Lucas 19

Diospan Tsain (MCDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Jesús yorafoan naqui huano cahuannaiton ahuuscashoma oinpaiquin fuai mishtoshtacoianshu, —¿Ranishomain un oinnanti? —ini.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ahuuscashoma oinpaiquin ranain. Ascacun rusoatori ichoni finoantaima. Ichotan fai cusumun ihui niahuun ichoinacahuani. Inainacahuatan ahuunshon Jesús cahuanaiton oinshquin icashu inacun.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Nan ihui nia naman finonfainquin foisinifoantan fuchishon, Jesús yoini
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Nicai Zaqueo fotoriscani. Fasi unimasharacoinquin ahuun pushu ano iyoni. —¡Aichoran! Min uhuun pushu ano oiquin. Iquiyohuu, —Zaqueo huani.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ascaiton oincaquin yorahuanrasiton yoinifo, —¡Ajaa! ¡Oincapon! ¿Ahuuscaimun Jesús yora chacapan ahuun pushu ano caiquin? —icashu afi ranan yoinannifo.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ascafiaifoanno Zaqueo Jesús yoini,
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ascaiton Jesús Zaqueo yoiqui isca huani, —Zaqueo, na shafata min chaca un mia soashona min Diospan facu ica afu nipanonran, —ishon yoini. Ascan nannoa pushu murannoafori ato yoini, —Na nocofunu Zaqueo arifi Abraham ahuun funa. Abraham Dios icoinra huaa cuscan arifi natian icoinra huaa.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Ascan tsoa funoa un ato fai shara ismayoi uhuun Upa Dios anoashu un oni nanfo Dios fu ipasharanonforan, —ishon ato yoini.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nan nicatan focani Jerusalén chaima nocoshon shinanfo, —Nan Diosin niaifo ahuun yorafo iquinai cuscan nocoti chaimaran, —ishon shinannifo.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ascaifoan Jesús ahuara futsahuunoa ato yoiqui ato tapimaquin isca huani. —Nocofunu niaifo cuscara ini. Nan nocofunu mai futsa ari caani niaifo huashu afanan naso curashquin.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Cataima ahuun oinmatifo mucu rafuti cunashon yoiqui isca huani, “Un mato pui paratamacoin inanfainicai. Nan puihuushon ahuara fiashu inanmitsashon finonmainifoan ahuun rafanan man finon nan un nasoaitian,” ishon ato yoini.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ascaiton ahuun caifo futsafoan nan noicasmacoinnifo. Ascashu caiton yorafo achon nichinifo. Nan niaifocoin yoiqui isca huanonfo, “Nan nocofunu non niaifo huapaimaran,” huanonfo.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Asca huafiaifoanno niaifocoinin catoan niaifotan afanan ahuun mai ano naso curani. Ascashu nocotan ahuun oinmatifo cunatoshini ahuuti pui man fiafomainquin tapipaiquin.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ascaino futsan aqui oi taushon yoiqui isca huani, “Ifon, mian inan cuscan mucu rafuti finonmainifoan un mia fishoaran,” huani.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ascaiton niaifoan yoini, “¡Aicho! Minfin oinmati sharaquin. Mian yonoshon shara. Un mia ichapama inanfia finonmafain mian fishoano un miqui fasi unimai. Un mia yoia cuscacoin min aano. Ascacun pushurasifo mucu rafuti anoafoan ato niaifo min iquiran,” ishon yoini.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ascaino futsanri aqui oshon yoini, “Ifon, mian pui inan cuscan mucu fustiti finonmainifoan un mia fishoaran,” ishon yoiaiton.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Nicaquin nanrifi yoini, “Mirifi mucu fustiti pushurasi anoafoan ato niaifo min iquiran,” ishon yoini.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Ascaino oinmati futsari aqui oshon arifi yoini, “Ifon, naquian min pui. Un mia rashushon huashoan. Min ua inan cuscan finonmafain fiamafiashucai un funoama.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Un miqui ratuqui un mia mucushona. Mun tapia mincai tsoa shinainma. Minricai nocohuun ramapaima. Non mia yonoshofiaitocai min noco ahua inantiroma. Mina fusti itiroran,” ishon yoini.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Ascaiton nicaquin ahuun ifoan yoini, “Min fasi chacacoin. Minfin shanishuniquin. Min tsainhuunshon un mia onaintimai. ¿Min shinanmun un futsafo shinainmaquin? ¿Uaraca futsafoan yonoshofiaiton un ato ahua inanma? Un fimisi ua mian huaa.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿Ascan nannori shinanfiaquin ahuuscaquin min rashushon huamun? Asca huatamarocon nan pui huamisifoanno min huaa shara icuana paratama finonmainifoan fiishquin,” ishon niaifoan yoini.