Romanos 4
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Na iyan meupiya ne ruen pegitungan tew mekeatag ki Abraham ke keep-epuan rengan dut te langun tew ne menge Hudiyanen su apey ki mekesabut te kenà ke keduma tew rut te penduan ne ebmetidtu ki.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Su embiya iyan kedtengteng te Eleteala ki Abraham ne metidtu su sabap dut te meupiya ne ulaula rin, ne ruen kevenar din se ebpendantal. Ugaid ne kenà egkepakey te kebpendantal din su kenà kayi ebpuun te meupiya ne mid-ulaula rin se iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ne netuenan tew ini su ruen impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, “Mibperetiyaya si Abraham dut te impasad te Eleteala kandin, tembù be iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Embiya idsempità ta, ne ke etew ne egelevek te edsukayan ne ebayaran, ne ke sukey rin ne kenà ibehey rà dè duen su bayad dut te helevek din.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ugaid ne ke Eleteala, ne kenà ke meupiya ne ulaula tew se iyan din kedtengteng ne warà salà tew. Su warà ed-ul-ulaan tew ne igkevehey su apey tew idsambì te kebmetidtu tew diyà te etuvangan din, su ini ne sabap te daat te nanam din keytew ne ibehey rà dè duen. Ugaid ne sabap dut te kedsarig tew kandin ne iyan din kedtengteng keytew ne metidtu, su sabap dut te kebperetiyaya tew ne egkepesehad ke salà tew.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ini ve ke impesabut dengan ni Dabid te nekahi rin ke kegkehalew rut te etew ne kenà iyan din dà edserihan ne sabap dut te keupiya te ulaula rin se ebpekemetidtu kandin diyà te etuvangan te Eleteala, ugaid ne ke sarig din te Eleteala.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Su migkahi si Dabid te,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mehalew nevenar ke etew
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Na ini se kehelawan te etew ne nepesehad en ke salà din ne nekahi ni Dabid te engkey, kayi rè be ini te menge etew ne nengeetusan ne menge Hudiyanen? Kenà iya! Su misan ke menge etew ne kenà Hudiyanen ne ingkeamung ded dema kayi misan warà dan meetusi. Su sabap dut te Lalag te Eleteala ne netuenan tew te riyà dà nekepuun te kinesarig ni Abraham ne mibmetidtu sikandin diyà te etuvangan te Eleteala.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ne pegpegitunga niyu ini. Keenu telimaa te Eleteala si Abraham ne metidtu? Maa neetusan en be sikandin ketà etawa warà pà? Netuenan tew te warà pà meetusi si Abraham ne midtelimà en te Eleteala ne metidtu.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Iyan neuna ne midsarig si Abraham te Eleteala ne arà pà ne mibpeetus sikandin su apey ruen tuus te lawa rin te kinetelimaa kandin te Eleteala te mibmetidtu sabap dut te kinesarig din te Eleteala. Ketà be ne iring sikandin te amey te langun ne menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala, ne ke sarig dan se iyan kedtengteng dut te Eleteala kandan ne metidtu ran diyà te etuvangan din misan warà dan mebpeetus.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ne si Abraham dema ke amey rut te menge Hudiyanen ne eduma te betasan te kebpeetus. Ugaid ne kenà ke kinepeetus dan se puunan te iring sikandin ne amey ran, su ke sarig dan te Eleteala se puunan iring dut te kinesarig ni Abraham te warà pà sikandin meetusi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ruen impasad te Eleteala ki Abraham abpeg dut te menge kevuwaran din te ruen hewii ne ebpekeuma ne sikandan se egkemuney kayi te dunya. Iyan din kinepasad kayi su iyan din kedtengteng ki Abraham ne metidtu sabap dut te kinesarig din ne kenà sabap te midumaan din ke penduan.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Su embiya iyan dà ebpeketelimà dut te impasad te Eleteala arà se menge etew ne eduma te penduan ne warà en pantag din se kedsarig dan te Eleteala, ne warà lavew pantag din ke pasad te Eleteala kandan su warà misan senge etew rà ne ebpeketuman dut te penduan.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Su ke penduan ne ed-ewit te kegkeepes te Eleteala te langun ne menge etew su kenà dan ebpeketuman. Ugaid ne embiya warà penduan ne warà ma ralan te kegketueni ran te nekesurang dan.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ketà ne ke impasad te Eleteala ne egketelimà dut te menge etew sabap dà dut te kedsarig ta te Eleteala. Ne iyan din kineulaula ketà ne apey arà ne riyà ebpuun te raat te nanam din ne kenà sabap te nehelevekan ta. Ne kenà ke menge Hudiyanen dà ne eduma te penduan ne ebehayan ini te Eleteala, ugaid ne ibehey rin dema diyà te langun ne menge etew ne mibperetiyaya kandin iring dut te kineperetiyaya ni Abraham su sikandin ke nevaluy ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Su iring dut te impesurat ne Lalag te Eleteala ki Abraham rengan ne egkahi te, “Mibaluy ku sikew ne amey rut te merakel ne edsusunan te menge etew.” Ne ini se migkahi te Eleteala ne midtuman en su nevaluy rin si Abraham ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya iring te kineperetiyaya ni Abraham kandin. Ne ke Eleteala ne mibperetiyaya ni Abraham ne iyan ded sikandin arà ke Eleteala ne ebanew te menge minatey, su ke senge tahà dà ne lalag din ne egked-ulaula ke engkey se egkiyuhan din.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Mibperetiyaya si Abraham te misan enduen te kenè en egketuman ke impasad kandin te Eleteala su mibpeneneharan din ded lavew te kedsarig din te kebpekearen din te anak. Tembù be nevaluy sikandin ne amey dut te merakel ne edsusunan te menge etew iring te migkahi kandin te Eleteala te, “Ebmerakel ke kevuwaran niyu, ne iyan din egkeiringan ne bituen diyà te langit se kerakel dan.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Su arà ne hewii ne mehatus en ke rahun ni Abraham ne netuenan din se mehurang en nevenar sikandin ne warè en kearus din ne ebpekeanak pà sikandin. Ne netuenan din dema se kenà en ebpekeanak ke esawa rin si Sara, ugaid ne misan pà te iring dutun ne warà medtakas sikandin se edsarig te Eleteala.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Warà meewà ke sarig din su kenà duwaruwa te hinawa rin ne edtumanen te Eleteala ke impasad din kandin. Ugaid ne gewii rin te ebpenenahad ne ed-ilut dema ke sarig din wey mideyù din ke Eleteala.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Su mevaher ke hinawa rin te ruen gehem te Eleteala te edtuman dut te pasad din.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ne sabap dut te kedsarig ni Abraham te Eleteala ne iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ugaid ne arà ne impesurat ne Lalag te Eleteala rengan ne ebpesabut te iyan kedtengteng kandin te Eleteala ne metidtu ne kenà ini se insurat ne mekeatag dà ki Abraham.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Su ingkeragkes kiyu red dema su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu sabap dut te kebperetiyaya tew te sikandin ke mibanew ki Hisus ne Kerenan tew.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Su si Hisus ke imbehey te Eleteala ne ebpebpatey mekeatag dut te menge salà tew, ne mibanew sikandin te Eleteala su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu riyà te etuvangan din.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.