Atos 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Adashic, Esuquidistu tantiaquid utsi-utsiec Nuquin Papan yuecquio icshun nanun chiaid chuiquido Antioquiya caid yacno tabadnubi Esuquidistu tantiamenuen chuibanquido tabadoapanëdash. Nëidic, Bednabe; utsibic, Simon, Dada Chëshë caid; utsibic, Sidene yacnoësh choquid, Dusio cuëmëdquid; utsibic, Cadidia yacnoësh choquid, tsusio dapa, Edodesën shubun icquid icboedi, Manain cuëmëdquid; utsibic, Saudo cuëmëdquid.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Aidtedishun Esuquidistuidi tantianuen buna mëmunsho Nuquin Papan Mayanën: —Saudobëdtan Bednaben aid daëdshun ëmbi chuibocpaden ma napanuna —capanëdash.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Adoaquien, buna mëmunquin nainash Nuquin Papa chiec onqueshun abëd icquid utsibon mëdanten Saudo Bednabebëdta mamishquin nadopanëdash: —Nidaid utsi-utsiec yacno nidshun Nuquin Papan chiacpaden Esuquidistu chuibenetan —capanëdash abëd icquidon.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Adoshombic, Sadamina yacnoësh nidquin chuibidanec Chipide cuëma utsiuc shubu dadpen icquid Pabos caid yacnotsen choash tabadoapanëdash. Ambo tabadquin isadaidbo Badesus istuidpanëdash Pabadobëd icquidon. Satanasën tantiamiaid icquin abimbo chiacbimboec, Nuquin Papan yuecquio icshun nanun chiaid chuiquidquio nebi, quequin muaquin chuipanëdash Badesusën.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Aidi Pabos yacnocquido tsusion shubun tabadpanëdash. Anocquido tsusio cobednadod caid Sedquio Paudo cuëmëdquid icpanëdash. Aidi tantiaquiono, quec tabadquin, Isedquido chosh, quesho tantiash, Aidon chuibanaid tantianu, queshun Saudobëdta Bednabe chomeshun tsusion yuedpanëdash.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Yuedac Pabadon Esuquidistu chuibampanëdash. Saudo quequin isadaidbon cuënubi Pabado quequin isadaidpembon cuëmpanëdash. Aden Pabadon Esuquidistu chuibansho tantiec tsusio tsadsho isun Badesusën tantiamenquiocnuen utsi uain chuioapanëdash. Ambi ompoaid ismianesa Badesus icsho Edimus cuëmpanëdash.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Aden utsi uain chuisho tantiashun Nuquin Papan Mayanën tantiamiac Edimus bëisequi Pabado:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 —Satanasën bacuë yec bëdamboen naidbëdta bëdamboen chiaid tantiesa mibi nec. Nuquin Papan namiaid nebi, quequin ompoaid ismenquiocquimbi Nuquin Papan chiaid utsi uaquin muaquin mimbi adenuidi chuibaneque. Tantia.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Nëbi con Icbon mibi mëyanquin bëshu uaindac. Ushë chënquesho mimbi yuen isenquio iquendac —quepanëdash Pabado Edimus chiec.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Aden Edimus bëshu uacsho isec: —Nuquin Icbon chiaid abimbo iquec —quiash tsusio Sedquio Paudo cuëmëdquid Esuquidistu tantiaquid yampanëdash.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Adashic, Chipide yacnoësh puduanec nidaid Pampidia caid yacno Pabadobëd icquido canon potepanëdash. Aden potiash nidaid Pampidia caid yacno choash Pabadobëd Bednabe pudundonobi Uan cashumbic Madcos caidbidi Edusaden yacno nidoaic cuëshëdpanëdash. Adec Pabadobëd Bednabe pudundoanec nidquin shubu dadpen icquid Pedque caid
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 isbidanec nidaid Pisidia caid yacno shubu dadpen icquid Antioquiya yacno chopanëdash.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ambobi tabadequi chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash tabadpanëdash. Ambo tabadnubien Nuquin Papan Moises dada uamiampid isec onquequin chuibanshumbic Nuquin Papan yuecquio icshun nanun chianiaid dada uamepampidtsen isec onquequin nainambic tsusion: —Isedquido iqueque. Aid daëdi tabadacno nidshun, ¿Ëbitedi bëdambo icmenuen chuibanquin tantiametiadquio ada mibi icpe? cata —tsusion cac ambi namiaid nidshun tsusion chiacpaden Pabadobëdta Bednabe chuituidpanëdash.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Adoaquien abi tsadacnoëshi nidtoashi Pabado: —Nuquin Papan naid mibi chiembique. Tantiaquiota.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Nidaid Equipito caid yacno nuquin tsusedpabo tabadshobi Nuquin Papan bëdamboen isec cudasquin ambi tishmiaid dadpen caidmepampic. Adoshombic, Nuquin Papan ambi nadatiambocquin naidënquio bëyucanquin tsusedpabon tishmiaidën tishmiaid caidaido Equipito yacnoshon buanubi
