Lucas 16
mbu (MBU) vs ACF
1 Yesu ne alaggana male ɓe kanicau ɗǝm ama:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Pǝlǝa tunǝi ɗì ama, <Ya cau nda man ǝn nggǝ o a muro ka? Bǝlam ɓá túró mo, acemǝnana a pà nǝ duk mǝɗenyi nǝ agirkuma mem ɗǝm ɗàng.>
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 <<Mǝɗenyi nǝ agirkuma pak ɗenyicau ama, <Mana ado mǝ nǝ pa? Mǝtala-ɓala mem ndo nǝ̀ pǝram arǝ túró. Ən panǝ rǝcandǝa mǝ nǝ rikrya ɗang, sǝ kǝsǝkya kǝ pakkam arǝ zǝmgi agir.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ado ka, ǝn súrǝ́nà rǝ gir mǝnana mǝ nǝ pak ka, ace mǝnana ɓǝa pǝrnam arǝ túró ka, aɓwana nǝ̀ em arǝ aɓala malea ka.>
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 <<Pǝlǝa tunǝ amǝtangna mala mǝtala-ɓala male mwashat-mwashat. Ɗi mǝdǝmba ama, <Shen nda mǝtala-ɓala mem kǝ kpato?>
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 <<Pǝlǝa eari wi ama, <Du mùrú gbǝman tongno-nong-tàrú na.>
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 <<Pǝlǝa ɗì ɓaria ama, <Shen sǝ à kǝ kpato?>
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 <<Mǝtala-ɓala ɓwangsǝ mǝɗenyi nǝ agirkuma mǝ'ɗwanyi mǝsǝcau nì mǝno ace kutan male. Acemǝnana aɓwana amǝkpata ɓanza mǝnia ka à ndanǝ kutan aɓa do malea arǝarǝia à kútì aɓwana mǝnana amǝkpata Ɓakuli na ka.>>
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yesu lidǝmba nǝ cau ama:
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 <<Ɓwa mǝnana à gandǝ earnǝi arǝ gir mǝkyauwe ka à nǝ̀ earnǝi arǝ mǝgule gbal. Sǝ ɓwa mǝnana pànǝ mǝsǝcau arǝ mǝkyauwe raka, pà nǝ̀ dum nǝ mǝsǝcau arǝ mǝgule gbal ɗàng.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Sǝ ɓǝà pà nǝ̀ earnǝ wun nǝ bwal gǝna ɓanza raka, yana nǝ̀ earnǝ wun arǝ gǝna mǝɓafoe?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Sǝ ɓǝà earnǝ wun nǝ kume mala ɓeɓwa raka, yana nǝ̀ pà wun kume mǝnana ma'wun na ka?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 <<Kǝ muna-ɓala pà nǝ̀ pakki amǝtala-ɓala ɓari turoɓala ɗàng. Ko nǝ̀ ginǝmǝsǝ man mwashat ka sǝ nǝ̀ earce ɓe, ko ana raka, nǝ̀ pa ɓamúrì aɓata ɓwa man mwashat ka, sǝ nǝ̀ būrǝce ɓe. Pa wu nǝ̀ pa ɓamur wun aban Ɓakuli andǝ boalo yia kǝm ɗàng.>>
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Sǝ yia amǝ Farisi mǝnana amǝ earce boalo na ka, à nǝ̀ ok mǝnia yì acau ka, à sonzǝkì Yesu nggê.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Pǝlǝa Yesu nea wia ama:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 <<Kaniama Yohana Mǝbatisǝma nǝ̀ tita hama ka, anggurcau mala Musa andǝ acau ɓá malǝmce mala amǝ'ɓangnǝa mala Ɓakuli nda à kǝ lǝmdǝa wun njar ka. Sǝ adyan ngga Bǝsa Cau Mǝɓoarne mala Domurǝm mala Ɓakuli ndya à kǝ hamnǝi ka, sǝ koyan ngga kǝ ɓariki kǝ̀rkǝ́r nǝ kutio kam.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Sǝ mǝnia ka lǝmdǝ ama Nggurcau mala Musa ɗwanyini rǝcandǝa male ɗàng, ko aɓa ɓè kǝcau ndok. Ndǝrmya mala kùli andǝ nzali ka, nda halku amur mǝnana ɓè kǝcau ndok ɓǝ̀ ndǝrmi aɓa Nggurcau mala Musa ka.