Atos 16
Diospan Tsain (MCDNT) vs NVT
1 Ascano Derbe ano Pablo yafi Silas noconifo. Anoashu chaimashta Listra ano fonifo. Nanno Jesús tanamisi futsan ahuun anu Timoteo ini. Ahuari Israeli shafo ini. Arifi Jesús icoinra huani. Apa Griegofo ini.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Icoinra huafoan Listra anoa non Iconio anoafoan, —Timoteo nocofunu shararan, —huanifo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ascacun Pablo ato ya Timoteo iyopaini. Iyoataima shinanni, —Nantifi uhuun caifo nan Israelifoanri tapiafo Timoteo apa Griego. Ascan uhuun caifoan amisifo cuscan un Timoteori foshqui rupa shatumatiro ahuunoa shinansharanonfo, —ishon shinanni. Asca huano atofu cani.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pushurasiti mapaicainicai Jesús fu rafumisifo doce non cushumisi futsanfori Jerusalén ano yononifo cuscan ato tapimani yoiafo cuscan huanonfo.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ascano nicacashon fasi icoinra huaquin finacoinnifo. Paratama yorafoanri icoinra huanifo.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Asia mai ari Jesushuunoa yoifopaiyaifoan Diospan Yoshin Sharapan, —Asia mai ari foyamacahuun, —ato huani. Ascaino Frigia yafi Galacia ano mapaifaini fonifo.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Anoashu Misia mai pasoato ano noconifo. Anoashu pushurasi futsan Misia anoashu Bitinia ano fopaiyaifoan, —Ari foyamacahuun, —Jesús ahuun Yoshin Sharapan ato huani.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Ascano Misia finonfaincani Troas ano noconifo.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Nococashon nan yamutan Pablonun ahuun namapan oinni nocofunu Macedonia anoaton, —Macedonia ano ohuu. Noco tapimashquin, —ishon yoini.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Moishon Pablonun noco yoini, —Natian Upa Diosin noco Macedonia ano nichipai tsain shara Jesushuunoa non ato tapimanon, —ishon noco yoini. Ascano non ati shara huani samamashta afu cashquin.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ascan Troas anoashu shashon nanucaini non cani. Mai ano ocuma rafu unu tapia rafu ahuun anu Samotracia ano cayacafi non pocufaini cani. Anoashu iyoco futsaino non pushurasi Neápolis ano noconi.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Anoashu non pushurasi ahuun anu Filipos ano cani. Nan Macedonia mai ano. Macedoniafoan aton niaifofo nanno icafo ini. Nanno non osha rananyoni.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Tunutitian pushurasi pasoato non unu cusumunri cashon. Non nica nanno ichananmisi Upa Dios cuficani. Nocoshon man non oian ainfofo nanno ichananfo. Ascan tsaoshon non ato Diosin tsain tapimani.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Nannoshon ainfo futsan noco nica ahuun anu Lidia. Pushurasi ahuun anu Tiatira anoa ini. Pano mapash inanmitsamisi. Dios cufinmisicoin. Pablonun Jesushuunoa yoiaiton nocon Ifohuunshon ahuun nomuran icoinra huani.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ascaiton icoinra huaino ahuun yorafoanri icoinra huanifo. Icoinra huaifoan ato unu muran iquimani Jesús aton Ifocun ismashcaquin.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ascatan shafa futsan non afanan cufimisi ano foanno shomaya nocoqui noconi. Futsafoan aton oinmati yoshin chaca ahuun nua. Nanton inonpacoai cuscan yoshin chacahuunshon ato onanshopaoni. Onanmafoan ato yoini. Ato yoiaiton ahuun ifofo pui inannifo.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Nanton Pablo yafi noco mufoquin oi ashcafinin yoifoni,
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Shafa ranan noco ascasi huafoanfafaini. Noco fucash huamisi. Pablonun afanan tunuyamacaiquin ifiacucahuan yoshin chaca shomaya fu imisi isca huani,
