Lucas 24
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARC
1 Israelifoan tunutitian iyoco futsaino funamanrishta aton ininti rafu ya Jesús maia ano fonifo. Iquisi ininti ati shara huafaincani.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Nococaquin oianfo quini ahuun fupoita toquirininhuan tocoro man fupucua ini.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Ascaino iquifainpaiquin oianfo aton Ifo Jesús ahuun cayacai ano inima.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ascaiton oinquin aton nomuran shinannifo, —¿Raquimun ahuun caya foafoquin? —ishon shinanpaiyaifoanno nocofunu rafu ato sahuutifoya chashatanaino atoqui niriscatanifo.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ascaino ainfofo fasi ratucoincani fuoi futsunifo. Ascaifoan Diospan oinmati rafutan ato yoini, —¿Ahuuscaquimun yora nia man funaicain nan yora naacun mai huamisifo murannoa?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Afanancai nunomafinquin. Manfin funiaquin.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ¿Galilea ano matofu iyoshon mato yoimisimun man shinainmacai? Mato yoimisi isca huaquin, “Chacafoan ua achishon ua mastafo un naafiashu osha rafu non fusti finontan un afanan funishquiran,” mato huamisi nanmun man shinainmacai, —ishon ato yoinifo.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ascaiton nan Jesús ato yoimisi cuscan shinanriscatanifo.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ascatan ainfofo nasofaincani nan once nocofunufo Jesús fu rafumisifoquin chanitoshinifo. Nannoa futsaforifi nan rama oinfainafo cuscacoin ato yoinifo.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Nanfofin María Magdalena non Juana non Santiago ahua María non ainfo futsafori nanfo atoqui chanitoshinifo.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ascafiaifoancai ato icoinra huanifoma. —Icon yoicanimaran, —ato huanifo.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ascaiton nicafaini Pedro ichoni toquirinin huaa quini muran oincai. Nocotan tucupacucahuan quini naisquin oian ahuun racoita fusti nanno mania ini. Ascaino Pedro —¿Ahuuscamun aaquin? —icaini cani.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Nan shafatanri Jesús tanamisi rafu pushurasi Emaús ano fonifo. Emaús Jerusalén chaima ini.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Nan rafu focaquin Jesús aquitafo cuscan afi rafu yoinanfonifo.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ascaifoanno Jesuscoin afanan atoqui nocotan.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ato fu cafiaitocai tsoan onannima. Diosin ato onantima huaino.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ascaiton Jesús afincoin ato yocani,
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ascaiton naan Cleofas fustiton cumani,
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 —¿Ahua ahuuscaitamun? —ishon ato yocaiton.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ascafiaiton nocon yorafohuunshon Dios cufimisi niaifofo non nocon niaifofoan achicashon mastaitafo.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 “Nancairocon nocon caifo Israelifo nocon Numamisi ipainonran,” non huamisi. Asca natian man naita shafa rafu non fusti man finoan.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Na funamanri ainfofoan no fu focashon man funatanafo ahuun caya quini muran yamaiton.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ascashon naso furan noco yoiafo ahuun caya anocuma. “Ahuun oinmati afu nai muran ica rafutan yoiafo Jesús man afanan niaran,” noco huafo. Ascacun non shinan “¿Ahuuscamun aaquin?” ishon.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ascaino nocomaquinoashu rafu ichocashon oiancai ano Jesús ahuun caya icama. Naan ainfofoan yoiafo cuscan iconcoinran, —ishon non yoia.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ascaifoan ato yoiqui isca huani, —¡Ohua! Manfin tatimacoinfoquin. Diosin tsain yoimisifoan yoinifo cuscan mancai icoinra huacuanama.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Man cununi isca huaquin, “Diosin yonoa nan catoan Cristo omitsiscayotan. Apa Dios fu niaifocoin iishquiran,” icashon ahuunoa cununiran, —ishon Jesús ato yoini.