Marcos 6
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Mid-awà en si Hisus wey ke edumdumaan din ketà te arà ne inged, ne mid-ulì en diyà te inged din ne Nesarit.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Guna su neuma en ke Hewii te Id-imeley, ne mibpendiyan en si Hisus te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan se ebpenurù, ne merakel se menge etew ne nevurun ketà.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Maa, kenà uvag ayan ke pandey, ne anak ni Maria, ne kakey en ni Santiago, ki Jose, ki Hudas wey ki Simon? Maa, kenà be ke menge etevey rin ne ini red dema med-ubpà?” ke sikandan. Ne ketà ne mid-engkenà dan kandin.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Ke etew ne ebpelembas te Lalag te Eleteala ne egkeedatan te piya endei en sikandin egketahù, liyu rà dut te muney ne inged din wey ke kereremigey rin.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Tembù be warà mekegeyip ne ingkepekita ni Hisus ketà te inged din. Ne merelag dà se mibpendampen din ne ebpenderaru ne neulian.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ne ingkeinuinu nevenar ni Hisus su warà mebperetiyaya ke menge etew kandin.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Miburun ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne impeipanew rin sikandan te igihiruwa. Ne mibehayan din te gehem te kebpenegseg te menge vusew ne ebpenuuk dut te menge etew.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ne intelaan din kandan te, “Kayi te ked-ipanew niyu ne iyan niyu rà peneheewita ne ke tuked niyu, kenà kew ewit te lutù, kenà kew ewit te kemuyut etawa kureta.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ne tetelumpà kew, ugaid ne kenà kew ewit te belegkas ne idsambì niyu.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Intelaan din kandan dema te, “Embiya ebpekeuma kew riyà te inged ne riyà kew rateng te baley ne ruen ebpepemenayik keniyu, ne ketà kew rà rateng taman te ked-awà niyu ketà te inged.
10 E recomendou-lhes:
11 Ugaid ne embiya ebpekeuma kew te inged ne warà edtelimà keniyu etawa kenà dan ebpemineg dut te ibpesabut niyu, ne levundus kew ne pendegdaha niyu ke lipupuk diyà te paa niyu gewii te ed-awà kew ketà te inged dan. Su tuus ini te baag kandan te kenè en be kilid keniyu ketà te hewii ne kedtimbang te Eleteala kandan.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Arà dà ne mid-ipanew ran en se ebpemesabut diyà te menge etew se med-engked dan en te meraat ne menge ulaula ran.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ne mibpenegseg dan ke menge vusew ne mibpenuuk te menge etew, ne midsepuwan dan te lana ke menge ebpenderaru ne neulian en.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Nekeeneb en ini se tudtul mekeatag te ed-ul-ulaan ni Hisus taman te nekeuma en diyà te ki Hirudis, ke egkeunutan kayi te inged ne Geliliya, su nevantug en si Hisus diyà te langun ne inged ketà. Ruen menge etew ne migkahi te, “Neuyag ded maa si Juan ke Ebpembunyag, tembù be ruen gehem din te kebpekevaal din te menge mekegeyip.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ruen duma ne migkahi te, “Si Elias ded ini, ke mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.” Ruen duma pà ne migkahi te, “Sikandin ini ke ebpelambas te Lalag te Eleteala iring te senge etew rut te menge mibpelembas te Lalag te Eleteala rengan.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Guna su nerineg ni Hirudis ini se lalag dan ne iyan din migkahi se, “Ini red si Juan ke Ebpembunyag. Impepungel ku en ke ulu rin, ugaid ne neuyag ded sikandin.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Ini se nekahi ni Hirudis su sikandin en iya ke mibpeimatey ki Juan, su sikandin pà ke mibpesigkem, ne mibpevakù ne mibpevilanggù kandin. Iyan din kineul-ulaa kayi su mid-esawa rin si Hirudiyas ke ipag din misan si Hirudiyas ne esawa rut te tuney ne suled din ne si Felipe.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ne uman dà ebpengegkehiyi ni Juan si Hirudis te, “Kenà meupiya ne ed-esawaan nu ke ipag nu su esawa en te tuney ne suled nu!”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Arà be ke ingkeepes ni Hirudiyas ki Juan, ne ebpeimetayan din perem, ugaid ne warà din med-ulaula ini su warà megkiyug si Hirudis.