Marcos 6
Diospan Tsain (MCDNT) vs NVT
1 Ascatan Jesús afu rafumisifo ya anoashu pushurasi ano nasonifo. Nannoashu Jesús pushconi.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ascano Israelifoan aton tunutitian Jesús aton ichananti pushu muran iquishon ato yosiaiton. Nicacani, —¡Aira! ¡Nicacapon! ¿Ahuuscain na nocofunun fasi tapicoin sharamun? Tsoan oinyomisima cuscara huapaiquifin ahuamamishti huatiroquin. ¿Tsoancon Jesús ascara yosiamun?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Nanfin ihui yonomisiquin. María facu. Chipocufo Santiago non José non Judas non Simón. Ahuun poifori nuno no fu imisifo. Nonfin Jesús onanquin. Aacai ahuama. ¿Ahuuscashomun ahuamamishti huatiroquin? —icashu yoinannifo. Nannori shinancashon aqui shinanchacanifo. Acai cuscarocon huacani. Afanan Jesús nicapainifoma.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ascano Jesús ato yoini isca huaquin, —Nan maitio Diosin tsain yoimisi nicatirofo. Ahuunoa yoisharamisifo. Nan cainni anoafo non ahuun yorafoancai nanfoansicai nicapaicanimaran, —ishon ato yoini.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ascano isinin icaifo fustirasi manmanshon ato cayahuamani. Futsafori cayahuamapaifiaquin icoinra huayamaifoan anima. Diosihuunshon tsoa futsan atiroma cuscan ato ashopaifiaquin anima.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 —¡Aira! Ahuunscain ua oinfiamisishaquin ua icoinra huapaicanimaran, —ishon Jesús shinanni. Ascaiton pushurasiti Israelifo icano cahuancacaini ato Diosin tsain shara yosin.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ascatan afu rafuafo doce cunani, —Uqui fucahuun, —ato huaino. Aqui fuafoan ahuunshon yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanon. Ascashon ato rafurasisi nichini yorafo caya huamanonfo.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Pushurasi muran nocotan nan pushu fusti muransi oshacahuun.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Pushu futsan icanoafoan yafi pushurasi muran icanoafori mato iquimapaiyamaino iquiyamacahuun. Mato nicacasmaifoan maton sapato potapota sacaquin. Asca huaquin man oinmatiro mato nicacasmaifo. Ascan Diosin tsainri nicacasmacaniran, —ishon Jesús ato yoini.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ascano ato yoiquin anaitiano pushurasiti anoafo ato yoifoanfafainifo. —Maton chaca shatucahuun Diosin tsain nicasharacahuun, —ato huaifoan.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanifo. Isinincaifori shuniyashon fumanfain Upa Dios cufishonifo Jesushuunshon caya huafoanfainifo.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 — ausente —
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 — ausente —
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Herodespan ahuin Herodiasin nicani Juanpan ahuunoa yoiaiton nicai aqui fasi sinai. Rutumariscapaifiaquicai ahuun funu Herodes, —Ma. Mincai Juan rutumatiromaran, —ishon yoini.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Juan nocofunu shara Dios tanasharamisi niaifon Herodes tapishon cushusharani.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Funun cushusharafiaino ahuinin ahuuscashoma Juan rutupaini. Funun cainnitian Juan rututiro punin shararan. Isca huaquin. Cainnitian ahuun niaifofo patashari non ranushumua niaifofo non niaifofo Galilea mai anoafori ichanannifo fuusishoshcaquin.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Piainfono Herodes ahuin Herodiaspan facu shomaya arusu mononi. Herodes yafi a futan piaifoan oincani fasi unimanifo. Ascano niaifoan yoini, —¡Aicho! Min monoaiton oin un fasi unimai. Ahuarashta fipaiquin ua yoihuu un mia inanon.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Diosin tapia un mia icon yoiaiton min fipaiyai cuscan ua yoihuu un mia inanon, —ishon yoini.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Nicatan shomayaton ahua yoini. —¿Un niaifo ahua yocaimun? —ahua huaiton, —“Juan tushtumahuu. Ahuun mapo ua inanshquin,” niaifon yoitahuun, —ishon yononi.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ascano shomaya niaifoqui nasoni. —Juan tushtuhuu. Purato naratashon ahuun mapo ua inanshquin. Natian ua ashoriscahuun, —huani.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Nicai niaifon puusinima. Juan fasi shinain. Ahuun nomuran shinanquin isca huani, —¡Ohua! Un asca huapaima. Ascafia yorafoan un shomaya yoia cuscan nicacashon un asca huapaiyamafiaqui un aqui cairan, —ishon shinanni.