Marcos 6

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mid-awà en si Hisus wey ke edumdumaan din ketà te arà ne inged, ne mid-ulì en diyà te inged din ne Nesarit.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Guna su neuma en ke Hewii te Id-imeley, ne mibpendiyan en si Hisus te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan se ebpenurù, ne merakel se menge etew ne nevurun ketà.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Maa, kenà uvag ayan ke pandey, ne anak ni Maria, ne kakey en ni Santiago, ki Jose, ki Hudas wey ki Simon? Maa, kenà be ke menge etevey rin ne ini red dema med-ubpà?” ke sikandan. Ne ketà ne mid-engkenà dan kandin.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Ke etew ne ebpelembas te Lalag te Eleteala ne egkeedatan te piya endei en sikandin egketahù, liyu rà dut te muney ne inged din wey ke kereremigey rin.”
4 Mas Jesus disse:
5 Tembù be warà mekegeyip ne ingkepekita ni Hisus ketà te inged din. Ne merelag dà se mibpendampen din ne ebpenderaru ne neulian.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ne ingkeinuinu nevenar ni Hisus su warà mebperetiyaya ke menge etew kandin.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Miburun ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne impeipanew rin sikandan te igihiruwa. Ne mibehayan din te gehem te kebpenegseg te menge vusew ne ebpenuuk dut te menge etew.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ne intelaan din kandan te, “Kayi te ked-ipanew niyu ne iyan niyu rà peneheewita ne ke tuked niyu, kenà kew ewit te lutù, kenà kew ewit te kemuyut etawa kureta.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ne tetelumpà kew, ugaid ne kenà kew ewit te belegkas ne idsambì niyu.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Intelaan din kandan dema te, “Embiya ebpekeuma kew riyà te inged ne riyà kew rateng te baley ne ruen ebpepemenayik keniyu, ne ketà kew rà rateng taman te ked-awà niyu ketà te inged.
10 Disse ainda:
11 Ugaid ne embiya ebpekeuma kew te inged ne warà edtelimà keniyu etawa kenà dan ebpemineg dut te ibpesabut niyu, ne levundus kew ne pendegdaha niyu ke lipupuk diyà te paa niyu gewii te ed-awà kew ketà te inged dan. Su tuus ini te baag kandan te kenè en be kilid keniyu ketà te hewii ne kedtimbang te Eleteala kandan.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Arà dà ne mid-ipanew ran en se ebpemesabut diyà te menge etew se med-engked dan en te meraat ne menge ulaula ran.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ne mibpenegseg dan ke menge vusew ne mibpenuuk te menge etew, ne midsepuwan dan te lana ke menge ebpenderaru ne neulian en.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Nekeeneb en ini se tudtul mekeatag te ed-ul-ulaan ni Hisus taman te nekeuma en diyà te ki Hirudis, ke egkeunutan kayi te inged ne Geliliya, su nevantug en si Hisus diyà te langun ne inged ketà. Ruen menge etew ne migkahi te, “Neuyag ded maa si Juan ke Ebpembunyag, tembù be ruen gehem din te kebpekevaal din te menge mekegeyip.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ruen duma ne migkahi te, “Si Elias ded ini, ke mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.” Ruen duma pà ne migkahi te, “Sikandin ini ke ebpelambas te Lalag te Eleteala iring te senge etew rut te menge mibpelembas te Lalag te Eleteala rengan.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Guna su nerineg ni Hirudis ini se lalag dan ne iyan din migkahi se, “Ini red si Juan ke Ebpembunyag. Impepungel ku en ke ulu rin, ugaid ne neuyag ded sikandin.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Ini se nekahi ni Hirudis su sikandin en iya ke mibpeimatey ki Juan, su sikandin pà ke mibpesigkem, ne mibpevakù ne mibpevilanggù kandin. Iyan din kineul-ulaa kayi su mid-esawa rin si Hirudiyas ke ipag din misan si Hirudiyas ne esawa rut te tuney ne suled din ne si Felipe.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Ne uman dà ebpengegkehiyi ni Juan si Hirudis te, “Kenà meupiya ne ed-esawaan nu ke ipag nu su esawa en te tuney ne suled nu!”