Atos 15

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choabicnubien nidaid Udeya caid yacnoësh choquido Esuquidistu tantiaquid utsibo Antioquiya yacno choash tabadquin, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampicpaden shui dëbid dëtemesa abi yacno Esuquidistun yuedtemaid nendac, quequin chuipanëdash.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Adnubic Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choash tabadquin aidon chiaid tantiash: —Nuquin Papan aden chiambo iqueque. Aden chienda —quepanëdash.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Adoac Antioquiya yacnoësh puduanec nidec nidaid Penisia caid yacno choash tabadquin, Isadaidpembotsen Esuquidistu tantiaquid yamposh, quequin chuipanëdash. Adsho tantiash: —Aid tantiec bëdambo iquebi —quepanëdash anocquid Esuquidistu tantiaquido. Adtanec auëshquio nidequi nidaid Samadia caid yacno choash tabadquin adomboembidi chiac adquiecbidi, Bëdambo iquebi, quepanëdash anocquido.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Auëshquio puduanec nidec Edusaden yacno choash tabadquin anoshontsen Nuquin Papan chiacpadec capuquin ambi nabanaidtedi Pabadobëdtan Bednaben chuibanoapanëdash.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Aden chiac Esuquidistu tantiaquido, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequido: —Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden isadaidpembotsen shui dëbid dëtemetiadquidi nec. Nuquin Papan naden nata quequin Moises dada uamiampid nabantiadquid neoaic —quepanëdash.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Adoaquien Esuquidistu ambia tantiaquido tsusiobobëd Esuquidistun ëbi chuibeneta caido: Tantiabono, quiash onquecuededpanëdash.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Adec yuec onquecuededash nidtoash Petedo nadec onquepanëdash: —Chuinu. Tantiata. Ënden Nuquin Papan naden chuipondashi: “Isadaidpembo Esuquidistu tantiaquid icmete bunebique. Aidotsen chuibanta,” quequin chuipondashi. Aden ëmbi chuioasho mibitedishun tantiondac.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ëmbi isadaidpembo Esuquidistu chiac abi tantiaquid aido yampondash. Matsesën tantiaid tantiaquid icquin Nuquin Papan, Esuquidistu tantiaquid nec, quequin aton Mayan nuqui meniacpadembi isadaidpembo meneoapondash.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Utsibo nec, quenquiocquin aidotsen tantiamequin paucoapondash.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Aden Nuquin Papan nasho isun, ¿Atotsieshun Nuquin Papan naid icsambo iquec quiacpaden tsusedpabon natiapimboctequid nuquitsen natiapimboctequid isadaidpembon nabanta cate nuqui bumpe?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Padenquio icnuna. Matsestedi icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadac, quequin tantiaquiec unësash abëdi tabadendac, quequin nuqui tantiacpaden isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido yanshun tantiec —quepanëdash Petedo.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Aden Petedon chuiquin ënambic Pabadotsen Nuquin Papan tantiamiac ambi nadatiambocquin naquin isadaidpembo ismebanaid chuipanëdash. Adembidi Bednaben chuioapanëdash.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Aid daëdshun chuibanquin nainan Esusën utsi Acobo, Esus tantiaquido tsusio dapa, nadpanëdash: —Ëmbitsen chuinu. Tantiata.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Isadaidpembo tantiaquin aido Esus chuibanta, quequin Nuquin Papan chiacpaden Simon Petedon chiac isadaidpembo Esus tantiaquid yansho Nuquin Papan aidtedi nuquibëdta aton matses icmiac.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Adomboembidi Nuquin Papan chuimiaidën dada uampid nad iqueque. Tantia. Chuinu:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 “Isadaidbobëd yuec tabadenquiocboedi padpidec choash aidobëd icoaindabi.
