Atos 7
Diospan Tsain (MCDNT) vs NAA
1 Ascatan Israelifoan aton yorafohuunshon Dios cufimisi niaifocoin yocani, —¿Mihuunoa chaca huafo cuscan iconmun? —huaiton.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Esteban cumaquin isca huani —Uhuun yorafoan ua nicacahuun. Nocon shuni Abraham Harán ano icataima Mesopotamia ano ini. Nantianri Upa Diosin fasi chashacoinshon oinmaquin yoini isca,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 “Min mai anoashu non min yorafo anoashuri catahuun. Un mai futsa ari mia ismaicai. Nanno un mia iyoiran,” ishon Upa Diosin Abraham yoini.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ascatan Caldeamaquinoashu canishaquin Harán ano ini. Anoashu apa nani. Naacun non icano Upa Diosin nichini.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Nuno nichifiashocai maishta inantaima. “Chipo min non min funafori un na mai inain matona inon,” ishon Upa Diosin yoiyotiani. Anori yoiai cuscacai Abraham facu yatai inima.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Yoiari “Min funafo yora futsafoan mai ano iishquicaniquin. Aton maima ano iishquicaniquin. Nanno cuatro ciento fari aton yonomisifo iishquicani. Ato fasi curushcai yonomashcaquin. Fasi omitsiscashcani.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ascacufin un nan yora futsafo onaintimai. Ascatan chipo aton mai anoashu focani nuno nocoshon ichananfafainshcaquin ua cufishcaniran,” ishon Upa Diosin nocon shuni Abraham yoini.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ascan Upa Diosin Abraham yononi isca huaquin “Min furonanfacufo ato foshqui rupa shatuhuu. Ascan huatanfin min tapitiroquin. Unfin maton Upa Dios ipanacaquin. Un mato cushufafaini min funafo ichaparasi inon.” Ascacufin Abraham ahuun facu Isaac caintan ocho osha finontan facu ahuun foshqui rupa shatuni. Ascan Isaac nocofunuaitian man facu yari anuni Jacob. Ascan Jacob nocofunuaitian ahuun facu furonanfacufo doce. Nanfo nocon shunifo. Afohuunshon nocon caifo anumisi.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Nocon shunifoan aton ushto José noicasmacaquin yora futsa inannifo ahuun rafanan pui fishcaquin. Ascan José Egipto ano iyonifo nanno aton yonomisi inon. Asca huafiainfoan Upa Diosin José potanima. A fu imisi.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 José omitsiscafiaiton Upa Diosin numani ahuun nomuran shinansharamani. Ascano Egipcio niaifoan Faraón fasi José fuchipaipaoni. “Min niaifo patashari itiro. Nantifi uhuun yorafo non uhuun caifo min ato nantifi yonotiroran,” ishon Egipcio niaifoan José yoini.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Asca huatan nantifi Egipto anoafo non Canaán anoafori fonicoin omitsiscapaonifo. Nocon shunifo tushuoma inifo.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Nantianri nocon shuni anifoshta Jacob arifi tushu yamaino nica Egipto anoafo man shuqui ichapa ya inifo. Asca ahuun facufo nanfo nocon shunifo nichini Egipto ano shuqui finonfo.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Asca huatan chipo afanan Egipto ano fonifo tushu ficani. Nantianri José ahuun ochifo futan chipocuton onannifoma. Onainyamafiaifoan “Uquian, José un maton ushto,” ishon ato yoini. Ascatan Egipciofo aton niaifo Faraón arifi José ahuun yorafohuunoa nicani.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chipo José apa tsain fomani, “Upashtan, uqui ohuu. Un nunoshon mia cushusharanon. Nocon yorafori uqui ihuuhuun. Nan setenta cinco yora uqui ihuuhuun, upashtan” ishon José yoini.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ascatan Jacob yafi ahuun yorafori Egipto ano fonifo. Nannoashu nocon shunifo ya nai cuyonifo.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Naacun aton caya Siquem ano iyonifo mai huanonfo. Nocon shuni Abraham mai fiini. Nocofunu ahuun anu Hamor mai inanni pui finon. Nanno mahua quini muran nocon shunifo mai huanifo.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Ascan Upa Diosin Abraham yoiyoni cuscan ato Egipto anoashu cainti chaima. Nantianri nocon shunifo Egipto ano fasin ichapacoin ini.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nantianri Egipciofoan aton niaifo funapacai nocon shuni Joséhuunoa nicayomisima.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Nanton nocon shunifo parafafaini. Ato omitsiscamani. Fasi curushcain ato yonomani. “Maton facufo rama caincun potacahuun nanonfo,” ishon ato yononi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Nantianri nocon shuni Moisés cainni. Caianshu rato facu futsacai a cuscarama. Upa Diosin aqui unimai. Oshu rafu non fusti apa yafi ahua pushu muran onunifo Egipciofoan fuchinonfoma.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Oshu rafu non fusti finontan facu chifi cainmafiashon shihuatinin fuposhon unu cusumun tsaoni a murannoashu uaicaiton niaifoan facu shomayaton fuchishon ihuini ahuun facucoin cuscara inon. Ascanshon pushconi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ascatan Egipciofoan tapiafo cuscan Moisés yosinifo. Fasi ahuun mapo shara. Egipciofoan tapini cuscan arifi tapiniquin. Ahuun tsainri cayacafi shara. Niaifo sharapan atiro cuscan arifi asca huapaoni.