Romanos 4
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH
1 Na iyan meupiya ne ruen pegitungan tew mekeatag ki Abraham ke keep-epuan rengan dut te langun tew ne menge Hudiyanen su apey ki mekesabut te kenà ke keduma tew rut te penduan ne ebmetidtu ki.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Su embiya iyan kedtengteng te Eleteala ki Abraham ne metidtu su sabap dut te meupiya ne ulaula rin, ne ruen kevenar din se ebpendantal. Ugaid ne kenà egkepakey te kebpendantal din su kenà kayi ebpuun te meupiya ne mid-ulaula rin se iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ne netuenan tew ini su ruen impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, “Mibperetiyaya si Abraham dut te impasad te Eleteala kandin, tembù be iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Embiya idsempità ta, ne ke etew ne egelevek te edsukayan ne ebayaran, ne ke sukey rin ne kenà ibehey rà dè duen su bayad dut te helevek din.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ugaid ne ke Eleteala, ne kenà ke meupiya ne ulaula tew se iyan din kedtengteng ne warà salà tew. Su warà ed-ul-ulaan tew ne igkevehey su apey tew idsambì te kebmetidtu tew diyà te etuvangan din, su ini ne sabap te daat te nanam din keytew ne ibehey rà dè duen. Ugaid ne sabap dut te kedsarig tew kandin ne iyan din kedtengteng keytew ne metidtu, su sabap dut te kebperetiyaya tew ne egkepesehad ke salà tew.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ini ve ke impesabut dengan ni Dabid te nekahi rin ke kegkehalew rut te etew ne kenà iyan din dà edserihan ne sabap dut te keupiya te ulaula rin se ebpekemetidtu kandin diyà te etuvangan te Eleteala, ugaid ne ke sarig din te Eleteala.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Su migkahi si Dabid te,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mehalew nevenar ke etew
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Na ini se kehelawan te etew ne nepesehad en ke salà din ne nekahi ni Dabid te engkey, kayi rè be ini te menge etew ne nengeetusan ne menge Hudiyanen? Kenà iya! Su misan ke menge etew ne kenà Hudiyanen ne ingkeamung ded dema kayi misan warà dan meetusi. Su sabap dut te Lalag te Eleteala ne netuenan tew te riyà dà nekepuun te kinesarig ni Abraham ne mibmetidtu sikandin diyà te etuvangan te Eleteala.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ne pegpegitunga niyu ini. Keenu telimaa te Eleteala si Abraham ne metidtu? Maa neetusan en be sikandin ketà etawa warà pà? Netuenan tew te warà pà meetusi si Abraham ne midtelimà en te Eleteala ne metidtu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Iyan neuna ne midsarig si Abraham te Eleteala ne arà pà ne mibpeetus sikandin su apey ruen tuus te lawa rin te kinetelimaa kandin te Eleteala te mibmetidtu sabap dut te kinesarig din te Eleteala. Ketà be ne iring sikandin te amey te langun ne menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala, ne ke sarig dan se iyan kedtengteng dut te Eleteala kandan ne metidtu ran diyà te etuvangan din misan warà dan mebpeetus.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ne si Abraham dema ke amey rut te menge Hudiyanen ne eduma te betasan te kebpeetus. Ugaid ne kenà ke kinepeetus dan se puunan te iring sikandin ne amey ran, su ke sarig dan te Eleteala se puunan iring dut te kinesarig ni Abraham te warà pà sikandin meetusi.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ruen impasad te Eleteala ki Abraham abpeg dut te menge kevuwaran din te ruen hewii ne ebpekeuma ne sikandan se egkemuney kayi te dunya. Iyan din kinepasad kayi su iyan din kedtengteng ki Abraham ne metidtu sabap dut te kinesarig din ne kenà sabap te midumaan din ke penduan.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Su embiya iyan dà ebpeketelimà dut te impasad te Eleteala arà se menge etew ne eduma te penduan ne warà en pantag din se kedsarig dan te Eleteala, ne warà lavew pantag din ke pasad te Eleteala kandan su warà misan senge etew rà ne ebpeketuman dut te penduan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Su ke penduan ne ed-ewit te kegkeepes te Eleteala te langun ne menge etew su kenà dan ebpeketuman. Ugaid ne embiya warà penduan ne warà ma ralan te kegketueni ran te nekesurang dan.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ketà ne ke impasad te Eleteala ne egketelimà dut te menge etew sabap dà dut te kedsarig ta te Eleteala. Ne iyan din kineulaula ketà ne apey arà ne riyà ebpuun te raat te nanam din ne kenà sabap te nehelevekan ta. Ne kenà ke menge Hudiyanen dà ne eduma te penduan ne ebehayan ini te Eleteala, ugaid ne ibehey rin dema diyà te langun ne menge etew ne mibperetiyaya kandin iring dut te kineperetiyaya ni Abraham su sikandin ke nevaluy ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Su iring dut te impesurat ne Lalag te Eleteala ki Abraham rengan ne egkahi te, “Mibaluy ku sikew ne amey rut te merakel ne edsusunan te menge etew.” Ne ini se migkahi te Eleteala ne midtuman en su nevaluy rin si Abraham ne amey rut te langun tew ne mibperetiyaya iring te kineperetiyaya ni Abraham kandin. Ne ke Eleteala ne mibperetiyaya ni Abraham ne iyan ded sikandin arà ke Eleteala ne ebanew te menge minatey, su ke senge tahà dà ne lalag din ne egked-ulaula ke engkey se egkiyuhan din.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Mibperetiyaya si Abraham te misan enduen te kenè en egketuman ke impasad kandin te Eleteala su mibpeneneharan din ded lavew te kedsarig din te kebpekearen din te anak. Tembù be nevaluy sikandin ne amey dut te merakel ne edsusunan te menge etew iring te migkahi kandin te Eleteala te, “Ebmerakel ke kevuwaran niyu, ne iyan din egkeiringan ne bituen diyà te langit se kerakel dan.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Su arà ne hewii ne mehatus en ke rahun ni Abraham ne netuenan din se mehurang en nevenar sikandin ne warè en kearus din ne ebpekeanak pà sikandin. Ne netuenan din dema se kenà en ebpekeanak ke esawa rin si Sara, ugaid ne misan pà te iring dutun ne warà medtakas sikandin se edsarig te Eleteala.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Warà meewà ke sarig din su kenà duwaruwa te hinawa rin ne edtumanen te Eleteala ke impasad din kandin. Ugaid ne gewii rin te ebpenenahad ne ed-ilut dema ke sarig din wey mideyù din ke Eleteala.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Su mevaher ke hinawa rin te ruen gehem te Eleteala te edtuman dut te pasad din.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ne sabap dut te kedsarig ni Abraham te Eleteala ne iyan kedtengteng te Eleteala kandin ne metidtu.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ugaid ne arà ne impesurat ne Lalag te Eleteala rengan ne ebpesabut te iyan kedtengteng kandin te Eleteala ne metidtu ne kenà ini se insurat ne mekeatag dà ki Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Su ingkeragkes kiyu red dema su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu sabap dut te kebperetiyaya tew te sikandin ke mibanew ki Hisus ne Kerenan tew.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Su si Hisus ke imbehey te Eleteala ne ebpebpatey mekeatag dut te menge salà tew, ne mibanew sikandin te Eleteala su apey iyan din kedtengteng keytew ne metidtu riyà te etuvangan din.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.