Atos 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adnubien shubu dadpen icquid Sesadeya caid yacno Codnedio cuëmëdquid isadaidpembo nidaid Itadia caid yacnoësh Sesadeya caid yacno choash tabadpanëdash. Aidi sondado dadpen 100tedi chuiquid icpanëdash.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Aidi aton shubun icquidobëdi Nuquin Papa tantiaquid icquin isadaidbo aton na nibëdquid icsho isun menebanquid icpanëdash. Adecbidi Nuquin Papa chiec onquianedenepanëdash.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Adquid yec ushë budtsambi tedes yanuc Nuquin Papa chiec onquequimbi ushacbimboecquin Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedion ispanëdash. Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon: —Codnedio —capanëdash.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Adsho tantiash dacuëdquin comapenen isec: —¿Atotsibi name, Icbo? —quepanëdash Codnedio.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Nëbi Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid ma bednu mimbi namiaido Ope yacno nidmetan.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simon utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec —quepanëdash Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedio chiec.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Aden chianec Nuquin Papan uaid mayan bëda nidambi Codnedion aton yua daëdbëdta sondado abentsëc chomeshun
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Nuquin Papan uaid mayan bëdan chuibocpaden Petedo bedmenuen ambi namiaido Codnedion nidmepanëdash.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Adashic, ushë cuembocnoc Ope anoentsëqui Codnedion nidmiaido chonobi Petedo Nuquin Papa chiec onquenuec shubu macano pada-padapambocquid yacno dectatopanëdash.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Adec dectatoash shubu icbon codocanubi Petedo bundoec ushacbimboec tsadquimbic
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 abu posonianec abi yacmi dabidiete dapabiecquid bucun dënëshbudcuenaid budsho Petedon ispanëdash.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Aidënquio ambi petequid ambi petemaid chedo nidaidën capuquid tacbidën capuquidbëd podochoquid chedo antabëdpanëdash.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Adnubien: —Nidtoshon cuesuneshun pe, Petedo —capanëdash abucuësh onquequin.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Adoaquien: —¿Abida cai? Ëmbi petemaid tauishun mibi shëdmetemaidquio antabëdquid nec. Adquid piamboccombi, Icbo —quepanëdash Petedo.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Adoaquien padpidec abucuësh onquec: —Nuquin Papan bëdambo icmiaid icsambo iquec cainda —quepanëdash.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Adotanquimbic antabëdquid abuc buanshun adomboembidi abentsëc chotsëcnuc budmequin adembidi Petedo chuishun abuc shëcuë uaid yacno badedquio buanshun puduedmeoapanëdash.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Adosho isash Petedo ambi isboed tantiec tsadnubi Codnedion chomiaido Simonën shubu istuidash shëcuë cuëmano choec nidtuidpanëdash.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Choec nidtuidash: —¿Nëmboda Simon Petedo tabadec? —quetuidpanëdash.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Aden chuituidnubi ambi isboed tantiec Petedo tsadsho Nuquin Papan Mayanën: —Dada abentsëc chotsec choshon mibi nibënec.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ëmbi chomiaido neque. Budash cacuidenquio yec aidobëdi nidtan —capanëdash.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Aden chiac budshun Codnedion chomiaido isash: —Mimbi nibënaid nebi. ¿Atotsi quec cho? —quepanëdash Petedo.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Adoaquien: —Codnedio cuëmëdquidën chomiaid nebi. Aidi sondado dadpen chuiquid bëdambocquidquio nec. Adquid icquin Nuquin Papan chiacpaden nabansho isun isadaidbon bëdamboen isaidquio nec. Aidi Nuquin Papan chomiaid mayan bëdan naden chuipac caosh. “Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid bedmetan. Bëac chuibansho tantiata,” quequin Nuquin Papan uaid mayan bëdan ëbi chuiposh quequin Codnedion ëbitedi chuioaposh —quepanëdash Codnedion chomiaido Petedo chiec.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Adoaquien: —Pudued —quepanëdash Petedo.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Adec nidanec Sesadeya caid yacno chopanëdash. Adnubien, Nëid ushëmbien chochitec, quequin tantiashun Codnedion aton shubun icquido abi isedquid chedo Petedon chuibansho tantiamenuen aton shubu nuntan iccuededmepanëdash.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Aden iccuededmiac tabadnubi utsibobëd choec Petedo chedo puduedsho isash, Mibi bëdambocquid icnubi adesa nebi, quequin Petedo ismec danëshën sebudec shuebudash Petedo bëisenquio yec Codnedio uepanëdash.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Adec uesho isash Petedo: —Mibipadquid nebique. Nidtota —quepanëdash Codnedio caic.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Adtanec Codnediobëd onquetanec quënë utsin puduedshun isadaidpembo dadpen Petedon istuidpanëdash.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Aden aido isec: —Isadaidbo nebi. Adquid yec isadaidpembobëd capuesa neyobi. Adecbidi min shubun puduedesa neyobi. Adesa icboedi Nuquin Papan, Matses utsibo ëmbi bëdamboen isaid icsambo iquec cainda, quequin ismequin ëbi tantiamiac
