Marcos 7
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB
1 Senge hewii ne ruen menge Peresiyu wey menge meyterù te penduan ne riyà ebpuun te Hirusalim ne mibpengkayi te ki Hisus.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Nekita ran te ruen edumdumaan ni Hisus ne nekerimpas dut te betasan ne edtenuran dut te menge Peresiyu su migkaan dan ne warà dan dumai ke edtenuran ne kebpenlùlù te menge belad dan.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Su ke menge Peresiyu wey ruma pà ne menge Hudiyanen ne kenà dan ebpekekaan embiya kenà iyan dan ibpeuna ke kedtumana te edtenuran ne betasan te kedlùlù te velad ne impenurù dut te keep-epuan dan.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Misan ed-ulì dan ke riyà ebpuun te pedian ne kenà dan ebpekekaan embiya kenà dan ed-unaan te edtuman ke edtenuran ne betasan te kedlùlù. Ne ruen pà ruma ne betasan ne edtumanen dan iring te edtenuran ne kedlùlù te menge sangkap te egkaan, menge kelalew, menge halang ne kendidu, wey menge ed-irehaan.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Ketà be ne mid-insaan dut te menge Peresiyu wey ke menge meyterù te penduan si Hisus te, “Meambe ke kenà edtuman ini se menge edumdumaan nu rut te impenurù ne betasan dut te keep-epuan tew? Su matag dan en migkaan ne warà dan tumana ke edtenuran te kedlùlù!”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ne midtavak si Hisus kandan te, “Benar iya ke lalag mekeatag keniyu ne impesurat te Eleteala ki Isaias ne mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan. Su sikiyu ne uvag en kun ne ebperetiyaya iring dut te insurat din ne egkahi te,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Warà ded be lalew rin se kebpengarap dan kediey,
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 “Ne iring din ded dema te sikiyu,” ke si Hisus, “su mid-lekaan niyu ke penduan te Eleteala, ne iyan niyu egeweran ke betasan ne bineelan dà te menusiyà.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Metau kew nevenar te ralan te ked-engked niyu te penduan te Eleteala su apey niyu metuman ke keniyu rà dè duen ne betasan.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Su,” ke si Hisus, “ruen penduan te Eleteala ne impesurat din ki Moises dengan ne egkahi te, ‘Edati niyu ke amey niyu wey ke iney niyu.’ Ne ingkahi rema te, ‘Misan engkey en ne etew ne edlalag te meraatey riyà te menge lukes din ne ebpeimetayan,’ ke se impesurat ki Moises.
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Ugaid ne sikiyu,” ke si Hisus, “ne iyan niyu ibpenurù ne embiya ruen etew ne ruen igketavang din dut te menge lukes din ne egkepakey ne egkehiyen din se ‘Kurban ini’ ne iyan din meana ne ‘Eleteala se kemuney kayi’.
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Ne ketà,” ke si Hisus, “ne kenà en sikandin ebpeketavang rut te amey rin wey iney rin.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Kayi ve te penurù niyu ini ne mid-iniyuhan niyu ke Lalag te Eleteala su iyan niyu ibpeiseg ke betasan ne intelau dut te keep-epuan niyu. Ne ruen merakel pà ne iring kayi ne ed-ul-ulaan niyu.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Arà dà ne pineuvey en ni Hisus ke merakel ne menge etew se egkahi te, “Pemineha niyu ve ini,” ke sikandin, “se edlelehan ku su apey niyu egkesebuti.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Kenà iyan ebpekeredsik te etew ini se egkeenen ne ebpekeawuk te bèbà din, ugaid ne iyan ebpekeredsik te etew ini se netahù te hinawa rin ne ebpekelihawang kayi te bèbà din. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Itaan niyu ve ke telinga niyu kayi te migkahi ku ini!]”
