Marcos 7
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC
1 Senge hewii ne ruen menge Peresiyu wey menge meyterù te penduan ne riyà ebpuun te Hirusalim ne mibpengkayi te ki Hisus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Nekita ran te ruen edumdumaan ni Hisus ne nekerimpas dut te betasan ne edtenuran dut te menge Peresiyu su migkaan dan ne warà dan dumai ke edtenuran ne kebpenlùlù te menge belad dan.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Su ke menge Peresiyu wey ruma pà ne menge Hudiyanen ne kenà dan ebpekekaan embiya kenà iyan dan ibpeuna ke kedtumana te edtenuran ne betasan te kedlùlù te velad ne impenurù dut te keep-epuan dan.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Misan ed-ulì dan ke riyà ebpuun te pedian ne kenà dan ebpekekaan embiya kenà dan ed-unaan te edtuman ke edtenuran ne betasan te kedlùlù. Ne ruen pà ruma ne betasan ne edtumanen dan iring te edtenuran ne kedlùlù te menge sangkap te egkaan, menge kelalew, menge halang ne kendidu, wey menge ed-irehaan.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ketà be ne mid-insaan dut te menge Peresiyu wey ke menge meyterù te penduan si Hisus te, “Meambe ke kenà edtuman ini se menge edumdumaan nu rut te impenurù ne betasan dut te keep-epuan tew? Su matag dan en migkaan ne warà dan tumana ke edtenuran te kedlùlù!”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ne midtavak si Hisus kandan te, “Benar iya ke lalag mekeatag keniyu ne impesurat te Eleteala ki Isaias ne mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan. Su sikiyu ne uvag en kun ne ebperetiyaya iring dut te insurat din ne egkahi te,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Warà ded be lalew rin se kebpengarap dan kediey,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Ne iring din ded dema te sikiyu,” ke si Hisus, “su mid-lekaan niyu ke penduan te Eleteala, ne iyan niyu egeweran ke betasan ne bineelan dà te menusiyà.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Metau kew nevenar te ralan te ked-engked niyu te penduan te Eleteala su apey niyu metuman ke keniyu rà dè duen ne betasan.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Su,” ke si Hisus, “ruen penduan te Eleteala ne impesurat din ki Moises dengan ne egkahi te, ‘Edati niyu ke amey niyu wey ke iney niyu.’ Ne ingkahi rema te, ‘Misan engkey en ne etew ne edlalag te meraatey riyà te menge lukes din ne ebpeimetayan,’ ke se impesurat ki Moises.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ugaid ne sikiyu,” ke si Hisus, “ne iyan niyu ibpenurù ne embiya ruen etew ne ruen igketavang din dut te menge lukes din ne egkepakey ne egkehiyen din se ‘Kurban ini’ ne iyan din meana ne ‘Eleteala se kemuney kayi’.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ne ketà,” ke si Hisus, “ne kenà en sikandin ebpeketavang rut te amey rin wey iney rin.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Kayi ve te penurù niyu ini ne mid-iniyuhan niyu ke Lalag te Eleteala su iyan niyu ibpeiseg ke betasan ne intelau dut te keep-epuan niyu. Ne ruen merakel pà ne iring kayi ne ed-ul-ulaan niyu.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Arà dà ne pineuvey en ni Hisus ke merakel ne menge etew se egkahi te, “Pemineha niyu ve ini,” ke sikandin, “se edlelehan ku su apey niyu egkesebuti.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Kenà iyan ebpekeredsik te etew ini se egkeenen ne ebpekeawuk te bèbà din, ugaid ne iyan ebpekeredsik te etew ini se netahù te hinawa rin ne ebpekelihawang kayi te bèbà din. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Itaan niyu ve ke telinga niyu kayi te migkahi ku ini!]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Nekeipus te edlalag si Hisus ne mid-ewaan din ke merakel ne etew ne midlusud en diyà te valey, ne mid-insaan en dut te menge edumdumaan din ke engkey se meana ketà te sempità din.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ne migkahi si Hisus te, “Iring kew rà dut te ruma ne etew ne mevavew se kebpekesabut din. Meambe warà niyu ves mesebuti te kenà iyan ebpekeredsik te etew ini se egkeenen ne ebpekeawuk te bèbà din?