Romanos 7
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC
1 Menge suled, nesebutan tew en ke engkey se ureding te gubirnu tew, ne netuenan tew red dema te sakup ki rut te nekahi te ureding taman te biviyag ki pà. Ugaid ne embiya ebpatey ki en ne kenà kiyu en ebpekeperumaruma ketà te nekahi te ureding.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Upama ke meritan ne nekeesawa en, kahi rut te ureding ne iyan ebayàbayà kandin ne ke esawa rin taman te biviyag pà sikandin. Ugaid ne embiya minatey en ke esawa rin, ne egkepakey en maa ne edsaup ed-esawa arà se meritan.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ugaid ne embiya warà pà mebpatey ke esawa rin ne ebpekiduma sikandin wey ebpekid-ulid te senge etew ne meama, ne nesurang din en ke ureding su geina te midlangkad din ke esawa rin. Ugaid embiya ebpatey en ke esawa rin, ne egkepakey en ne edsaup ed-esawa sikandin su kenè en egkesuhat sikandin dut te ureding su nekeliyu en sikandin dut te ureding mekeatag te kebpeeseweey.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ne engketà ded imbe ke langun tew, menge suled, su rengan te kinepatey ni Hisus ne iring te nekeunung ki en ketà. Tembù be kenà ki en be ebeyveyaan dut te penduan ni Moises su nekeliyu ki en te keduma ketà. Guntaani ne nevaluy ki en ne sakup ni Hisu Kristu ne nevanew en su apey iyan tew metuman ke kiyug te Eleteala.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Su rengan te warà ki pà mebperetiyaya ne iyan mibayàbayà keytew ke meraat ne ulaula tew, ne nekeiseg ke meraat ne ed-ul-ulaan tew ketà te netuenan tew ke imbandù te penduan. Ne geina te iring ketà se mid-ulaula kiyu te meraat, ne iyan tew rà ebpenerengen ne kepepatey ne warà edtemanan din.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ugaid ne geina te midsarig ki en ki Hisus ne iring te nekeunung ki en dut te kinepatey rin, ne nekeliyu ki en dut te keduma te penduan ni Moises ne mibayàbayà keytew. Su rengan te iyan tew pà edumaan ke penduan ni Moises, ne warà kiyu meketuman dut te kiyug te Eleteala. Ugaid ne guntaani ne ebpekegaga kiyu en ne edtuman dut te kiyug te Eleteala ibpepevayà dut te tavang te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Kalu ke ruen menge etew ne iyan dan egkepegitung ne meraat ke penduan ni Moises su nekeiseg ke meraat ne ed-ul-ulaan tew te netuenan tew ke imbandù te penduan. Kenà arà! Su embiya warà penduan ne mibpayag ke engkey se salà ku, ne kenà ku egketuenan. Su upama kenà ke penduan se migkahi te, “Kenà ka egkeima te kearen te ruma nu,” ne warà ku mesebuti se salà bes ini se kegkeima ku.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Su andang ad ne mekesesalà, ugaid ne guna su impesabut kediey te penduan te salà ini se kegkeima ne lemban en ne mid-iseg se kegkeima ku wey ke salà ku. Su embiya warà penduan ne ebandù keytew te ulaula ne meraat, ne warà dema kegketueni tew te salà bes arà ne ned-ulaula.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Su pehaney te warà ku pà metueni ke engkey se insuhù te penduan, ne iyan ku kunaan ke warà salà ku su warà penduan ne mibpesekupan ku. Ugaid ne guna su netuenan ku en ke penduan, ne neimemanan ku rema se mekesesalà e ves, ne edusaan a te kepepatey ne warà edtemanan din.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ketà be ne ini se penduan ne imbehey te Eleteala te kebpeketelimà tew te umur ne warà edtemanen din embiya kenà tew edsurangen, ne iyan ded ebpekepeneheewit kedì te kepepatey ne kenà edtaman su warà a ma meketuman te penduan.