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Nekeipus te edlalag si Hisus ne mid-ewaan din ke merakel ne etew ne midlusud en diyà te valey, ne mid-insaan en dut te menge edumdumaan din ke engkey se meana ketà te sempità din.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Ne migkahi si Hisus te, “Iring kew rà dut te ruma ne etew ne mevavew se kebpekesabut din. Meambe warà niyu ves mesebuti te kenà iyan ebpekeredsik te etew ini se egkeenen ne ebpekeawuk te bèbà din?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Su kenà ini edlusud te hinawa rin, ugaid ne kayi ebpevayà te hetek din ne edlihawang en diyà te kandin.” (Ne ini se lalag ni Hisus ne iyan din ibpesabut ne egkepakey ne egkeenen se misan engkey en ne egkekaan.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Ne impelevundus ni Hisus se kegkahi rin te, “Iyan ebpekeredsik te etew ne ini se netahù te hinawa rin ne ebpekelihawang te bèbà din.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Su ini se kayi ebpuun te lusud te diralem te etew, ini se neketahù te hinawa rin, ke ebpuunan te meraat ne itungan ne ebpeneheewit kandin te meraat ne ed-ul-ulaan iring te ed-ulaula te meredsik, kebpenakew, ked-imatey,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 kedlangkadlangkad te esawa rin, kegkeima, kereatey te itungan mekeatag te ruma rin, kebpenlimbung, kedimayà, kebpengelikud, kebpenerupet, kebmeperayù, wey kerupangan.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Langun din ini ne menge meraat ne ulaula ne kayi ebpuun te lusud te hinawa te etew ne ebpekeredsik kandin.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Ne mid-awà si Hisus ketà te lusud te inged ne Geliliya ne mibpendiyà te inged ne Tiru. Guna su nekeuma en ne mibpemenayik sikandin dutun te valey su kenà din egkesuatan ne egketendekan te menge etew ke valey ne midetengan din, ugaid ne kenà ma iya ebpekeeles sikandin.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Ne ruen meritan ketà te inged ne ruen anak din ne meritan ne midsuukan te vusew. Guna su nerineg din se nekeuma en si Hisus ne mibayaan din ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Ne mibpemuyù kandin te ibpesegseg ke vusew ne midsuuk te anak din. Ini se meritan ne kenà Hudiyanen su etew te inged ne Punisiya, lusud te inged ne Siriya, ne iyan din kedlalag ne Gerisiyanu.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ugaid ne midsempità si Hisus kandin te, “Ed-unaan ta te ebpekaan ke menge vatà su kenà edait ne egkuan ta ke ibpekaan te menge vatà ne idsavud te menge asu.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 “Benar ayan, Kerenan,” ke se meritan, “ugaid misan ke menge asu ne ebpenelisim dut te mumu te menge vatà ne ebpengeulug diyà te lemisaan.”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ne migkahi si Hisus te, “Geina te iring ketà se lalag nu, ne ebpekeulì ke en su mid-awà en ke vusew ne midsuuk te anak nu!”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Arà dà ne mid-ulì en ke meritan, ne iyan din nekita ne ed-id-irehà ke anak din su mid-awà en iya ke vusew ne midsuuk kandin.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Guna su mid-awà si Hisus kayi te inged ne Tiru ne riyà pà mibpevayà te inged ne Sidun, ne arà pà ne mibetikù kayi te ranew ne Geliliya ne midlusud en te inged ne Dikapulis.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Ne ruen menge etew ketà ne mibpeneheewit te etew ne bengel, ne timalù te egkeemew kayi te ki Hisus. Ne mibpemuyù dan ki Hisus te ibperampen kandin su apey meulii.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Arà dà ne migkuwa en ni Hisus ini se etew ne impesivey rin en dut te merakel ne etew, ne intiyuk en ni Hisus ke terù din dut te telinga te bengel. Ne an pà ne mid-ames din te ileb ke terù din ne impendaras din dut te rilà ketà te etew.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Midlingakà si Hisus diyà te langit ne merahing se kinepeudsur din te hinawa rin se egkahi te, “Ipata!” ne iyan din meana se “Mepuwasi!”
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Arà dà iya ne nekerineg en ini se vengel, ne mepayag en ke kebpekelalag din su nekeulit en.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ketà ne imbandù ni Hisus dut te menge etew te kenà dan penudtula ini se nekita ran te misan entei en. Ugaid ne makin ne impemees ni Hisus ne lemban en be ne in-eneb-eneb dan ini se nekita ran.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ne langun ne nekerineg ketà ne negeyip nevenar su iyan dan nekahi se, “Meupiya nevenar ini se langun ne vaal din! Misan ke bengel ne ebpekerineg en, ne ke emew ne ebpekelalag en!”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.