João 4
Diospan Tsain (MCDNT) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Galilea anoashu Samaria mapaicaini.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ascatan Samaria ano mapaicaini nanno pushurasi ahuun anu Sicar ano non noconi. Nanno chaimashta nan mai nocon shuni Jacob ahuun facu José inanni.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Nannori Jacob mai poquini a murannoa unu fishqui. Ascaino fari masafinin racano Jesús arusu nanno noconi. Fasi chai cunoashu oashu atsanacoin. Ascashu nanno tsaoyoni.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Nocon caifo Samaritanon oincasmanifo. Ato futancai piinifoma. Ascan nan ainfoan cumani, —Minfin Israelifoquin. Unfin Samaritanonquin. ¿Ascano ahuuscain mian unu yocaimun? —huaiton.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 —Diosin mia inanpaiyai cuscan onanfain tapishonfin min ua unu yocacuanaquin. Na unun mia nimapacutiro, —Jesús huaiton.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 —Min cuti yafi rusfi yamai. Na pozo fasi noacoin. ¿Ascaiton ahuuscashomun min na unun yora nimapacutiro min fitiroquin?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Nocon shuni Jacob pozo non a murannoa unu finon. Arifi nan unu ayani. Ascaino ahuun facufoanri ayanifo. Ahuun inafori ayamani. ¿Min nocon shuni Jacob finoanmun? —huaiton.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 —Tsoan na pozo murannoa unu ayafiashu chipo afanan nomitiro.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ascafia tsoan na unu un ato ayamacai afanan nomipacunacama. Iconcoin na unu un inanquin a muran unu tsosi shara fuchoi cafiscai. Ayashu nan unuhuunoashu ipasharacointiro, —huaiton.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 —Min nocofunu shara. Na unu shara ua inanhuun un afanan nomipacunonma un afanan nuno unu fiiyononma —huaiton.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 —Min funu ihuitahuun afanan nasoshquin, —huaiton.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 —Uncai funuyamafinquin, —huaiton.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Min funu mucu fustiti mia fimisifo. Natian min futsa fu ica. Min funucoinma fu. Icon min ua yoia, —huaiton.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 —Natian un tapia min Diosin tsain yoimisi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Nocon shunifoan nuno machi anoshon Dios cufimisi inifo. Ascafiano min caifo Israelifoan yoimisi isca huaquin, “Jerusalén anoshon non Dios cufitiroran,” ishon yoimisifo, —huaiton.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 —Un mia yoinon ua icoinra huahuu. Chipo ahuutiaran tsoan afanan shinainma isca huaquin, “¿Ranishomun un Upa Dios cufitiroquin na machi anoshon iyamarai Jerusalén anoshon?” ishon afanan anori shinanshcaquima.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 — ausente —
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 —Mun tapia Upa Diosin chipo nocofunu nocoqui nichishquin. Aafin chipo nocoquin ooshquin. Ahuun anu futsa Cristo. Afin nocoshon noco nantifi shafacafi tapimashquin, —afanan ainfoan yoini.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 —Unfin Cristoquin, —ishon Jesús cumani.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ascan Jesús ainfo fu tsaincaino non afu rafumisi aqui noconi. Jesús ainfo fu tsaincaiton oin non mustairini. Ascafiashon non yocanima, —¿Ahuuscain min ainfo fu tsainquinmun? —ishoncai non yocanima. —Min ainfo yoia cuscan noco tapimahuu, —ishoncai non anori yoinima.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 — ausente —
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 — ausente —
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Nicacatan nan pushurasi anoashu Jesusqui funifo.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nantianri non afu rafumisifoan non yoini, —Tapimamisiton, piyohuu, —non huaino.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 —Unfin tushuyaquin. Un tushu ya cuscacai man ahuunoa tapiama, —ishon noco yoini.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ascaiton nicai non yocanonanni, —¡Aira! ¿Tsoancainco tushu fishoamun? —ishon non yoini.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 —Uhuun Upa Diosin ua nichini un ahuun yono ashonon. Afin ua amapaiyai cuscan nantifi un ashoin. Nanfofin uhuun tushu cuscarafoquin.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Man yoimisi isca huaquin, “Yono noco mau ano fanafo cuscara oshu rafu non rafuri finontan non chitutiroran,” ishon man yoimisi. Nanscarifiai man shinan raca chipo non yora Dioshuunoa yoitiro a Ifo huaa afu ipashcaquin. Oinyocahuun. Yora ichaparasi natian itisharacani Diosin icoinra huashcani.