Mateus 8
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Guna su midtupang si Hisus ketà te buvungan ne mibpenuruan din te menge etew, ne medmerakel se miduma kandin.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Ne ruen etew ne egkevuwaen ne muna pà te it-it ne mid-uvey ki Hisus. Ne midlumpeng en sikandin diyà te sineruwan ni Hisus se ebpemuyù te, “Mama, embiya perem egkiyug ke rà ne egkeulian nu ini se meredsik ne sakit ku.”
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Ne midampen ni Hisus sikandin se egkahi te, “Uya, egkiyug a,” ke sikandin. “Meulii ka!” Arà dà ne neawà en ke sakit dut te meama su neulian en.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Ne migkahi si Hisus kandin te, “Kenà nu ve imbe kegkehiya ini te misan endei en, ugaid ne riyà ka tilandeng te terebpelengesa ne ibpekita nu kandin te neulian ke en. Ne ivehey nu te Eleteala ke ibpelengesa ne insuhù dengan ni Moises su apey metueni te langun te neulian ka.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Guna su nekeuma si Hisus diyà te inged ne Kapirnawum, ne ruen kepitan ne kenà Hudiyanen ne egkamal te menge sundaru ne mid-uvey kandin se ebpemuyù te tavang din.
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 “Mama,” ke sikandin, “duen edsugsuhuen ku ne ederaru riyà te valey ku su minatey ke divaluy ne lawa rin ne merasey nevenar se egeramen din.”
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Ne migkahi si Hisus te, “Ebpendiyan a su apey ku meulii sikandin.”
7 Jesus lhe disse:
8 “Mama,” ke se kepitan, “misan kenà ke en edlaus diyà te valey ku, su kenà a dait ne ebpemeneyikan nu. Su dekelà se gehem nu ne misan igkahi nu te, ‘Meulii sikandin,’ ne egkeulian ini se edsugsuhuen ku.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Nesebutan ku ini su siaken ne ruen mepurù ku ne meperumaruma a kandin. Ne ruen menge sundaru ne egkemalan ku ne meperumaruma ran kediey. Su egkahi e rà te, ‘Diyà kew,’ ne iring dan te ebelesiken. Ne engketà ded ke egkahi a te, ‘Kayi kew,’ ne seperek mata ne kayi ran en. Ne embiya edsuhuen ku ini se edsugsuhuen ku te, ‘Ul-ulaa nu ini,’ ne arà en iya rema se ed-ul-ulaan din. Iring de be kayi,” ke se kepitan, “misan edlelehan nu rà ne egkeulian ini se edsugsuhuen ku.”
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Nerineg ni Hisus ini ne neinuinu nevenar sikandin ne migkehiyan din ke menge etew ne miduma kandin te, “Sevenarbenar ne igkahi ku keniyu te warà e pà mekeuma te etew ne iring kayi kerekelà se sarig din kediey misan kayi te langun ne kevuwaran ni Israyil.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 Ini ve se idtarem ku keniyu ne merakel se menge etew ne egenat te edsilaan taman te edsenlepan ne ebpekeuma su ebpekepinuu te egkaan duma en ni Abraham wey ke anak din ne si Isaac wey ke apù din ne si Jacob diyà te menge etew ne Edetuan te Eleteala.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Ugaid ne merakel ne menge kevuwaran ni Israyil ne mibpenehenaan perem te Eleteala dut te Edetuan din ne ibpependiyà te merusirem, ne ketà ne ebpekependerawit wey ebpekengingitel.”
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Ne migkahi si Hisus dut te kepitan te, “Ulì ke en. Su ke sarig nu kedì ne netuman en.” Ne ketà dà dema ne ke edsugsuhuen din diyà te valey ne neulian en.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Ne mibpendiyà si Hisus te baley ni Pedro ne ketà ne nekita rin ke enuhang ni Pedro ne meritan ne ed-id-irehà su edetengen.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Ne midampen ni Hisus ke velad din ne neawà en ke rateng din, ne mid-enew sikandin ne mid-ilutù en te ibpekaan kandan.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Guna su midsanlep en ke andew ne ruen merakel ne menge etew ne midsuukan te vusew ne mibpeneheewit dan kayi te ki Hisus. Ne mibpenegseg ni Hisus ke menge vusew te impepevayà dà te lalag din, ne nengeulian din langun ne ebpenderaru.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Mid-ulaula rin ini su apey metuman ke impesurat ki Isayas ne ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan se egkahi te,
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Guna su nekita ni Hisus ke medmerakel ne menge etew ne edlingut kandin ne migkehiyan din ke edumdumaan din te, “Kuwa kiyu en su ed-apet kiyu riyà te ripag te ranew.”
