, ¿Tionda iqueque? Tanu, queshun yuëmbocquid shocosh bucu dëdectanshun pumbudquin tampondash. Aden tanshun, Aidtiompenquio iquec, quequin chuipondash.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Nidaid cuënote dapa cunquequidën buanquin cano semenushe queshun cano uidën uate dapa yuëmbocquid tsitsumi tsidectanshun acte nënequin uidën uash ma badiadbono quiash tabadpondash.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Adec tabadnubi cano nidmequido cuenueshun dëbiate yacnoshontsen cano uidën uate yuëmbocquid dëdectanuequin abimbo chiacbimboen canompi anandoboed nënetsempondash. Cano dapa mentoadtsiash, queshun cuenuequin adopondash.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Adec aido nidtsenubien Pabado: —Cuenuequido canompin nidnuc cano dapan nidquido nuqui mentoadendac —quepondash sondado chuiquid caic.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Aden Pabadon chiaquien abi dectante bucutedi sënac canompi nëpaëdpondash cuenuequido nidtiapimbo yec.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Adashic, badiadte anoentsëc yanubi Pabado nadpondash: —Catodtseted ushec, Mentoadtsiabi, quequin tantiaded-tantiadedtsëcquin mimbi piamboccoc.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Mibi mentoadenquio iqueque. Min manëdaid abentsëc paëdenquio iqueque. Penquiocboedi unëschitomane quenquiocquin peta —quepondash Pabado.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Aden chuishumbic utsitedi ismequin pan bedshun Nuquin Papa chuishun pan cuëshun Pabadon pepondash.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Aden Pabadon pesho isun, Nuquitsen penuna, queshun abitedishun pebededpondash.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Cano antabëdtoquido 276ted icpondash.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Aidtedshun peshumbic, Cuëmano nidec, quequin ambi sandoaid utsitedi tiedën caniquid ëshë acte nësiapondash, Cano yuëmbo iquec, queshun.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Adshumbic, badiadnuc ambi isacmaid nidaid istuidpondash. Acte cuidiantanquid cuëmambi masi icsho isun ambo cano nidmenueshun
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 uidën uaid tebanac acte nëpaëdpondash. Adembidi, cano dëbidiadmete bucutedi seccudoashun cano dëbiateno buanquin dashcute shoyontanquimbi cadoapondash, Cunquequidën acte daëd naccuëscananacno buampashuni, quequin.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Aden cano nidmenubi cano dëbiaten masi setuidec dëchiquidtiapimbo yec cano dapa dëtocquepondash. Adec dëchiadash acte tëccoasquequidën cano dapa canche-canchequin tauapondash.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Adsho isash sondado, Mëtaniaidtedi cuentsiashe. Cuesunenu, quesho
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 tantiash Pabado cuesunenushe queshun: —¡Chën! —capondash sondado chuiquidën. Aden chuishumbic, Acten tantanec mëquiadquido tantanec nidanenubi
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 tantantiapimbocquido cano cuësh-cuëshëdaid bedbanash noadec tantanquido tsibanec nidta, quequin chuipondash sondado chuiquidën canon antabëdtoquido chuiquin. Aden ambi chiacpadquiec nidanec mentoadenquio yec abitedi nidaid yacno choash dectatocuededpondash abitedi.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.