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Su kenà ini edlusud te hinawa rin, ugaid ne kayi ebpevayà te hetek din ne edlihawang en diyà te kandin.” (Ne ini se lalag ni Hisus ne iyan din ibpesabut ne egkepakey ne egkeenen se misan engkey en ne egkekaan.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ne impelevundus ni Hisus se kegkahi rin te, “Iyan ebpekeredsik te etew ne ini se netahù te hinawa rin ne ebpekelihawang te bèbà din.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Su ini se kayi ebpuun te lusud te diralem te etew, ini se neketahù te hinawa rin, ke ebpuunan te meraat ne itungan ne ebpeneheewit kandin te meraat ne ed-ul-ulaan iring te ed-ulaula te meredsik, kebpenakew, ked-imatey,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kedlangkadlangkad te esawa rin, kegkeima, kereatey te itungan mekeatag te ruma rin, kebpenlimbung, kedimayà, kebpengelikud, kebpenerupet, kebmeperayù, wey kerupangan.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Langun din ini ne menge meraat ne ulaula ne kayi ebpuun te lusud te hinawa te etew ne ebpekeredsik kandin.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ne mid-awà si Hisus ketà te lusud te inged ne Geliliya ne mibpendiyà te inged ne Tiru. Guna su nekeuma en ne mibpemenayik sikandin dutun te valey su kenà din egkesuatan ne egketendekan te menge etew ke valey ne midetengan din, ugaid ne kenà ma iya ebpekeeles sikandin.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Ne ruen meritan ketà te inged ne ruen anak din ne meritan ne midsuukan te vusew. Guna su nerineg din se nekeuma en si Hisus ne mibayaan din ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ne mibpemuyù kandin te ibpesegseg ke vusew ne midsuuk te anak din. Ini se meritan ne kenà Hudiyanen su etew te inged ne Punisiya, lusud te inged ne Siriya, ne iyan din kedlalag ne Gerisiyanu.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ugaid ne midsempità si Hisus kandin te, “Ed-unaan ta te ebpekaan ke menge vatà su kenà edait ne egkuan ta ke ibpekaan te menge vatà ne idsavud te menge asu.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 “Benar ayan, Kerenan,” ke se meritan, “ugaid misan ke menge asu ne ebpenelisim dut te mumu te menge vatà ne ebpengeulug diyà te lemisaan.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ne migkahi si Hisus te, “Geina te iring ketà se lalag nu, ne ebpekeulì ke en su mid-awà en ke vusew ne midsuuk te anak nu!”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Arà dà ne mid-ulì en ke meritan, ne iyan din nekita ne ed-id-irehà ke anak din su mid-awà en iya ke vusew ne midsuuk kandin.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Guna su mid-awà si Hisus kayi te inged ne Tiru ne riyà pà mibpevayà te inged ne Sidun, ne arà pà ne mibetikù kayi te ranew ne Geliliya ne midlusud en te inged ne Dikapulis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ne ruen menge etew ketà ne mibpeneheewit te etew ne bengel, ne timalù te egkeemew kayi te ki Hisus. Ne mibpemuyù dan ki Hisus te ibperampen kandin su apey meulii.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Arà dà ne migkuwa en ni Hisus ini se etew ne impesivey rin en dut te merakel ne etew, ne intiyuk en ni Hisus ke terù din dut te telinga te bengel. Ne an pà ne mid-ames din te ileb ke terù din ne impendaras din dut te rilà ketà te etew.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Midlingakà si Hisus diyà te langit ne merahing se kinepeudsur din te hinawa rin se egkahi te, “Ipata!” ne iyan din meana se “Mepuwasi!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Arà dà iya ne nekerineg en ini se vengel, ne mepayag en ke kebpekelalag din su nekeulit en.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ketà ne imbandù ni Hisus dut te menge etew te kenà dan penudtula ini se nekita ran te misan entei en. Ugaid ne makin ne impemees ni Hisus ne lemban en be ne in-eneb-eneb dan ini se nekita ran.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ne langun ne nekerineg ketà ne negeyip nevenar su iyan dan nekahi se, “Meupiya nevenar ini se langun ne vaal din! Misan ke bengel ne ebpekerineg en, ne ke emew ne ebpekelalag en!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.