Atos 15

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choabicnubien nidaid Udeya caid yacnoësh choquido Esuquidistu tantiaquid utsibo Antioquiya yacno choash tabadquin, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampicpaden shui dëbid dëtemesa abi yacno Esuquidistun yuedtemaid nendac, quequin chuipanëdash.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Adnubic Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choash tabadquin aidon chiaid tantiash: —Nuquin Papan aden chiambo iqueque. Aden chienda —quepanëdash.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Adoac Antioquiya yacnoësh puduanec nidec nidaid Penisia caid yacno choash tabadquin, Isadaidpembotsen Esuquidistu tantiaquid yamposh, quequin chuipanëdash. Adsho tantiash: —Aid tantiec bëdambo iquebi —quepanëdash anocquid Esuquidistu tantiaquido. Adtanec auëshquio nidequi nidaid Samadia caid yacno choash tabadquin adomboembidi chiac adquiecbidi, Bëdambo iquebi, quepanëdash anocquido.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Auëshquio puduanec nidec Edusaden yacno choash tabadquin anoshontsen Nuquin Papan chiacpadec capuquin ambi nabanaidtedi Pabadobëdtan Bednaben chuibanoapanëdash.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Aden chiac Esuquidistu tantiaquido, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequido: —Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden isadaidpembotsen shui dëbid dëtemetiadquidi nec. Nuquin Papan naden nata quequin Moises dada uamiampid nabantiadquid neoaic —quepanëdash.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Adoaquien Esuquidistu ambia tantiaquido tsusiobobëd Esuquidistun ëbi chuibeneta caido: Tantiabono, quiash onquecuededpanëdash.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Adec yuec onquecuededash nidtoash Petedo nadec onquepanëdash: —Chuinu. Tantiata. Ënden Nuquin Papan naden chuipondashi: “Isadaidpembo Esuquidistu tantiaquid icmete bunebique. Aidotsen chuibanta,” quequin chuipondashi. Aden ëmbi chuioasho mibitedishun tantiondac.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ëmbi isadaidpembo Esuquidistu chiac abi tantiaquid aido yampondash. Matsesën tantiaid tantiaquid icquin Nuquin Papan, Esuquidistu tantiaquid nec, quequin aton Mayan nuqui meniacpadembi isadaidpembo meneoapondash.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Utsibo nec, quenquiocquin aidotsen tantiamequin paucoapondash.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Aden Nuquin Papan nasho isun, ¿Atotsieshun Nuquin Papan naid icsambo iquec quiacpaden tsusedpabon natiapimboctequid nuquitsen natiapimboctequid isadaidpembon nabanta cate nuqui bumpe?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Padenquio icnuna. Matsestedi icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadac, quequin tantiaquiec unësash abëdi tabadendac, quequin nuqui tantiacpaden isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido yanshun tantiec —quepanëdash Petedo.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Aden Petedon chuiquin ënambic Pabadotsen Nuquin Papan tantiamiac ambi nadatiambocquin naquin isadaidpembo ismebanaid chuipanëdash. Adembidi Bednaben chuioapanëdash.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Aid daëdshun chuibanquin nainan Esusën utsi Acobo, Esus tantiaquido tsusio dapa, nadpanëdash: —Ëmbitsen chuinu. Tantiata.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Isadaidpembo tantiaquin aido Esus chuibanta, quequin Nuquin Papan chiacpaden Simon Petedon chiac isadaidpembo Esus tantiaquid yansho Nuquin Papan aidtedi nuquibëdta aton matses icmiac.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Adomboembidi Nuquin Papan chuimiaidën dada uampid nad iqueque. Tantia. Chuinu:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 “Isadaidbobëd yuec tabadenquiocboedi padpidec choash aidobëd icoaindabi.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 ma aton Icbo matsestedishun istuidpanuna;
