Lucas 19
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Jesús yorafoan naqui huano cahuannaiton ahuuscashoma oinpaiquin fuai mishtoshtacoianshu, —¿Ranishomain un oinnanti? —ini.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ahuuscashoma oinpaiquin ranain. Ascacun rusoatori ichoni finoantaima. Ichotan fai cusumun ihui niahuun ichoinacahuani. Inainacahuatan ahuunshon Jesús cahuanaiton oinshquin icashu inacun.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Nan ihui nia naman finonfainquin foisinifoantan fuchishon, Jesús yoini
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Nicai Zaqueo fotoriscani. Fasi unimasharacoinquin ahuun pushu ano iyoni. —¡Aichoran! Min uhuun pushu ano oiquin. Iquiyohuu, —Zaqueo huani.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ascaiton oincaquin yorahuanrasiton yoinifo, —¡Ajaa! ¡Oincapon! ¿Ahuuscaimun Jesús yora chacapan ahuun pushu ano caiquin? —icashu afi ranan yoinannifo.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ascafiaifoanno Zaqueo Jesús yoini,
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ascaiton Jesús Zaqueo yoiqui isca huani, —Zaqueo, na shafata min chaca un mia soashona min Diospan facu ica afu nipanonran, —ishon yoini. Ascan nannoa pushu murannoafori ato yoini, —Na nocofunu Zaqueo arifi Abraham ahuun funa. Abraham Dios icoinra huaa cuscan arifi natian icoinra huaa.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ascan tsoa funoa un ato fai shara ismayoi uhuun Upa Dios anoashu un oni nanfo Dios fu ipasharanonforan, —ishon ato yoini.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nan nicatan focani Jerusalén chaima nocoshon shinanfo, —Nan Diosin niaifo ahuun yorafo iquinai cuscan nocoti chaimaran, —ishon shinannifo.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ascaifoan Jesús ahuara futsahuunoa ato yoiqui ato tapimaquin isca huani. —Nocofunu niaifo cuscara ini. Nan nocofunu mai futsa ari caani niaifo huashu afanan naso curashquin.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Cataima ahuun oinmatifo mucu rafuti cunashon yoiqui isca huani, “Un mato pui paratamacoin inanfainicai. Nan puihuushon ahuara fiashu inanmitsashon finonmainifoan ahuun rafanan man finon nan un nasoaitian,” ishon ato yoini.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ascaiton ahuun caifo futsafoan nan noicasmacoinnifo. Ascashu caiton yorafo achon nichinifo. Nan niaifocoin yoiqui isca huanonfo, “Nan nocofunu non niaifo huapaimaran,” huanonfo.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Asca huafiaifoanno niaifocoinin catoan niaifotan afanan ahuun mai ano naso curani. Ascashu nocotan ahuun oinmatifo cunatoshini ahuuti pui man fiafomainquin tapipaiquin.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Ascaino futsan aqui oi taushon yoiqui isca huani, “Ifon, mian inan cuscan mucu rafuti finonmainifoan un mia fishoaran,” huani.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ascaiton niaifoan yoini, “¡Aicho! Minfin oinmati sharaquin. Mian yonoshon shara. Un mia ichapama inanfia finonmafain mian fishoano un miqui fasi unimai. Un mia yoia cuscacoin min aano. Ascacun pushurasifo mucu rafuti anoafoan ato niaifo min iquiran,” ishon yoini.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ascaino futsanri aqui oshon yoini, “Ifon, mian pui inan cuscan mucu fustiti finonmainifoan un mia fishoaran,” ishon yoiaiton.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nicaquin nanrifi yoini, “Mirifi mucu fustiti pushurasi anoafoan ato niaifo min iquiran,” ishon yoini.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ascaino oinmati futsari aqui oshon arifi yoini, “Ifon, naquian min pui. Un mia rashushon huashoan. Min ua inan cuscan finonmafain fiamafiashucai un funoama.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Un miqui ratuqui un mia mucushona. Mun tapia mincai tsoa shinainma. Minricai nocohuun ramapaima. Non mia yonoshofiaitocai min noco ahua inantiroma. Mina fusti itiroran,” ishon yoini.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Ascaiton nicaquin ahuun ifoan yoini, “Min fasi chacacoin. Minfin shanishuniquin. Min tsainhuunshon un mia onaintimai. ¿Min shinanmun un futsafo shinainmaquin? ¿Uaraca futsafoan yonoshofiaiton un ato ahua inanma? Un fimisi ua mian huaa.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿Ascan nannori shinanfiaquin ahuuscaquin min rashushon huamun? Asca huatamarocon nan pui huamisifoanno min huaa shara icuana paratama finonmainifoan fiishquin,” ishon niaifoan yoini.