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ascan Moisés cuarenta fari aqui caano ahuun nomuran shinanni isca huaquin, “Un natian uhuun caifo nan Israelifo ato oin cai atohuunoa tapishquin,” ishon shinanni.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Atoqui nocoshon nocofunu Egipcion Israeli coshaiton oinni. Ahuun caifo numapaiquin curushcain Egipcio coshaquin namani.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Asca huatan ahuun nomuran shinanni “¡Aicho! Un aca cuscan uhuun caifoan nicacanquin tapitiro Diosin ua yonoa un ato numanon,” ishon shinanni. Anori shinanfiaino ahuun caifoancai anori shinannifoma.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Nan ifainaca shafatan oinpaiquin oian ahuun caifo rafu sutunainfoan oinquin. Ato numapaiquin, “Unucahuun. Manfin yorahuan tananquin. ¿Ahuuscaimun man sutunaincain?” ishon yoini.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ato numapaifiaiton ahuun caifo futsan sutuaiton cumaquin chaca huani. “Mifin ihuu. Mincai ahuama. ¿Tsoan mia yonoamun min nocon niaifo inon min noco iquinon?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Min Egipcio nocofunu rutuita cuscan uarifi mian rutupaimun?” ishon yoini.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nicatan Moisés mai futsari ichoni. Nan mai Madián ano ichoni ato muran iyoni. Nannoshon ahuun facu furonanfacu rafu ani.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 — ausente —
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Unfin min shunicaifoan aton Diosiquin. Abraham non Isaac non Jacobori un aton Diosiran,” ishon yoini. Nicatan Moisés ratui taritarini. Afanan uru oinyamafiain aqui ratuni.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Unquian un nuno ica. Ahuara chaca ufu itiroma. Ascan min sapato pucahuu un mia yoinon.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Uhuun yorafo Egipto ano omitsiscai cuscan mun oian. Man pashapaiyaifoan mun nica. Ascan un fotoa ato caimashquin. Natian un mia Egipto ano afanan nichicai.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Nan Moisés nocon shunifoan a nicacasmanifo. “¿Tsoan mia yonoamun min nocon niaifo inon noco iquinshquin?” ishon yoifiafo Upa Diosin Moisés catonni nocon shunifoan aton niaifo inon ato numanon. Nan nii cuyamamishti uruai anoshon Upa Diosin Moisés afanan Egipto ano nichini nocon shunifo numanon.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nanno Dioshuunshon ahuarashta tsoan oinyomisima shara ato ismani yoran atiroma cuscan ato ismani. Unuhuan ahuun anu oshin anori tsoan atiroma cuscan Dioshuunshon ato ismani. Tsoan istaipamashon nanscasi huapaoni.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nocon shunifo Israelifo yoini “Chipo Upa Diosin nocofunu ua cuscara matoqui nichishquin. Nocon caifo ishquiquin. Inon pacoai cuscan mato yoishquin a nicasharacahuun,” ishon Moisés ato yoini.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moisés tsoan istaipama ano nocon shunifo fu ipaoni. Machi Sinain anoshon Diospan oinmati afu nai muran icaton a yoini cuscari nocon shunifo tapimani. Nan Diospan tsainman noco nimapacutiro ishon ato yoini.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Yoifiaiton nocon shunifo Moisés nicacasmanifo. “Min nocon yonotiromaran,” ishon shinanni. Aton nomuran Egipto ano nasopaicani.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ahuun ochin Aarón yoinifo “Dios futsan cuscara noco rami huashohuun. Nanton noco tapimatiro non raqui caimancai. Moisés noco Egipto anoshon iyoafiacun ahua finoanmun noncai tapiama. Machi mamaqui inacun non afanan oianmaran,” ishon yoinifo.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Nantian Aarón ato moipan facu cahua shara ointsa rami huashoni aton Dios inon. “¡Aicho! Nan moipan facu cahua shara ointsa non rami huaa. Nan nocon Dios. Non ichananshotiro moi futsa rutushoshquin a fufori ratashoshquin nocoquin unimanon. ¡Aicho! Non rami huaa cuscan shararan,” ishon yoinifo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ascano Upa Diosin afanan atoqui unimanima. Ato potayoni “Ua afanan tanapaicanima. Ascacuncai un ato numaima. Aton diosicoinma ipaitsi aton nomuran shinantirofo. Fishifo ipaitsi shinantiro aton diosiran,” ishon Diosin yoini. Nocon shuni Amós inonpacoi cuscan Diosin tsain yoimisi ini. Diosin atohuunoa yoini cuscan cununi isca huaquin,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ma. Mancai maton nomuran ua shinancoianma. Man yoimisi isca huaquin, ‘Nocon dios Moloc yafi nan fishi Refán,’ man huamisi. Ahuara futsan man rami huashon. Noco diosiran man huamisi. Ascan un mato caifo futsa ano mato nichicai. Mato achinonfo aton yonomisifo man inon. Babilonia mai orima futsa ano fasi chai un mato nichicain.”
