João 4
Diospan Tsain (MCDNT) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Galilea anoashu Samaria mapaicaini.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ascatan Samaria ano mapaicaini nanno pushurasi ahuun anu Sicar ano non noconi. Nanno chaimashta nan mai nocon shuni Jacob ahuun facu José inanni.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Nannori Jacob mai poquini a murannoa unu fishqui. Ascaino fari masafinin racano Jesús arusu nanno noconi. Fasi chai cunoashu oashu atsanacoin. Ascashu nanno tsaoyoni.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Nocon caifo Samaritanon oincasmanifo. Ato futancai piinifoma. Ascan nan ainfoan cumani, —Minfin Israelifoquin. Unfin Samaritanonquin. ¿Ascano ahuuscain mian unu yocaimun? —huaiton.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 —Diosin mia inanpaiyai cuscan onanfain tapishonfin min ua unu yocacuanaquin. Na unun mia nimapacutiro, —Jesús huaiton.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 —Min cuti yafi rusfi yamai. Na pozo fasi noacoin. ¿Ascaiton ahuuscashomun min na unun yora nimapacutiro min fitiroquin?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nocon shuni Jacob pozo non a murannoa unu finon. Arifi nan unu ayani. Ascaino ahuun facufoanri ayanifo. Ahuun inafori ayamani. ¿Min nocon shuni Jacob finoanmun? —huaiton.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 —Tsoan na pozo murannoa unu ayafiashu chipo afanan nomitiro.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ascafia tsoan na unu un ato ayamacai afanan nomipacunacama. Iconcoin na unu un inanquin a muran unu tsosi shara fuchoi cafiscai. Ayashu nan unuhuunoashu ipasharacointiro, —huaiton.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 —Min nocofunu shara. Na unu shara ua inanhuun un afanan nomipacunonma un afanan nuno unu fiiyononma —huaiton.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 —Min funu ihuitahuun afanan nasoshquin, —huaiton.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 —Uncai funuyamafinquin, —huaiton.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Min funu mucu fustiti mia fimisifo. Natian min futsa fu ica. Min funucoinma fu. Icon min ua yoia, —huaiton.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 —Natian un tapia min Diosin tsain yoimisi.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nocon shunifoan nuno machi anoshon Dios cufimisi inifo. Ascafiano min caifo Israelifoan yoimisi isca huaquin, “Jerusalén anoshon non Dios cufitiroran,” ishon yoimisifo, —huaiton.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 —Un mia yoinon ua icoinra huahuu. Chipo ahuutiaran tsoan afanan shinainma isca huaquin, “¿Ranishomun un Upa Dios cufitiroquin na machi anoshon iyamarai Jerusalén anoshon?” ishon afanan anori shinanshcaquima.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 — ausente —
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 —Mun tapia Upa Diosin chipo nocofunu nocoqui nichishquin. Aafin chipo nocoquin ooshquin. Ahuun anu futsa Cristo. Afin nocoshon noco nantifi shafacafi tapimashquin, —afanan ainfoan yoini.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 —Unfin Cristoquin, —ishon Jesús cumani.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ascan Jesús ainfo fu tsaincaino non afu rafumisi aqui noconi. Jesús ainfo fu tsaincaiton oin non mustairini. Ascafiashon non yocanima, —¿Ahuuscain min ainfo fu tsainquinmun? —ishoncai non yocanima. —Min ainfo yoia cuscan noco tapimahuu, —ishoncai non anori yoinima.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Nicacatan nan pushurasi anoashu Jesusqui funifo.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Nantianri non afu rafumisifoan non yoini, —Tapimamisiton, piyohuu, —non huaino.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 —Unfin tushuyaquin. Un tushu ya cuscacai man ahuunoa tapiama, —ishon noco yoini.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ascaiton nicai non yocanonanni, —¡Aira! ¿Tsoancainco tushu fishoamun? —ishon non yoini.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 —Uhuun Upa Diosin ua nichini un ahuun yono ashonon. Afin ua amapaiyai cuscan nantifi un ashoin. Nanfofin uhuun tushu cuscarafoquin.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Man yoimisi isca huaquin, “Yono noco mau ano fanafo cuscara oshu rafu non rafuri finontan non chitutiroran,” ishon man yoimisi. Nanscarifiai man shinan raca chipo non yora Dioshuunoa yoitiro a Ifo huaa afu ipashcaquin. Oinyocahuun. Yora ichaparasi natian itisharacani Diosin icoinra huashcani.