Juízes 6
mbu (MBU) vs NVT
1 Ɗǝm ngga amǝ Isǝrayila pàk gìr mǝnana mǝɓike na a mǝsǝ Yahweh ka, sǝ Yahweh tasǝia a ɓabu amǝ'Midiyan ba apǝlǝa tongno-nong-ɓari.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Rǝcandǝa mala amǝ'Midiyan ɓākì mala amǝ'Isǝrayila, sǝ atàcau mala amǝ'Midiyan ngga, amǝ'Isǝrayila alita ɓamuria abân sǝmbǝrǝa aɓalǝ ampu amur ankono, andǝ agumi-ɓa-tali andǝ akanggǝrang-ban.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 A koya bàkú mana amǝ Isǝrayila ɓealkina agirɓaban malea ka, amǝ'Midiyan, andǝ amǝ'Amalek, andǝ aɓwana mala takuli nǝ̀ yiu arǝia.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 À nǝ̀ tsǝki akattì malea ace ká arǝia, sǝ à nǝ̀ kiɗiki agirɓaban aban ká ɗār a Gaza. À pà nǝ̀ nyinggi amǝ Isǝrayila kǝ gìr mǝnana à nǝ̀ lì ka ɗàng; à nying kǝ nzur ko mbul, ko ndǎ, ko mǝdambǝriso ɗàng.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Pàk ka à nǝ̀ yiu nǝ agirkusǝu malea andǝ agumli malea. À kǝ yiu kǝla làkkì mala doshi. Yià andǝ akalakadambi malea ka, à pà nǝ̀ gandǝ ɓallia ɗàng. À nǝ̀ yiu aɓa nzalinì ace kiɗikè.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Amǝ'Midiyan pàk amǝ Isǝrayila ɓàɓá, sǝ amǝ Isǝrayila ɓua aban Yahweh.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Lang amǝ Isǝrayila ɓua aban Yahweh atàcau mala parban mala amǝ'Midiyan ngga,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 Yahweh túr mǝɓangnǝa aban amǝ Isǝrayila. Sǝ banggia wia ama, <<Mǝnia ka nda cau mǝnana Yahweh, Ɓakuli mala amǝ Isǝrayila bang ngga: Ən pusǝ wun, wu pùrî ɓá nzali Masar, sǝ ǝn pusǝ wun, wu pùrî ɓá ɓala guro.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Sǝ ǝn amsǝ wun a ɓabu amǝ'Masar, sǝ a ɓabu aɓwana mǝnana à par wun ngga. Ən pǝria à pùrî ɓadǝm wun, sǝ ǝn pa wun nzali malea.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Ən na wun nǝma, <Mǝ nda Yahweh, Ɓakuli ma'wun; wu kǝa ɓanggi aɓakuli mala amǝ'Amor, mǝnana wu do a nzali malea ka ɗàng.> Sǝ wun ngga, wu kwakikir wun arǝàm ɗàng.>>
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Mǝturonjar mala Yahweh yiu sǝ do a tǝrtà nggea-nggun mala Johash, ɓwa nggurkwar mala Abiyeza, mǝnana a Ofǝra ka. Muna-ɓwabura male Gidiyon ngga nda aban nya mǝssa a ban mǝnana à kǝ kamggi mùr-anap kàm ngga, ace sǝmbǝrǝì amǝ'Midiyan.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Mǝturonjar mala Yahweh pusǝrǝi a baní sǝ banggi wi ama, <<Yahweh na atò, we kanggǝrang mǝ'lwa.>>
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Sǝ Gidiyon banggi wi ama, <<Ida, ɓwamǝgule, ɓǝ̀ Yahweh na atà sǝm ngga, mana tsǝa sǝ amǝnia yì agir ka à kǝ kum sǝm? Agir-ndǝlǝki mǝnana kat aká sǝm na sǝm ceǎ ka, à ndake? À bang ama, <Nggeari ka, Yahweh pusǝ sǝm, sǝm pùrî ɓá nzali Masar re?> Sǝ ado ka, Yahweh vwakinabuì arǝ sǝm, sǝ pànà sǝm a ɓabu amǝ'Midiyan.>>
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Sǝ Yahweh pǝlǝ a baní sǝ banggi wi ama, <<Kyane aɓa rǝcandǝa mò mǝnia ka, sǝ wu amsǝ Isǝrayila a bù amǝ'Midiyan. Ən túrǒ re?>>
