Marcos 6
Diospan Tsain (MCDNT) vs NTLH
1 Ascatan Jesús afu rafumisifo ya anoashu pushurasi ano nasonifo. Nannoashu Jesús pushconi.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ascano Israelifoan aton tunutitian Jesús aton ichananti pushu muran iquishon ato yosiaiton. Nicacani, —¡Aira! ¡Nicacapon! ¿Ahuuscain na nocofunun fasi tapicoin sharamun? Tsoan oinyomisima cuscara huapaiquifin ahuamamishti huatiroquin. ¿Tsoancon Jesús ascara yosiamun?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Nanfin ihui yonomisiquin. María facu. Chipocufo Santiago non José non Judas non Simón. Ahuun poifori nuno no fu imisifo. Nonfin Jesús onanquin. Aacai ahuama. ¿Ahuuscashomun ahuamamishti huatiroquin? —icashu yoinannifo. Nannori shinancashon aqui shinanchacanifo. Acai cuscarocon huacani. Afanan Jesús nicapainifoma.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ascano Jesús ato yoini isca huaquin, —Nan maitio Diosin tsain yoimisi nicatirofo. Ahuunoa yoisharamisifo. Nan cainni anoafo non ahuun yorafoancai nanfoansicai nicapaicanimaran, —ishon ato yoini.
4 Mas Jesus disse:
5 Ascano isinin icaifo fustirasi manmanshon ato cayahuamani. Futsafori cayahuamapaifiaquin icoinra huayamaifoan anima. Diosihuunshon tsoa futsan atiroma cuscan ato ashopaifiaquin anima.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 —¡Aira! Ahuunscain ua oinfiamisishaquin ua icoinra huapaicanimaran, —ishon Jesús shinanni. Ascaiton pushurasiti Israelifo icano cahuancacaini ato Diosin tsain shara yosin.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ascatan afu rafuafo doce cunani, —Uqui fucahuun, —ato huaino. Aqui fuafoan ahuunshon yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanon. Ascashon ato rafurasisi nichini yorafo caya huamanonfo.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Pushurasi muran nocotan nan pushu fusti muransi oshacahuun.
10 Disse ainda:
11 Pushu futsan icanoafoan yafi pushurasi muran icanoafori mato iquimapaiyamaino iquiyamacahuun. Mato nicacasmaifoan maton sapato potapota sacaquin. Asca huaquin man oinmatiro mato nicacasmaifo. Ascan Diosin tsainri nicacasmacaniran, —ishon Jesús ato yoini.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ascano ato yoiquin anaitiano pushurasiti anoafo ato yoifoanfafainifo. —Maton chaca shatucahuun Diosin tsain nicasharacahuun, —ato huaifoan.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanifo. Isinincaifori shuniyashon fumanfain Upa Dios cufishonifo Jesushuunshon caya huafoanfainifo.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 — ausente —
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 — ausente —
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Herodespan ahuin Herodiasin nicani Juanpan ahuunoa yoiaiton nicai aqui fasi sinai. Rutumariscapaifiaquicai ahuun funu Herodes, —Ma. Mincai Juan rutumatiromaran, —ishon yoini.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Juan nocofunu shara Dios tanasharamisi niaifon Herodes tapishon cushusharani.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Funun cushusharafiaino ahuinin ahuuscashoma Juan rutupaini. Funun cainnitian Juan rututiro punin shararan. Isca huaquin. Cainnitian ahuun niaifofo patashari non ranushumua niaifofo non niaifofo Galilea mai anoafori ichanannifo fuusishoshcaquin.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Piainfono Herodes ahuin Herodiaspan facu shomaya arusu mononi. Herodes yafi a futan piaifoan oincani fasi unimanifo. Ascano niaifoan yoini, —¡Aicho! Min monoaiton oin un fasi unimai. Ahuarashta fipaiquin ua yoihuu un mia inanon.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Diosin tapia un mia icon yoiaiton min fipaiyai cuscan ua yoihuu un mia inanon, —ishon yoini.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Nicatan shomayaton ahua yoini. —¿Un niaifo ahua yocaimun? —ahua huaiton, —“Juan tushtumahuu. Ahuun mapo ua inanshquin,” niaifon yoitahuun, —ishon yononi.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ascano shomaya niaifoqui nasoni. —Juan tushtuhuu. Purato naratashon ahuun mapo ua inanshquin. Natian ua ashoriscahuun, —huani.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Nicai niaifon puusinima. Juan fasi shinain. Ahuun nomuran shinanquin isca huani, —¡Ohua! Un asca huapaima. Ascafia yorafoan un shomaya yoia cuscan nicacashon un asca huapaiyamafiaqui un aqui cairan, —ishon shinanni.