Atos 15
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choabicnubien nidaid Udeya caid yacnoësh choquido Esuquidistu tantiaquid utsibo Antioquiya yacno choash tabadquin, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moises dada uamiampicpaden shui dëbid dëtemesa abi yacno Esuquidistun yuedtemaid nendac, quequin chuipanëdash.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Adnubic Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacno choash tabadquin aidon chiaid tantiash: —Nuquin Papan aden chiambo iqueque. Aden chienda —quepanëdash.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Adoac Antioquiya yacnoësh puduanec nidec nidaid Penisia caid yacno choash tabadquin, Isadaidpembotsen Esuquidistu tantiaquid yamposh, quequin chuipanëdash. Adsho tantiash: —Aid tantiec bëdambo iquebi —quepanëdash anocquid Esuquidistu tantiaquido. Adtanec auëshquio nidequi nidaid Samadia caid yacno choash tabadquin adomboembidi chiac adquiecbidi, Bëdambo iquebi, quepanëdash anocquido.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Auëshquio puduanec nidec Edusaden yacno choash tabadquin anoshontsen Nuquin Papan chiacpadec capuquin ambi nabanaidtedi Pabadobëdtan Bednaben chuibanoapanëdash.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Aden chiac Esuquidistu tantiaquido, Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequido: —Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden isadaidpembotsen shui dëbid dëtemetiadquidi nec. Nuquin Papan naden nata quequin Moises dada uamiampid nabantiadquid neoaic —quepanëdash.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Adoaquien Esuquidistu ambia tantiaquido tsusiobobëd Esuquidistun ëbi chuibeneta caido: Tantiabono, quiash onquecuededpanëdash.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Adec yuec onquecuededash nidtoash Petedo nadec onquepanëdash: —Chuinu. Tantiata. Ënden Nuquin Papan naden chuipondashi: “Isadaidpembo Esuquidistu tantiaquid icmete bunebique. Aidotsen chuibanta,” quequin chuipondashi. Aden ëmbi chuioasho mibitedishun tantiondac.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ëmbi isadaidpembo Esuquidistu chiac abi tantiaquid aido yampondash. Matsesën tantiaid tantiaquid icquin Nuquin Papan, Esuquidistu tantiaquid nec, quequin aton Mayan nuqui meniacpadembi isadaidpembo meneoapondash.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Utsibo nec, quenquiocquin aidotsen tantiamequin paucoapondash.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Aden Nuquin Papan nasho isun, ¿Atotsieshun Nuquin Papan naid icsambo iquec quiacpaden tsusedpabon natiapimboctequid nuquitsen natiapimboctequid isadaidpembon nabanta cate nuqui bumpe?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Padenquio icnuna. Matsestedi icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadac, quequin tantiaquiec unësash abëdi tabadendac, quequin nuqui tantiacpaden isadaidpembo Esuquidistu tantiaquido yanshun tantiec —quepanëdash Petedo.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Aden Petedon chuiquin ënambic Pabadotsen Nuquin Papan tantiamiac ambi nadatiambocquin naquin isadaidpembo ismebanaid chuipanëdash. Adembidi Bednaben chuioapanëdash.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Aid daëdshun chuibanquin nainan Esusën utsi Acobo, Esus tantiaquido tsusio dapa, nadpanëdash: —Ëmbitsen chuinu. Tantiata.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Isadaidpembo tantiaquin aido Esus chuibanta, quequin Nuquin Papan chiacpaden Simon Petedon chiac isadaidpembo Esus tantiaquid yansho Nuquin Papan aidtedi nuquibëdta aton matses icmiac.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Adomboembidi Nuquin Papan chuimiaidën dada uampid nad iqueque. Tantia. Chuinu:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “Isadaidbobëd yuec tabadenquiocboedi padpidec choash aidobëd icoaindabi.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 ma aton Icbo matsestedishun istuidpanuna;
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 quec Nuquin Icbo ambi ënden tantiampicpadomboen chiaid nec”
