Marcos 6
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARA
1 Ascatan Jesús afu rafumisifo ya anoashu pushurasi ano nasonifo. Nannoashu Jesús pushconi.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ascano Israelifoan aton tunutitian Jesús aton ichananti pushu muran iquishon ato yosiaiton. Nicacani, —¡Aira! ¡Nicacapon! ¿Ahuuscain na nocofunun fasi tapicoin sharamun? Tsoan oinyomisima cuscara huapaiquifin ahuamamishti huatiroquin. ¿Tsoancon Jesús ascara yosiamun?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nanfin ihui yonomisiquin. María facu. Chipocufo Santiago non José non Judas non Simón. Ahuun poifori nuno no fu imisifo. Nonfin Jesús onanquin. Aacai ahuama. ¿Ahuuscashomun ahuamamishti huatiroquin? —icashu yoinannifo. Nannori shinancashon aqui shinanchacanifo. Acai cuscarocon huacani. Afanan Jesús nicapainifoma.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ascano Jesús ato yoini isca huaquin, —Nan maitio Diosin tsain yoimisi nicatirofo. Ahuunoa yoisharamisifo. Nan cainni anoafo non ahuun yorafoancai nanfoansicai nicapaicanimaran, —ishon ato yoini.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ascano isinin icaifo fustirasi manmanshon ato cayahuamani. Futsafori cayahuamapaifiaquin icoinra huayamaifoan anima. Diosihuunshon tsoa futsan atiroma cuscan ato ashopaifiaquin anima.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 —¡Aira! Ahuunscain ua oinfiamisishaquin ua icoinra huapaicanimaran, —ishon Jesús shinanni. Ascaiton pushurasiti Israelifo icano cahuancacaini ato Diosin tsain shara yosin.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ascatan afu rafuafo doce cunani, —Uqui fucahuun, —ato huaino. Aqui fuafoan ahuunshon yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanon. Ascashon ato rafurasisi nichini yorafo caya huamanonfo.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Pushurasi muran nocotan nan pushu fusti muransi oshacahuun.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Pushu futsan icanoafoan yafi pushurasi muran icanoafori mato iquimapaiyamaino iquiyamacahuun. Mato nicacasmaifoan maton sapato potapota sacaquin. Asca huaquin man oinmatiro mato nicacasmaifo. Ascan Diosin tsainri nicacasmacaniran, —ishon Jesús ato yoini.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ascano ato yoiquin anaitiano pushurasiti anoafo ato yoifoanfafainifo. —Maton chaca shatucahuun Diosin tsain nicasharacahuun, —ato huaifoan.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanifo. Isinincaifori shuniyashon fumanfain Upa Dios cufishonifo Jesushuunshon caya huafoanfainifo.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 — ausente —
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodespan ahuin Herodiasin nicani Juanpan ahuunoa yoiaiton nicai aqui fasi sinai. Rutumariscapaifiaquicai ahuun funu Herodes, —Ma. Mincai Juan rutumatiromaran, —ishon yoini.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Juan nocofunu shara Dios tanasharamisi niaifon Herodes tapishon cushusharani.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Funun cushusharafiaino ahuinin ahuuscashoma Juan rutupaini. Funun cainnitian Juan rututiro punin shararan. Isca huaquin. Cainnitian ahuun niaifofo patashari non ranushumua niaifofo non niaifofo Galilea mai anoafori ichanannifo fuusishoshcaquin.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Piainfono Herodes ahuin Herodiaspan facu shomaya arusu mononi. Herodes yafi a futan piaifoan oincani fasi unimanifo. Ascano niaifoan yoini, —¡Aicho! Min monoaiton oin un fasi unimai. Ahuarashta fipaiquin ua yoihuu un mia inanon.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Diosin tapia un mia icon yoiaiton min fipaiyai cuscan ua yoihuu un mia inanon, —ishon yoini.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Nicatan shomayaton ahua yoini. —¿Un niaifo ahua yocaimun? —ahua huaiton, —“Juan tushtumahuu. Ahuun mapo ua inanshquin,” niaifon yoitahuun, —ishon yononi.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ascano shomaya niaifoqui nasoni. —Juan tushtuhuu. Purato naratashon ahuun mapo ua inanshquin. Natian ua ashoriscahuun, —huani.