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 <<Ɓwa mǝnana pǝr māmí sǝ al ɓè ka nda rǝ pak cauɓikea nongnǝban a nza nǝ doɓala, sǝ ɓwa mǝnana al ɓwama mana à pǝri ka nda rǝ pak cauɓikea nongnǝban a nza nǝ doɓala.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 <<Ɓè mǝkume ndakam mǝnana agir-nggūrǝu male ka boalea candǝ kǝ̀rkǝ́r, sǝ koya pwari ka kǝ do aɓa rǝpwala.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 À kǝ̀ nongsǝ ɓe mǝ'tǝ̀r a kunɓala male, lùllǝì ama Liazaro, mǝnana npenye aki rǝì kat ka.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Rǝi kǝ ɓǝla arǝ li gìr mǝnana ɓwano kpa a ɓadǝm mǝkume ka. Nggearǝ anvwa ɗǝm à yiu à kǝ lenzǝki anpenye male.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 <<A masǝlǝate ka mǝ'tǝ̀r man yi wú, amǝturonjar mala Ɓakuli yi twali à um nǝi a ban Ibǝrayim. Mǝkume gbal ka wú pǝlǝa à tsǝkbani.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Yilǝmi o a ɓanza mala alú, a ban mana kya kutio aɓa kwanban mala tanni mǝ'kǝ̀rkǝ́r nì ka, loasǝ mǝsǝì sǝn Ibǝrayim kuko andǝ Liazaro a nkanggari.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Pǝlǝa tunǝ Ibǝrayim ama, <Dâ Ibǝrayim, sǝn mǝsǝswatǝr mem sǝ wu tasǝ Liazaro ɓǝ̀ oasǝ munabuì a mùr ɓǝ̀ lipam ta'mealam nǝi, acemǝnana mǝ nda aɓa tanni kǝ̀rkǝ́r aɓa bǝsa mǝnia!>
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 <<Sǝ Ibǝrayim eari wi ama, <Munem, ɗenyi ama do mo a ɓanza ka a kum agir mo amǝɓoarne, sǝ Liazaro ka kum agir mǝɓane, sǝ ado ka ndya kum banɓoarnado kani ka, sǝ we ka a nda aɓa tanni mǝkwanbanì kǝ̀rkǝ́r.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ko ɓǝ̀ cè mǝnia nda raka, nre sǝm sǝnǝa wun ngga nggea tūli ndakam, acemǝnana aɓwana mana à earce lo kani à nǝ̀ ká a ban wun ngga, ɓǝa kǝa gandǝi ɗàng. Sǝ aɓwana mana gbal à nǝ̀ lo kano aban yiu a ban sǝm ngga ɓǝa kǝa gandǝi ɗàng.>
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 <<Mǝkume na ama, <Sǝ ɓǝ̀ nda na ka ǝn nggǝ zǝmbǝo, Dâ, túr Liazaro a ɓala mala tárrám,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 akanó ka mǝ ndanǝ amǝ'eambu tongno. Ɓǝ̀ kya nunkiria, ace mǝnana yia gbal ka ɓǝà kǝa yiu a mǝnia yì ban tanni nggea mǝɓike ka ɗàng.>
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 <<Ibǝrayim eari wi ama, <A Musa andǝ amǝ'ɓangnǝa mala Ɓakuli nda kano a bania, ɓǝa kwaki kiria a rǝia.>
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 <<Mǝkume ne wi ama, <Awo, Dâ Ibǝrayim, ɓǝ̀ ɓwa lo a ɓembe sǝ wari a bania ka, à nǝ̀ pwanzali, à nǝ̀ ɗeki buia arǝ acauɓikea malea.>
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 <<Pǝlǝa Ibǝrayim ne wi ama, <Ɓǝà ok à Musa andǝ amǝ'ɓangnǝa mala Ɓakuli raka, ko ɓǝ̀ ɓwa lo a ɓembe ka à pà nǝ̀ oè ɗàng!> >>
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.