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Iring te mid-ekalan a rut te salà ku su in-iseg ku pà ke meraat ne ulaula ku ne imbandu dut te penduan te kenà ku kebpeketuman. Ne arà se igkukuma kediey te kepepatey ne warà edtemanan din su nekesurang a te insuhù te Eleteala dut te penduan.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ketà be ne warà meraat ne nekeselet dut te penduan, ugaid ne etew rà. Su langun ne insuhù te Eleteala ne keupianan dà wey ketidtu.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Kalu ke ruen egkahi te embiya meupiya rà ke penduan ne meambe ke ini se puunan te kegkepeneheewit kedì te kepepatey ne warà edtemanan din? Ugaid ne kenà ded arà! Su kayi iya ebpuun te salà ku te nekesurang a rut te meupiya ne insuhù te penduan ne arà ke kedusai kedì te kepepatey su apey igkepesabut kedì te meraat nevenar se kebpekedsalà.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Netuenan tew te meupiya ke penduan te Eleteala su riyà ebpuun te kandin. Ugaid ne siaken ne geina te etew a rà ne ruen ded meraat ne netahù te hinawa ku, ne iring a te uripen su iyan ebayàbayà kedì ne ke salà ku.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ne kenà ku egkesebutan ke ed-ul-ulaan ku. Su ke meupiya ne igkesuati ku te ed-ulaula ne kenà ku iyan egked-ulaula, ugaid ne ke meraat ne igkeepesi ku te ed-ulaula ne nasì manen ne iyan ku ed-ul-ulaan.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ne embiya egked-ulaula ku pà ke kenà ku egkesuatan te ed-ulaula, ne tuus ini te ebpehimbenar a te metidtu ke penduan.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ketà be ne ini se meraat ne mid-ulaula ku ne kenà kayi ebpuun te keputian te atey ku, ugaid ne kayi en ini ebpuun dut te salà ne ebayàbayà kedì.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Netuenan ku te warà deisek dà ne meupiya ne kayi ebpuun te daan ne kegkeetew ku. Su misan egkiyug a ne ed-ulaula te meupiya, ne kenà ku egketuman.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Su ke meupiya ne egkiyuhan ku te ed-ulaula ne kenà ku egketuman; nasì pà te ke mereatey ne igkeepesi ku te ed-ulaula ne iyan ku maa egketuman.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Embiya egked-ulaula ku ini se kenà ku perem ed-ul-ulaan, ne kenè en egenat te keputian te atey ku se ed-ulaula ketà, ugaid ne iyan en ed-ulaula ne ke mereatey ne ebayàbayà te lawa ku.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ne layun iya iring kayi se egketemanan ku ne edsuhù kedì. Su misan egkiyuhan ku te ed-ulaula te meupiya, ne iyan ed-ahew ke meraat ne ebayàbayà te lawa ku.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Su kayi te ginawa ku ne dekelà se kiyug ku te edtuman dut te insuhù te Eleteala.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ugaid ne ini se meraat ne ebayàbayà te lawa ku ne edsuhù kedì te ed-ulaula te mereatey ne ebpekesurang dut te meupiya ne egkiyuhan ku kayi te hinawa ku ne eduma te insuhù te Eleteala. Tembù be iring te ebpepilayey ran taman te kayi a ebpekeruma te meraat, su iring a te uripen dut te mereatey ne ebayàbayà te lawa ku.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Merasey nevenar ini se egketemanan ku! Ne engkey rà buwa se ebpekevelukas kediey dut te mereatey ne ebayàbayà te lawa ku ne ebpeneheewit kediey te kemetayen ne warà edtemanan din?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Ne rekelà se kinepeselamat ku te Eleteala su imbehey rin si Hisu Kristu ke Kerenan tew ne ebpekevelukas kedì su apey kenà en iyan ebayàbayà kediey ne ke meraat.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.