Gênesis 8
mbu (MBU) vs NAA
1 Sǝ cau mala Nuhu andǝ anyam-ɓabondo andǝ anyam-ɓala mana atè aɓa waru ka nda a ɓabum Ɓakuli. Nda tasǝ gung ɓǝ̀ ɓua amur ɓanza, mùr pǝlǝa tita sonzǝo.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Amáɗí-mùr mana a tà-nzali ka à tākya, ɓunno mala mùr mana nǝ bumkuli kpana-kpana ka amsǝa, sǝ mbulo tukio.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a chuva dos céus se deteve.
3 Mùr pǝlǝa tita nyar ɓukɓuk aban sonzǝo a ɓanza. Lang yi lùmsǝ̀nà anongŋo gbǝman nǝ lumi-tongno (150) ka, mùr sonzǝna adyan pepè.
3 As águas iam escoando continuamente da face da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias as águas tinham baixado.
4 Aɓa lum bwamdǝ-tongno-nong-ɓaria pwari mala tongno-nong-ɓaria zongŋo ka, nggea-waru yi came amúr ɓè nkono aɓalǝ ankono mala nzali Ararat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Mùr lidǝmba nǝ nyar nǝ te yi pur a lumia zongŋo. Aɓa pwari mǝdǝmbe mala lumia zongŋo ka, ɓong ankono sa a nza.
5 E as águas continuaram a baixar até o décimo mês. No primeiro dia desse mês apareceram os picos das montanhas.
6 Anzǝm anongŋo lumi-ine ka, Nuhu mǝn fongǝran mǝnana pè arǝ nggea-waru ka,
6 Quarenta dias depois, Noé abriu a janela que tinha feito na arca
7 pǝlǝa tasǝ gang'lang ɓǝ̀ puro. Gang'langnì camarǝ gāli, nǝ̀ ká sǝ nǝ̀ nyare bà ime mala mùr a nzǝm-nzali.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas sobre a terra.
8 Anzǝm mǝno bǝti ka, Nuhu tasǝ kutu ɓǝ̀ kya sǝni ko mùr sonzǝna, nza sangna.
8 Depois, Noé soltou uma pomba para ver se as águas já tinham diminuído na superfície da terra.
9 Kutu gandǝ kum ban sulǝo ɗang acemǝnana mùr nakam più, akban kat a ɓanza. Kutu pǝlǝa nyare aban Nuhu a waru. Nuhu lǝmdǝ bui a fongǝran, ak kutu, sǝ nyesǝi aɓa nggea-waru.
9 Mas a pomba, não achando lugar para pousar os pés, voltou para junto de Noé, na arca; porque as águas ainda cobriam a terra. Noé, estendendo a mão, pegou a pomba e a recolheu consigo na arca e a trouxe de novo para dentro da arca.
10 Anzǝm nongŋo tongno-nong-ɓari ka, Nuhu nyare tasǝ kutu ɗǝm ɓǝ̀ puro.
10 Noé esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Lang pwari nǝ̀ ká kpa ka, kutu nyare yiu, sǝ Nuhu sǝni ka, mbú nggun-olif mǝpwale na a kúni. Nda Nuhu sǝlǝa ama mùr-gùla nyarna nǝ te.
11 À tarde, ela voltou a ele, trazendo no bico uma folha nova de oliveira. Assim Noé entendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 Nuhu kundǝ ɗǝm aɓea nongŋo tongno-nong-ɓari, sǝ nyare tasǝ kutu ɓǝ̀ kyane. Lang kutu umna ka nyare yiu ɗǝm ɗàng. Kutu nyar nǝ mbu nggun-olif a kúni aban Nuhu|alt="Dove returned to Noah with olive leaf in its mouth." src="CO00632B.TIF" size="col" loc="8:12" copy="Cook OT" ref="8:8-12"
12 Esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba; ela, porém, já não voltou mais para ele.
13 Adyan ngga, Nuhu ndanǝ apǝlǝa a ɓanza gbǝman-tongno-nong-mwashat nǝ mǝsǝì mwashat (601). A pwari mǝdǝmbe mala zongŋo mǝdǝmbe mala mǝno yì pǝlǝa ka, mùr sonzǝni ɓanza. Nuhu pǝlǝa loasǝ gìr mǝnana kùmsǝ̀ múr waru ka. Lang nǝ̀ sǝnban ngga nzali imǝna.
13 Aconteceu que, no primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um, as águas que estavam sobre a terra secaram. Então Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Aɓa lumi-ɓari bwamdǝ tongno-nong ɓaria (27) pwari mala ɓaria zongŋo ka, ɓanza imǝna kat!
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Pǝlǝa Ɓakuli ne Nuhu ama,
15 Então Deus disse a Noé:
16 <<Wu pùrrî ɓá waru, we sǝ māmó, sǝ amunio andǝ amālia.
16 — Saia da arca, você, a sua mulher, os seus filhos e as mulheres dos seus filhos.
17 Pusǝ koya gìr-yilǝmu mana atò a waru ka: anyal, andǝ agirkusǝu andǝ amǝnana àkǝ kuɗǝki a kwàr nzali ka: ace mǝnana ɓǝà yi ɓǝla, ɓǝà hatǝki, ɓǝà aki ɓanza ka.>>
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, tanto aves como gado, e todo animal que rasteja sobre a terra, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Nda Nuhu pùrrî ɓá waru, yì andǝ māmí andǝ amuni andǝ amālia.
18 Saiu, pois, Noé, com os seus filhos, a sua mulher e as mulheres dos seus filhos.
19 Sǝ koya girkusǝu, koya gìr mana kǝ pūrǝki nǝ múrbumi a nzali, andǝ koya nyal, andǝ koya gìr mana kǝ gya a ɓanza ka, à pùrrî ɓá waru kat, koya mbalangni a ɓinalea.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os animais que rastejam, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Pǝlǝa Nuhu ɓakkî Mǝtalabangŋo gyangŋan; twal atà koya girkusǝu andǝ nyal mǝnana amǝɓoarne na ace girlina ka, pana gir'nkila mala pisǝe kǝring nǝia amur gyangŋan.
20 Noé levantou um altar ao Senhor e, tomando de animais puros e de aves puras, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Mǝtalabangŋo ka banɓoari wi nǝ ok rǝm mǝno yì ɓoro ka. Ne ɓamúrì ama, <<Pà mǝ nǝ sú nzali ɗǝm ace cau mala ɓwapǝndǝa ɗang, ko kat andǝ amani ama koya ɗenyicau malea lùmsǝo nǝ ɓealɓikea twal a lo-ɓwa malea ka. Pa mǝ nǝ nyar ɗǝm mǝ nǝ kiɗiki gìr mǝnana ǝn pe, mana ndanǝ yilǝmu ka ɗàng.
21 E o Senhor aspirou o aroma agradável e disse consigo mesmo: — Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa das pessoas, porque é mau o desígnio íntimo do ser humano desde a sua mocidade. Também nunca mais vou destruir todos os seres vivos, como fiz desta vez.
22 Ɓǝ̀ mbak sǝ ɓanza na kam ngga, pwari ɓeale, sǝ pwari cane, kunɗwal andǝ gungpi, mbulo sǝ kunte, pwari andǝ du, à pà nǝ̀ ue ɗang.>>
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.