Marcos 6
Diospan Tsain (MCDNT) vs NAA
1 Ascatan Jesús afu rafumisifo ya anoashu pushurasi ano nasonifo. Nannoashu Jesús pushconi.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ascano Israelifoan aton tunutitian Jesús aton ichananti pushu muran iquishon ato yosiaiton. Nicacani, —¡Aira! ¡Nicacapon! ¿Ahuuscain na nocofunun fasi tapicoin sharamun? Tsoan oinyomisima cuscara huapaiquifin ahuamamishti huatiroquin. ¿Tsoancon Jesús ascara yosiamun?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nanfin ihui yonomisiquin. María facu. Chipocufo Santiago non José non Judas non Simón. Ahuun poifori nuno no fu imisifo. Nonfin Jesús onanquin. Aacai ahuama. ¿Ahuuscashomun ahuamamishti huatiroquin? —icashu yoinannifo. Nannori shinancashon aqui shinanchacanifo. Acai cuscarocon huacani. Afanan Jesús nicapainifoma.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ascano Jesús ato yoini isca huaquin, —Nan maitio Diosin tsain yoimisi nicatirofo. Ahuunoa yoisharamisifo. Nan cainni anoafo non ahuun yorafoancai nanfoansicai nicapaicanimaran, —ishon ato yoini.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ascano isinin icaifo fustirasi manmanshon ato cayahuamani. Futsafori cayahuamapaifiaquin icoinra huayamaifoan anima. Diosihuunshon tsoa futsan atiroma cuscan ato ashopaifiaquin anima.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 —¡Aira! Ahuunscain ua oinfiamisishaquin ua icoinra huapaicanimaran, —ishon Jesús shinanni. Ascaiton pushurasiti Israelifo icano cahuancacaini ato Diosin tsain shara yosin.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ascatan afu rafuafo doce cunani, —Uqui fucahuun, —ato huaino. Aqui fuafoan ahuunshon yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanon. Ascashon ato rafurasisi nichini yorafo caya huamanonfo.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Pushurasi muran nocotan nan pushu fusti muransi oshacahuun.
10 E recomendou-lhes:
11 Pushu futsan icanoafoan yafi pushurasi muran icanoafori mato iquimapaiyamaino iquiyamacahuun. Mato nicacasmaifoan maton sapato potapota sacaquin. Asca huaquin man oinmatiro mato nicacasmaifo. Ascan Diosin tsainri nicacasmacaniran, —ishon Jesús ato yoini.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ascano ato yoiquin anaitiano pushurasiti anoafo ato yoifoanfafainifo. —Maton chaca shatucahuun Diosin tsain nicasharacahuun, —ato huaifoan.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanifo. Isinincaifori shuniyashon fumanfain Upa Dios cufishonifo Jesushuunshon caya huafoanfainifo.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 — ausente —
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Herodespan ahuin Herodiasin nicani Juanpan ahuunoa yoiaiton nicai aqui fasi sinai. Rutumariscapaifiaquicai ahuun funu Herodes, —Ma. Mincai Juan rutumatiromaran, —ishon yoini.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Juan nocofunu shara Dios tanasharamisi niaifon Herodes tapishon cushusharani.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Funun cushusharafiaino ahuinin ahuuscashoma Juan rutupaini. Funun cainnitian Juan rututiro punin shararan. Isca huaquin. Cainnitian ahuun niaifofo patashari non ranushumua niaifofo non niaifofo Galilea mai anoafori ichanannifo fuusishoshcaquin.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Piainfono Herodes ahuin Herodiaspan facu shomaya arusu mononi. Herodes yafi a futan piaifoan oincani fasi unimanifo. Ascano niaifoan yoini, —¡Aicho! Min monoaiton oin un fasi unimai. Ahuarashta fipaiquin ua yoihuu un mia inanon.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Diosin tapia un mia icon yoiaiton min fipaiyai cuscan ua yoihuu un mia inanon, —ishon yoini.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Nicatan shomayaton ahua yoini. —¿Un niaifo ahua yocaimun? —ahua huaiton, —“Juan tushtumahuu. Ahuun mapo ua inanshquin,” niaifon yoitahuun, —ishon yononi.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Ascano shomaya niaifoqui nasoni. —Juan tushtuhuu. Purato naratashon ahuun mapo ua inanshquin. Natian ua ashoriscahuun, —huani.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nicai niaifon puusinima. Juan fasi shinain. Ahuun nomuran shinanquin isca huani, —¡Ohua! Un asca huapaima. Ascafia yorafoan un shomaya yoia cuscan nicacashon un asca huapaiyamafiaqui un aqui cairan, —ishon shinanni.