Atos 28
Diospan Tsain (MCDNT) vs NTLH
1 Ascashon nantifi non unuhuan cusumun nocosharani. Nanno icafoan, —Nocon mai nushmancayan toomanhuan ahuun anu Malta, —icashon yoinifo.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Noco fasi shara huanifo. Nannori oi furiapaoni fasi yotanmahuanquin. —Fucahuun chi cutu huashu yooshcaquin, —noco huanifo.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ascano Pablonun caro ya iconfurantan chi cutu huapaiyaiton shana muuqui a muranshon shano cuscaraton mucun nasani. Munastan aya rono inacahuani.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ascaiton oincani, —¡Uru! Na nocofunu rutumitsamisiraca. Unuhuan ariashu nocosharafiaiton Diosin onaintimanaran, —unu tupusumuni anoashu yoinannifo.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ascaino mutashquiri itaquin chi muran potani. Isinin inima.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ascashon, —Farashinacahuantan nairan, —icashon oinquin futsanifo. Manariacaquin paunyamacaiyaiton oinquin yoinifo, —¡Oincapon! Nacai rutumitsamisimafinquin. Naafin dios futsaquin, —ishon yoinifo.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ascatan nanno chaimashta niaifo Publio ahuun mai. Ahuun pushu muran noco iquimani. Noco pimasharafain noco shara huani.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Apa isinin icoinni yonacain imi chishoi. Oshati muran racani. Tapitan Pablonun ahuun cunu muran iquicaini Upa Dios cufishonicai. Cufishotan ahuun mucuman mamanni cayanon. Ascaino cayariscatani.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Nan mai anoafoan nicacani nan isinin icaifoti aqui funifo ato caya huamanon. Nantifi ato caya huapacuni.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ascatan noco ahuara ichapa inancoinnifo. Non itisharaquin ato anoashu shashohuanun cashquin non yopai cuscan noco inancoinnifo.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Oshu rafu non fusti finontan non afanan shashohuanun Malta anoashu cani. Shashohuan anunifo Rafanacaran ishon anunifo. Dios rafuran huashon shinannifo. Ascashon ato rafu anu futsanifo. Futsan ahuun anu Cástor huafain futsan ahuun anu Pólux. Ascan shashohuan rushtiquiri aton ointsa rami huani. Alejandría anoshon shashohuan onihuanifo. Oi pacutian Malta ano nan shashohuan iyoni. Nanuinifoan non unuhuanun non cani.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Focani non Siracusa pushurasi ano noconi. Nanno non osha rafu non fustiyoni.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Anoashu focashon unuhuan cutafain non Regio pushurasi ano noconi. Iyoco futsaino fuaifoquirinoashu fuuhuan furani. Afanan iyoco futsaino non Puteoli pushurasi ano mapuinifoanni.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Nannoa Jesús icoinra huafo non fuchini. —No fu osha siete iyopun, —noco huanifo. Ascano non chipo atomaquinoashu Roma ano cani.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Jesús icoinra huafo Roma anoafoan Pablo oaiton nicacani nocoqui funifo. Atirifi pushurasi Foro de Apio nocoqui noconannifo. Atirifiri pushurasi futsan Tres Tabernas anoashu nocoqui noconannifo no fu Roma ano foshcaquin. Pablonun ato oinquin, —¡Aicho! Upa Diosin, min ua yorafoqui nichiaran, —huani. Ahuun ointi fasi fupihuacoinni.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ascano pushurasi ichapacoin ahuun anu Roma ano nocoafono niaifoan yononi Pablo arusu pushu futsan muran isharatiro. Ranushumua fustiton cushusharanon.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ascatan osha rafu non fusti finontan Pablonun ahuun caifoan aton niaifofo cunani aqui funonfo. Aqui ichafoan ato yoini.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nanfoan ua nicacani ahua chaca huamaran, ishon shinannifo ua nichisharapainifo.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ascafiaino nocon caifofoan yoinifo, “Nichiyamacahuun. Onaintimahuu,” ua huafiainfoan copiquiri uhuun caifoqui un tsain chaca huama. Ascatamarocon un Romano niaifo patasharifo yoini, “Unfin maton niaifo Cesar ano capaicain uhuunoa cayacafi yoishquin un ahua chaca huama tapinon,” ishon ato yoini.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ascacun un mato cuna matofu tsainshquin. Nocon caifo Israelifoan non Diospan facu nan nocon Numamisi non manamisi. Unrifi icoinra huamisi. Un icoinra huahuunshon nocon caifo ua Romanofo ano nichini. Ascashon man oiain cuscan ua munushuafoquin, —ishon Pablonun ato yoini.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Nicacashon cumanifo, —Mihuunoa tsoan noco cunu fumama. Jerusalén anoashu funifo tsoancai mihuunoa tsain chaca yoimisima.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Non nicamisi manifoti anoafoan Jesús icoinra huafoqui tsain chaca huafo. Ascan min icoinra huai cuscan non tapipairan, —ishon yoinifo.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ascatan —Non chipo mifu ichanantiroran, —huanifo. Ascano yora ichaparasi Pablo icano funifo nicacani. Funamanri yoitiashon ato yamu huani. Upa Diosin iquinaino ato yoifain Moisés cununi cuscan yafi Diosin ahuun yoishomisi futsafoanri Jesushuunoa cununifo cuscan ato icoinra huamapaiquin.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Nicacatan atirifiton icoinra huaino atirifoan icoinra huanifoma.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tsoancai nannorisi shinannifoma. Ato yoiai cuscan fochismanantanannifo. Amaquinoashu foataifoma Pablonun ahuun tsain unutaquin ato yoini isca huaquin,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “Min caifo nan Israelifo ano catahuun ato yoiquin isca huatahuun, ‘Man nicafafaifiaquicai man tapinacama. Ahuara sharafo man oinfiaquicai maton nomuran man nanucoiantaima.’
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Aton ointi mutocoianfo. Iconcoin nicafiaquicai nicacoianfoma. Oinfiaquicai tapipaicanima. Iconcoin oinfain iconcoinri nicaifoan un ato chaca soashocuana ufu nipanonfo,”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ascaino marifi Upa Diosin noco numapaiyai cuscan man nicapaiyamaino un caifo futsafo ahuun tsain yoicain. Afoanfin nicacaniquin, —ishon Pablonun ahuun caifo yoini.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Yoitan amaquinoashu focanashu fasi fochishmanantanannifo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Ascatan Pablo nanno fari rafu iyoni. Pushu ifo pui inanni a muran iishquin. Ascatan tsoa ahuun pushu ano fuafoan ato iquimani yoisharashquin.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Upa Diosin iquina cuscan huafain nocon Ifo Jesucristohuunoa ranotama ato yosini. Tsoancai ahuun tsain shatumanima. Nanti.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.