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Futsan yonoshotanfin chitushotiroquin. Nancai mau ifoan inansharatiro. Nanscarifi aquin futsan Diosin tsain icoinra huamano Upa Dios fu ipasharatiro. Nancaifin ahuun ointi muran unimasharatiroquin. Upa Diosin a inansharacoinshquin. Icoinra huataima futsan yosiyomisi. Nan yosimisiri ahuun ointi muran unimashquin. Upa Diosin arifi inansharashquin. Ascaiton Diosin tsain yosimisifo yafi icoinra huamamamisifo nanscaracoin rafu. Upa Diosin ato inansharashquin aton ointi muran unimanonfo.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Ascano iconcoin yoimisifo isca huaquin, “Futsan fanano chipo futsan nan yono chitutiroran,” ishon yoimisifo.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Mancai mai futsa ano yosiamafiaiton un mato nichian nannoa man ato icoinra huamanon. Futsafoan nannoshon fasi curushcain yonoa Diosin tsain ato yosicaquin. Mancai nanno yonoama. Ato yosiqui chai huayamafiashon man ato icoinra huama. Futsafoan aton yonohuunshon man ato icoinra huamaran, —ishon Jesús ato yoini.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ascaino nan ainfon Samaritanon ahuun caifoan pushurasi ano nocoshon ato yoini, —Un imisi cuscan nantifi ua puashoan. Ua oinyamafiamisishaquin ua onancoianran, —ishon ato yoiaiton Jesús icoinra huanifo.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Ascano nan ainfoan ato yoiaiton nicacani Jesusqui funifo ahuun tsain nicai fucani. Aqui nocoshon, —No fu nuno iyopun, —huanifo. Ascaiton nicai Jesús atofu osha rafuyoni.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ahuun tsain nicacaquin futsafoan icoinra huanifo.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ascano icoinra huacashon ainfo isca huanifo, —Min noco yoifiaitocai non icoinra huama. Noficoin non ahuun tsain nicashon non icoinra huai nanton nantifi yorafo manifoti nocon Numamisiran, —ishon yoinifo.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Ascano nan osha rafu yotan Jesús no fu nan Samaritanonfoan pushurasi anoashu Galilea ano cani.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jesús arifi Galilea anoashu pushconi. Nannoashuri yonopaoni. Ahuun yoraforifi nanno inifo. Ascano Jesús yoini, —Diosin tsain yoimisiton ahuun pushurasi ano ahuunoa isca huaquin shinanfo, “Acai tsoamaran,” —ishon shinanfo.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Ascatan Galilea ano noconi. Atirifi Galilea ano Jerusalén ano fusititian fonifo. Nannoshon tsoan atiroma cuscan Jesús Diosihuunshon huani. Nantifi Jesús acai cuscan oinnifo. Ascan atoqui nocoano aqui unimanifo. —¡Aicho! Man min oaquin, —ishon Galilea anoafoan yoinifo.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ascano pushurasi ahuun anu Caná Galilea ano Jesús nasoni. Nanno fari futsan Jesús ahuun tsainmansi unucoinfiacun fimi unu onihuani. Nantianri afanan nanno noconi. Nanno niaifon futsa ica ini. Pushurasi futsan ahuun anu Capernaum ano furun isininni.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ascaiton niaifoan nica Jesús Judea anoashu Galilea muran Caná ano oaiton nicai aqui oshon yoini, —Ifon, uhuun facu isininqui man nai. Uhuun facushta ua oinshoyopun ua cayahuashoshquin, —ishon yoini.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 —¡Ohuashta! ¿Ahuuscain yoran atiroma cuscan un huaiton man oinfiacaquicai man ua icoinra huaima? —ishon Jesús ato yoini.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ascan afanan nan niaifoan Jesús yoini, —Ifon, U fu cayoicapun uhuun facu nanonma, —ishon yoini.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ascaiton Jesús cumani, —Min facu ano catahuu. Min facucai naima. Niifinquin, —ishon Jesús yoini. Jesús yoia cuscan icoinra huafaini cani.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nanscatan caino ahuun oinmatifo aqui nococashon yoinifo, —Min facu man caya. Naima man niaran, —ishon niaifo yoinifo.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ascaiton ato yocani, —¿Ahuutia farimun uhuun facu cayafaitaquin? —ishon ato yocaiton. —Fari masafinin racano ahuun yona matsifaitanran, —huanifo.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Yoiaifoan nicatan apan shinanni, —Icon Jesús fari masafinin racano ua yoita, “Min facucai naimafinquin. Niifinquin,” ua huaitaran, —ishon shinanni. Ascano ahuun yorafo yashon nantifiton Jesús icoinra huanifo.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Ascano Jesús Judea anoashu Galilea ano nocoshon afanan tsoan atiroma cuscan ato oinmaniquin. Ato oinmaquin rafu huani.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.