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ascaiton futsa yononi, —Juan tushtushon ahuun mapo ua fishotahuun, —niaifoan ranushumua yononi. Ascano cai cunu muran iquishon Juan tushtushoni.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Tushtushon purato naratashon funi. Fushon shomaya inanni. Ascano shomayaton ahua inanni.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Asca huano Juanhuunshon tanamisifoan nicacatan focashon ahuun caya mai huanifo.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ascano Jesusqui afu rafuafo afanan naso furanifo. Acafo cuscan yafi ato yosia cuscari Jesús tapimashcaquin.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ascaifono yorahuanrasi Jesusqui furi furinifo. Ascaquin ato pitimacoin huanifo. Afu rafumisifo yafi ato yoini, —Tsoa icama ano non fonon focahuun. Anoshon non tunuyonon, —ato huani.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ascano shashohuanun tsoa icama ano fonifo.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 — ausente —
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 — ausente —
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ascano man fari caino afu rafuafoan yoinifo, —Nuno pushu yafi tushu yamai. Na yorafo nichihuun. Man fari caiquin.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Fonaincaniquin pushurasi ari yafi pushu patashari ato nichihuun anoshon tushu huanonfo, —ishon Jesús yoinifo.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 —Mafin ato piimacahuun, —ato huaiton. —Noncai ahua ato pimatiroma. Nocofunun oshu ranan yonoahuunshon ahuun rafanan fishon nan yorafo pimashquin. ¿Nantimun non atohuunshon potaicai? —huaifoan.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 —¿Ahuuti misi man ayamun? Oinyocahuun, —Jesús ato huaino. Oinshon yoinifo, —Misi mucu fustiti yafi shiman rafusi non ayaran, —huaifoan.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ascaino nan shiman rafu yafi misi mucu fustiti tsomashon nai ari foisinifoantan Apa Dios cufini, —¡Aicho! Upan, mihuunshon un ato pimaicain. Min fasi sharacoincun, —huatan. Misi torupacutan shiman rafu ya osishon ahuunshon tapimisifo ato pashcanan huapani.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ascaino picani mayacoinnifo.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 A misi yafi shiman tushu huafo afu rafuafoan doce shihuati fospi huani.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ascano cinco mil nocofunufoan piinifo.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ascano ato pimaquin anaititan Jesús afu rafuafo yoini, —Shashon rufofo oquiri pushurasi Betsaida ano pocui focahuun. Un na yorafo nichiyonon, —ato huani.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ato nichitan arus fusti machi mamaqui caashu Apa Dios fu tsainni.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Man fari caino afu rafuafo ian nushmancayan shashon nocoaifono arusu ian cusumunshon Apa cufiyoni.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 — ausente —
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ascatan shasho muran atoqui nanuinacahuani. Nanuano fuu nishmapacufoanni. Ascaiton afu rafuafoan, —¡Aira! ¿Ahuuscashocon Jesús isca huaimun? —huanifo.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Tapiyonifoma Jesús Diospan facu ahuamamishti huatirofiacun cinco mil nocofunufo piimaiton oinfiaitashacaquin Jesús onanyonifoma. Diospan facufiacun aton nomuran tapiyonifoma.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ascatan ian pocufainifo Genesaret cusumunri nocoshon. Nanno shasho nushanifo.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ascatan mapuinifoannaifoan nannoafoan samamashta Jesús onannifo.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Onantan ichonifo pushurasifo patashari chani focani. Isinin imisifo shuhua naratashon Jesusqui ihuunifo.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Nantiocushon isinin icaifo aqui ihuunifo. —Uhuun yora isinin icaiton min sahuuti cupanan mia munpaicani. Ato yoipun anonfo cayashcaquiran, —ishon yoinifo. Ahuun sahuuti muuncanashu cayapacunifo.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.