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Su neandek si Hirudis ki Juan su netuenan din ne metidtu sikandin ne iyan ebpelupandù kandin ne Eleteala. Tembù be kenà din ebpeimetayan si Juan. Ne ingkesuati rin te ebpemineg ke penurù ni Juan misan ebpekevehey te kemutuwan te hinawa rin.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ugaid ne guna su neuma en ke hewii te kineanaka ki Hirudis ne ketà metuen ni Hirudiyas se ralan te kegkeimetayi ki Juan. Su mibaal si Hirudis te kevurunan dut te langun ne menge mepurù ne egkeunutan, wey ke menge mepurù dut te sundaru rin, wey ke menge etew ne egkamal kayi te lusud te inged dan ne Geliliya.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Ketà te kevurunan ne pinesayew ke anak ni Hirudiyas ne raha, ne ingkesuatsuat ni Hirudis wey ke menge etew ne impetelavuk din.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ne impasad din te mevaher te, “Misan pà engkey se ebpentunen nu ne ibehey ku keykew, misan egketengà pà ke langun ne kearen ku.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Arà dà ne midlihawang en ke raha su ebpendiyà te iney rin ne mid-insà te, “Engkey se ebuyuen ku?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Ne midahewrahew en midlived ke raha riyà te egkeunutan ne si Hirudis ne migkehiyan din en te, “Iyan ku ebuyuen te guntaani ne ivehey nu kediey ke ulu ni Juan ke Ebpembunyag ne edsenaren te pelatu.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nerineg dà ni Hirudis ne nekebmutu nevenar sikandin, ugaid ne kenà din arà egkeparew su ingkepasad din en diyà te etuvangan te langun ne pinetelavuk din.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ketà be ne midsuhù din en se sundaru rin te ibpekuwa ke ulu ni Juan, ne mibpendiyà en ke sundaru te bilengguan ne mibpungelan din en si Juan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Ne intahù din en te pelatu ke ulu ni Juan ne mibpeneheewit din en ne imbehey rin diyà te raha, ne imbehey en dema dut te raha diyà te iney rin.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Guna su nerineg ini dut te menge edumdumaan ni Juan, ne mibayaan dan diyà te bilengguan ne migkuwa ran ke lawa ni Juan ne inleveng dan.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Guna su mibpengulì ke menge edumdumaan ni Hisus kayi te kandin ne mibpenudtul dan kandin ke langun ne mid-ulaula ran wey ke impemenurù dan.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ketà ne misan ke kegkaan dan ne kenà dan ebpekeselet su ebpemekedsuvar se merakel ne menge etew ne ebpekeuma kayi te kandan. Tembù be migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kew en su ebpendiyà kiyu pà te endei se warà etew rin su apey kew ebpekeimeley pà.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ketà be ne mid-erà dan en te avang ne mid-avang-avang dan en se ebpependiyà te endei se warà etew rin.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ugaid ne guna su ed-ipanew ran en ne merakel ded ne etew se nekekita kandan ne nekilala ran. Ketà be ne mibpemelelahuy ke merakel ne menge etew ne ebpetiuna en ketà te inged ne ebpesineruwan ni Hisus.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Guna su nekerunggù en ensi Hisus ne iyan dan en nekita se merakel ne menge etew ne nevurun, ne neyruwan nevenar ni Hisus sikandan su iyan dan neiringan ne menge bilibili ne warà tumetuganur. Ketà be ne merakel se impenurù din kandan.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Guna su meapun en nevenar ne mid-uvey en kandin ke menge edumdumaan din se egkahi te, “Meapun en ini ne warà dè be menge etew kayi te inged ini.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Iyan tumù ne ibpeipanew nu en ini se merakel ne etew su apey ran ebpekependiyà te endei se ruen menge valey rin ne ebpekepemasa ran te egkekaan dan.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ugaid ne migkehiyan dan ni Hisus te, “Sikiyu se ebpekaan kandan.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ne migkahi en si Hisus te, “Engkey ma taman se kerakel te lutù tew? Intengi niyu kun.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Nerineg din dà ne migkehiyan en ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din te, “Pemepinuuwa niyu sikandan te idsengepuntuk keniyan te gumegebà.”
