2 Samuel 3
mbu (MBU) vs NVT
1 Munǝo mǝnana anre ɓala mala Sawul andǝ ɓala mala Dauda ka, tè sauwa. Làkkì mala aɓwana mǝnana à nda atà Dauda ka, lidǝmba nǝ gulo kǝ̀rkǝ́r, sǝ làkkì mala aɓwana mǝnana à nda atà ɓala mala Sawul ka, camarǝ amsǝa.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 À ɓǝlî Dauda amuna-burana a Hebǝron:
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 ɓaria muni nda Kileyap, nǝ bu Abigiyel, mā-lú mala Nabal, ɓwama Kamel;
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 inea muni nda Adonija, nǝ bu Haggit;
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 tongno-nong-mwashatia muni nda Itǝreyam, nǝ bu Eglah, mālá Dauda.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Lang munǝo mǝnana anre ɓala mala Sawul andǝ ɓala mala Dauda lidǝmba ka, Abna camarǝ kumbi ɓamúrì rǝcandǝa kpǝm a ɓala mala Sawul.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 Sawul ɗiɗyal ka ndanǝ mā-twala mǝnana à tunǝki ama Rizpa, muna-ɓwama mala Ayah ka. Ɓè fara ka, Ishboshet banggi Abna ama, <<Ace mana, sǝ a kúti aban mā-twala mala tárrám?>>
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Kara Abna ka, bumi lul kǝ̀rkǝ́r nǝ cau mǝnana Ishboshet bang ngga. Pǝlǝa nyesǝi wi cau ama, <<Mǝ nda ɓamur nvwa a buì mala Yahuda le? Twal a tite ba yalung, ǝn lǝmdǝ domǝsǝcau arǝ ɓala mala tarró, Sawul andǝ aɓǝla, andǝ agyajam male. Ən tasǝ wun ɓǝ̀ wu kpa a ɓabu Dauda ɗàng. Kat andǝ amani ka, a tsǝkam-cau-arǝàm mala pàk cauɓikea nǝ ɓwama mǝnia ka!
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 Ɓǝ̀ Ɓakuli ɓashiam, sǝ yale ɓǝ̀ wal-luem, mim Abna, ɓǝ̀ ǝn pakkì Dauda gìr kǝla mǝnana Yahweh kánbi wi ama nǝ̀ pàkki wi ka, raka.
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 Mǝ nǝ tusǝ domurǝm ɓǝ̀ nying ɓala mala Sawul, sǝ mǝ nǝ tamsǝkusǝ bunomurǝm mala Dauda, amur Isǝrayila andǝ Yahuda, twal a Dan aban ká Biyasheba.>>
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 Sǝ Ishboshet ka, nyare ne Abna kǝ cau ɗǝm ɗang, acemǝnana ɓangciu pàkki wi arǝì.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Pǝlǝa Abna tasǝa amǝ'na-túrbân ɓǝà kyanbi wi aban Dauda nǝ cau ama, <<Nzali ka, mala yana ɗe? Kùrcau nǝ mim, sǝ mǝ nǝ bwalo kàm, ace yinǝ Isǝrayila kat a bano.>>
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Pǝlǝa Dauda bang ama, <<Yàwá, mǝ nǝ kùrcau sǝnǝ we, sǝama, ǝn nggǝ earce gìr mwashat nǝ we: A pà wunǝ sǝn ɓamǝsǝàm ɗàng sheɓǝ̀ we, atà dǝmbe ka, a yinanǝ Mikal, muna-ɓwama mala Sawul, lang awu nǝ yiu a sǝnam ngga.>>
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Pǝlǝa Dauda tasǝ amǝ'na-túrbân aban Ishboshet, muna-ɓwabura mala Sawul, ɓǝà banggi wi ama, <<Pam māmám, yì Mikal, mǝnana ǝn pur'amuri mǝ alí nǝ nggú-ɓata amǝ'Filisti gbǝman-mwashat ka.>>
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Anggo, Ishboshet túrban sǝ à ak Mikal arǝ burí, Paltiyel, muna-ɓwabura mala Layish.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Kat andǝ amani anggo ka, burí o atè, camarǝ ɓua aceì, amur njar kat aban ká ɗār a Bahurim. Pǝlǝa Abna banggi wi ama, <<Nyare o!>> Sǝ nyare o.
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Pǝlǝa Abna nacau nǝ aɓwana-mǝgule mala Isǝrayila ama, <<Banì sauwuna adyan, mana wu kǝ earce ama, wun nǝ̀ tsǝk Dauda ɓǝ̀ duk murǝm ma'wun ngga.
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Ado ka, wu pè wi, ɓǝ̀ duk murǝm! Yahweh ka panacau aban Dauda ama, <Nǝ bu guro mem Dauda, sǝ mǝ nǝ amsǝ aɓwana mem, Isǝrayila, a bù amǝ'Filisti sǝ a bù aɓia-mǝbura kat.> >>
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Pǝlǝa Abna nacau nǝ amǝ'tàu mala Benjami. Sǝ wari a Hebǝron, ace banggi Dauda gìr mǝnana kat Isǝrayila andǝ ɓala mala Benjami puppup earǝnace ama à nǝ̀ pàk ka.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 Lang Abna andǝ aburana male lumi-ɓari atè yiu aban Dauda a Hebǝron ngga, Dauda pak girlina-nàtà ace Abna andǝ aburana mǝnana à yiu atè ka.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Pǝlǝa Abna banggi Dauda ama, <<Earam, ɓǝ̀ ǝn o mǝ kya ram Isǝrayila kat, ace ɓwamǝgule mem, murǝm, ace mǝnana ɓǝà kùrcau nǝ we, sǝ ace mǝnana wu yálmúr gìr mǝnana kat ɓabumo earkice ka.>> Nda Dauda tasǝ Abna o aɓa rǝpwala ka.
