Romanos 4

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na iyan meupiya ne ruen pegitungan tew mekeatag ki Abraham ke keep-epuan rengan dut te langun tew ne menge Hudiyanen su apey ki mekesabut te kenà ke keduma tew rut te penduan ne ebmetidtu ki.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Su embiya iyan kedtengteng te Eleteala ki Abraham ne metidtu su sabap dut te meupiya ne ulaula rin, ne ruen kevenar din se ebpendantal. Ugaid ne kenà egkepakey te kebpendantal din su kenà kayi ebpuun te meupiya ne mid-ulaula rin se iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ne netuenan tew ini su ruen impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, “Mibperetiyaya si Abraham dut te impasad te Eleteala kandin, tembù be iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Embiya idsempità ta, ne ke etew ne egelevek te edsukayan ne ebayaran, ne ke sukey rin ne kenà ibehey rà dè duen su bayad dut te helevek din.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ugaid ne ke Eleteala, ne kenà ke meupiya ne ulaula tew se iyan din kedtengteng ne warà salà tew. Su warà ed-ul-ulaan tew ne igkevehey su apey tew idsambì te kebmetidtu tew diyà te etuvangan din, su ini ne sabap te daat te nanam din keytew ne ibehey rà dè duen. Ugaid ne sabap dut te kedsarig tew kandin ne iyan din kedtengteng keytew ne metidtu, su sabap dut te kebperetiyaya tew ne egkepesehad ke salà tew.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ini ve ke impesabut dengan ni Dabid te nekahi rin ke kegkehalew rut te etew ne kenà iyan din dà edserihan ne sabap dut te keupiya te ulaula rin se ebpekemetidtu kandin diyà te etuvangan te Eleteala, ugaid ne ke sarig din te Eleteala.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Su migkahi si Dabid te,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Mehalew nevenar ke etew
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Na ini se kehelawan te etew ne nepesehad en ke salà din ne nekahi ni Dabid te engkey, kayi rè be ini te menge etew ne nengeetusan ne menge Hudiyanen? Kenà iya! Su misan ke menge etew ne kenà Hudiyanen ne ingkeamung ded dema kayi misan warà dan meetusi. Su sabap dut te Lalag te Eleteala ne netuenan tew te riyà dà nekepuun te kinesarig ni Abraham ne mibmetidtu sikandin diyà te etuvangan te Eleteala.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ne pegpegitunga niyu ini. Keenu telimaa te Eleteala si Abraham ne metidtu? Maa neetusan en be sikandin ketà etawa warà pà? Netuenan tew te warà pà meetusi si Abraham ne midtelimà en te Eleteala ne metidtu.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Iyan neuna ne midsarig si Abraham te Eleteala ne arà pà ne mibpeetus sikandin su apey ruen tuus te lawa rin te kinetelimaa kandin te Eleteala te mibmetidtu sabap dut te kinesarig din te Eleteala. Ketà be ne iring sikandin te amey te langun ne menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala, ne ke sarig dan se iyan kedtengteng dut te Eleteala kandan ne metidtu ran diyà te etuvangan din misan warà dan mebpeetus.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ne si Abraham dema ke amey rut te menge Hudiyanen ne eduma te betasan te kebpeetus. Ugaid ne kenà ke kinepeetus dan se puunan te iring sikandin ne amey ran, su ke sarig dan te Eleteala se puunan iring dut te kinesarig ni Abraham te warà pà sikandin meetusi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ruen impasad te Eleteala ki Abraham abpeg dut te menge kevuwaran din te ruen hewii ne ebpekeuma ne sikandan se egkemuney kayi te dunya. Iyan din kinepasad kayi su iyan din kedtengteng ki Abraham ne metidtu sabap dut te kinesarig din ne kenà sabap te midumaan din ke penduan.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Su embiya iyan dà ebpeketelimà dut te impasad te Eleteala arà se menge etew ne eduma te penduan ne warà en pantag din se kedsarig dan te Eleteala, ne warà lavew pantag din ke pasad te Eleteala kandan su warà misan senge etew rà ne ebpeketuman dut te penduan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Su ke penduan ne ed-ewit te kegkeepes te Eleteala te langun ne menge etew su kenà dan ebpeketuman. Ugaid ne embiya warà penduan ne warà ma ralan te kegketueni ran te nekesurang dan.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ketà ne ke impasad te Eleteala ne egketelimà dut te menge etew sabap dà dut te kedsarig ta te Eleteala. Ne iyan din kineulaula ketà ne apey arà ne riyà ebpuun te raat te nanam din ne kenà sabap te nehelevekan ta. Ne kenà ke menge Hudiyanen dà ne eduma te penduan ne ebehayan ini te Eleteala, ugaid ne ibehey rin dema diyà te langun ne menge etew ne mibperetiyaya kandin iring dut te kineperetiyaya ni Abraham su sikandin ke nevaluy ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Su iring dut te impesurat ne Lalag te Eleteala ki Abraham rengan ne egkahi te, “Mibaluy ku sikew ne amey rut te merakel ne edsusunan te menge etew.” Ne ini se migkahi te Eleteala ne midtuman en su nevaluy rin si Abraham ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya iring te kineperetiyaya ni Abraham kandin. Ne ke Eleteala ne mibperetiyaya ni Abraham ne iyan ded sikandin arà ke Eleteala ne ebanew te menge minatey, su ke senge tahà dà ne lalag din ne egked-ulaula ke engkey se egkiyuhan din.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Mibperetiyaya si Abraham te misan enduen te kenè en egketuman ke impasad kandin te Eleteala su mibpeneneharan din ded lavew te kedsarig din te kebpekearen din te anak. Tembù be nevaluy sikandin ne amey dut te merakel ne edsusunan te menge etew iring te migkahi kandin te Eleteala te, “Ebmerakel ke kevuwaran niyu, ne iyan din egkeiringan ne bituen diyà te langit se kerakel dan.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Su arà ne hewii ne mehatus en ke rahun ni Abraham ne netuenan din se mehurang en nevenar sikandin ne warè en kearus din ne ebpekeanak pà sikandin. Ne netuenan din dema se kenà en ebpekeanak ke esawa rin si Sara, ugaid ne misan pà te iring dutun ne warà medtakas sikandin se edsarig te Eleteala.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Warà meewà ke sarig din su kenà duwaruwa te hinawa rin ne edtumanen te Eleteala ke impasad din kandin. Ugaid ne gewii rin te ebpenenahad ne ed-ilut dema ke sarig din wey mideyù din ke Eleteala.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Su mevaher ke hinawa rin te ruen gehem te Eleteala te edtuman dut te pasad din.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ne sabap dut te kedsarig ni Abraham te Eleteala ne iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ugaid ne arà ne impesurat ne Lalag te Eleteala rengan ne ebpesabut te iyan kedtengteng kandin te Eleteala ne metidtu ne kenà ini se insurat ne mekeatag dà ki Abraham.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Su ingkeragkes kiyu red dema su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu sabap dut te kebperetiyaya tew te sikandin ke mibanew ki Hisus ne Kerenan tew.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Su si Hisus ke imbehey te Eleteala ne ebpebpatey mekeatag dut te menge salà tew, ne mibanew sikandin te Eleteala su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu riyà te etuvangan din.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.