Atos 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC
1 Adnubien shubu dadpen icquid Sesadeya caid yacno Codnedio cuëmëdquid isadaidpembo nidaid Itadia caid yacnoësh Sesadeya caid yacno choash tabadpanëdash. Aidi sondado dadpen 100tedi chuiquid icpanëdash.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Aidi aton shubun icquidobëdi Nuquin Papa tantiaquid icquin isadaidbo aton na nibëdquid icsho isun menebanquid icpanëdash. Adecbidi Nuquin Papa chiec onquianedenepanëdash.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Adquid yec ushë budtsambi tedes yanuc Nuquin Papa chiec onquequimbi ushacbimboecquin Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedion ispanëdash. Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon: —Codnedio —capanëdash.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Adsho tantiash dacuëdquin comapenen isec: —¿Atotsibi name, Icbo? —quepanëdash Codnedio.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Nëbi Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid ma bednu mimbi namiaido Ope yacno nidmetan.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simon utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec —quepanëdash Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedio chiec.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Aden chianec Nuquin Papan uaid mayan bëda nidambi Codnedion aton yua daëdbëdta sondado abentsëc chomeshun
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Nuquin Papan uaid mayan bëdan chuibocpaden Petedo bedmenuen ambi namiaido Codnedion nidmepanëdash.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Adashic, ushë cuembocnoc Ope anoentsëqui Codnedion nidmiaido chonobi Petedo Nuquin Papa chiec onquenuec shubu macano pada-padapambocquid yacno dectatopanëdash.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Adec dectatoash shubu icbon codocanubi Petedo bundoec ushacbimboec tsadquimbic
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 abu posonianec abi yacmi dabidiete dapabiecquid bucun dënëshbudcuenaid budsho Petedon ispanëdash.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Aidënquio ambi petequid ambi petemaid chedo nidaidën capuquid tacbidën capuquidbëd podochoquid chedo antabëdpanëdash.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Adnubien: —Nidtoshon cuesuneshun pe, Petedo —capanëdash abucuësh onquequin.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Adoaquien: —¿Abida cai? Ëmbi petemaid tauishun mibi shëdmetemaidquio antabëdquid nec. Adquid piamboccombi, Icbo —quepanëdash Petedo.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Adoaquien padpidec abucuësh onquec: —Nuquin Papan bëdambo icmiaid icsambo iquec cainda —quepanëdash.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Adotanquimbic antabëdquid abuc buanshun adomboembidi abentsëc chotsëcnuc budmequin adembidi Petedo chuishun abuc shëcuë uaid yacno badedquio buanshun puduedmeoapanëdash.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Adosho isash Petedo ambi isboed tantiec tsadnubi Codnedion chomiaido Simonën shubu istuidash shëcuë cuëmano choec nidtuidpanëdash.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Choec nidtuidash: —¿Nëmboda Simon Petedo tabadec? —quetuidpanëdash.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Aden chuituidnubi ambi isboed tantiec Petedo tsadsho Nuquin Papan Mayanën: —Dada abentsëc chotsec choshon mibi nibënec.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ëmbi chomiaido neque. Budash cacuidenquio yec aidobëdi nidtan —capanëdash.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Aden chiac budshun Codnedion chomiaido isash: —Mimbi nibënaid nebi. ¿Atotsi quec cho? —quepanëdash Petedo.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Adoaquien: —Codnedio cuëmëdquidën chomiaid nebi. Aidi sondado dadpen chuiquid bëdambocquidquio nec. Adquid icquin Nuquin Papan chiacpaden nabansho isun isadaidbon bëdamboen isaidquio nec. Aidi Nuquin Papan chomiaid mayan bëdan naden chuipac caosh. “Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid bedmetan. Bëac chuibansho tantiata,” quequin Nuquin Papan uaid mayan bëdan ëbi chuiposh quequin Codnedion ëbitedi chuioaposh —quepanëdash Codnedion chomiaido Petedo chiec.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Adoaquien: —Pudued —quepanëdash Petedo.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Adec nidanec Sesadeya caid yacno chopanëdash. Adnubien, Nëid ushëmbien chochitec, quequin tantiashun Codnedion aton shubun icquido abi isedquid chedo Petedon chuibansho tantiamenuen aton shubu nuntan iccuededmepanëdash.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Aden iccuededmiac tabadnubi utsibobëd choec Petedo chedo puduedsho isash, Mibi bëdambocquid icnubi adesa nebi, quequin Petedo ismec danëshën sebudec shuebudash Petedo bëisenquio yec Codnedio uepanëdash.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Adec uesho isash Petedo: —Mibipadquid nebique. Nidtota —quepanëdash Codnedio caic.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Adtanec Codnediobëd onquetanec quënë utsin puduedshun isadaidpembo dadpen Petedon istuidpanëdash.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Aden aido isec: —Isadaidbo nebi. Adquid yec isadaidpembobëd capuesa neyobi. Adecbidi min shubun puduedesa neyobi. Adesa icboedi Nuquin Papan, Matses utsibo ëmbi bëdamboen isaid icsambo iquec cainda, quequin ismequin ëbi tantiamiac
