Atos 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Adnubien shubu dadpen icquid Sesadeya caid yacno Codnedio cuëmëdquid isadaidpembo nidaid Itadia caid yacnoësh Sesadeya caid yacno choash tabadpanëdash. Aidi sondado dadpen 100tedi chuiquid icpanëdash.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Aidi aton shubun icquidobëdi Nuquin Papa tantiaquid icquin isadaidbo aton na nibëdquid icsho isun menebanquid icpanëdash. Adecbidi Nuquin Papa chiec onquianedenepanëdash.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Adquid yec ushë budtsambi tedes yanuc Nuquin Papa chiec onquequimbi ushacbimboecquin Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedion ispanëdash. Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon: —Codnedio —capanëdash.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Adsho tantiash dacuëdquin comapenen isec: —¿Atotsibi name, Icbo? —quepanëdash Codnedio.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nëbi Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid ma bednu mimbi namiaido Ope yacno nidmetan.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Simon utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec —quepanëdash Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedio chiec.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Aden chianec Nuquin Papan uaid mayan bëda nidambi Codnedion aton yua daëdbëdta sondado abentsëc chomeshun
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nuquin Papan uaid mayan bëdan chuibocpaden Petedo bedmenuen ambi namiaido Codnedion nidmepanëdash.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Adashic, ushë cuembocnoc Ope anoentsëqui Codnedion nidmiaido chonobi Petedo Nuquin Papa chiec onquenuec shubu macano pada-padapambocquid yacno dectatopanëdash.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Adec dectatoash shubu icbon codocanubi Petedo bundoec ushacbimboec tsadquimbic
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 abu posonianec abi yacmi dabidiete dapabiecquid bucun dënëshbudcuenaid budsho Petedon ispanëdash.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Aidënquio ambi petequid ambi petemaid chedo nidaidën capuquid tacbidën capuquidbëd podochoquid chedo antabëdpanëdash.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Adnubien: —Nidtoshon cuesuneshun pe, Petedo —capanëdash abucuësh onquequin.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Adoaquien: —¿Abida cai? Ëmbi petemaid tauishun mibi shëdmetemaidquio antabëdquid nec. Adquid piamboccombi, Icbo —quepanëdash Petedo.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Adoaquien padpidec abucuësh onquec: —Nuquin Papan bëdambo icmiaid icsambo iquec cainda —quepanëdash.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Adotanquimbic antabëdquid abuc buanshun adomboembidi abentsëc chotsëcnuc budmequin adembidi Petedo chuishun abuc shëcuë uaid yacno badedquio buanshun puduedmeoapanëdash.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Adosho isash Petedo ambi isboed tantiec tsadnubi Codnedion chomiaido Simonën shubu istuidash shëcuë cuëmano choec nidtuidpanëdash.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Choec nidtuidash: —¿Nëmboda Simon Petedo tabadec? —quetuidpanëdash.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Aden chuituidnubi ambi isboed tantiec Petedo tsadsho Nuquin Papan Mayanën: —Dada abentsëc chotsec choshon mibi nibënec.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ëmbi chomiaido neque. Budash cacuidenquio yec aidobëdi nidtan —capanëdash.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Aden chiac budshun Codnedion chomiaido isash: —Mimbi nibënaid nebi. ¿Atotsi quec cho? —quepanëdash Petedo.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Adoaquien: —Codnedio cuëmëdquidën chomiaid nebi. Aidi sondado dadpen chuiquid bëdambocquidquio nec. Adquid icquin Nuquin Papan chiacpaden nabansho isun isadaidbon bëdamboen isaidquio nec. Aidi Nuquin Papan chomiaid mayan bëdan naden chuipac caosh. “Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid bedmetan. Bëac chuibansho tantiata,” quequin Nuquin Papan uaid mayan bëdan ëbi chuiposh quequin Codnedion ëbitedi chuioaposh —quepanëdash Codnedion chomiaido Petedo chiec.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Adoaquien: —Pudued —quepanëdash Petedo.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Adec nidanec Sesadeya caid yacno chopanëdash. Adnubien, Nëid ushëmbien chochitec, quequin tantiashun Codnedion aton shubun icquido abi isedquid chedo Petedon chuibansho tantiamenuen aton shubu nuntan iccuededmepanëdash.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Aden iccuededmiac tabadnubi utsibobëd choec Petedo chedo puduedsho isash, Mibi bëdambocquid icnubi adesa nebi, quequin Petedo ismec danëshën sebudec shuebudash Petedo bëisenquio yec Codnedio uepanëdash.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Adec uesho isash Petedo: —Mibipadquid nebique. Nidtota —quepanëdash Codnedio caic.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Adtanec Codnediobëd onquetanec quënë utsin puduedshun isadaidpembo dadpen Petedon istuidpanëdash.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Aden aido isec: —Isadaidbo nebi. Adquid yec isadaidpembobëd capuesa neyobi. Adecbidi min shubun puduedesa neyobi. Adesa icboedi Nuquin Papan, Matses utsibo ëmbi bëdamboen isaid icsambo iquec cainda, quequin ismequin ëbi tantiamiac