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ascaiton futsa yononi, —Juan tushtushon ahuun mapo ua fishotahuun, —niaifoan ranushumua yononi. Ascano cai cunu muran iquishon Juan tushtushoni.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Tushtushon purato naratashon funi. Fushon shomaya inanni. Ascano shomayaton ahua inanni.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Asca huano Juanhuunshon tanamisifoan nicacatan focashon ahuun caya mai huanifo.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ascano Jesusqui afu rafuafo afanan naso furanifo. Acafo cuscan yafi ato yosia cuscari Jesús tapimashcaquin.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ascaifono yorahuanrasi Jesusqui furi furinifo. Ascaquin ato pitimacoin huanifo. Afu rafumisifo yafi ato yoini, —Tsoa icama ano non fonon focahuun. Anoshon non tunuyonon, —ato huani.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ascano shashohuanun tsoa icama ano fonifo.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 — ausente —
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 — ausente —
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ascano man fari caino afu rafuafoan yoinifo, —Nuno pushu yafi tushu yamai. Na yorafo nichihuun. Man fari caiquin.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Fonaincaniquin pushurasi ari yafi pushu patashari ato nichihuun anoshon tushu huanonfo, —ishon Jesús yoinifo.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 —Mafin ato piimacahuun, —ato huaiton. —Noncai ahua ato pimatiroma. Nocofunun oshu ranan yonoahuunshon ahuun rafanan fishon nan yorafo pimashquin. ¿Nantimun non atohuunshon potaicai? —huaifoan.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 —¿Ahuuti misi man ayamun? Oinyocahuun, —Jesús ato huaino. Oinshon yoinifo, —Misi mucu fustiti yafi shiman rafusi non ayaran, —huaifoan.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 — ausente —
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 — ausente —
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ascaino nan shiman rafu yafi misi mucu fustiti tsomashon nai ari foisinifoantan Apa Dios cufini, —¡Aicho! Upan, mihuunshon un ato pimaicain. Min fasi sharacoincun, —huatan. Misi torupacutan shiman rafu ya osishon ahuunshon tapimisifo ato pashcanan huapani.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ascaino picani mayacoinnifo.
42 Todos comeram à vontade,
43 A misi yafi shiman tushu huafo afu rafuafoan doce shihuati fospi huani.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ascano cinco mil nocofunufoan piinifo.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ascano ato pimaquin anaititan Jesús afu rafuafo yoini, —Shashon rufofo oquiri pushurasi Betsaida ano pocui focahuun. Un na yorafo nichiyonon, —ato huani.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ato nichitan arus fusti machi mamaqui caashu Apa Dios fu tsainni.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Man fari caino afu rafuafo ian nushmancayan shashon nocoaifono arusu ian cusumunshon Apa cufiyoni.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Ascatan shasho muran atoqui nanuinacahuani. Nanuano fuu nishmapacufoanni. Ascaiton afu rafuafoan, —¡Aira! ¿Ahuuscashocon Jesús isca huaimun? —huanifo.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Tapiyonifoma Jesús Diospan facu ahuamamishti huatirofiacun cinco mil nocofunufo piimaiton oinfiaitashacaquin Jesús onanyonifoma. Diospan facufiacun aton nomuran tapiyonifoma.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ascatan ian pocufainifo Genesaret cusumunri nocoshon. Nanno shasho nushanifo.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Ascatan mapuinifoannaifoan nannoafoan samamashta Jesús onannifo.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Onantan ichonifo pushurasifo patashari chani focani. Isinin imisifo shuhua naratashon Jesusqui ihuunifo.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Nantiocushon isinin icaifo aqui ihuunifo. —Uhuun yora isinin icaiton min sahuuti cupanan mia munpaicani. Ato yoipun anonfo cayashcaquiran, —ishon yoinifo. Ahuun sahuuti muuncanashu cayapacunifo.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.