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Sǝ Gidiyon banggi wi ama, <<Ida ɓwamǝgule, lang sǝ mǝ nǝ amsǝ Isǝrayila? Sǝni, nggurkwar mem nda mǝtankwang a tàu mala Manasa, sǝ mǝ nda rítǎu a ɓala mala tárrám.>>
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Sǝ Yahweh banggi wi ama, <<Mbak-kàngkàng mǝ nǝ pà atò, sǝ awu nǝ gandǝ amǝ'Midiyan kǝla ɓwa mwashat na.>>
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Sǝ Gidiyon eari wi ama, <<Ɓǝ̀ ǝn kumǝna earmúrú a mǝsǝo ado ka, lǝmdǝam gir'lǝmdǝa mǝnana nǝ̀ lǝmdǝam ama a nda mǝnana a nakiyiam cau ka.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Ida, cè a nying ban mǝnia ka ɗàng she ɓǝn nyarǝna a bano, sǝ ǝn yinǝno nǝ ɓoro mem, ǝn yi nongsǝno wi a ɓadǝmbǝo ka.>> Sǝ Yahweh banggi wi ama, <<Mǝ nǝ kúndǝô sheɓǝ̀ a nyarǝna ka.>>
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Nda Gidiyon wario sǝ kya lam muna mbul, sǝ pàk agbatali bǝredi mǝnana burè pà arǝì raka nǝ muku lita lumi-ɓari nǝ mǝsǝi ɓari. Tsǝk nyame aɓa zace, sǝ mutui ka soe aɓa nkwaring, sǝ yinǝì wi nǝi a tǝrta nggea-nggun, sǝ pe wi.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Mǝturonjar mala Ɓakuli banggi wi ama, <<Twal nyame andǝ bǝredi mana burè pà arǝì raka, nongsǝia amur tali mǝnia ka, sǝ wu solǝ mutui amúrià.>> Sǝ Gidiyon pè anggo.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Pǝlǝa mǝturonjar mala Yahweh lǝmdǝ kún gara mǝnana a bui ka, sǝ je nyame andǝ bǝredi mǝnana burè pà arǝì raka. Kara bǝsa pur nǝ ɓá tali, sǝ pisǝ nyame andǝ bǝredi mǝnana burè pà arǝì raka. Pǝlǝa mǝturonjar mala Yahweh ndǝrmi.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Lang yi kpani Gidiyon ama mǝturonjar mala Yahweh na ka, Gidiyon bang ama, <<Oi, we Yahweh Ɓakuli! Ado ka ǝn sǝnǝna mǝturonjar mala Yahweh ɓamǝsǝu andǝ ɓamǝsǝu!>>
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Sǝama Yahweh banggi wi ama, <<Ɓǝ̀ rǝo pwalo! Cè ɓangciu pakko ɗàng. A pà wu nǝ wù ɗàng.>>
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Pǝlǝa Gidiyon ɓakkî Yahweh gyangŋan abanì, sǝ pe wi lullǝu ama, Yahweh ka dorǝpwala na. Ba yalung, gyangŋanì nakam piu a Ofǝra mala amǝ'kà Abiyeza.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 Aɓa du mǝno ka, Yahweh banggi wi ama, <<Twal jamnda mǝnana a domwan mala tárró ka, nggearǝ ɓaria jamnda, mǝnana mbule tongno-nong-ɓari ka. Sǝ wu arki gyangŋan mala Ba'al mǝnana mala tárró na ka, sǝ wu kasǝki tondong mala Ashera mǝnana a nkanggari ka.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Pǝlǝa wu ɓakkì Yahweh Ɓakuli mô gyangŋan amur mǝnia yì kanggǝrang-ban ngga, a kǝkarì. Twal ɓaria jamnda mǝno sǝ wu pa gir'nkila mala pisǝe kǝring nǝi, nǝ tondong mala Ashera mǝnana awu nǝ kasǝki ka.>>
