João 4
Diospan Tsain (MCDNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Galilea anoashu Samaria mapaicaini.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ascatan Samaria ano mapaicaini nanno pushurasi ahuun anu Sicar ano non noconi. Nanno chaimashta nan mai nocon shuni Jacob ahuun facu José inanni.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Nannori Jacob mai poquini a murannoa unu fishqui. Ascaino fari masafinin racano Jesús arusu nanno noconi. Fasi chai cunoashu oashu atsanacoin. Ascashu nanno tsaoyoni.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Nocon caifo Samaritanon oincasmanifo. Ato futancai piinifoma. Ascan nan ainfoan cumani, —Minfin Israelifoquin. Unfin Samaritanonquin. ¿Ascano ahuuscain mian unu yocaimun? —huaiton.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 —Diosin mia inanpaiyai cuscan onanfain tapishonfin min ua unu yocacuanaquin. Na unun mia nimapacutiro, —Jesús huaiton.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 —Min cuti yafi rusfi yamai. Na pozo fasi noacoin. ¿Ascaiton ahuuscashomun min na unun yora nimapacutiro min fitiroquin?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nocon shuni Jacob pozo non a murannoa unu finon. Arifi nan unu ayani. Ascaino ahuun facufoanri ayanifo. Ahuun inafori ayamani. ¿Min nocon shuni Jacob finoanmun? —huaiton.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 —Tsoan na pozo murannoa unu ayafiashu chipo afanan nomitiro.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ascafia tsoan na unu un ato ayamacai afanan nomipacunacama. Iconcoin na unu un inanquin a muran unu tsosi shara fuchoi cafiscai. Ayashu nan unuhuunoashu ipasharacointiro, —huaiton.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 —Min nocofunu shara. Na unu shara ua inanhuun un afanan nomipacunonma un afanan nuno unu fiiyononma —huaiton.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 —Min funu ihuitahuun afanan nasoshquin, —huaiton.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 —Uncai funuyamafinquin, —huaiton.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Min funu mucu fustiti mia fimisifo. Natian min futsa fu ica. Min funucoinma fu. Icon min ua yoia, —huaiton.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 —Natian un tapia min Diosin tsain yoimisi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Nocon shunifoan nuno machi anoshon Dios cufimisi inifo. Ascafiano min caifo Israelifoan yoimisi isca huaquin, “Jerusalén anoshon non Dios cufitiroran,” ishon yoimisifo, —huaiton.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 —Un mia yoinon ua icoinra huahuu. Chipo ahuutiaran tsoan afanan shinainma isca huaquin, “¿Ranishomun un Upa Dios cufitiroquin na machi anoshon iyamarai Jerusalén anoshon?” ishon afanan anori shinanshcaquima.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 — ausente —
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 —Mun tapia Upa Diosin chipo nocofunu nocoqui nichishquin. Aafin chipo nocoquin ooshquin. Ahuun anu futsa Cristo. Afin nocoshon noco nantifi shafacafi tapimashquin, —afanan ainfoan yoini.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 —Unfin Cristoquin, —ishon Jesús cumani.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ascan Jesús ainfo fu tsaincaino non afu rafumisi aqui noconi. Jesús ainfo fu tsaincaiton oin non mustairini. Ascafiashon non yocanima, —¿Ahuuscain min ainfo fu tsainquinmun? —ishoncai non yocanima. —Min ainfo yoia cuscan noco tapimahuu, —ishoncai non anori yoinima.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 — ausente —
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Nicacatan nan pushurasi anoashu Jesusqui funifo.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nantianri non afu rafumisifoan non yoini, —Tapimamisiton, piyohuu, —non huaino.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 —Unfin tushuyaquin. Un tushu ya cuscacai man ahuunoa tapiama, —ishon noco yoini.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ascaiton nicai non yocanonanni, —¡Aira! ¿Tsoancainco tushu fishoamun? —ishon non yoini.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 —Uhuun Upa Diosin ua nichini un ahuun yono ashonon. Afin ua amapaiyai cuscan nantifi un ashoin. Nanfofin uhuun tushu cuscarafoquin.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Man yoimisi isca huaquin, “Yono noco mau ano fanafo cuscara oshu rafu non rafuri finontan non chitutiroran,” ishon man yoimisi. Nanscarifiai man shinan raca chipo non yora Dioshuunoa yoitiro a Ifo huaa afu ipashcaquin. Oinyocahuun. Yora ichaparasi natian itisharacani Diosin icoinra huashcani.