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 —Nuquin Papan chiampid tantiaquin nuquin tsusedpabon naden nata quequin chiacpaden nata isadaidpembo cainquio ictiad.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Nëiduidtsëqui dada uaquin isadaidpembo chuibanuna nuquibi: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin pete sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, Nëish tëtaniaid intacchobi codocaid penda, quequin isadaidpembo chuibanuna.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Adec Moisesën dada uaid iccuededquin isec nuqui onquedenec. Aid icnuc, Adomboembidi nata, quequin isadaidpembo chuinuna —quepanëdash Acobo iccuededquido chiec.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Adashic Esuquidistu tantiaquido iccuededec onquec ënëdshun ëmbi dada uaid Antioquiya yacno buanuec Edusaden yacnocquid daëd nidta, quequin Pabadobëdta Bednabe nidmepanëdash. Abentsëc Udas cashumbic Badsabas cuënaid; utsibic, Sidas cuëmëdquid. Aid daëdi Nuquin Papan chiaid comapenen tantiaquidquio icpanëdash.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Isadaidpembo chuiquin Edusaden yacnoshon Esuquidistu tantiaquidon naden dada uapanëdash:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Ëbëd icquido nëuëshquio nidash mibi yacno choash puduedshun, Isadaidbon naden nata quequin chiaid natiadquidi mibi nec, quequin mibi icsamboen chiosh, quequin utsibon chioshi.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Aden chuisho tantiashun nëmbocquidobëd iccuededec onquequin abentsëcshun tantiacbimboen dada uaombi. Aidi nëmbocquid daëdi Pabado Bednabebëdta buantan, quequin chiembi.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Unësmane, quenquio yec capucuenequin Esuquidistu chuibanquido Pabadobëd Bednabe nec.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adquid aid daëd icsho isun aid chedobëdta Udas Sidas chedo mibi yacno nidmembi. Adoac ëmbi dada uacpaden ma mibitedi chuioapanuna abimbo iquec camenuen.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Nuquin Papan Mayanën ëbitedi tantiamiacpaden isadaidbon naden nata quequin chiacpaden nata mibi caisa nebi.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Nëidtedtsëqui ëbitedishun nata caid nec: Nuquin Papan uaidbimboecnuc nacnenaid tantiaquin utsibon abi yacnoshon sanaid penda; adembidi, min chidouidtsëqui chudta; adembidi, min bënëuidtsëqui chudmeta; adembidi, mimbi nëish cuesuniaid intacchobi codocashun penda. Adoac ëmbi chiacpaden nabanec mibi bëdambo icpec. Padi aidtedtsëqui chiembi.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Aden dada uaquin nainshun ambi nidtan caboed meniac Antioquiya yacno nidoapanëdash. Antioquiya yacno choash puduedshun Esuquidistu tantiaquido Edusaden yacnocquidon dada uaid menepanëdash.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Aden meniac isbanash: —Mimbi bëboed dada uaid isash bëdambo iquebi —quepanëdash isadaidpembo Antioquiya yacnocquido.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Adnubic Udasën Nuquin Papan chiaid chuibanquin Esuquidistu tantiaquido Antioquiya yacno tabadquido bëdamboen tantiamepanëdash. Adomboembidi chuibanquin Sidasën tantiameoapanëdash.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Aden dadpen ushquin chuibanshun: —Edusaden yacno nidoaibi —caquien:
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Adec aido Edusaden yacno nidnubien
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pabadon Bednabe chedobëdtan Antioquiya yacno tabadquin Esuquidistu tantiaquid utsibo Nuquin Papan chiaid bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Adashic, yuecash Pabado Bednabe caic: —¿Midapadec nuqui capucuenequin Nuquin Papan chiaid chuibeneboedo tabadeque? Isec nuquibi nidnu. Nid —quepanëdash.
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Adoaquien: —Ma Madcosbidi nidoanu. Chuita —quepanëdash Bednabe.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Adoaquien: —Chieshec aidi cuëshëdondashe. Padi. Nuqui daëdtsëqui nidnu. Nid —quepanëdash Pabado.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Adoaquien Bednabe aden tantienquio yec Pabadobëd comapenec onquiash Madcosbëd cano antabëdtoanec Chipide yacno nidoapanëdash.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Adnubien Pabado Sidas abëd Edusaden yacnoësh choboed caic: —Nuquibi nidnuna —quepanëdash.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Adanec nidaid Sidia caid yacno choash capucuenequin Esuquidistu tantiaquido iccuededacno puduedshun bëdamboen tantiamenuen chuibampanëdash. Aden chuibeneshumbic nidaid Sidisia yacno choshon Esuquidistu tantiaquido shubu utsin-shubu utsinquiec iccuededacnomboec puduedcuenequin Pabadon chuibanoapanëdash.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.