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Shomayaton ahuun ifofoan oincaquin shinannifo, —¡Ohua! Nocon yonoticai afanan yoshin chaca afu icama. Afanancai inon pacoai cuscan yoitiroma. Ascan tsoancai afanan ahuunshon noco pui inainmaran, —ishon yoinifo. Ascashon Pablo yafi Silas achinifo. Achishon aton niaifofoan pushu ano ato sharafonifo.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 —Nan nocofunu rafutan Israelifoan nocon pushurasi ano yorafo fucash huamacoin ato shinanchacamacani.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Noco amapaiyai cuscacai Romano niaifofoan noco yonomisima. Noncai afanan ascatiromaran, —ishon aton niaifofo yoinifo.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Yorahuanrasifoan nannorisi yoinifo. Ascano niaifofoan yonocun aton sahuuti pucashon ihuin ato coshaqui futsanifo.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Man coshaquin futsatan cunu muran ato iquimanifo. —Na rafu cushusharahuu. Chifi ichoafoanno non mia rututiroquin, —ishon niaifofoan ranushumua cushumisi yoinifo.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ascan huaifoan nicaquin fasi ocu murancoin ato iquimani. Ihui rafu oyucuruamashon aya ato tsaoni.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ascano yamunacucahuanaino Pablo yafi Silas Upa Dios cufinyanan fanainnifo. Ascaiton atofu iquiafoan nicanifo.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ascatanaino fasicoin mai nayanaiyainacahuani. Ascaino a cunu ahuun quishifo tsucu tsucusini. Ascatanaino cunu fupotifo afincoin fupucui futsuni. Ascatapaiyaino cunopan ato munushafo afincoin oshoriquitan mushorimuni.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ascaino ranushumua moinacahuaquin oian a cunu fupotifo man fupucui futsua ini. Ascaiton oin ahuun nopu tsitsucumutan afiri chachipaini.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ascaiton Pablonun oi ashcafinin yoini,
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 —Chi otashon ua fushoriscahuun, —ranushumuaton futsa huani. Otafurani Pablo yafi Silasqui ichoni ato naman tsitsaotoshini. Fasi tari tari yanan.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Funinaca huan ato rafu chifi caimani.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 —Nocon Ifo Jesucristo icoinra huashu min non min yorafori man Dios fu ipatiroquin, —ishon Pablo futan Silaspan yoinifo.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Asca huacatan nocon Ifo Jesús ahuun tsain a yoifain pushu anoafori ato yoini.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Asca huacashon unu fitan coshafo ano puchoquin futsafoanno a pushu muran icafoti ato unu muran iquimapacuni icoinra huacashon ismanonfo.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Asca huano ranushumuaton ahuun pushu muran iquimani ato pimashquin. A yafi ahuun yorafoti Dios icoinra huashu aton nomuran fasi unimanifo.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ascano man shafano ahuun niaifofoan aton niaifo patasharifo aqui nichinifo, —Pablo yafi Silas caimanonfo ato yoitacahuun, —ishon ato nichini.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ranushumuaton Pablo yoini,
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Nicaquin Pablonun ranushumua niaifofo yoini, —Norifi non Romanofofiacun noco yocashoma yorafoan ointaifi noco coshamanafo. Non ahua chaca huayamafiacun ascan natian tsoa yoishoma noco caimapaicani. Ma. Noncai ascaran tapipaimaficain. Niaifofo aafi funonfo noco caimashquin. Nannori ato yoitacahuun —Pablonun ato huani.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Yoiaifo cuscan ranushumuafoan aton niaifofoqui chaninifo. Pablo yafi Silas Romanofori nicacani niaifofo fasi ratucoinnifo. —¡Ohuashta! Nocon niaifofoan anori nicacaquin noco asca huatiroran, —ishon yoinifo. Musucani.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ascano ato ano fonifo ato yoisharapai focani. —Nocon pushurasi anoashu fosharatacapun, —ato huanifo.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ascano cunu murannoashu focani Lidia pushu ano fonifo. Nan anoshon icoinra huafo Jesushuunoa yoisharanifo aton ointi fupi huanonfo. Yoicatan atomaquinoashu fonifo.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.