Atos 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adnubien shubu dadpen icquid Sesadeya caid yacno Codnedio cuëmëdquid isadaidpembo nidaid Itadia caid yacnoësh Sesadeya caid yacno choash tabadpanëdash. Aidi sondado dadpen 100tedi chuiquid icpanëdash.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Aidi aton shubun icquidobëdi Nuquin Papa tantiaquid icquin isadaidbo aton na nibëdquid icsho isun menebanquid icpanëdash. Adecbidi Nuquin Papa chiec onquianedenepanëdash.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Adquid yec ushë budtsambi tedes yanuc Nuquin Papa chiec onquequimbi ushacbimboecquin Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedion ispanëdash. Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon: —Codnedio —capanëdash.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Adsho tantiash dacuëdquin comapenen isec: —¿Atotsibi name, Icbo? —quepanëdash Codnedio.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nëbi Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid ma bednu mimbi namiaido Ope yacno nidmetan.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Simon utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec —quepanëdash Nuquin Papan uaid mayan bëda Codnedio chiec.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Aden chianec Nuquin Papan uaid mayan bëda nidambi Codnedion aton yua daëdbëdta sondado abentsëc chomeshun
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nuquin Papan uaid mayan bëdan chuibocpaden Petedo bedmenuen ambi namiaido Codnedion nidmepanëdash.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Adashic, ushë cuembocnoc Ope anoentsëqui Codnedion nidmiaido chonobi Petedo Nuquin Papa chiec onquenuec shubu macano pada-padapambocquid yacno dectatopanëdash.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Adec dectatoash shubu icbon codocanubi Petedo bundoec ushacbimboec tsadquimbic
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 abu posonianec abi yacmi dabidiete dapabiecquid bucun dënëshbudcuenaid budsho Petedon ispanëdash.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aidënquio ambi petequid ambi petemaid chedo nidaidën capuquid tacbidën capuquidbëd podochoquid chedo antabëdpanëdash.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Adnubien: —Nidtoshon cuesuneshun pe, Petedo —capanëdash abucuësh onquequin.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Adoaquien: —¿Abida cai? Ëmbi petemaid tauishun mibi shëdmetemaidquio antabëdquid nec. Adquid piamboccombi, Icbo —quepanëdash Petedo.
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Adoaquien padpidec abucuësh onquec: —Nuquin Papan bëdambo icmiaid icsambo iquec cainda —quepanëdash.
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Adotanquimbic antabëdquid abuc buanshun adomboembidi abentsëc chotsëcnuc budmequin adembidi Petedo chuishun abuc shëcuë uaid yacno badedquio buanshun puduedmeoapanëdash.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Adosho isash Petedo ambi isboed tantiec tsadnubi Codnedion chomiaido Simonën shubu istuidash shëcuë cuëmano choec nidtuidpanëdash.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Choec nidtuidash: —¿Nëmboda Simon Petedo tabadec? —quetuidpanëdash.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Aden chuituidnubi ambi isboed tantiec Petedo tsadsho Nuquin Papan Mayanën: —Dada abentsëc chotsec choshon mibi nibënec.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Ëmbi chomiaido neque. Budash cacuidenquio yec aidobëdi nidtan —capanëdash.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Aden chiac budshun Codnedion chomiaido isash: —Mimbi nibënaid nebi. ¿Atotsi quec cho? —quepanëdash Petedo.
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Adoaquien: —Codnedio cuëmëdquidën chomiaid nebi. Aidi sondado dadpen chuiquid bëdambocquidquio nec. Adquid icquin Nuquin Papan chiacpaden nabansho isun isadaidbon bëdamboen isaidquio nec. Aidi Nuquin Papan chomiaid mayan bëdan naden chuipac caosh. “Simon cuënshumbic Petedo cuënoaid bedmetan. Bëac chuibansho tantiata,” quequin Nuquin Papan uaid mayan bëdan ëbi chuiposh quequin Codnedion ëbitedi chuioaposh —quepanëdash Codnedion chomiaido Petedo chiec.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Adoaquien: —Pudued —quepanëdash Petedo.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Adec nidanec Sesadeya caid yacno chopanëdash. Adnubien, Nëid ushëmbien chochitec, quequin tantiashun Codnedion aton shubun icquido abi isedquid chedo Petedon chuibansho tantiamenuen aton shubu nuntan iccuededmepanëdash.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Aden iccuededmiac tabadnubi utsibobëd choec Petedo chedo puduedsho isash, Mibi bëdambocquid icnubi adesa nebi, quequin Petedo ismec danëshën sebudec shuebudash Petedo bëisenquio yec Codnedio uepanëdash.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Adec uesho isash Petedo: —Mibipadquid nebique. Nidtota —quepanëdash Codnedio caic.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Adtanec Codnediobëd onquetanec quënë utsin puduedshun isadaidpembo dadpen Petedon istuidpanëdash.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Aden aido isec: —Isadaidbo nebi. Adquid yec isadaidpembobëd capuesa neyobi. Adecbidi min shubun puduedesa neyobi. Adesa icboedi Nuquin Papan, Matses utsibo ëmbi bëdamboen isaid icsambo iquec cainda, quequin ismequin ëbi tantiamiac
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 mimbi ëbi bedmiaido choacsho isash, Mibëd capuesa nebi, quenquio yec chobi. Adecbidi nëmbo choash isadaidpembon shubu nec. Nëmbo puduedtiapimbo iquebi, quenquio yec puduedobi. Nëbi Tantianu. Chui. ¿Atotsieshun ëbi chomio? —quepanëdash Petedo Codnedio chiec.
