2 Coríntios 1
Iriniane Tasorintsi (MCBNT) vs ACF
1 ¿Aiñoegivi viroegi kametikyarika pinaigake? Narori aiñona aka kametikya nonake. Yogari Tasorintsi ikogakagakena nompegakempara iritigankane Jesokirishito. Maika nokogake nontsirinkaigaempira viroegi kematsaigatsirira timaigatsirira kara Korintoku intiegiri aikiro maganiro timageigatsirira Akayaku. Inti notentashitaka apigematsaegine Timoteo.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Noniaventaigakempi inkavintsaavageigakempira Apa Tasorintsi intiri aikiro Atinkami Jesokirishito intimakagaigakempira kameti ganiri tatoita povankinaventumaigaa.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Tsame ashineventaigakemparira Tasorintsi Iriri Atinkami Jesokirishito ankantaigakerira: “Pairo pikametiti”, itsarogakagavageigakaitari yogishineaigakaira
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 atsipereavageigira kameti agaveaigakeniri agishineaigakerira pashini tsipereavageigankitsirira ankañoigakemparira irirori yogishineaigakaira.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Antari atsipereaventavageigakerira Kirishito, ariotyo okañotaka aikiro yogishineavageigakaityo irirori.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 — ausente —
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 — ausente —
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Maika, napigematsaegine, nokogaigake pogoigakera natsipereavageigaketyo Ashiaku noneaigiri ariori nonkamaigake, noneaigavakatari tenige nagaveaigae noshintsitashiigaerora.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Nokantantaigakarira: “Maika nonkamaigake.” Kantankicha onti okañotaka maika kameti nogotasanoigakeniri gara tsikyata naro nagaveaigi noshintsitashiigakerora, panirotyo Tasorintsi irirori iragaveakera irogavisaakoigakenara, irirotari ganiaigiririra kamageigatsirira.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 — ausente —
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Maika nokogake nonkantasanoigakempira noshinevageigakatyo kara noneaigaketari omirinka nonegintevageigaka, aikiro teratyo namatagumaigempa, pineasanovageigakenatari viroegi notimimoigutimpira. Kantankicha tera tsikyata nagaveaige naroegi nonkañoigakempara maika. Intityo mutakoigakena Tasorintsi yagaveakagaigakenara.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Antari notsirinkaigimpira nogikoneatasanoigakerotyo magatiro ganiri okomutapitsaigimpi piniavantaigakerora onti pinkemasanoigavakero, nokogaigaketari
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 pogotasanoigakenara tyara nokantaiga naroegi, omirinkatari nokantasanoigi tera namatagumaigempa. Pogoigavetakatyo maani kantankicha nokogaigake pogotasanoigakera kameti pishineventasanoigakenaniri impogini impigaatera Atinkami Jesokirishito pinkañoigakenara naroegi noshineventaigakempira.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 ¿Ariorika pineaigiri tera ario nosuretasanotemparo nokantaigakempira noneaigakitempira? ¿Ontirika pineaigake ariori nokañoigakari pashini terira inkematsaige ikantaigira tatarika oita impo ariokya ikantatigaigavairo tera intsatagaigero?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Kantankicha Tasorintsi teratyo ario inkañotumatero maika ontityo itsatagasanotiro tatarika oita ikantake, nerotyo ario nokañoigaka naroegi maika teratyo tatoita nonkantaigavetempi kogapage impo ariokya nonkantatigaigavaero.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ariotari ikañotakari aikiro Jesokirishito Itomi Tasorintsi nokenkitsatakotakerira naro notentashiigarira Surivano intiri Timoteo nokenkitsatimoigimpira viroegi. Pine irirori tyarika ikanti omirinka itsatagiro.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Aikiro antari ipokutira onti otsatagagetunkani magatiro ikantagetakerira Tasorintsi pairani ikantakera intigankakerira Gavisaakotantatsirira. Irorotari maika ashineventantaigakaririra Tasorintsi akantaigakerira “Ario onkañotakempa. Amen.”, agoigaketari inti Jesokirishito kañotagagetakero maika.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Irirotari Tasorintsi kogakagaigakai ankematsaigakerira Kirishito ovashi ikematsatagasanoigakairi kameti ankusotasanoigakemparira ganiri apakuaigairo akematsaigakerira.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Impo itigankakeri Isure intimasurentaigakaera kameti agoigakeniri antiegi irashiegisanorira impantaigakaerorira magatiro ikashigakagaigakairira ankantakanira antimaigake iriroku.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Maika pineaigake tekya noate kara noneaigakitempira, ontitari kantankicha tera nonkoge nonkisaviigempirora povetsikaigakerira, notsarogakagaigakempitari. Ineakenatyo Tasorintsi tera ario namataviigempi arisanotyo nokantake.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Tera iroro nonkogaige nonkantaigakempira pinkematsaigakenara naroegi pintsatagaigakerora nonkantaigakempirira, ontityo nokogasanoigake nogotagaigakempira pashini kameti atanatsira pinkematsatasanoiganake pishinevageiganakempara.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.