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 tsusedpabon Nuquin Papan chiaid chieshëmpampic. Adoaquien matses nibëdacno seta dadpen 40ted matamec tabadquin, Nuquin Papan tsusedpabon ëbi chieshënaid cuidnu, quenquiocquin buampampic.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Aden buanquin nidaid Canan caid yacno buanshun anocquido isadaidpembo istuidmeshun matses utsibo utsi-utsiectsëcquiec 7tedi icquido naimbudmeshun aidon nidaidtedi nuquin tsusedpabo menebampampic.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Aden menebudquin dadpenquioshë seta 450ted matamequin ambobi tabadmepampic.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Aidi isadaidbo chuiquid icnubic, Matses utsibo ancaquidpadquid bunebi, quequin tantiashun seta dadpen 40ted matamec tabadquin Nuquin Papan Sis padon mado, Benaminën tsyuecquid Saudo cuëmëdquid, isadaidbo ancaquid icmepampic.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Adashic, yuecash Saudo, con shënisio, Nuquin Papan chiaid tantesa uasho isun utsitsen Dabid cuëmëdquid tsusedpabo ancaquid icmeoapampic. Aidi Nuquin Papan chiacpadomboen nabanquidquio icsho isash Nuquin Papa: ‘Dabid, Isain mado, ëbi bëdamboshë icmequid, ëbi bunacpaden nabanquidquio mibi nec,’ quepampic Nuquin Papa —quepanëdash Pabado aton matses Antioquiya yacnocquido tantiamenuen chiec.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Aden chiec abi onquec: —Dabidën tishmiaidën tishmiaid caidaid, Nuquin Papan chomiaid, Esuquidistu matses icsaid bedshunash abided cuidadash abi yacno isadaidbo puduedmequid Nuquin Papan icmepanëdash.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Aidën nadatiambocquin nabanquin ambi nabanaid tauabicnuc Uan padon, acten mentoanquidën: ‘Mimbi tantiaid icsa ënshun acten mentome,’ capanëdash.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Adec onquetanequic matses acten mentobudquin nainec: ‘¿Mitsipaden ëbi isquin cuëmpatsia? Nuquin Papan Chomiaid mimbi cainaidpen nebi. Mimbi cainaidquio choendac. Aidi chosho isun: ¿Ëbi icsambocquid icsho atotsieshun mibi choec? quequin chuiquidquio Nuquin Papan icmioshi, caindambi,’ quepanëdash Uan acten mentoanquid —quepanëdash Pabado.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Aden Uan padon chiacpaden chuibanashic: —Abadauanën tishmiaidën tishmiaid caidaido nuqui icsho nuquitedi icsaid bedshunash abided cuidadec Esuquidistu unëspanëdash. Adsho Nuquin Papan uincuemequin abi yacno nuquitedi puduedmequid icmequin ambi chiampicpaden napanëdash.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Padnuen, Aton madombo Nuquin Papan chomiaid Esus nec, quenquiocquin Edusaden yacnocquidobëd aton tsusio dapabo, Icsambocquid neque. Unës ua, quequin chuipanëdash. Aden chuiquin utsibëd iccuededte ushën-ushënquien abi isec onquiaid Nuquin Papan dada uamiampicpadembi aidon napanëdash.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Esuquidistu icsaid nibëdquidquio caiqui, Icsambocquid neque. Aid unës uatiadquidi mibi nec, quepanëdash Isadaidbo Pidato caic.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Adoaquien Nuquin Papan dada uamiampicpaden nabanambien Esuquidistu cuesten dectanquin unës uacsho chicshun, Ëbi unësacsho nëidën ëbi nauedec, quequin ambi shëcuë uain nacnenaid chucanquio Osen Esus nauedpanëdash.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Adoacsho Nuquin Papan Esuquidistu uincuemiac
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 capusho Cadidia yacnoësh Edusaden yacno abëd capucueneboedon aidi isbempanëdash. Aden isun aidombi Esuquidistu chuibededec. Adembidi aid isboedobëdtambi abimbo chuibanquidquio nebi —quepanëdash Pabado.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Aden chiashic: —Abi chiembique. Tantia. Nuquin Papan chometequid ambi chuipampid tsusedpabon isenquiocnobi
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Nuquin Papan uincuemiacsho nuqui isondaid aidi nec. Aidi chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid nad iqueque. Tantia. Chuinu.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Adecbidi ambi uincuemetequid Esuquidistun nami chodquesa icpanëdash. Aid chuiquin dada uamiampid nad iqueque. Tantiata. Chuinu.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ambi dada uamiampid utsi nad iquec:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “¿Aden dada uamequin Dabid pado chiecta onquepampic? Padenquio. Aidi Nuquin Papa bunacpadomboen naimbudquin nabanash Dabid unësacsho isun aton mëdimbon nami chodquiacno Dabid chococac aidën namitsen chodquepampic.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Nuquin Papan uincuemetequidën namien chodquesa icpanëdash.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Aidi icsainquiocquid yec ëbitedi icsaid bedshunash abided cuidadpanëdash.