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 ma aton Icbo matsestedishun istuidpanuna;
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 quec Nuquin Icbo ambi ënden tantiampicpadomboen chiaid nec”
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 —Nuquin Papan chiampid tantiaquin nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiacpaden nata isadaidpembo cainquio ictiad.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Nëiduidtsëqui dada uaquin isadaidpembo chuibanuna nuquibi: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin pete sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, Nëish tëtaniaid intacchobi codocaid penda, quequin isadaidpembo chuibanuna.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Adec Moisesën dada uaid iccuededquin isec nuqui onquedenec. Aid icnuc, Adomboembidi nata, quequin isadaidpembo chuinuna —quepanëdash Acobo iccuededquido chiec.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Adashic Esuquidistu tantiaquido iccuededec onquec ënëdshun ëmbi dada uaid Antioquiya yacno buanuec Edusaden yacnocquid daëd nidta, quequin Pabadobëdta Bednabe nidmepanëdash. Abentsëc Udas cashumbic Badsabas cuënaid; utsibic, Sidas cuëmëdquid. Aid daëdi Nuquin Papan chiaid comapenen tantiaquidquio icpanëdash.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Isadaidpembo chuiquin Edusaden yacnoshon Esuquidistu tantiaquidon naden dada uapanëdash:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Ëbëd icquido nëuëshquio nidash mibi yacno choash puduedshun, Isadaidbon naden nata quequin chiaid natiadquidi mibi nec, quequin mibi icsamboen chiosh, quequin utsibon chioshi.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Aden chuisho tantiashun nëmbocquidobëd iccuededec onquequin abentsëcshun tantiacbimboen dada uaombi. Aidi nëmbocquid daëdi Pabado Bednabebëdta buantan, quequin chiembi.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Unësmane, quenquio yec capucuenequin Esuquidistu chuibanquido Pabadobëd Bednabe nec.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adquid aid daëd icsho isun aid chedobëdta Udas Sidas chedo mibi yacno nidmembi. Adoac ëmbi dada uacpaden ma mibitedi chuioapanuna abimbo iquec camenuen.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Nuquin Papan Mayanën ëbitedi tantiamiacpaden isadaidbon naden nata quequin chiacpaden nata mibi caisa nebi.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Nëidtedtsëqui ëbitedishun nata caid nec: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin utsibon abi yacnoshon sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, mimbi nëish cuesuniaid intacchobi codocashun penda. Adoac ëmbi chiacpaden nabanec mibi bëdambo icpec. Padi aidtedtsëqui chiembi.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Aden dada uaquin nainshun ambi nidtan caboed meniac Antioquiya yacno nidoapanëdash. Antioquiya yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaid menepanëdash.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Aden meniac isbanash: —Mimbi bëboed dada uaid isash bëdambo iquebi —quepanëdash isadaidpembo Antioquiya yacnocquido.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Adnubic Udasën Nuquin Papan chiaid chuibanquin Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquido bëdamboen tantiamepanëdash. Adomboembidi chuibanquin Sidasën tantiameoapanëdash.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Aden dadpen ushquin chuibanshun: —Edusaden yacno nidoaibi —caquien:
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Adec aido Edusaden yacno nidnubien
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Pabadon Bednabe chedobëdtan Antioquiya yacno tabadquin Esuquidistu tantiaquid utsibo Nuquin Papan chiaid bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Adashic, yuecash Pabado Bednabe caic: —¿Midapadec nuqui capucuenequin Nuquin Papan chiaid chuibeneboedo tabadeque? Isec nuquibi nidnu. Nid —quepanëdash.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Adoaquien: —Ma Madcosbidi nidoanu. Chuita —quepanëdash Bednabe.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Adoaquien: —Chieshec aidi cuëshëdondashe. Padi. Nuqui daëdtsëqui nidnu. Nid —quepanëdash Pabado.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Adoaquien Bednabe aden tantienquio yec Pabadobëd comapenec onquiash Madcosbëd cano antabëdtoanec Chipide yacno nidoapanëdash.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Adnubien Pabado Sidas abëd Edusaden yacnoësh choboed caic: —Nuquibi nidnuna —quepanëdash.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Adanec nidaid Sidia caid yacno choash capucuenequin Esuquidistu tantiaquido iccuededacno puduedshun bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash. Aden chuibeneshumbic nidaid Sidisia yacno choshon Esuquidistu tantiaquido shubu utsin-shubu utsinquiec iccuededacnomboec puduedcuenequin Pabadon chuibanoapanëdash.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.