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 quec Nuquin Icbo ambi ënden tantiampicpadomboen chiaid nec”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 —Nuquin Papan chiampid tantiaquin nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiacpaden nata isadaidpembo cainquio ictiad.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Nëiduidtsëqui dada uaquin isadaidpembo chuibanuna nuquibi: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin pete sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, Nëish tëtaniaid intacchobi codocaid penda, quequin isadaidpembo chuibanuna.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Adec Moisesën dada uaid iccuededquin isec nuqui onquedenec. Aid icnuc, Adomboembidi nata, quequin isadaidpembo chuinuna —quepanëdash Acobo iccuededquido chiec.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Adashic Esuquidistu tantiaquido iccuededec onquec ënëdshun ëmbi dada uaid Antioquiya yacno buanuec Edusaden yacnocquid daëd nidta, quequin Pabadobëdta Bednabe nidmepanëdash. Abentsëc Udas cashumbic Badsabas cuënaid; utsibic, Sidas cuëmëdquid. Aid daëdi Nuquin Papan chiaid comapenen tantiaquidquio icpanëdash.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Isadaidpembo chuiquin Edusaden yacnoshon Esuquidistu tantiaquidon naden dada uapanëdash:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ëbëd icquido nëuëshquio nidash mibi yacno choash puduedshun, Isadaidbon naden nata quequin chiaid natiadquidi mibi nec, quequin mibi icsamboen chiosh, quequin utsibon chioshi.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Aden chuisho tantiashun nëmbocquidobëd iccuededec onquequin abentsëcshun tantiacbimboen dada uaombi. Aidi nëmbocquid daëdi Pabado Bednabebëdta buantan, quequin chiembi.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Unësmane, quenquio yec capucuenequin Esuquidistu chuibanquido Pabadobëd Bednabe nec.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adquid aid daëd icsho isun aid chedobëdta Udas Sidas chedo mibi yacno nidmembi. Adoac ëmbi dada uacpaden ma mibitedi chuioapanuna abimbo iquec camenuen.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Nuquin Papan Mayanën ëbitedi tantiamiacpaden isadaidbon naden nata quequin chiacpaden nata mibi caisa nebi.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Nëidtedtsëqui ëbitedishun nata caid nec: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin utsibon abi yacnoshon sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, mimbi nëish cuesuniaid intacchobi codocashun penda. Adoac ëmbi chiacpaden nabanec mibi bëdambo icpec. Padi aidtedtsëqui chiembi.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Aden dada uaquin nainshun ambi nidtan caboed meniac Antioquiya yacno nidoapanëdash. Antioquiya yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaid menepanëdash.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Aden meniac isbanash: —Mimbi bëboed dada uaid isash bëdambo iquebi —quepanëdash isadaidpembo Antioquiya yacnocquido.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Adnubic Udasën Nuquin Papan chiaid chuibanquin Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquido bëdamboen tantiamepanëdash. Adomboembidi chuibanquin Sidasën tantiameoapanëdash.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Aden dadpen ushquin chuibanshun: —Edusaden yacno nidoaibi —caquien:
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Adec aido Edusaden yacno nidnubien
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pabadon Bednabe chedobëdtan Antioquiya yacno tabadquin Esuquidistu tantiaquid utsibo Nuquin Papan chiaid bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Adashic, yuecash Pabado Bednabe caic: —¿Midapadec nuqui capucuenequin Nuquin Papan chiaid chuibeneboedo tabadeque? Isec nuquibi nidnu. Nid —quepanëdash.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Adoaquien: —Ma Madcosbidi nidoanu. Chuita —quepanëdash Bednabe.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Adoaquien: —Chieshec aidi cuëshëdondashe. Padi. Nuqui daëdtsëqui nidnu. Nid —quepanëdash Pabado.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Adoaquien Bednabe aden tantienquio yec Pabadobëd comapenec onquiash Madcosbëd cano antabëdtoanec Chipide yacno nidoapanëdash.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Adnubien Pabado Sidas abëd Edusaden yacnoësh choboed caic: —Nuquibi nidnuna —quepanëdash.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Adanec nidaid Sidia caid yacno choash capucuenequin Esuquidistu tantiaquido iccuededacno puduedshun bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash. Aden chuibeneshumbic nidaid Sidisia yacno choshon Esuquidistu tantiaquido shubu utsin-shubu utsinquiec iccuededacnomboec puduedcuenequin Pabadon chuibanoapanëdash.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.