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Ascacun tau huaquin ahuunoa Moisés cununi cuscan yoifain Diosin tsain yoimisifoanri ahuunoa cununifo yoifain nantifi Diosin tsain ahuunoa cununi cuscan atofu cafoquin shafacafi ato yoifoni.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ascano Emaús ano man nocoti chaima nan rafutan shinannifo, —Noco finonfaini cairan, —ishon shinannifo.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ascatan nan rafutan yoinifo —Cayamahuu. Man fari caiquin. No fu iyopun, —huariaifoanno atofu caani.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ascatan piaifoanno Jesús misi finifoantan Apa Dios yoiqui isca huani, —¡Aicho! Upan, non yopai cuscan min noco inanmisiran, —huatan. Misi torupacushon aton inanni.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Ato inainton Dioshuunshon Jesús onanriscatanifo. Onantapaiyaifoanno atomaquinoashu yamariscatani. Afanancai tsoan oinnima.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ascano afi rafu yoinannifo, —Noco fu fain oquin Diosin tsainhuunoa cununi cuscan noco yoi fuaino non mua nocon ointi fupuisharatanaiton. Ahuun tsain sharacoinran, —icashu yoinancatan.
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 — ausente —
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 — ausente —
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ascaifoanno nan rafu Emaús anoashu fua rafutari yoinifo, —Noficoinri Jesús man non oian Emaús fain non caino noco ahuunoa Diosin tsain yoia. Ascatan noco misi torupacushonaiton man non onanriscatanaran, —ishon nan rafutari ato yoinifo.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Nan yoiriaifo muran Jesús afanan atoqui niriscatani. Ascashon ato yoini, —Maton ointi unimacain isharacoincahuun, —ato huani.
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Ascaino —Yoshiran, —icashon shinannifo. Fasi mustairitan ratucoinnifo.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ascaifoan Jesús ato yoini, —¿Ahuuscai man ratuain? ¿Ahuuscai maton nomuran man icoinra huaimamun?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 — ausente —
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ascaiton oincaquin ato nomuran shinannifo, —Namaparaca non oincatin, —ishon shinannifo. Icoinra huacuatama fasi aqui unimacoinnifo. Ascaiton nan iconcainran huacaicainonfo ato tushu yocani.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ascaiton shiman shoi inannifo.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Ascano aton ointaifi pini.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ascashon afanan ato yoini, —Munfin mato yoiyomisiquin. Uhuunoa Moisés non Diosin tsain yoimisifoan non fanainti uhuunoa cununifo cuscan nanscacoinfin un aiquin, —ishon Jesús ato yoini.
44 E disse-lhes:
45 Ahuun shinanpan aton nomuran nanumana aqui cununifo cuscan tapisharanonfo.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 — ausente —
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 — ausente —
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ascashon un mato yoiaiton man oian cuscan yafi man nica cuscan futsafori yoipacushacahuun.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Ascafia nuno Jerusalén ano oinyocaquin. Upa Diosin yoiyotiani cuscan un ahuun Yoshin Shara matoqui nichishqui. Ascano matoqui nocoshon ahuun curush mato inain. Nantian un mato yonoa cuscan man futsafo uhuunoa ato yoitiro, —ishon Jesús yoini.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ascashon Jesús Jerusalén anoshon Betania pasoato ato iyoni. Betania pasoato nococashon Jesús mushainacahuan yoini, —Upa Diosin, fasi uhuunshon tapimisifo cushusharapacuhuun,
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 —huatan atomaquinoashu Jesús nuinacahuan Apa Dios icano ari cani.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ascaino nanno amaquinoashu naso furanifo. Yoinifo, —Jesús, min nocon Ifo fasi sharacoin. Non minhuun noiran, —ishon yoinifo. Yoicatan Jerusalén ano naso furancatan fasi unimacoinnifo.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Dios fu tsainti pushu muranshon Dios yoisharariapaonifo. Nanti.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.