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Arà dà ne mibpepinuu ran en te igihilima nepulù etawa ibmehatus ne etew te idsenge puntuk.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ne migkuwa ni Hisus ke lelima ne timan ne pan wey ke deruwa ne timan ne serà, ne midlingakà sikandin diyà te langit ne impeselamat din te Eleteala. Ne mibpenevìtevì din en ke pan ne imbehey rin en dut te menge edumdumaan din su ibpetukid dut te merakel ne etew. Ne iring din ded dema ke serà, mibpenevìtevì din ne impetukid din dut te langun ne menge etew.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Migkaan dan langun ne nengevulung dan.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Guna su nekeipus dan en se egkaan ne mibpunpun dut te sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ke nengesamà, ne iyan din nepunpunan ne sepulù wey deruwa ne binevey ne nengepenù.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ne ke menge etew ne migkaan ketà ne lelima nengivu ke meama, liyu pà ke menge meritan batà.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nekeipus dan dà ketà, ne impeuntud en ni Hisus te avang ke menge edumdumaan din su ibpeuna rin en sikandan te ed-apet te ranew riyà te inged ne Bitsaida, su ibpepeulì din pà ke menge etew.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Guna su impeipanew rin en ke menge etew ne midtekereg en sikandin te buvungan su ebpengeningeni.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Guna su egkesagkup en ne riyan en ke edumdumaan ni Hisus te kalud te ranew se ed-avang-avang, ne kayi pà te buvungan si Hisus se ebpengeningeni.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ne nesandeng ni Hisus se egkepesangan ke menge edumdumaan din te ebpemura su egkesurang dan ke mevandes ne keramag. Guna su egkepkepawà en ne midtelukun en si Hisus kandan se ed-ip-ipanew riyà te rivavew te wayig, ne iring te edsahad dà kandan.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Ne guna su nekita sikandin dut te menge edumdumaan din se riyà ed-ip-ipanew te rivavew te wayig ne kunaan dan ke angkal sikandin, ne migkuleyì dan te kegkeandek dan.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Su langun dan ne nekekita kandin ne nengeandek dan nevenar.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Arà dà ne mid-erà en si Hisus te avang dan ne netekew en mid-engked ke keramag. Ketà ne nengeinuinu nevenar ke menge edumdumaan din.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Su misan nekita ran en ke mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus te kinepekaan din te merakel ne etew, ne warà den pà mesebuti ke benar ne meana rut te nekita ran, su warà metegkad dut te itungan dan.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Guna su mid-apet dan te ranew ne iyan dan nerungguan ne inged ne Hiniserit, ne ketà ne migaun dan en ne in-iket en ke avang dan.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Guna su nekehaun dan en ne petuluy ne nekilala dut te menge etew si Hisus.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Arà dà ne mibpelelahuy ran en se ebpesabut dut te menge etew ne ebpenderaru riyà te menge inged ne nekeerivey. Ne misan endei ran egkerineg se egketehuan ni Hisus ne edyeyungen en ke menge ebpenderaru su ebpeneheewiten dan diyà te kandin.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ne misan endei ebpesinaru si Hisus te menge pengengewiran etawa riyà te lihewangan sikandin, ne edyeyungen dan maa ke menge ebpenderaru riyà te kandin. Su ebpeneheewiten dan diyà te menge pedian su ebpemuyuen dan ki Hisus te menu mà ke mekeamì ke ebpenderaru misan dut te velegkas din dà, ne ketà ne langun ne nekeamì ne neulian.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.