Gênesis 18
mbu (MBU) vs ARA
1 Mǝtalabangŋo nyare pusǝrǝi aban Ibǝrayim a là-gumli male mana a ban anggun mǝgulke mala Mamǝre ka. Ɓè pwari, nǝ pwarizǝkya, Ibǝrayim na ban do a kún ndà-gumli male.
1 Apareceu o Senhor a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Loasǝ mǝsǝi ka sǝn aburana tàrú aban came tù a ban mǝno. Lang sǝnia ka, pǝlǝa loapi kún ndà-gumli male akaurǝa wari abania nǝ̀ gingsǝia. Kùndǝ nǝ ɓamǝsǝi a nzali makkia wia kún.
2 Levantou ele os olhos, olhou, e eis três homens de pé em frente dele. Vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro, prostrou-se em terra
3 Bang cau nǝia ama, <<Wun aɓwana-mǝgule, ǝn nggǝ zǝmba wun, ɓǝ̀n kumǝna earmúrú a ban wun ngga, ida, wu kǝa kutiam wun nǝ̀ o sǝ wu kàr a ɓala mem, mim guro ma'wun ɗàng pé.
3 e disse: Senhor meu, se acho mercê em tua presença, rogo-te que não passes do teu servo;
4 Ida, wu came mǝ yinǝa wun nǝ mùr wu lákkí akusǝ wun, sǝ wu usǝlǝo a tǝr nggun mǝnia ka.
4 traga-se um pouco de água, lavai os pés e repousai debaixo desta árvore;
5 Ɗǝm ngga mǝ nǝ yinǝa nǝ wun girlina bǝti ɓǝ̀ wu par ɓalǝ wun nǝi sǝ wu lidǝmbǝa nǝ gya ma'wun. Wu earâm mǝ pakka wun anggo acemǝnana wu yina akani abanam ngga.>>
5 trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, visto que chegastes até vosso servo; depois, seguireis avante. Responderam: Faze como disseste.
6 Ibǝrayim pǝlǝa ɓangŋa kúti aɓa ndà-gumli male sǝ banggi Saratu ama, <<Fà rǝo, ɗàrǝ́ muku mǝɓǝlke a muna-kwár tàrú, karkia wia nɗǝmo.>>
6 Apressou-se, pois, Abraão para a tenda de Sara e lhe disse: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze pão assado ao borralho.
7 Anzǝm mǝnana nana anggo ka, pǝlǝa ɓangŋa wari a domwan kya bwal muna-ndá mǝ'nyane, mǝnana nyame nǝ̀ ɓǝlki amala shě ka, sǝ pè ɓè mǝtúró-ɓala male. Pǝlǝa mǝtúró-ɓala pwan-myali, sàngi nyami sǝ lambi akaurǝa.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, tomou um novilho, tenro e bom, e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Ibǝrayim pǝlǝa ɗàrǝ́ kiura mǝɓwal-ɓwali andǝ mǝbwale sǝ twal nyam muna-ndá mǝnana à lambi ka, yinǝia aban abǝri a tǝr nggun. Pea wia girline nǝ nggearǝì ɓǝà li, sǝ cam abania a tǝr nggun sǝ à kǝ lìli.
8 Tomou também coalhada e leite e o novilho que mandara preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu de pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Pǝlǝa à ɗì Ibǝrayim ama, <<Māmó Saratu ka nda ake?>>
9 Então, lhe perguntaram: Sara, tua mulher, onde está? Ele respondeu: Está aí na tenda.
10 Ɓwamǝgule malea bang cau ama, <<A bàkú mǝnia mala pǝlǝa mǝnana kǝ yiu ka, mǝ nǝ nyare mǝ yiu, sǝ māmó Saratu ka, nǝ̀ kum muna-ɓwabura.>>
10 Disse um deles: Certamente voltarei a ti, daqui a um ano; e Sara, tua mulher, dará à luz um filho. Sara o estava escutando, à porta da tenda, atrás dele.