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Nda Gidiyon pwan aɓwana lum atà amǝtúró male sǝ kya pak gìr mǝnana Yahweh banggi wi ama ɓǝ̀ pè ka. Sǝ acemǝnana kǝ ɓanggi amǝɓala mala tárrí andǝ aburana mala là ka, pè nǝ pwari ɗang, nǝ du sǝ kya pê.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Lang aburana mala là lo nǝ bari ɗiɗyal ka, kara à sǝn gyangŋan mala Ba'al ka à arkini, sǝ tondong mala Ashera mǝnana a nkanggari ka, à kasǝkini, sǝ ɓaria jamnda ka, à pana gir'nkila nǝi amur bǝsa gyangŋan mǝnana à ɓè ka.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 À ɗì rǝia ama, <<Yana pàk mǝnia yì gìr ka?>> Sǝ lang à altaban sǝ à ɗikiban ngga, à banggia wia ama, <<Gidiyon muna-ɓwabura mala Johash na pàk mǝnia yì gìr ka.>>
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Pǝlǝa aburana mala lě ne Johash ama, <<Yinǝ muna-ɓwabura mô a nza ace mana ɓǝ̀ wǔ, acemǝnana arkina gyangŋan mala Ba'al sǝ kasǝkina tondong mala Ashera mǝnana a nkanggari ka.>>
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Sǝ Johash ne aɓwana mana kat à lo arǝì ka ama, <<Wun nǝ̀ munǝo ace Ba'al le? Ko ana raka wun nǝ̀ amsǝi le? Ɓwa mǝnana kat nǝ̀ munǝo aceì ka, kaniama ban nǝ̀ kwar ka, à nǝ̀ wal-lui! Ɓǝ̀ yì ka, ɓakuli na ka, ɓǝ̀ munǝo ace ɓamurì, acemǝnana ɓeɓwa arkina gyangŋan male ka.>>
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Acemani, a pwari mǝno ka, à tunǝ Gidiyon ama <<Jerub-ba'al,>> ɓalǝi nda, <<Wu nying Ba'al ɓǝ̀ munǝo ace ɓamurì,>> acemǝnana Gidiyon arki wi gyangŋan male ka.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Amǝ'Midiyan kat, andǝ amǝ'Amalek andǝ aɓwana mana a takuli ka, à ram rǝia abanɓwáná; sǝ à yàl a nkaring Nggeasala Jodan, sǝ à yi bwal kàttì a dulum mala Jezǝril.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Sǝ bangŋo mala Yahweh sulǝ amur Gidiyon, sǝ twang njawe, tunǝ amǝ'Abiyeza ɓǝà kpate.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Tasǝ amǝ'na-túrbân a bù-nzali Manasa, tunǝia ɓǝà yiu atè gbal. Sǝ tasǝ amǝ'na-túrbân arǝ abu-nzali Asha, andǝ Zebulu, andǝ Naftali, sǝ à yiu à yi kumia.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Gidiyon ne Ɓakuli ama, <<Ɓǝ̀ awu nǝ amsǝ Isǝrayila nǝ buam, kǝla mǝnana a bang ngga,
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 sǝni mǝ ndo mǝ nǝ tsǝk nggū-nzur a katǝra. Ɓǝ̀ ncimna nǝ̀ kpa amur nggū-nzur nǝmurǝi, sǝ nzali kat nǝ̀ ìm ngga, mǝ nǝ sǝlǝ ama awu nǝ amsǝ Isǝrayila nǝ buam, kǝla mǝnana a bang ngga.>>
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Anggo sǝ pǎ. Lang lo ɗiɗyal nǝ dǝmbari ka, yi par nggū-nzur, sǝ pūrǝí; ncimna mana pur arǝì ka lùmsǝ kwar-numur.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Gidiyon ne Ɓakuli ama, <<Cè bumlulla mò earke amuram ɗàng. Mǝ nǝ zǝmbô kusǝ mwashat ɗǝm; ida, nyem ɓǝn mwam cê kusǝ mwashat ɗǝm nǝ nggū-nzur. Ado ka ɓǝ̀ nggū-nzur ime, sǝ ncimna ɓǝ̀ aki nzali kat.>>
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 A mǝno yì du ka, Ɓakuli pê anggo; nggū-nzurni na ìm nǝmurǝi ka, sǝ ncimna aki nzali kat.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.