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Asca huatan nanno niafo niaifoan ato yoiqui isca huani, “Nan oinmati chaca ahuun pui fiashon nan mucu rafuti finonmainifoan fiarocon inancahuun,” ishon ato yoiaiton.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Cumanifo “Ifon, nanfin ichapayacaiquin,” huaifoan.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Afanan niaifoan ato cumani, “Un mato icon yoi. Nan ratoran futsan ua icoinra huacoinafin un fasi paratamacoinri inainqui. Ascan nan ua icoinra huamafin nan ichapama aya cuscan futsa fiainquin.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ascashon nanfoanfin ua noicasmacaquin yoiafoquin, ‘Noncai mia niaifo huapaimaran,’ ishon uhuunoa yoiafo. Ascacun ato ihuucahuun uhuun ointaifi ato rutushcaquin,” ishon yoiniran, —Jesús ato huani.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Asca huatan Jesús Jerusalén ano caino. Achon ahuun tapimisifo fonifo.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Machi ahuun anu Olivo tunanman pushurasi rafu Betfagé yafi Betania ini. Nanno chaima noconifo. Nocoshon afu rafua rafu nichini.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Pushurasi ano fotacahuun. Nocoshon man burro cahuashara nushucun man fuchicaicain. Tsoacai na burro camaqui cayomisima. Tupushon nuri ua ihuushotacahuun.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Futsan mato yocaiton, “¿Ahuuscaquin man burro cahuashara tupuimun?” yocaifoan ato yoiquin. “Nocon Ifo yopaiton non tupuyoaran,” ishon ato yoitacahuun, —Jesús ato huani.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ato nichiafocatan nococashon Jesús ato yoia cuscan nanscacoin huaquin fuchitoshinifo.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Man tupuafoanno muropan ifofoan ato yocani, —¿Ahuusca huashquimun man nocon burro cahuashara tupuaquin? —anoa ifofoan ato yocani.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ascaiton cumacaquin, —Nocon Ifo yopaiton non tupuyoaran, —huanifo.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Nan burro cahuashara Jesús ihuushonifo. A fu rafuafoan aton sahuuti muropan catu camaqui fucashonafoanno acamaqui Jesús tsaoinifoannifo. Ascaino cani.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Cahuanaiton fai naman cayan afofori sahuuti fucashonifo. Niaifo cahuanaiton apaonifo cuscan Jesusrifi cahuanaiton afofori sahuuti fucashonifo.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 — ausente —
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 — ausente —
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Asca huacatan Fariseofoan yorahuanrasi muranshon Jesús yoini, —Tapimamisiton, minhuunshon tapimisifo yoihuu ascanonfoma, —huaifoan.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 —Un mato yoinon. Ua yoisharayamaifoan na toquirifoan ua oi ashcafinin tsain shara ua yoicuanaforan, —ishon Jesús ato yoini.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Machi tusirimupacuquin nan pushurasi Jerusalén anoa icafo oin atohuun ramapai Jesús uaini.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ascashon yoiquin isca huani, —¡Ohua, Jerusalén icanoafoan! Ua icoinra huashufin man isharapacucuanaquin. Mancai tapiama natian Diospan Facu nocoa. Mancai ua niaifo huapaima. Un mato numapaifiaiton man ua tanacasmai. Natiancai un afanan mato numatiroma. Man fasi finoan.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 — ausente —
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 — ausente —
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Asca huatan Jesús Israelifoan Dios fu tsainti pushu muran iquitoshiquin oian a murannoashu ahuarafo inanmitsaifoan fuchitan ato chifi cainmaqui futsani.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ascashon ato yoiqui isca huani, —Diospan tsain cunuquin isca huani, “U fu tsainti pushu muranshon man ua fusti cufitiroran,” ishon cunufianicun nan yomutsofoan ichananti cuscara man huapairan, —ishon ato yoini.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Asca huatan shafatifi Israelifoan Dios fu tsainti pushu muranshon Jesús ato yoini. Ascafiaiton nocon yorahuunshon Dios cufimisi niaifofo futan Moisés cununi cuscan tapimamisifo non Israeli niaifo futsafoanri Jesús rutupainifo.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Asca huafiaifoan ato caifo futsafoan nan Jesús yoiai cuscan nicapaicoinnifo. Ascacucai a rutupaifiaquin tsoan tapinima ahuuscashomain rututirofoquin.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.