Atos 7
Diospan Tsain (MCDNT) vs NTLH
1 Ascatan Israelifoan aton yorafohuunshon Dios cufimisi niaifocoin yocani, —¿Mihuunoa chaca huafo cuscan iconmun? —huaiton.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Esteban cumaquin isca huani —Uhuun yorafoan ua nicacahuun. Nocon shuni Abraham Harán ano icataima Mesopotamia ano ini. Nantianri Upa Diosin fasi chashacoinshon oinmaquin yoini isca,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 “Min mai anoashu non min yorafo anoashuri catahuun. Un mai futsa ari mia ismaicai. Nanno un mia iyoiran,” ishon Upa Diosin Abraham yoini.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ascatan Caldeamaquinoashu canishaquin Harán ano ini. Anoashu apa nani. Naacun non icano Upa Diosin nichini.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Nuno nichifiashocai maishta inantaima. “Chipo min non min funafori un na mai inain matona inon,” ishon Upa Diosin yoiyotiani. Anori yoiai cuscacai Abraham facu yatai inima.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Yoiari “Min funafo yora futsafoan mai ano iishquicaniquin. Aton maima ano iishquicaniquin. Nanno cuatro ciento fari aton yonomisifo iishquicani. Ato fasi curushcai yonomashcaquin. Fasi omitsiscashcani.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ascacufin un nan yora futsafo onaintimai. Ascatan chipo aton mai anoashu focani nuno nocoshon ichananfafainshcaquin ua cufishcaniran,” ishon Upa Diosin nocon shuni Abraham yoini.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ascan Upa Diosin Abraham yononi isca huaquin “Min furonanfacufo ato foshqui rupa shatuhuu. Ascan huatanfin min tapitiroquin. Unfin maton Upa Dios ipanacaquin. Un mato cushufafaini min funafo ichaparasi inon.” Ascacufin Abraham ahuun facu Isaac caintan ocho osha finontan facu ahuun foshqui rupa shatuni. Ascan Isaac nocofunuaitian man facu yari anuni Jacob. Ascan Jacob nocofunuaitian ahuun facu furonanfacufo doce. Nanfo nocon shunifo. Afohuunshon nocon caifo anumisi.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Nocon shunifoan aton ushto José noicasmacaquin yora futsa inannifo ahuun rafanan pui fishcaquin. Ascan José Egipto ano iyonifo nanno aton yonomisi inon. Asca huafiainfoan Upa Diosin José potanima. A fu imisi.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 José omitsiscafiaiton Upa Diosin numani ahuun nomuran shinansharamani. Ascano Egipcio niaifoan Faraón fasi José fuchipaipaoni. “Min niaifo patashari itiro. Nantifi uhuun yorafo non uhuun caifo min ato nantifi yonotiroran,” ishon Egipcio niaifoan José yoini.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Asca huatan nantifi Egipto anoafo non Canaán anoafori fonicoin omitsiscapaonifo. Nocon shunifo tushuoma inifo.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Nantianri nocon shuni anifoshta Jacob arifi tushu yamaino nica Egipto anoafo man shuqui ichapa ya inifo. Asca ahuun facufo nanfo nocon shunifo nichini Egipto ano shuqui finonfo.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Asca huatan chipo afanan Egipto ano fonifo tushu ficani. Nantianri José ahuun ochifo futan chipocuton onannifoma. Onainyamafiaifoan “Uquian, José un maton ushto,” ishon ato yoini. Ascatan Egipciofo aton niaifo Faraón arifi José ahuun yorafohuunoa nicani.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Chipo José apa tsain fomani, “Upashtan, uqui ohuu. Un nunoshon mia cushusharanon. Nocon yorafori uqui ihuuhuun. Nan setenta cinco yora uqui ihuuhuun, upashtan” ishon José yoini.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ascatan Jacob yafi ahuun yorafori Egipto ano fonifo. Nannoashu nocon shunifo ya nai cuyonifo.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Naacun aton caya Siquem ano iyonifo mai huanonfo. Nocon shuni Abraham mai fiini. Nocofunu ahuun anu Hamor mai inanni pui finon. Nanno mahua quini muran nocon shunifo mai huanifo.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Ascan Upa Diosin Abraham yoiyoni cuscan ato Egipto anoashu cainti chaima. Nantianri nocon shunifo Egipto ano fasin ichapacoin ini.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Nantianri Egipciofoan aton niaifo funapacai nocon shuni Joséhuunoa nicayomisima.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Nanton nocon shunifo parafafaini. Ato omitsiscamani. Fasi curushcain ato yonomani. “Maton facufo rama caincun potacahuun nanonfo,” ishon ato yononi.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Nantianri nocon shuni Moisés cainni. Caianshu rato facu futsacai a cuscarama. Upa Diosin aqui unimai. Oshu rafu non fusti apa yafi ahua pushu muran onunifo Egipciofoan fuchinonfoma.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Oshu rafu non fusti finontan facu chifi cainmafiashon shihuatinin fuposhon unu cusumun tsaoni a murannoashu uaicaiton niaifoan facu shomayaton fuchishon ihuini ahuun facucoin cuscara inon. Ascanshon pushconi.