38 — ausente —
39 Adoac abi tantiaquidquiotsen icsaisabidi Nuquin Papan isec. Nuquin Papan naden nata quequin dada uamiampidtedi matsesën natiapimbo iquec. Aden ambi chiacpaden natiapimbo yec, Nuquin Papan bëdamboen isaid nebi, quetiapimbo icboedëmbi, Matses icsaquid icsho cuidnushe quiash abided cuidadec Esus unëspanëdash, quequin tantiasho, Esuspadquid icsaisa Nuquin Papan nuqui isec.
39 — ausente —
40 Nuquin Papan chomiaid choec, quequin tsusedpabon tantienquio icampidpadquid iquenda. Aido chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid nad iqueque. Tantia.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Ëmbi ëndenquimboshë dada uamiampicpadembi adquid chomembi.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Aden chuibudashic Pabado Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacnoësh abëd choboedobëd puduenanec nidsho isash: —¿Iccuededte badiad utsi chonoc iccuededquin chuinuecta mibi choape? —quepanëdash iccuededquid utsibo Pabado chiec.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Aden chianec Pabadobëd Bednabe nidsho isun isadaidbo utsin-utsinquiembëdtan isadaidpembo isadaidbopadquid icnuequid utsin-utsinquien tsibanampanëdash. Aden abi tsibanansho isash: —Nuquin Papan bëdamboen isaid yec bëdamboec tabadta —quepanëdash Pabado Bednabebëd.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Adashic, chonoadtemaid ushë icnuc Nuquin Papan chiaid tantianuec Antioquiya yacnocquid dadpen iccuededoapanëdash.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Dadpen iccuededsho isash isadaidbo tsusiobo: Ëmbi chuibansho tantianuec aidtedi choenquio iccosh, quequin tantiec nëishpanëdash. Adec nëishash: —Mimbi Nuquin Papan chiaid icsamboen chuibanec —quepanëdash Pabado caic.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Adoaquien, dacuëdenquio yec Pabadobëd Bednabe: —Mibitedi con matses icsho, Nuquin Papan dada uamiampid chuibanu, queboedëmbi tantiesa icsho isun mibi chuibanenquio iquembi. Mibi tantiesa yec Nuquin Papabëd tabadte bunesabidi icnuc isadaidpembo Esuquidistu chuibanendambi.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Nuquin Icbon naden tantiamioshibique. Tantia. Chuinu.
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Adsho tantiash isadaidpembo: —¡Padtec! Nuquin Papan chiaid bëdamboshë iquec —quecuededpanëdash. Adoaquien, Nuquin Papan ëbëdi mibi tabadmendambi, quequin chiaid ambi tantiamiactedi Esuquidistu tantiaquid yampanëdash.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Adec Esuquidistu tantiaquid yanash auëshquio dadpen nidequi nidaid dëuequid utsi-utsiec yacno choash tabadquin aidontsen Esuquidistu chuibanoapanëdash.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Adosho tantiash, Pabado icsambocquid nec, quequin isadaidbo tsusiobon Antioquiya yacnocquidon chidobobëdta anocquido chuiquid dapa nëishmeshun Pabadobëdta Bednabe mëyantanquin ashunquio nidmepanëdash.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Aden nidta cac puduanec nidtuidash, Esuquidistu ëmbi chuisho tantiesabo aido nec, quequin nidaid putu tasequequin ismiash nidanec shubu dadpen icquid Iconio caid yacno chopanëdash.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Pabadobëd Bednabe Antioquiya yacnoësh nidan Antioquiya yacnocquid Esuquidistu tantiaquido: —Bëdambo iquebi —quecuededpanëdash. Adembidi aidtedi aton Mayan Nuquin Papan menepanëdash.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.