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Nocon shunifo tsoan icamano foanfafainpaonifo pano pushu fonifo a muranshon Dios cufinifo atofu inon. Ascan man isma Upa Dios aton Dios aforifi ahuun yoraquin. Upa Diosin nocon shuni Moisés oinmani cuscan pano pushu onihuani.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ascatan fari ichapa finontan nocon shunifoan nan pano pushu fonifo. Nantianri aton niaifo ahuun anu Josué ato iyoni mai futsa finonfo. Diosihuunshon caifo futsafo nan mai anoafo potanifo aton mai inon. Nan Josué niaifo taupaonino man fari ichapa finontan Davidrifi yositirofo pano pushu muran ichananpaonifo Upa Dios cufishcaquin.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Upa Diosin David fasi noi aqui unimaicoinni. David Upa Dios cufinquin yoini, “Upa Diosin, min nocon shuni Jacob ahuun Dios nocon Diosiri, un mia pushu futsa shara huashoin. Ihui yafi toquiri pushu un mia onihuashopai a muran un non uhuun yorafo mifu inon mia cufishcaquin,” ishon yoini.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Anori cufifiainton furun Salomón pushu huanshoni.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ascanfiacai Diosin yora pushu huaa muran itiroma. Diosin nai muran icanoshon nantifi finoncoian. Diosihuunshon nocon shunin inonpacoai cuscan yoini isca huaquin.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Nai muran un ica. Nannoshon un nantifi oni huati un iquini. Nan mairi un onihuani. Nai muranshon un mai oinfafainni. Nanri uhuuna. Nantifi onihuafoti nai murannoa yafi mai anoafoti uhuuna. ¿Ascan ahuuscashocon man ua pushu huashotiromun un a muran fusti inon futsa ano cayamashquin?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Un nantifi onihuanimamun?”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Manfin maton shunifo cuscaracoinquin. Fasi nicayosmashunifo. Upa Diosin tsain nicapaicoincanima. Man icoinra huacoinmisima. Diospan Yoshin Shara mato yoimisi cuscacai man nicacoinmisima.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Maton shunifoan nantifi Diosihuunshon inon pacoai yoimisifo man ato omitsiscamapaoni. Inonpacoai yoimisi futsafoan yoinifo, “Nocon Numamisi isharamisi nocoqui oshquiquin,” ishon yoipaonnifo. Nanfoanri nocon shunifo man rutunifo. Man yoinifo cuscan nocon Numamisi shara nocofiacun nanrifi man rutuafo.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Upa Diosin ahuun oinmati afu nai muran icafo nichini ahuun tsain mato inanfiafocai man nicapaimaran, —ishon Esteban ato yoini.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Nicacani fasi fiishquinifo. Aqui sinacoincani.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ascano Diospan Yoshin Shara Esteban rafuquinaino nai muran foisini Diosin chashamanaiton ointapaiquin oian Jesús Apa fu nia ini. Nan rafutan ahuamamishti huaifoan oinni.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Oinshon yoini, —¡Oincapon! Un nai muran oin. Nanno Jesucristo Diospan furun nocoqui nichini afu nia. Un oinran, —ishon ato yoini.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Nicacani aqui sinacoincani. Mucanifo. Ahuun tsain nicacasmacani pafopomunifo. Aqui ichonifo.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Achicashon pushurasi pasotainri sharafonifo. Aton sahuuti pucashon ointiaca ahuun anu Saulo nia naman machinifo. Ascacatan toquirifoan Esteban tsacaquin futsanifo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Toquirinin tsacaifoanno Esteban iscani, —Ifo Jesús, uhuun yoshin mi ari ihuihuun, —ishon yoini.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Yoitan ratoconun mai chachishon oi ashcafinin yoini, —Ifon, ua chaca huafiaifoan ato numahuu. Ato rau huahuun, —ishon yoini. Yoitan nani.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.