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ascatan Egipciofoan tapiafo cuscan Moisés yosinifo. Fasi ahuun mapo shara. Egipciofoan tapini cuscan arifi tapiniquin. Ahuun tsainri cayacafi shara. Niaifo sharapan atiro cuscan arifi asca huapaoni.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Ascan Moisés cuarenta fari aqui caano ahuun nomuran shinanni isca huaquin, “Un natian uhuun caifo nan Israelifo ato oin cai atohuunoa tapishquin,” ishon shinanni.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Atoqui nocoshon nocofunu Egipcion Israeli coshaiton oinni. Ahuun caifo numapaiquin curushcain Egipcio coshaquin namani.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Asca huatan ahuun nomuran shinanni “¡Aicho! Un aca cuscan uhuun caifoan nicacanquin tapitiro Diosin ua yonoa un ato numanon,” ishon shinanni. Anori shinanfiaino ahuun caifoancai anori shinannifoma.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Nan ifainaca shafatan oinpaiquin oian ahuun caifo rafu sutunainfoan oinquin. Ato numapaiquin, “Unucahuun. Manfin yorahuan tananquin. ¿Ahuuscaimun man sutunaincain?” ishon yoini.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ato numapaifiaiton ahuun caifo futsan sutuaiton cumaquin chaca huani. “Mifin ihuu. Mincai ahuama. ¿Tsoan mia yonoamun min nocon niaifo inon min noco iquinon?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Min Egipcio nocofunu rutuita cuscan uarifi mian rutupaimun?” ishon yoini.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Nicatan Moisés mai futsari ichoni. Nan mai Madián ano ichoni ato muran iyoni. Nannoshon ahuun facu furonanfacu rafu ani.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 — ausente —
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Unfin min shunicaifoan aton Diosiquin. Abraham non Isaac non Jacobori un aton Diosiran,” ishon yoini. Nicatan Moisés ratui taritarini. Afanan uru oinyamafiain aqui ratuni.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Unquian un nuno ica. Ahuara chaca ufu itiroma. Ascan min sapato pucahuu un mia yoinon.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Uhuun yorafo Egipto ano omitsiscai cuscan mun oian. Man pashapaiyaifoan mun nica. Ascan un fotoa ato caimashquin. Natian un mia Egipto ano afanan nichicai.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Nan Moisés nocon shunifoan a nicacasmanifo. “¿Tsoan mia yonoamun min nocon niaifo inon noco iquinshquin?” ishon yoifiafo Upa Diosin Moisés catonni nocon shunifoan aton niaifo inon ato numanon. Nan nii cuyamamishti uruai anoshon Upa Diosin Moisés afanan Egipto ano nichini nocon shunifo numanon.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Nanno Dioshuunshon ahuarashta tsoan oinyomisima shara ato ismani yoran atiroma cuscan ato ismani. Unuhuan ahuun anu oshin anori tsoan atiroma cuscan Dioshuunshon ato ismani. Tsoan istaipamashon nanscasi huapaoni.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nocon shunifo Israelifo yoini “Chipo Upa Diosin nocofunu ua cuscara matoqui nichishquin. Nocon caifo ishquiquin. Inon pacoai cuscan mato yoishquin a nicasharacahuun,” ishon Moisés ato yoini.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moisés tsoan istaipama ano nocon shunifo fu ipaoni. Machi Sinain anoshon Diospan oinmati afu nai muran icaton a yoini cuscari nocon shunifo tapimani. Nan Diospan tsainman noco nimapacutiro ishon ato yoini.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Yoifiaiton nocon shunifo Moisés nicacasmanifo. “Min nocon yonotiromaran,” ishon shinanni. Aton nomuran Egipto ano nasopaicani.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ahuun ochin Aarón yoinifo “Dios futsan cuscara noco rami huashohuun. Nanton noco tapimatiro non raqui caimancai. Moisés noco Egipto anoshon iyoafiacun ahua finoanmun noncai tapiama. Machi mamaqui inacun non afanan oianmaran,” ishon yoinifo.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Nantian Aarón ato moipan facu cahua shara ointsa rami huashoni aton Dios inon. “¡Aicho! Nan moipan facu cahua shara ointsa non rami huaa. Nan nocon Dios. Non ichananshotiro moi futsa rutushoshquin a fufori ratashoshquin nocoquin unimanon. ¡Aicho! Non rami huaa cuscan shararan,” ishon yoinifo.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ascano Upa Diosin afanan atoqui unimanima. Ato potayoni “Ua afanan tanapaicanima. Ascacuncai un ato numaima. Aton diosicoinma ipaitsi aton nomuran shinantirofo. Fishifo ipaitsi shinantiro aton diosiran,” ishon Diosin yoini. Nocon shuni Amós inonpacoi cuscan Diosin tsain yoimisi ini. Diosin atohuunoa yoini cuscan cununi isca huaquin,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ma. Mancai maton nomuran ua shinancoianma. Man yoimisi isca huaquin, ‘Nocon dios Moloc yafi nan fishi Refán,’ man huamisi. Ahuara futsan man rami huashon. Noco diosiran man huamisi. Ascan un mato caifo futsa ano mato nichicai. Mato achinonfo aton yonomisifo man inon. Babilonia mai orima futsa ano fasi chai un mato nichicain.”