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 mimbi ëbi bedmiaido choacsho isash, Mibëd capuesa nebi, quenquio yec chobi. Adecbidi nëmbo choash isadaidpembon shubu nec. Nëmbo puduedtiapimbo iquebi, quenquio yec puduedobi. Nëbi Tantianu. Chui. ¿Atotsieshun ëbi chomio? —quepanëdash Petedo Codnedio chiec.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Adoaquien Codnedio: —Abentsëc choec ushanec ushë budec tedes yanubi Nuquin Papa tantiec buna mëmunec con shubu nuntanuësh Nuquin Papa chiec onquec tsadobi. Adnubien dashcute shocosh bed-bedquiacbimboec dasiuidquid ëbi yacmi Nuquin Papan budmiac onquec:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 “Codnedio, mibi Nuquin Papa chiec onquesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquido mimbi menebansho aidëmbi bëpiscudenquio icquin tantiec.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nuquin Papa bëdamboen tantianuen Simon cashumbic Petedo caid Ope yacnocquidbëd tabadquid ma chono queshun mimbi namiaido nidmeta. Aidi Simon cuëmëdquid utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec,” quec Nuquin Papan uaid mayan bëda onqueposh.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Aden chiac: “Petedo bedtan,” quequin ëmbi namiaido nidmiombi. Adoac bëdambocquid yec cacuidanenquio yec badedquio mibi choc. Adec mibi choacsho isash bëdambo iquebi. Nuquin Papan nuqui isnubi ambi mibi tantiamiacpaden chuibansho tantiec tabadnuna —quepanëdash Codnedio Petedo chiec.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Aden Codnedion chuiban cac Petedon naden chuipanëdash: —Matses utsi nec, quenquiocquin Nuquin Papan yuedaid matses utsi-utsiec nec, quequin nëbi abimbo tantiembi.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nuquin Papan chiaid tantiashun matses utsin-utsinquien chieshënenquiocquin bëdamboen nabansho isun, Aidtedi Nuquin Papan abi yacno yuedendac, quequin tantiembi.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ëndenquimboshë Nuquin Papan dada uamequin con tsusedpabo isadaidbon tishmiaido caidaido naden chuipampic: Esuquidistu abentsëqui matsestedi chuiquid icnubi utsibëd bëdamboec tabadendac.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Nidaid Cadidia yacnoshon Uan padon chuibanquin acten mentoaquien Esuquidistun ambi naid tauapondash. Mibitedishun aid tantiondac.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Ma abëd tabadnueshun Nuquin Papan aton Mayan meniac nadatiambocquin Esuquidistun nabampondash. Adquid icquin Esuquidistu shubu dadpen icquid Nasaded yacnoshon tishaid yec capuquin bëdamboen nabanquin abi chieshënquidën Satanas caidën mëyanaido Esuquidistun bëdamebampondash. Adosho mibitedishun isbampondac.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Isadaidbon nidaid, Udeya caid yacnoshon shubu dadpen icquid Edusaden yacnoshombidi Esuquidistun nabansho ispondambi. Aidi cuesten dectanquin isadaidbon unës uaqui
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 uincuenash, Uincuenobi, quequin Esuquidistun ismebempondashi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Aidi uincuenshun matsestedi ismenquiocquin aidbëdtan peshun acquidotedictsëqui Esuquidistun ismepondashi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Abëdi icshobi, Ëbi chuibanquin matses icsaid cuidte chuibante ushë choec quequin chui, cac nebi.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Adembidi Nuquin Papan chuibanacpadomboen dada uampidon Esuquidistu tantiaquin, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, quequin chuiquin dada uampic. Aden chuiquin dada uampid abimbo tantiaquid icquin abi icsaid ënsho isash abi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac. Esuquidistu chuiquin aden dada uapampic —quepanëdash Petedo Codnedion shubun iccuededquido tantiamequin chiec.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Aden Petedon chuibanshobi abitedi tantiaquid icsho isun Nuquin Papan ma abëd tabadnueshun aton Mayan menepanëdash.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Adoaquien: —Nuquin Papan aton Mayan meniaido icquin Esuquidistu tantiaquido neque. ¿Adquid icsho acten mentoenda ictic?
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Aid, acten mentometa —capanëdash Petedon.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.