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ascaiton futsa yononi, —Juan tushtushon ahuun mapo ua fishotahuun, —niaifoan ranushumua yononi. Ascano cai cunu muran iquishon Juan tushtushoni.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Tushtushon purato naratashon funi. Fushon shomaya inanni. Ascano shomayaton ahua inanni.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Asca huano Juanhuunshon tanamisifoan nicacatan focashon ahuun caya mai huanifo.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ascano Jesusqui afu rafuafo afanan naso furanifo. Acafo cuscan yafi ato yosia cuscari Jesús tapimashcaquin.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ascaifono yorahuanrasi Jesusqui furi furinifo. Ascaquin ato pitimacoin huanifo. Afu rafumisifo yafi ato yoini, —Tsoa icama ano non fonon focahuun. Anoshon non tunuyonon, —ato huani.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ascano shashohuanun tsoa icama ano fonifo.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 — ausente —
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 — ausente —
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ascano man fari caino afu rafuafoan yoinifo, —Nuno pushu yafi tushu yamai. Na yorafo nichihuun. Man fari caiquin.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Fonaincaniquin pushurasi ari yafi pushu patashari ato nichihuun anoshon tushu huanonfo, —ishon Jesús yoinifo.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 —Mafin ato piimacahuun, —ato huaiton. —Noncai ahua ato pimatiroma. Nocofunun oshu ranan yonoahuunshon ahuun rafanan fishon nan yorafo pimashquin. ¿Nantimun non atohuunshon potaicai? —huaifoan.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 —¿Ahuuti misi man ayamun? Oinyocahuun, —Jesús ato huaino. Oinshon yoinifo, —Misi mucu fustiti yafi shiman rafusi non ayaran, —huaifoan.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 — ausente —
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ascaino nan shiman rafu yafi misi mucu fustiti tsomashon nai ari foisinifoantan Apa Dios cufini, —¡Aicho! Upan, mihuunshon un ato pimaicain. Min fasi sharacoincun, —huatan. Misi torupacutan shiman rafu ya osishon ahuunshon tapimisifo ato pashcanan huapani.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ascaino picani mayacoinnifo.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 A misi yafi shiman tushu huafo afu rafuafoan doce shihuati fospi huani.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ascano cinco mil nocofunufoan piinifo.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ascano ato pimaquin anaititan Jesús afu rafuafo yoini, —Shashon rufofo oquiri pushurasi Betsaida ano pocui focahuun. Un na yorafo nichiyonon, —ato huani.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ato nichitan arus fusti machi mamaqui caashu Apa Dios fu tsainni.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Man fari caino afu rafuafo ian nushmancayan shashon nocoaifono arusu ian cusumunshon Apa cufiyoni.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 — ausente —
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Ascatan shasho muran atoqui nanuinacahuani. Nanuano fuu nishmapacufoanni. Ascaiton afu rafuafoan, —¡Aira! ¿Ahuuscashocon Jesús isca huaimun? —huanifo.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Tapiyonifoma Jesús Diospan facu ahuamamishti huatirofiacun cinco mil nocofunufo piimaiton oinfiaitashacaquin Jesús onanyonifoma. Diospan facufiacun aton nomuran tapiyonifoma.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ascatan ian pocufainifo Genesaret cusumunri nocoshon. Nanno shasho nushanifo.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ascatan mapuinifoannaifoan nannoafoan samamashta Jesús onannifo.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Onantan ichonifo pushurasifo patashari chani focani. Isinin imisifo shuhua naratashon Jesusqui ihuunifo.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Nantiocushon isinin icaifo aqui ihuunifo. —Uhuun yora isinin icaiton min sahuuti cupanan mia munpaicani. Ato yoipun anonfo cayashcaquiran, —ishon yoinifo. Ahuun sahuuti muuncanashu cayapacunifo.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.