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Nocon shunifo tsoan icamano foanfafainpaonifo pano pushu fonifo a muranshon Dios cufinifo atofu inon. Ascan man isma Upa Dios aton Dios aforifi ahuun yoraquin. Upa Diosin nocon shuni Moisés oinmani cuscan pano pushu onihuani.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ascatan fari ichapa finontan nocon shunifoan nan pano pushu fonifo. Nantianri aton niaifo ahuun anu Josué ato iyoni mai futsa finonfo. Diosihuunshon caifo futsafo nan mai anoafo potanifo aton mai inon. Nan Josué niaifo taupaonino man fari ichapa finontan Davidrifi yositirofo pano pushu muran ichananpaonifo Upa Dios cufishcaquin.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Upa Diosin David fasi noi aqui unimaicoinni. David Upa Dios cufinquin yoini, “Upa Diosin, min nocon shuni Jacob ahuun Dios nocon Diosiri, un mia pushu futsa shara huashoin. Ihui yafi toquiri pushu un mia onihuashopai a muran un non uhuun yorafo mifu inon mia cufishcaquin,” ishon yoini.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Anori cufifiainton furun Salomón pushu huanshoni.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ascanfiacai Diosin yora pushu huaa muran itiroma. Diosin nai muran icanoshon nantifi finoncoian. Diosihuunshon nocon shunin inonpacoai cuscan yoini isca huaquin.
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 “Nai muran un ica. Nannoshon un nantifi oni huati un iquini. Nan mairi un onihuani. Nai muranshon un mai oinfafainni. Nanri uhuuna. Nantifi onihuafoti nai murannoa yafi mai anoafoti uhuuna. ¿Ascan ahuuscashocon man ua pushu huashotiromun un a muran fusti inon futsa ano cayamashquin?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Un nantifi onihuanimamun?”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Manfin maton shunifo cuscaracoinquin. Fasi nicayosmashunifo. Upa Diosin tsain nicapaicoincanima. Man icoinra huacoinmisima. Diospan Yoshin Shara mato yoimisi cuscacai man nicacoinmisima.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Maton shunifoan nantifi Diosihuunshon inon pacoai yoimisifo man ato omitsiscamapaoni. Inonpacoai yoimisi futsafoan yoinifo, “Nocon Numamisi isharamisi nocoqui oshquiquin,” ishon yoipaonnifo. Nanfoanri nocon shunifo man rutunifo. Man yoinifo cuscan nocon Numamisi shara nocofiacun nanrifi man rutuafo.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Upa Diosin ahuun oinmati afu nai muran icafo nichini ahuun tsain mato inanfiafocai man nicapaimaran, —ishon Esteban ato yoini.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Nicacani fasi fiishquinifo. Aqui sinacoincani.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ascano Diospan Yoshin Shara Esteban rafuquinaino nai muran foisini Diosin chashamanaiton ointapaiquin oian Jesús Apa fu nia ini. Nan rafutan ahuamamishti huaifoan oinni.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Oinshon yoini, —¡Oincapon! Un nai muran oin. Nanno Jesucristo Diospan furun nocoqui nichini afu nia. Un oinran, —ishon ato yoini.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Nicacani aqui sinacoincani. Mucanifo. Ahuun tsain nicacasmacani pafopomunifo. Aqui ichonifo.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Achicashon pushurasi pasotainri sharafonifo. Aton sahuuti pucashon ointiaca ahuun anu Saulo nia naman machinifo. Ascacatan toquirifoan Esteban tsacaquin futsanifo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Toquirinin tsacaifoanno Esteban iscani, —Ifo Jesús, uhuun yoshin mi ari ihuihuun, —ishon yoini.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Yoitan ratoconun mai chachishon oi ashcafinin yoini, —Ifon, ua chaca huafiaifoan ato numahuu. Ato rau huahuun, —ishon yoini. Yoitan nani.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.