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Arà be ke ingkeepes ni Hirudiyas ki Juan, ne ebpeimetayan din perem, ugaid ne warà din med-ulaula ini su warà megkiyug si Hirudis.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Su neandek si Hirudis ki Juan su netuenan din ne metidtu sikandin ne iyan ebpelupandù kandin ne Eleteala. Tembù be kenà din ebpeimetayan si Juan. Ne ingkesuati rin te ebpemineg ke penurù ni Juan misan ebpekevehey te kemutuwan te hinawa rin.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ugaid ne guna su neuma en ke hewii te kineanaka ki Hirudis ne ketà metuen ni Hirudiyas se ralan te kegkeimetayi ki Juan. Su mibaal si Hirudis te kevurunan dut te langun ne menge mepurù ne egkeunutan, wey ke menge mepurù dut te sundaru rin, wey ke menge etew ne egkamal kayi te lusud te inged dan ne Geliliya.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ketà te kevurunan ne pinesayew ke anak ni Hirudiyas ne raha, ne ingkesuatsuat ni Hirudis wey ke menge etew ne impetelavuk din.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ne impasad din te mevaher te, “Misan pà engkey se ebpentunen nu ne ibehey ku keykew, misan egketengà pà ke langun ne kearen ku.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Arà dà ne midlihawang en ke raha su ebpendiyà te iney rin ne mid-insà te, “Engkey se ebuyuen ku?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ne midahewrahew en midlived ke raha riyà te egkeunutan ne si Hirudis ne migkehiyan din en te, “Iyan ku ebuyuen te guntaani ne ivehey nu kediey ke ulu ni Juan ke Ebpembunyag ne edsenaren te pelatu.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Nerineg dà ni Hirudis ne nekebmutu nevenar sikandin, ugaid ne kenà din arà egkeparew su ingkepasad din en diyà te etuvangan te langun ne pinetelavuk din.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ketà be ne midsuhù din en se sundaru rin te ibpekuwa ke ulu ni Juan, ne mibpendiyà en ke sundaru te bilengguan ne mibpungelan din en si Juan.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ne intahù din en te pelatu ke ulu ni Juan ne mibpeneheewit din en ne imbehey rin diyà te raha, ne imbehey en dema dut te raha diyà te iney rin.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Guna su nerineg ini dut te menge edumdumaan ni Juan, ne mibayaan dan diyà te bilengguan ne migkuwa ran ke lawa ni Juan ne inleveng dan.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Guna su mibpengulì ke menge edumdumaan ni Hisus kayi te kandin ne mibpenudtul dan kandin ke langun ne mid-ulaula ran wey ke impemenurù dan.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ketà ne misan ke kegkaan dan ne kenà dan ebpekeselet su ebpemekedsuvar se merakel ne menge etew ne ebpekeuma kayi te kandan. Tembù be migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kew en su ebpendiyà kiyu pà te endei se warà etew rin su apey kew ebpekeimeley pà.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ketà be ne mid-erà dan en te avang ne mid-avang-avang dan en se ebpependiyà te endei se warà etew rin.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ugaid ne guna su ed-ipanew ran en ne merakel ded ne etew se nekekita kandan ne nekilala ran. Ketà be ne mibpemelelahuy ke merakel ne menge etew ne ebpetiuna en ketà te inged ne ebpesineruwan ni Hisus.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Guna su nekerunggù en ensi Hisus ne iyan dan en nekita se merakel ne menge etew ne nevurun, ne neyruwan nevenar ni Hisus sikandan su iyan dan neiringan ne menge bilibili ne warà tumetuganur. Ketà be ne merakel se impenurù din kandan.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Guna su meapun en nevenar ne mid-uvey en kandin ke menge edumdumaan din se egkahi te, “Meapun en ini ne warà dè be menge etew kayi te inged ini.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Iyan tumù ne ibpeipanew nu en ini se merakel ne etew su apey ran ebpekependiyà te endei se ruen menge valey rin ne ebpekepemasa ran te egkekaan dan.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ugaid ne migkehiyan dan ni Hisus te, “Sikiyu se ebpekaan kandan.