Mateus 27

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mesmeselem pà ne nevurun en ke langun ne menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen ne neumpung dan en ke engkey se ed-ul-ulaan dan te ked-imatey ki Hisus.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Ne mibakù dan te kedina si Hisus ne mibpeneheewit dan sikandin diyà te ki Pilatu, ke gubinedur ne Rumanu.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Guna su netuenan ni Hudas, ini se senge etew ne mid-ulug ki Hisus, te riyan en si Hisus te etuvangan ni Pilatu su egkukumen en te ebpeimetayan ne nekedsendit nevenar sikandin kayi te mid-ulaula rin. Ne mibpendiyà te menge mepurù te terebpelengesa wey menge pekilukesen te menge Hudiyanen ne in-ulì din ke tetelu nepulù ne pirak ne pelatà.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 “Nekesalà a,” ke sikandin, “su impesigkem ku arà se etew ne warà salà din!”
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Ne insewirà din ke kureta diyà te lusud te Nekebpuru ne Valey te Eleteala, ne mid-ipanew en se ed-ehet te lawa rin ne mid-iket te lieg din ne mid-umpak.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Ne mibpemurut dut te menge mepurù te terebpelengesa ini se kureta se egkahi te, “Ini se kureta ne imbayad te ibpeimatey te etew ne ebpekesurang ki te Penduan tew embiya idtahù ta ini kayi te edtehuan te kureta kayi te Nekebpuru ne Valey te Eleteala.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Na geina te iring ketà ne mibpengasak dan ke engkey se ebpeetahan dan kayi te kureta, ne neumpungan dan te ibpemasa te tanà dut te etew ne ediyun te kuren su ebeluyen ne penlelevengan te menge etew ne ebpekevehu ne ebpatey ketà.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Tembù be igenat ketà ne hewii ne mid-ingaranan arà se tanà te “Tanà ne Mibayaran te Lengesa” ne iyan din meana ne nepemasa te imbayad te ebpeimatey.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Ne ini se ned-ulaula ne netuman ke impesurat te Eleteala ki Jeremias senge etew rengan ne mibpelambas te Lalag din se egkahi te, “Migkuwa ran ke tetelu nepulù ne kureta ne pelatà, ini se mid-umpungan te menge etew te Israyil ne ibayad te ebpeimatey kandin,
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 ne arà se impemasa ran te tanà te etew ne ediyun te kuren. Ini se impesabut kediey te Kerenan,” ke si Jeremias rengan.
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o ­Senhor.
11 Ne mibpeneheewit dan si Hisus diyà te ki Pilatu ke gubinedur ne impeetuvang dan ki Pilatu su ed-insaan. “Menu,” ke si Pilatu, “sikuna en iya ke ratù te menge Hudiyanen?”
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ugaid ne langun ne in-isuhat dan kandin ne kewagib dut te menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te menge Hudiyanen ne warà din tevaka.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ne ketà ne migkahi en maa si Pilatu ki Hisus te, “Menu, kenà ke en be edtavak kayi te langun ini ne in-isuhat dan kenikew?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ugaid ne warà en megkahikahi si Hisus te misan senge tahà dà, ne ketà ne neinuinu nevenar si Pilatu.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Ne iyan nelayaman ni Pilatu te uman egkeuma ke Pista te Kedsehari te Suluhuen ne ruen ibpelihawang din ne senge etew ne vilanggù ne ebuyuen dut te menge etew.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Ketà dema ne hewii ne ruen senge etew ne nevilanggù ne ed-ingaranan ki Barabas su nevantug te meraat ne mid-ulaula rin.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Guna su ruen en denda ne menge etew ne nevurun ne mid-insà si Pilatu te, “Menu, endei rapit se ibpelihawang ku, Si Barabas etawa si Hisus ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun?”
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Iyan din migkahi ini su netuenan din se ini se id-isuhat ne kewagib ki Hisus dut te menge mepurù te terebpelengesa ne sabap dut te kegkesihi ran kandin.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ikeruwa rin ne gewii te kebpinuu diyà te kukuman ne ruen nekeuma ne telaan te esawa rin ne egkahi te, “Kenà ka ebpekid-ubpu dut te meraat ne idwagib dan keniyan te etew ne warà salà din. Su geina te merukilem ne ruen tehinepen ku mekeatag kandin ne nepesangan a.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ugaid ne ini se menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen ne mibpemitiyeraan dan ke menge etew te iyan dan buyua ki Pilatu ne ibpelihawang si Barabas ne ebpeimetayan si Hisus.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Ne migkahi en maa si Pilatu ke gubinedur te, “Menu, endei rapit kayi te deruwa ini se egkiyuhan niyu ne ibpelihawang ku?”