11 Ibǝrayim andǝ Saratu ka à ena kǝ̀rkǝ́r, sǝ yàle Saratu ka bumkwana kasǝni wi.
11 Abraão e Sara eram já velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Nda Saratu oalo a ɓabumi kǝ ne ɓamurì ama, <<Mim mǝnana ǝn pǝlǝna ɓwagula ka, lang sǝ mǝ nǝ ok banɓoarna mala nongnǝban ɗǝm? Sǝ mǝno ka nda nǝmurǝì ɗàng, nggearǝ mǝtala-ɓala mem yì burém ngga ena gbal.>>
12 Riu-se, pois, Sara no seu íntimo, dizendo consigo mesma: Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Pǝlǝa Mǝtalabangŋo ɗì Ibǝrayim ama, <<Palang sǝ Saratu oalo sǝ bang ama kǝ sǝni kǝla pà nǝ̀ gandǝ ɓǝl muna ado mǝnana ena ka ɗàng?
13 Disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?
14 Kǝgir kàm kwan kǝ̀rkǝ́r mǝnana Mǝtalabangŋo pà nǝ̀ gandǝ pe raka le? Kǝla mǝnana ǝn na ka, a kàra mala pǝlǝa ka, mǝ nǝ nyare mǝ yiu, sǝ Saratu ka, nǝ̀ ɓǝl muna-ɓwabura.>>
14 Acaso, para o Senhor há coisa demasiadamente difícil? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Saratu ka ɓangciu pakki wi, nda na nyir bang ama, <<Ən oal ɗang.>>
15 Então, Sara, receosa, o negou, dizendo: Não me ri. Ele, porém, disse: Não é assim, é certo que riste.
16 Pǝlǝa aburana mǝno lo à nǝ̀ o. À tsǝk múrià aban ká a ban mǝnana à nǝ̀ gandǝ dili mǝsǝia kàm à nǝ̀ sǝn nggea-là Sodom ngga. Ibǝrayim wari andǝia nǝ̀ tsǝkteà a njargula.
16 Tendo-se levantado dali aqueles homens, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Pǝlǝa Mǝtalabangŋo bang ama, <<Mǝ nǝ sǝmbǝrǝì Ibǝrayim gìr mǝnana ǝn nggǝ ká pě ka le?
17 Disse o Senhor : Ocultarei a Abraão o que estou para fazer,
18 Aɓwapǝndǝa a tàu mala Ibǝrayim ngga mbak-kàngkàng à nǝ̀ làkkì kǝ̀rkǝ́r, à nǝ̀ nggá duk nzali mǝgule, sǝ acili anzali ɓanza kat ka à nǝ̀ kum tsǝkbu nǝ baní.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 Ən tarni aɓalǝ aɓwana ace mǝnana ɓǝ̀ tsǝk amuni andǝ amǝkè kat a njar ɓǝà okam, ɓǝà kasǝ ɓashi a njari sǝ ɓǝà pè aɓa kpata mǝsǝcau. Anggo ka sǝ mǝ nǝ pakki Ibǝrayim agir mǝnana kat ǝn pacau acea ka.>>
19 Porque eu o escolhi para que ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que tem falado a seu respeito.
20 Pǝlǝa Mǝtalabangŋo ne Ibǝrayim ama, <<Ən ongŋǝna ɓua mala aɓwana arǝ atúró ɓealɓikea mǝkǝ̀rkǝ́rnì mala amǝ Sodom andǝ amǝ Gomora. Acauɓikea malea ɓikipa.
20 Disse mais o Senhor : Com efeito, o clamor de Sodoma e Gomorra tem-se multiplicado, e o seu pecado se tem agravado muito.
21 Mǝ nǝ nggá sǝni ko gìr mǝnana à pè ka ɓike male kārǝa arǝ ɓua mala aɓwana amúrià mǝnana yiu abanam ngga. Ɓǝ̀ pa anggo raka, mǝ nǝ sǝlǝa.>>
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que é vindo até mim; e, se assim não é, sabê-lo-ei.
22 Pǝlǝa ɓari atà aburana mǝnia bwal njar aban o nǝ njar ban Sodom, sǝ Ibǝrayim ngga ueo aban came a ɓadǝm Mǝtalabangŋo.
22 Então, partiram dali aqueles homens e foram para Sodoma; porém Abraão permaneceu ainda na presença do Senhor .
23 Ibǝrayim pǝlǝa sung tù a ban Mǝtalabangŋo sǝ ɗì ama, <<Ɓafo awu nǝ dapi amǝ'ɓealɓoarna andǝ amǝ'ɓealɓikea a nǝ twaltea le?
23 E, aproximando-se a ele, disse: Destruirás o justo com o ímpio?
24 Ɓǝ̀ amǝ'ɓealɓoarna nakam lumi-tongno aɓa nggea-lê ka, a nǝ kìɗikì le? A pà nǝ twalbanì atàcau mala amǝ'ɓealɓoarna mǝnia lumi-tongno aɓalǝi ka ɗàng?