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Ketà ne ruen senge etew ne mibpenurù te penduan ni Moises ne mid-uvey kandin ne migkahi te, “Meyterù, eduma a kenikew misan ebpependei ka.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Ne migkahi si Hisus kandin te, “Ke menge laku ne ruen takub ne ed-ul-ulian dan, ke menge pepenuk ne ruen kandan ne salag, ugaid ne ke Impeanak te Menusiyà ne misan endei en memekeirehà su warà ubpaan din.”
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Ne ruen dema senge etew ne edumdumaan ni Hisus ne migkahi te, “Mama, ed-ulì e pà ne embiya egkepupusan en te ebpeneytayen ke amey ku ne arà pà ne eduma a kenikew, su siaken ded se edleveng kandin.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 “Kenà,” ke si Hisus, “su duma ka kedì. Ne iyan nu pelevenga rut te minatey ke menge ruma nu ne kenà ebperetiyaya kediey.”
22 Mas Jesus respondeu:
23 Ketà maa ne mid-untud si Hisus te avang ne miduma ke menge edumdumaan din.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Ne midtekewtekew se mevaher ne keramag ne nekesuhat ketà te ranew ne nelikuvungan en te baleg ini se avang dan. Ugaid ne nekelipereng si Hisus.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Ne mid-uvey ran si Hisus ne mibpukew ran en se egkahi te, “Tevangi key, Kerenan, su egkekahem ini se avang ne egkeherà ki en!”
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Ne migkahi si Hisus te, “Meambe ke nengeandek-andek kew? Kurang kew te sarig kedi!” Ne mid-enew en ne pineengked din en ke keramag wey menge baleg, ne midlengen en ke ranew.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Ne neinuinu ke menge edumdumaan din se egkahi te, “Engkey ini ne etew? Su misan ke keramag wey menge baleg ne ebperumaruma rut te lalag din!”
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Nekerunggù en ensi Hisus diyà te ripag te ranew riyà te sakup te inged te Gadara, ne ketà ne ruen midsinuhung kandin ne deruwa ne etew ne riyà ebpuun te menge surung ne penlelevengan. Midsuukan te vusew ini se deruwa ne etew ne laus ne ebpekekaid ne igkeandek en sikandan te menge etew ne warà en edtikà ne ebpevayà ketà te ralan.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Ne migkuleyì dan te, “Sikuna ke Anak te Eleteala, ne engkey ma se kememeniyà nu kediey? Maa mibpengkayi ka su ebpemekeiran key nu misan kenà pà ini ke timpu?”
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Ruen ketà te uvey ran medmerakel ne bavuy ne ebpememenumal.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Ne mibpemuyù ke menge vusew ki Hisus te, “Embiya edsegsehen key nikuna ne ketà key nu ipeawuk te menge bavuy.”
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Migkahi si Hisus kandan te, “Kuwa kew en!” Ketà dà ne mid-ewaan dan en ke meama ne mibpengasuk dan en dut te menge bavuy, ne mibpemelelahuy en ke menge bavuy se ed-umpak diyà te dempilas ne nengelened dan en diyà te ranew.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Nekita ini rut te menge etew ne edtuganur ketà te menge bavuy ne mibpemelelahuy ran en diyà te inged su impemenudtul dan ini wey ke ned-ulaula rut te menge etew ne midsuukan te vusew.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Guna su netuenan dut te menge etew ketà te inged ne midsamasama ran mibayà ki Hisus. Guna su nekeuma ran ne mibpemuyù dan kandin te menu ke med-awà sikandin ketà te inged dan.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.