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 “Embiya iring ketà se egkiyuhan niyu,” ke si Pilatu, “ne ebmemenuwen ku be si Hisus ini se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun?”
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 “Meambe?” ke si Pilatu. “Engkey se meraat ne mid-ulaula rin?”
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Guna su nesebutan ni Pilatu te kenà en egkepakey ne ibpeengked ke menge etew su deisek dà ne egkehuvut en, ne migkuwa sikandin te wayig ne mibpenlùlù sikandin te velad din dutun te etuvangan te menge etew su tuus ini te kenà sikandin ebpekid-ubpu dut te ked-imetayi ki Hisus. Ke sikandin te, “Warà kediey ke egkevudsi te lengesa keniyan te etew! Keniyu rà ayan!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Ne migkahi ke langun ne menge etew te, “Dusai key en abpeg ke menge kevuwaran dey ke egkevudsi ke lengesa rin!”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ketà ne impelihawang en ni Pilatu si Barabas. Ne si Hisus embe ke imperuug din ne imbehey rin en kandan te ibpelansang diyà te pinebelavag ne kayu.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ne impelusud en te menge sundaru si Hisus dut te turuhan te gubinedur, ne miburun ketà ke langun ne menge sundaru.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Ne midluungan dan te velegkas din ne pinelelembung dan te merihà su uvag kun ne ratù.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Ruen impetengkulu kandin ne mibeelan dan ne ruhiyen ne wahed, ne ruen kayu ne mibpeheweran dan kayi te kewanan din. Ne ketà ne mibpenimbuel dan kayi te sineruwan din su uvag kun ed-adat dan kandin se egkahi te, “Mebereumur ka ne ratù te menge Hudiyanen!”
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Ne mibpengilevan dan sikandin, ne migkuwa ran ke kayu kayi te velad din ne imbadas dan dut te ulu rin.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Guna su neipus ke kedsumpalit dan kandin, ne midluung dan en ke merihà ne impelelembung kandin ne inseluub dan ded ke kandin ne belegkas ne mid-ewit dan en sikandin diyà te ebpelensangan kandin.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Guna su riyà dan en te ralan te kebpeneheewita ran en kandin ne ruen etew ne ed-ingaranan ki Simon ne riyà ebpuun te Sirini ne nesinuhung dan, ne mibpehes dan te ibpetiang ke pinebelavag ne kayu ne edtiangen ni Hisus.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Nekeuma ran diyà te dapit ne mid-ingaranan te Gulguta, ne iyan din meana ne “Tulan te Ulu.”
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Ne ketà ne ebpeinumen dan perem si Hisus te binu ne midsewuhan dan te mepait ne vawì, ugaid ne guna su neheraman din ne warà din inuma.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Arà dà ne inlansang dan en si Hisus diyà te pinebelavag ne kayu. Neipus dan ne mibunutbunutan dan ke velegkas din ke entei se ebpekegkemuney kandan.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Ne mibpinuu ran se ebantey kandin.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Ne riyà te divavew te ulu rin ne impikit dan ke midsuratan te in-isuhat dan ne kewagib ki Hisus se egkahi te, “Si Hisus ini Ke Ratù te menge Hudiyanen.”
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ne ruen deruwa ne tulisan ne inlansang dan dema duma ki Hisus, seveka kayi te egkekewanan din, ne seveka kayi te egkehivang din.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ke menge etew ne midsahad kandin ne mibpendungkàdungkà dan te ked-undaunda ran kandin se egkahi te,
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 “Na, endei embe ke migkahi nu ne egkerundus nu ini se Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ketà te tetelu ne hewii ne igkepeitindeg nu manen ke vehu pà? Embiya benar ne Anak ka te Eleteala, ne ibpelihaun nu ke hinawa nu! Pemenaug ke en keniyan te midlensangan keykew!”
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ne engketà ded dema ke ked-undaunda rut te menge mepurù te terebpelengesa, menge meyterù te penduan wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen se ebpelelelahey ran te,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “Nekepelihaun kun sikandin te menge ruma rin, ugaid ne ke kandin ne hinawa ne kenà din egkegaga. Menu, kenà sikandin ke ratù te menge Hudiyanen? Embiya ebpekepemenaug sikandin keniyan te midlensangan kandin, ne ebpekeperetiyaya ki te sikandin ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Migkahi rin te Eleteala se edserihan din ne migkahi rin pà te Anak sikandin te Eleteala. Na ed-intengan ta ve ke Eleteala se edtavang kandin!”