24 Se houver, porventura, cinquenta justos na cidade, destruirás ainda assim e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Mǝno ka ɓǝ̀ sappi bano, we murǝmɓashi amur koyan kat a ɓanza, mǝnana ɓǝà bang ama awu nǝ wal-lú amǝ'ɓealɓoarna atà amǝ'ɓealɓikea, sǝ a nǝ pangnǝ amǝ'ɓealɓoarna a njar mǝmwashati kǝla mǝnana awu nǝ pangnǝ amǝ'ɓealɓikea ka. A pà wunǝ pè ɗàng acemǝnana we mana a nda murǝmɓashi amur koyan kat a ɓanza ka, a nǝ pàk gìr mǝnana nda a njarì ka.>>
25 Longe de ti o fazeres tal coisa, matares o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio; longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 Mǝtalabangŋo bang ama, <<Ɓǝ̀n kum aɓwana amǝ'ɓealɓoarna lumi-tongno aɓa nggea-là Sodom ngga, pà mǝ nǝ kìɗikì ɗàng.>>
26 Então, disse o Senhor : Se eu achar em Sodoma cinquenta justos dentro da cidade, pouparei a cidade toda por amor deles.
27 Pǝlǝa Ibǝrayim nacau ɗǝm ama, <<Ida twàlâm-ban mǝsǝcandǝa mem mala lidǝmba nǝ nacau nǝ we Mǝtalabangŋo, acemǝnana mǝ nda nzali andǝ tú.
27 Disse mais Abraão: Eis que me atrevo a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Ɓǝà bang ama amǝ'ɓealɓoarna nakam lumi-ine bwamdǝ tongno aɓa nggea-là Sodom ngga, awu nǝ kìɗikì acemǝnana kǝ à ndo lumi-ine bwamdǝ tongno ka le?>>
28 Na hipótese de faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Ele respondeu: Não a destruirei se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Ibǝrayim nyare ne wi cau ɗǝm ama, <<Yakǝla à nǝ̀ kum amǝ'ɓealɓoarna lumi-ine aɓalǝi ka, awu nǝ kìɗikì le?>> Mǝtalabangŋo nyesǝi wi ama, <<Pà mǝ nǝ kìɗikì ɗàng atàcau mala amǝ'ɓealɓoarna lumi-ine aɓalǝi.>>
29 Disse-lhe ainda mais Abraão: E se, porventura, houver ali quarenta? Respondeu: Não o farei por amor dos quarenta.
30 Pǝlǝa Ibǝrayim bang ama, <<Cè bum Mǝtalabangŋo lúllô arǝàm ɗàng, ida earâm mǝ nacau ɗǝm. Ɓǝ̀ amǝ'ɓealɓoarna nakam lumi-tàrú aɓa nggea-lê ka, awu nǝ nggaɗi bumo arǝ kiɗikè le?>>
30 Insistiu: Não se ire o Senhor, falarei ainda: Se houver, porventura, ali trinta? Respondeu o Senhor : Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Ibǝrayim bang ama, <<Ida, mǝno ado ǝn pángŋǝ̀nà nǝ mǝsǝkang-kangŋa mǝ nô cau ka, Mǝtalabangŋo, ɓǝ̀ ndo ama lumi-ɓari na nǝmurǝì à nǝ̀ kum kam ngga, mana a nǝ pa?>>
31 Continuou Abraão: Eis que me atrevi a falar ao Senhor: Se, porventura, houver ali vinte? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos vinte.
32 Ibǝrayim bang ama, <<Ɓǝ̀ bum Mǝtalabangŋo ɓǝ̀ kǝa lúllô arǝàm ɗàng. Ida, earâm mǝ nacau ɗǝm kusǝ mwashat. Mana awu nǝ pa ɓǝà kum amǝ'ɓealɓoarna sǝ kǝ à ndo lum kam ngga?>>
32 Disse ainda Abraão: Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez: Se, porventura, houver ali dez? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos dez.
33 Ibǝrayim nyare nacau ɗǝm ɗàng, sǝ lang Mǝtalabangŋo malna nacau nǝ Ibǝrayim ngga, pǝlǝa o, sǝ Ibǝrayim nyare a ɓala.
33 Tendo cessado de falar a Abraão, retirou-se o Senhor ; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.