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Asca huatan nanno niafo niaifoan ato yoiqui isca huani, “Nan oinmati chaca ahuun pui fiashon nan mucu rafuti finonmainifoan fiarocon inancahuun,” ishon ato yoiaiton.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Cumanifo “Ifon, nanfin ichapayacaiquin,” huaifoan.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Afanan niaifoan ato cumani, “Un mato icon yoi. Nan ratoran futsan ua icoinra huacoinafin un fasi paratamacoinri inainqui. Ascan nan ua icoinra huamafin nan ichapama aya cuscan futsa fiainquin.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ascashon nanfoanfin ua noicasmacaquin yoiafoquin, ‘Noncai mia niaifo huapaimaran,’ ishon uhuunoa yoiafo. Ascacun ato ihuucahuun uhuun ointaifi ato rutushcaquin,” ishon yoiniran, —Jesús ato huani.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Asca huatan Jesús Jerusalén ano caino. Achon ahuun tapimisifo fonifo.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Machi ahuun anu Olivo tunanman pushurasi rafu Betfagé yafi Betania ini. Nanno chaima noconifo. Nocoshon afu rafua rafu nichini.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 —Pushurasi ano fotacahuun. Nocoshon man burro cahuashara nushucun man fuchicaicain. Tsoacai na burro camaqui cayomisima. Tupushon nuri ua ihuushotacahuun.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Futsan mato yocaiton, “¿Ahuuscaquin man burro cahuashara tupuimun?” yocaifoan ato yoiquin. “Nocon Ifo yopaiton non tupuyoaran,” ishon ato yoitacahuun, —Jesús ato huani.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ato nichiafocatan nococashon Jesús ato yoia cuscan nanscacoin huaquin fuchitoshinifo.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Man tupuafoanno muropan ifofoan ato yocani, —¿Ahuusca huashquimun man nocon burro cahuashara tupuaquin? —anoa ifofoan ato yocani.
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ascaiton cumacaquin, —Nocon Ifo yopaiton non tupuyoaran, —huanifo.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Nan burro cahuashara Jesús ihuushonifo. A fu rafuafoan aton sahuuti muropan catu camaqui fucashonafoanno acamaqui Jesús tsaoinifoannifo. Ascaino cani.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Cahuanaiton fai naman cayan afofori sahuuti fucashonifo. Niaifo cahuanaiton apaonifo cuscan Jesusrifi cahuanaiton afofori sahuuti fucashonifo.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 — ausente —
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 — ausente —
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Asca huacatan Fariseofoan yorahuanrasi muranshon Jesús yoini, —Tapimamisiton, minhuunshon tapimisifo yoihuu ascanonfoma, —huaifoan.
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 —Un mato yoinon. Ua yoisharayamaifoan na toquirifoan ua oi ashcafinin tsain shara ua yoicuanaforan, —ishon Jesús ato yoini.
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Machi tusirimupacuquin nan pushurasi Jerusalén anoa icafo oin atohuun ramapai Jesús uaini.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Ascashon yoiquin isca huani, —¡Ohua, Jerusalén icanoafoan! Ua icoinra huashufin man isharapacucuanaquin. Mancai tapiama natian Diospan Facu nocoa. Mancai ua niaifo huapaima. Un mato numapaifiaiton man ua tanacasmai. Natiancai un afanan mato numatiroma. Man fasi finoan.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 — ausente —
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Asca huatan Jesús Israelifoan Dios fu tsainti pushu muran iquitoshiquin oian a murannoashu ahuarafo inanmitsaifoan fuchitan ato chifi cainmaqui futsani.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ascashon ato yoiqui isca huani, —Diospan tsain cunuquin isca huani, “U fu tsainti pushu muranshon man ua fusti cufitiroran,” ishon cunufianicun nan yomutsofoan ichananti cuscara man huapairan, —ishon ato yoini.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Asca huatan shafatifi Israelifoan Dios fu tsainti pushu muranshon Jesús ato yoini. Ascafiaiton nocon yorahuunshon Dios cufimisi niaifofo futan Moisés cununi cuscan tapimamisifo non Israeli niaifo futsafoanri Jesús rutupainifo.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Asca huafiaifoan ato caifo futsafoan nan Jesús yoiai cuscan nicapaicoinnifo. Ascacucai a rutupaifiaquin tsoan tapinima ahuuscashomain rututirofoquin.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.