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Ne misan dema ke deruwa ne tulisan ne inlansang diyà te idsengeriveluyà din ne elin en ne ed-undaunda kandin.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Ne ketà te neudtu en ke andew ne mibmerusirem en ke tivuuk ne kelibutan lusud te tetelu ne uras.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ketà te tetelu ne uras ne migkuleyì si Hisus te merahing se egkahi te, “Ili, ili, lama sebaktani?” Ne iyan din meana se, “Ey, Eleteala ku, Eleteala ku, meambe ke mid-ewaan a nu?”
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Ne ruen menge etew ne nekeitindeg ketà ne nekerineg kandin ne migkahi te, “Pemineha niyu ma su ebpengumawen din en si Elias.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Senge etew ketà se midahewrahew migkuwa kayi te in-ered te tebà ne midtiyuk din en te deisek ne terekayu ne insugkar din diyà te bèbà ni Hisus su ibpeesep.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Ugaid ne ruen migkahi te, “Na ed-intengan tew ve ke edlepew si Elias se ebpeawà kandin ketà!”
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ne migkuleyì en maa si Hisus te merahing ne nependusan en sikandin te hinawa.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ruen mekepal ne saput ne impehelet dut te insivey ne ed-ubpaan te Eleteala, ne ketà te kinepatey ni Hisus ne nevindas kayi te luuk ini igenat te divavew taman te diralem. Ne midlinug ne nengetevì ke derekelà ne vatu.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Ne ruen menge penlelevengan ne surung ne nengepuwasan, ne merakel ke minatey ne mibperetiyaya ki Hisus ne nengevanew en.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Ne mibpenlihawang dan dut te leveng dan ne ketà te nevanew en si Hisus ne mibpendiyà dan te inged ne Hirusalim ne riyà dan mekita te merakel ne etew.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ne ini se kepitan wey ke menge ruma rin ne sundaru ne ebantey ki Hisus, ne nengeandek dan nevenar dut te neheram dan ke linug wey nekita ran ke langun ne ned-ulaula ketà. Ke sikandan te, “Benar ini ne Anak te Eleteala!”
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ne ruen dema ketà merakel ne menge meritan ne miduma ki Hisus ne egenat te Geliliya ne midtavang kandin. Ed-it-itindeg dan ini diyà te malù meriyù su edtengteng kandin.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Ne elin ketà si Maria Magdalina, si Maria ke iney ni Santiago ki Jose, wey ke esawa ni Sibidiyu.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Guna su malù en edsanlep ke andew ne ruen nekeuma ne senge etew ne meama ne kewasa ne riyà ebpuun te Eremetiya. Iyan din ngaran ne si Jose ne sakup dema sikandin ni Hisus.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Mibpendiyà sikandin te ki Pilatu ne mibuyù din ke bangkey ni Hisus, ne insuhù en ni Pilatu te ibpevehey.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ne migkuwa rin en ke vangkey diyà te midlensangan kandin, ne mibukusan din te behu ne malung ne meputì,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 ne in-awuk din en ketà te behu pà ne leveng ne imbangbang diyà te dempilas ne intail ne kandin ne leveng. Ne ruen dekelà ne batu ne midlilid din ne inlekeb ketà te bengawan te leveng ne mid-ewaan din en.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Ne si Maria Magdalena wey senge etew pà ne Maria ne mibpinuu ketà se edsinaru dut te leveng.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Ne ketà te neketundug ne andew, ne Sepetu ini, ne mibpendiyà te ki Pilatu ke menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu,
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 ne migkahi kandin te, “Datù, netenuran dey te biviyag pà arà se teruen ne migkahi te, ‘Egkevanew e red ketà te iketelu ne hewii.’
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Tembù be peventayi nu nevenar ke leveng din lusud te tetelu ne hewii, su kalu ke penekawa ke vangkey rin dut te menge edumdumaan din ne ebpenudtulan dan ke menge etew te nevanew sikandin. Ne embiya arà se egkehiyen dan ne ebpehimbenaren dut te menge etew ne egkeumanan pà ke kegkelimbungi rut te menge etew.”
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 “Kuwa kew en te menge sundaru,” ke si Pilatu, “ne peventayi niyu nevenar ke leveng.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Ne ketà ne mibayaan dan en ke leveng ne midtehuan dan te tuus ke batu ne inlekeb su apey ran egketueni ke newaleng te misan deisek dà, ne mibpeventayan dan en te menge sundaru.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.