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Futsan yonoshotanfin chitushotiroquin. Nancai mau ifoan inansharatiro. Nanscarifi aquin futsan Diosin tsain icoinra huamano Upa Dios fu ipasharatiro. Nancaifin ahuun ointi muran unimasharatiroquin. Upa Diosin a inansharacoinshquin. Icoinra huataima futsan yosiyomisi. Nan yosimisiri ahuun ointi muran unimashquin. Upa Diosin arifi inansharashquin. Ascaiton Diosin tsain yosimisifo yafi icoinra huamamamisifo nanscaracoin rafu. Upa Diosin ato inansharashquin aton ointi muran unimanonfo.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ascano iconcoin yoimisifo isca huaquin, “Futsan fanano chipo futsan nan yono chitutiroran,” ishon yoimisifo.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Mancai mai futsa ano yosiamafiaiton un mato nichian nannoa man ato icoinra huamanon. Futsafoan nannoshon fasi curushcain yonoa Diosin tsain ato yosicaquin. Mancai nanno yonoama. Ato yosiqui chai huayamafiashon man ato icoinra huama. Futsafoan aton yonohuunshon man ato icoinra huamaran, —ishon Jesús ato yoini.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ascaino nan ainfon Samaritanon ahuun caifoan pushurasi ano nocoshon ato yoini, —Un imisi cuscan nantifi ua puashoan. Ua oinyamafiamisishaquin ua onancoianran, —ishon ato yoiaiton Jesús icoinra huanifo.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ascano nan ainfoan ato yoiaiton nicacani Jesusqui funifo ahuun tsain nicai fucani. Aqui nocoshon, —No fu nuno iyopun, —huanifo. Ascaiton nicai Jesús atofu osha rafuyoni.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ahuun tsain nicacaquin futsafoan icoinra huanifo.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ascano icoinra huacashon ainfo isca huanifo, —Min noco yoifiaitocai non icoinra huama. Noficoin non ahuun tsain nicashon non icoinra huai nanton nantifi yorafo manifoti nocon Numamisiran, —ishon yoinifo.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ascano nan osha rafu yotan Jesús no fu nan Samaritanonfoan pushurasi anoashu Galilea ano cani.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Jesús arifi Galilea anoashu pushconi. Nannoashuri yonopaoni. Ahuun yoraforifi nanno inifo. Ascano Jesús yoini, —Diosin tsain yoimisiton ahuun pushurasi ano ahuunoa isca huaquin shinanfo, “Acai tsoamaran,” —ishon shinanfo.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ascatan Galilea ano noconi. Atirifi Galilea ano Jerusalén ano fusititian fonifo. Nannoshon tsoan atiroma cuscan Jesús Diosihuunshon huani. Nantifi Jesús acai cuscan oinnifo. Ascan atoqui nocoano aqui unimanifo. —¡Aicho! Man min oaquin, —ishon Galilea anoafoan yoinifo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ascano pushurasi ahuun anu Caná Galilea ano Jesús nasoni. Nanno fari futsan Jesús ahuun tsainmansi unucoinfiacun fimi unu onihuani. Nantianri afanan nanno noconi. Nanno niaifon futsa ica ini. Pushurasi futsan ahuun anu Capernaum ano furun isininni.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ascaiton niaifoan nica Jesús Judea anoashu Galilea muran Caná ano oaiton nicai aqui oshon yoini, —Ifon, uhuun facu isininqui man nai. Uhuun facushta ua oinshoyopun ua cayahuashoshquin, —ishon yoini.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 —¡Ohuashta! ¿Ahuuscain yoran atiroma cuscan un huaiton man oinfiacaquicai man ua icoinra huaima? —ishon Jesús ato yoini.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ascan afanan nan niaifoan Jesús yoini, —Ifon, U fu cayoicapun uhuun facu nanonma, —ishon yoini.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ascaiton Jesús cumani, —Min facu ano catahuu. Min facucai naima. Niifinquin, —ishon Jesús yoini. Jesús yoia cuscan icoinra huafaini cani.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nanscatan caino ahuun oinmatifo aqui nococashon yoinifo, —Min facu man caya. Naima man niaran, —ishon niaifo yoinifo.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ascaiton ato yocani, —¿Ahuutia farimun uhuun facu cayafaitaquin? —ishon ato yocaiton. —Fari masafinin racano ahuun yona matsifaitanran, —huanifo.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Yoiaifoan nicatan apan shinanni, —Icon Jesús fari masafinin racano ua yoita, “Min facucai naimafinquin. Niifinquin,” ua huaitaran, —ishon shinanni. Ascano ahuun yorafo yashon nantifiton Jesús icoinra huanifo.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ascano Jesús Judea anoashu Galilea ano nocoshon afanan tsoan atiroma cuscan ato oinmaniquin. Ato oinmaquin rafu huani.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.