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Futsan yonoshotanfin chitushotiroquin. Nancai mau ifoan inansharatiro. Nanscarifi aquin futsan Diosin tsain icoinra huamano Upa Dios fu ipasharatiro. Nancaifin ahuun ointi muran unimasharatiroquin. Upa Diosin a inansharacoinshquin. Icoinra huataima futsan yosiyomisi. Nan yosimisiri ahuun ointi muran unimashquin. Upa Diosin arifi inansharashquin. Ascaiton Diosin tsain yosimisifo yafi icoinra huamamamisifo nanscaracoin rafu. Upa Diosin ato inansharashquin aton ointi muran unimanonfo.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ascano iconcoin yoimisifo isca huaquin, “Futsan fanano chipo futsan nan yono chitutiroran,” ishon yoimisifo.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Mancai mai futsa ano yosiamafiaiton un mato nichian nannoa man ato icoinra huamanon. Futsafoan nannoshon fasi curushcain yonoa Diosin tsain ato yosicaquin. Mancai nanno yonoama. Ato yosiqui chai huayamafiashon man ato icoinra huama. Futsafoan aton yonohuunshon man ato icoinra huamaran, —ishon Jesús ato yoini.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ascaino nan ainfon Samaritanon ahuun caifoan pushurasi ano nocoshon ato yoini, —Un imisi cuscan nantifi ua puashoan. Ua oinyamafiamisishaquin ua onancoianran, —ishon ato yoiaiton Jesús icoinra huanifo.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Ascano nan ainfoan ato yoiaiton nicacani Jesusqui funifo ahuun tsain nicai fucani. Aqui nocoshon, —No fu nuno iyopun, —huanifo. Ascaiton nicai Jesús atofu osha rafuyoni.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ahuun tsain nicacaquin futsafoan icoinra huanifo.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ascano icoinra huacashon ainfo isca huanifo, —Min noco yoifiaitocai non icoinra huama. Noficoin non ahuun tsain nicashon non icoinra huai nanton nantifi yorafo manifoti nocon Numamisiran, —ishon yoinifo.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ascano nan osha rafu yotan Jesús no fu nan Samaritanonfoan pushurasi anoashu Galilea ano cani.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Jesús arifi Galilea anoashu pushconi. Nannoashuri yonopaoni. Ahuun yoraforifi nanno inifo. Ascano Jesús yoini, —Diosin tsain yoimisiton ahuun pushurasi ano ahuunoa isca huaquin shinanfo, “Acai tsoamaran,” —ishon shinanfo.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ascatan Galilea ano noconi. Atirifi Galilea ano Jerusalén ano fusititian fonifo. Nannoshon tsoan atiroma cuscan Jesús Diosihuunshon huani. Nantifi Jesús acai cuscan oinnifo. Ascan atoqui nocoano aqui unimanifo. —¡Aicho! Man min oaquin, —ishon Galilea anoafoan yoinifo.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Ascano pushurasi ahuun anu Caná Galilea ano Jesús nasoni. Nanno fari futsan Jesús ahuun tsainmansi unucoinfiacun fimi unu onihuani. Nantianri afanan nanno noconi. Nanno niaifon futsa ica ini. Pushurasi futsan ahuun anu Capernaum ano furun isininni.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ascaiton niaifoan nica Jesús Judea anoashu Galilea muran Caná ano oaiton nicai aqui oshon yoini, —Ifon, uhuun facu isininqui man nai. Uhuun facushta ua oinshoyopun ua cayahuashoshquin, —ishon yoini.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 —¡Ohuashta! ¿Ahuuscain yoran atiroma cuscan un huaiton man oinfiacaquicai man ua icoinra huaima? —ishon Jesús ato yoini.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ascan afanan nan niaifoan Jesús yoini, —Ifon, U fu cayoicapun uhuun facu nanonma, —ishon yoini.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ascaiton Jesús cumani, —Min facu ano catahuu. Min facucai naima. Niifinquin, —ishon Jesús yoini. Jesús yoia cuscan icoinra huafaini cani.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nanscatan caino ahuun oinmatifo aqui nococashon yoinifo, —Min facu man caya. Naima man niaran, —ishon niaifo yoinifo.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ascaiton ato yocani, —¿Ahuutia farimun uhuun facu cayafaitaquin? —ishon ato yocaiton. —Fari masafinin racano ahuun yona matsifaitanran, —huanifo.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Yoiaifoan nicatan apan shinanni, —Icon Jesús fari masafinin racano ua yoita, “Min facucai naimafinquin. Niifinquin,” ua huaitaran, —ishon shinanni. Ascano ahuun yorafo yashon nantifiton Jesús icoinra huanifo.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ascano Jesús Judea anoashu Galilea ano nocoshon afanan tsoan atiroma cuscan ato oinmaniquin. Ato oinmaquin rafu huani.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.