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Zuku ka, aburana mala Dauda andǝ Jowap nyarǝnì ban mǝnana à wari kam ace tǝlliban ngga, sǝ à yinǝ gǝna-lwa kpǝm a buia. Sǝ Abna ka, pà a ban Dauda a Hebǝron ɗàng, acemǝnana Dauda tasǝni, umǝna aɓa rǝpwala.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Lang Jowap, andǝ amǝ'lwa mǝnana kat atè à yi bwalǝna ka, aɓwana banggi Jowap ama, <<Abna, muna-ɓwabura mala Ner, yiu aban murǝm, sǝ murǝm ɗekini ɓǝ̀ o, sǝ umǝna aɓa rǝpwala.>>
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Pǝlǝa Jowap wari aban murǝm, sǝ ɗì ama, <<Mana mǝnia a pê ka? Abna yiu a bano! Palang sǝ a ɗeki o? Sǝ ado ka nyarǝna umǝna!
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 We ka, a súrǝ́nà rǝ Abna, muna-ɓwabura mala Ner; yiu male ka, nda ace swárkiǒ, sǝ ɓǝ̀ súrǝ̀ puro mô andǝ nyare mô, sǝ ɓǝ̀ súrǝ̀ gir mǝnana kat a pakkiyi ka.>>
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Jowap pǝlǝa nying ban Dauda, sǝ tasǝ amǝ'na-túrbân atà Abna, ama ɓǝà banggi wi ɓǝ̀ nyare. À kya kumi a ban tūli-mùr mǝnana a Sirah ka, sǝ à nyesǝì à yinǝi. (Sǝ Dauda ka, sǝlǝce gìrnî ɗàng.)
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Lang Abna nyarǝna yina a Hebǝron ngga, Jowap warinǝi aɓa ɓè muna kurǝm a kún nggea-là, kǝla nǝ̀ nacau nǝi, kǝ yia ɓari. Sǝ abanì ka, Jowap kara soa Abna nǝ byau a bumi, wal-luí, ace mbwegìr akúnì nkila mala mǝ'eambi Asahel.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 Nǝnzǝ́mò, lang Dauda okce mǝnia yì gìr ka, bang ama, <<Mim sǝnǝ nzali domurǝm mem, aɓadǝm Yahweh tàtǝ́k ka, bù sǝm pà aɓa cau mala sukki nkila mala Abna muna-ɓwabura mala Ner ɗàng.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 Ɓǝ̀ bafe mala nkila male sulǝ a ɓamur Jowap sǝ amur ɓala mala tárrí kat! Ɓǝ̀ ɓala mala Jowap ɓǝkǝa ɗwanyi ɓwa mǝnana ndanǝ penye mana mùrgìr kǝ sur kam, ko ndanǝ kwánó nggû, ko muna-ɓwabura mǝnana nggilung-ɓwa na, ko mǝnana à wal-luí nǝ nggeabyau, ko kǝ paktǝla girlina ka ɗàng.>>
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 (Jowap andǝ mǝ'eambi Abishai ka, à wal-lú Abna acemǝnana, yì na mǝnana wal-lú mǝ'eambia Asahel, a kun-munǝo a Gibiyon ngga.)
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Pǝlǝa Dauda banggi Jowap andǝ aɓwana mana kat andǝi ka, ama, <<Wu sàngi agir-nggūrǝu ma'wun, wu oasǝ anggubyau-doatú arǝ wun, sǝ wu ɓua aɓadǝm Abna.>> Murǝm Dauda nǝ ɓamuri ka, gya anzǝm aɓwana mana à twal kpamgbang-lú ka.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Pǝlǝa à tsǝk-lú Abna a Hebǝron; murǝm loasǝ gì ɓua a ɓembe mala Abna. Sǝ aɓwana kat ɓua Abna.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Pǝlǝa murǝm tù mǝnia yì nggyal keban ngga, amur Abna, ama:
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 À tà ka abuo ɗàng,
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Pǝlǝa aɓwe yiu aban Dauda, sǝ à ɓuakiarǝi ɓǝ̀ lì girlina sǝ pwari na piu a kuli. Sǝ Dauda ka, kángìr ama, <<Ɓǝ̀ Ɓakuli ɓashiam, yale ɓǝ̀ wal-luem ɓǝ̀ ǝn tsǝk girlina ko ɓè kǝgir a kunam sǝ pwari kpa ka!>>
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Sǝ aɓwana kat falǝnǝ mǝnia ka, sǝ gìrnî pwasǝbumia. Yale koya gìr murǝm pè ka, pwasǝbum aɓwe kat.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Nda aɓwana kat andǝ Isǝrayila kat yi bwalte, a pwari mǝno ka, ama, murǝm ngga, buì pà aɓa wal-lú Abna, muna-ɓwabura mala Ner ɗàng.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Pǝlǝa murǝm banggi amǝ'túró male ama, <<Wu sǝlǝ mbak ama, ɓwamǝgule nggea ɓwabura mǝcandǝe kpana yalung a Isǝrayila?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 Yalung ngga, rǝàm-wukina, kat andǝ amani ama, mǝ nda murǝm mana à ɗārǝí ka. Aburana mǝnia, yià amuna mala Zeruya ka, à dupam nǝ kwanô kǝ̀rkǝ́r. Ɓǝ̀ Yahweh mbwe mǝtúró-ɓikea akúnì gìr mǝnana kārǝa arǝ ɓealɓikea male ka!>>
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.