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 mimbi ëbi bedmiaido choacsho isash, Mibëd capuesa nebi, quenquio yec chobi. Adecbidi nëmbo choash isadaidpembon shubu nec. Nëmbo puduedtiapimbo iquebi, quenquio yec puduedobi. Nëbi Tantianu. Chui. ¿Atotsieshun ëbi chomio? —quepanëdash Petedo Codnedio chiec.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Adoaquien Codnedio: —Abentsëc choec ushanec ushë budec tedes yanubi Nuquin Papa tantiec buna mëmunec con shubu nuntanuësh Nuquin Papa chiec onquec tsadobi. Adnubien dashcute shocosh bed-bedquiacbimboec dasiuidquid ëbi yacmi Nuquin Papan budmiac onquec:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 “Codnedio, mibi Nuquin Papa chiec onquesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquido mimbi menebansho aidëmbi bëpiscudenquio icquin tantiec.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Nuquin Papa bëdamboen tantianuen Simon cashumbic Petedo caid Ope yacnocquidbëd tabadquid ma chono queshun mimbi namiaido nidmeta. Aidi Simon cuëmëdquid utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec,” quec Nuquin Papan uaid mayan bëda onqueposh.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Aden chiac: “Petedo bedtan,” quequin ëmbi namiaido nidmiombi. Adoac bëdambocquid yec cacuidanenquio yec badedquio mibi choc. Adec mibi choacsho isash bëdambo iquebi. Nuquin Papan nuqui isnubi ambi mibi tantiamiacpaden chuibansho tantiec tabadnuna —quepanëdash Codnedio Petedo chiec.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Aden Codnedion chuiban cac Petedon naden chuipanëdash: —Matses utsi nec, quenquiocquin Nuquin Papan yuedaid matses utsi-utsiec nec, quequin nëbi abimbo tantiembi.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Nuquin Papan chiaid tantiashun matses utsin-utsinquien chieshënenquiocquin bëdamboen nabansho isun, Aidtedi Nuquin Papan abi yacno yuedendac, quequin tantiembi.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ëndenquimboshë Nuquin Papan dada uamequin con tsusedpabo isadaidbon tishmiaido caidaido naden chuipampic: Esuquidistu abentsëqui matsestedi chuiquid icnubi utsibëd bëdamboec tabadendac.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nidaid Cadidia yacnoshon Uan padon chuibanquin acten mentoaquien Esuquidistun ambi naid tauapondash. Mibitedishun aid tantiondac.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ma abëd tabadnueshun Nuquin Papan aton Mayan meniac nadatiambocquin Esuquidistun nabampondash. Adquid icquin Esuquidistu shubu dadpen icquid Nasaded yacnoshon tishaid yec capuquin bëdamboen nabanquin abi chieshënquidën Satanas caidën mëyanaido Esuquidistun bëdamebampondash. Adosho mibitedishun isbampondac.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Isadaidbon nidaid, Udeya caid yacnoshon shubu dadpen icquid Edusaden yacnoshombidi Esuquidistun nabansho ispondambi. Aidi cuesten dectanquin isadaidbon unës uaqui
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 uincuenash, Uincuenobi, quequin Esuquidistun ismebempondashi.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Aidi uincuenshun matsestedi ismenquiocquin aidbëdtan peshun acquidotedictsëqui Esuquidistun ismepondashi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Abëdi icshobi, Ëbi chuibanquin matses icsaid cuidte chuibante ushë choec quequin chui, cac nebi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Adembidi Nuquin Papan chuibanacpadomboen dada uampidon Esuquidistu tantiaquin, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, quequin chuiquin dada uampic. Aden chuiquin dada uampid abimbo tantiaquid icquin abi icsaid ënsho isash abi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac. Esuquidistu chuiquin aden dada uapampic —quepanëdash Petedo Codnedion shubun iccuededquido tantiamequin chiec.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Aden Petedon chuibanshobi abitedi tantiaquid icsho isun Nuquin Papan ma abëd tabadnueshun aton Mayan menepanëdash.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Adoaquien: —Nuquin Papan aton Mayan meniaido icquin Esuquidistu tantiaquido neque. ¿Adquid icsho acten mentoenda ictic?
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Aid, acten mentometa —capanëdash Petedon.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.