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Nicai niaifon puusinima. Juan fasi shinain. Ahuun nomuran shinanquin isca huani, —¡Ohua! Un asca huapaima. Ascafia yorafoan un shomaya yoia cuscan nicacashon un asca huapaiyamafiaqui un aqui cairan, —ishon shinanni.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ascaiton futsa yononi, —Juan tushtushon ahuun mapo ua fishotahuun, —niaifoan ranushumua yononi. Ascano cai cunu muran iquishon Juan tushtushoni.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Tushtushon purato naratashon funi. Fushon shomaya inanni. Ascano shomayaton ahua inanni.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Asca huano Juanhuunshon tanamisifoan nicacatan focashon ahuun caya mai huanifo.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ascano Jesusqui afu rafuafo afanan naso furanifo. Acafo cuscan yafi ato yosia cuscari Jesús tapimashcaquin.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Ascaifono yorahuanrasi Jesusqui furi furinifo. Ascaquin ato pitimacoin huanifo. Afu rafumisifo yafi ato yoini, —Tsoa icama ano non fonon focahuun. Anoshon non tunuyonon, —ato huani.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ascano shashohuanun tsoa icama ano fonifo.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 — ausente —
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 — ausente —
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ascano man fari caino afu rafuafoan yoinifo, —Nuno pushu yafi tushu yamai. Na yorafo nichihuun. Man fari caiquin.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Fonaincaniquin pushurasi ari yafi pushu patashari ato nichihuun anoshon tushu huanonfo, —ishon Jesús yoinifo.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 —Mafin ato piimacahuun, —ato huaiton. —Noncai ahua ato pimatiroma. Nocofunun oshu ranan yonoahuunshon ahuun rafanan fishon nan yorafo pimashquin. ¿Nantimun non atohuunshon potaicai? —huaifoan.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 —¿Ahuuti misi man ayamun? Oinyocahuun, —Jesús ato huaino. Oinshon yoinifo, —Misi mucu fustiti yafi shiman rafusi non ayaran, —huaifoan.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ascaino nan shiman rafu yafi misi mucu fustiti tsomashon nai ari foisinifoantan Apa Dios cufini, —¡Aicho! Upan, mihuunshon un ato pimaicain. Min fasi sharacoincun, —huatan. Misi torupacutan shiman rafu ya osishon ahuunshon tapimisifo ato pashcanan huapani.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ascaino picani mayacoinnifo.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 A misi yafi shiman tushu huafo afu rafuafoan doce shihuati fospi huani.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ascano cinco mil nocofunufoan piinifo.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ascano ato pimaquin anaititan Jesús afu rafuafo yoini, —Shashon rufofo oquiri pushurasi Betsaida ano pocui focahuun. Un na yorafo nichiyonon, —ato huani.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ato nichitan arus fusti machi mamaqui caashu Apa Dios fu tsainni.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Man fari caino afu rafuafo ian nushmancayan shashon nocoaifono arusu ian cusumunshon Apa cufiyoni.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ascatan shasho muran atoqui nanuinacahuani. Nanuano fuu nishmapacufoanni. Ascaiton afu rafuafoan, —¡Aira! ¿Ahuuscashocon Jesús isca huaimun? —huanifo.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Tapiyonifoma Jesús Diospan facu ahuamamishti huatirofiacun cinco mil nocofunufo piimaiton oinfiaitashacaquin Jesús onanyonifoma. Diospan facufiacun aton nomuran tapiyonifoma.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ascatan ian pocufainifo Genesaret cusumunri nocoshon. Nanno shasho nushanifo.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ascatan mapuinifoannaifoan nannoafoan samamashta Jesús onannifo.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Onantan ichonifo pushurasifo patashari chani focani. Isinin imisifo shuhua naratashon Jesusqui ihuunifo.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Nantiocushon isinin icaifo aqui ihuunifo. —Uhuun yora isinin icaiton min sahuuti cupanan mia munpaicani. Ato yoipun anonfo cayashcaquiran, —ishon yoinifo. Ahuun sahuuti muuncanashu cayapacunifo.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.