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 mimbi ëbi bedmiaido choacsho isash, Mibëd capuesa nebi, quenquio yec chobi. Adecbidi nëmbo choash isadaidpembon shubu nec. Nëmbo puduedtiapimbo iquebi, quenquio yec puduedobi. Nëbi Tantianu. Chui. ¿Atotsieshun ëbi chomio? —quepanëdash Petedo Codnedio chiec.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Adoaquien Codnedio: —Abentsëc choec ushanec ushë budec tedes yanubi Nuquin Papa tantiec buna mëmunec con shubu nuntanuësh Nuquin Papa chiec onquec tsadobi. Adnubien dashcute shocosh bed-bedquiacbimboec dasiuidquid ëbi yacmi Nuquin Papan budmiac onquec:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 “Codnedio, mibi Nuquin Papa chiec onquesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquido mimbi menebansho aidëmbi bëpiscudenquio icquin tantiec.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nuquin Papa bëdamboen tantianuen Simon cashumbic Petedo caid Ope yacnocquidbëd tabadquid ma chono queshun mimbi namiaido nidmeta. Aidi Simon cuëmëdquid utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec,” quec Nuquin Papan uaid mayan bëda onqueposh.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Aden chiac: “Petedo bedtan,” quequin ëmbi namiaido nidmiombi. Adoac bëdambocquid yec cacuidanenquio yec badedquio mibi choc. Adec mibi choacsho isash bëdambo iquebi. Nuquin Papan nuqui isnubi ambi mibi tantiamiacpaden chuibansho tantiec tabadnuna —quepanëdash Codnedio Petedo chiec.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Aden Codnedion chuiban cac Petedon naden chuipanëdash: —Matses utsi nec, quenquiocquin Nuquin Papan yuedaid matses utsi-utsiec nec, quequin nëbi abimbo tantiembi.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nuquin Papan chiaid tantiashun matses utsin-utsinquien chieshënenquiocquin bëdamboen nabansho isun, Aidtedi Nuquin Papan abi yacno yuedendac, quequin tantiembi.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ëndenquimboshë Nuquin Papan dada uamequin con tsusedpabo isadaidbon tishmiaido caidaido naden chuipampic: Esuquidistu abentsëqui matsestedi chuiquid icnubi utsibëd bëdamboec tabadendac.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nidaid Cadidia yacnoshon Uan padon chuibanquin acten mentoaquien Esuquidistun ambi naid tauapondash. Mibitedishun aid tantiondac.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ma abëd tabadnueshun Nuquin Papan aton Mayan meniac nadatiambocquin Esuquidistun nabampondash. Adquid icquin Esuquidistu shubu dadpen icquid Nasaded yacnoshon tishaid yec capuquin bëdamboen nabanquin abi chieshënquidën Satanas caidën mëyanaido Esuquidistun bëdamebampondash. Adosho mibitedishun isbampondac.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Isadaidbon nidaid, Udeya caid yacnoshon shubu dadpen icquid Edusaden yacnoshombidi Esuquidistun nabansho ispondambi. Aidi cuesten dectanquin isadaidbon unës uaqui
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 uincuenash, Uincuenobi, quequin Esuquidistun ismebempondashi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Aidi uincuenshun matsestedi ismenquiocquin aidbëdtan peshun acquidotedictsëqui Esuquidistun ismepondashi.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Abëdi icshobi, Ëbi chuibanquin matses icsaid cuidte chuibante ushë choec quequin chui, cac nebi.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Adembidi Nuquin Papan chuibanacpadomboen dada uampidon Esuquidistu tantiaquin, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, quequin chuiquin dada uampic. Aden chuiquin dada uampid abimbo tantiaquid icquin abi icsaid ënsho isash abi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac. Esuquidistu chuiquin aden dada uapampic —quepanëdash Petedo Codnedion shubun iccuededquido tantiamequin chiec.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Aden Petedon chuibanshobi abitedi tantiaquid icsho isun Nuquin Papan ma abëd tabadnueshun aton Mayan menepanëdash.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Adoaquien: —Nuquin Papan aton Mayan meniaido icquin Esuquidistu tantiaquido neque. ¿Adquid icsho acten mentoenda ictic?
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aid, acten mentometa —capanëdash Petedon.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.