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ne migkahi en si Hisus te, “Engkey ma taman se kerakel te lutù tew? Intengi niyu kun.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Nerineg din dà ne migkehiyan en ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din te, “Pemepinuuwa niyu sikandan te idsengepuntuk keniyan te gumegebà.”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Arà dà ne mibpepinuu ran en te igihilima nepulù etawa ibmehatus ne etew te idsenge puntuk.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ne migkuwa ni Hisus ke lelima ne timan ne pan wey ke deruwa ne timan ne serà, ne midlingakà sikandin diyà te langit ne impeselamat din te Eleteala. Ne mibpenevìtevì din en ke pan ne imbehey rin en dut te menge edumdumaan din su ibpetukid dut te merakel ne etew. Ne iring din ded dema ke serà, mibpenevìtevì din ne impetukid din dut te langun ne menge etew.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Migkaan dan langun ne nengevulung dan.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Guna su nekeipus dan en se egkaan ne mibpunpun dut te sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ke nengesamà, ne iyan din nepunpunan ne sepulù wey deruwa ne binevey ne nengepenù.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ne ke menge etew ne migkaan ketà ne lelima nengivu ke meama, liyu pà ke menge meritan batà.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Nekeipus dan dà ketà, ne impeuntud en ni Hisus te avang ke menge edumdumaan din su ibpeuna rin en sikandan te ed-apet te ranew riyà te inged ne Bitsaida, su ibpepeulì din pà ke menge etew.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Guna su impeipanew rin en ke menge etew ne midtekereg en sikandin te buvungan su ebpengeningeni.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Guna su egkesagkup en ne riyan en ke edumdumaan ni Hisus te kalud te ranew se ed-avang-avang, ne kayi pà te buvungan si Hisus se ebpengeningeni.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ne nesandeng ni Hisus se egkepesangan ke menge edumdumaan din te ebpemura su egkesurang dan ke mevandes ne keramag. Guna su egkepkepawà en ne midtelukun en si Hisus kandan se ed-ip-ipanew riyà te rivavew te wayig, ne iring te edsahad dà kandan.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ne guna su nekita sikandin dut te menge edumdumaan din se riyà ed-ip-ipanew te rivavew te wayig ne kunaan dan ke angkal sikandin, ne migkuleyì dan te kegkeandek dan.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Su langun dan ne nekekita kandin ne nengeandek dan nevenar.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Arà dà ne mid-erà en si Hisus te avang dan ne netekew en mid-engked ke keramag. Ketà ne nengeinuinu nevenar ke menge edumdumaan din.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Su misan nekita ran en ke mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus te kinepekaan din te merakel ne etew, ne warà den pà mesebuti ke benar ne meana rut te nekita ran, su warà metegkad dut te itungan dan.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Guna su mid-apet dan te ranew ne iyan dan nerungguan ne inged ne Hiniserit, ne ketà ne migaun dan en ne in-iket en ke avang dan.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Guna su nekehaun dan en ne petuluy ne nekilala dut te menge etew si Hisus.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Arà dà ne mibpelelahuy ran en se ebpesabut dut te menge etew ne ebpenderaru riyà te menge inged ne nekeerivey. Ne misan endei ran egkerineg se egketehuan ni Hisus ne edyeyungen en ke menge ebpenderaru su ebpeneheewiten dan diyà te kandin.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ne misan endei ebpesinaru si Hisus te menge pengengewiran etawa riyà te lihewangan sikandin, ne edyeyungen dan maa ke menge ebpenderaru riyà te kandin. Su ebpeneheewiten dan diyà te menge pedian su ebpemuyuen dan ki Hisus te menu mà ke mekeamì ke ebpenderaru misan dut te velegkas din dà, ne ketà ne langun ne nekeamì ne neulian.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.