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Adoaquien Codnedio: —Abentsëc choec ushanec ushë budec tedes yanubi Nuquin Papa tantiec buna mëmunec con shubu nuntanuësh Nuquin Papa chiec onquec tsadobi. Adnubien dashcute shocosh bed-bedquiacbimboec dasiuidquid ëbi yacmi Nuquin Papan budmiac onquec:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 “Codnedio, mibi Nuquin Papa chiec onquesho Nuquin Papan tantiec. Adembidi aton na nibëdquido mimbi menebansho aidëmbi bëpiscudenquio icquin tantiec.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Nuquin Papa bëdamboen tantianuen Simon cashumbic Petedo caid Ope yacnocquidbëd tabadquid ma chono queshun mimbi namiaido nidmeta. Aidi Simon cuëmëdquid utsi nidaidën capuquid bitsi uashun chodcashun nacnenquidbëd tabadec. Aidën shubu acte cuëmambi iquec,” quec Nuquin Papan uaid mayan bëda onqueposh.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Aden chiac: “Petedo bedtan,” quequin ëmbi namiaido nidmiombi. Adoac bëdambocquid yec cacuidanenquio yec badedquio mibi choc. Adec mibi choacsho isash bëdambo iquebi. Nuquin Papan nuqui isnubi ambi mibi tantiamiacpaden chuibansho tantiec tabadnuna —quepanëdash Codnedio Petedo chiec.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Aden Codnedion chuiban cac Petedon naden chuipanëdash: —Matses utsi nec, quenquiocquin Nuquin Papan yuedaid matses utsi-utsiec nec, quequin nëbi abimbo tantiembi.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Nuquin Papan chiaid tantiashun matses utsin-utsinquien chieshënenquiocquin bëdamboen nabansho isun, Aidtedi Nuquin Papan abi yacno yuedendac, quequin tantiembi.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ëndenquimboshë Nuquin Papan dada uamequin con tsusedpabo isadaidbon tishmiaido caidaido naden chuipampic: Esuquidistu abentsëqui matsestedi chuiquid icnubi utsibëd bëdamboec tabadendac.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nidaid Cadidia yacnoshon Uan padon chuibanquin acten mentoaquien Esuquidistun ambi naid tauapondash. Mibitedishun aid tantiondac.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Ma abëd tabadnueshun Nuquin Papan aton Mayan meniac nadatiambocquin Esuquidistun nabampondash. Adquid icquin Esuquidistu shubu dadpen icquid Nasaded yacnoshon tishaid yec capuquin bëdamboen nabanquin abi chieshënquidën Satanas caidën mëyanaido Esuquidistun bëdamebampondash. Adosho mibitedishun isbampondac.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Isadaidbon nidaid, Udeya caid yacnoshon shubu dadpen icquid Edusaden yacnoshombidi Esuquidistun nabansho ispondambi. Aidi cuesten dectanquin isadaidbon unës uaqui
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 uincuenash, Uincuenobi, quequin Esuquidistun ismebempondashi.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Aidi uincuenshun matsestedi ismenquiocquin aidbëdtan peshun acquidotedictsëqui Esuquidistun ismepondashi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Abëdi icshobi, Ëbi chuibanquin matses icsaid cuidte chuibante ushë choec quequin chui, cac nebi.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Adembidi Nuquin Papan chuibanacpadomboen dada uampidon Esuquidistu tantiaquin, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, quequin chuiquin dada uampic. Aden chuiquin dada uampid abimbo tantiaquid icquin abi icsaid ënsho isash abi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac. Esuquidistu chuiquin aden dada uapampic —quepanëdash Petedo Codnedion shubun iccuededquido tantiamequin chiec.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Aden Petedon chuibanshobi abitedi tantiaquid icsho isun Nuquin Papan ma abëd tabadnueshun aton Mayan menepanëdash.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Adoaquien: —Nuquin Papan aton Mayan meniaido icquin Esuquidistu tantiaquido neque. ¿Adquid icsho acten mentoenda ictic?
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Aid, acten mentometa —capanëdash Petedon.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.