Lucas 7
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARA
1 Nekeipus si Hisus se ebpenurù te menge etew ne mibpendiyà sikandin te inged ne Kapirnawum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Duen ketà te inged kepitan ne kenà Hudiyanen ne egkamal te menge sundaru ne ruen edsugsuhuen din ne meama ne egkepesangan su iyan deruwa se kebpatey. Ne dekelà te hinawa te kepitan ini se edsugsuhuen din.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Guna su nerineg dut te kepitan se kebpemawì ni Hisus te daru ne midsuhù sikandin te menge pekilukesen ne Hudiyanen su ebpeengayen ki Hisus su apey meulii ini se edsugsuhuen din.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nekeuma ran kayi te ki Hisus ne midsebenar dan mibpemuyù kandin se egkahi te, “Metidtevangi arà se kepitan ne dait ne edtevangan nu sikandin.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Ne kenà deisek dà ke hinawa rin kayi te langun tew ne menge Hudiyanen, su sikandin se mibpeitindeg ketà te valey ne ebpengedian tew.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ne miduma en si Hisus kandan.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Tembù be warà a medsinuhung keykew su kenà a rema edait. Dekelà se gehem nu ne misan igkahi nu te, ‘Meulii sikandin,’ ne egkeulian ini se edsugsuhuen ku.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Nesebutan ku ini su siaken ne ruen mepurù ku ne meperumaruma a kandin. Ne ruen menge sundaru ne egkemalan ku ne meperumaruma ran kediey. Su egkahi e rà te, ‘Diyà kew,’ ne iring dan te ebelesiken. Ne engketà ded ke egkahi a te, ‘Kayi kew,’ ne seperek mata ne kayi ran en. Ne embiya edsuhuen ku ini se edsugsuhuen ku te, ‘Ul-ulaa nu ini,’ ne arà en iya rema se ed-ul-ulaan din. Iring de be kayi misan edlelehan nu rà ne egkeulian ini se sugsuhuen ku.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Nerineg ni Hisus ini, ne neinuinu nevenar sikandin. Ne mibengkiring sikandin dut te merakel ne etew ne ed-eguyut kandin ne migkahi en te, “Igkahi ku ini te warà pà mekeuma te etew ne iring kayi kerekelà se sarig din kediey misan kayi te langun ne kevuwaran ni Israyil!”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Mid-ulì en ini se impesinuhung ki Hisus, ne guna su nekeuma ran diyà te valey te kepitan ne neulian en ini se edsugsuhuen.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Nengepiraan be maa ketà ne mibpendiyà si Hisus te inged ne ed-ingaranan te Nain. Ne denda se menge etew ne miduma kandin abpeg ke menge edumdumaan din.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Guna su ebpelingguma ran ketà te belvelakan te inged ne nekesinuhung dan te merakel ne etew ne ebelanting te minatey. Ini se ebelentingen ne minatey ne budtung ne anak ne meama te meritan ne valu, ne merakel se menge etew riyà ebpuun te inged ne miduma kayi te valu te edleveng.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nekita ni Hisus ke iney rut te minatey ne neyru nevenar sikandin ne migkahi en te, “Kenà ka edsinehew, Ayà.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ne mid-uvey en si Hisus ne migeweran din ke lungun ne mid-itindeg ke menge meama ne ebelanting. Ne migkehiyan ni Hisus ke minatey te, “Mama, enew ka!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Arà dà ne mid-enew en ke minatey ne midlalag en. Ne migkahi en si Hisus kayi te iney rin te, “Ini en, Ayà, ke anak nu.”
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Langun dan te nekekita ne netemenengan, ne nekereyù dan te Eleteala se egkahi te, “Ini pè be ne neumaan ki te metmetehel ne ebpelambas te Lalag te Eleteala. Benar, impekita te Eleteala ke kedtavang din te ebpeliyu dut te menge etew ne mibpemilì din.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Nekeeneb en ini se mid-ulaula ni Hisus kayi te lusud te Hudiya wey riyà dema te nekelingut ne inged.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Guna su nerineg dut te menge edumdumaan ni Juan ke Ebpembunyag ini se langun ne mid-ulaula ni Hisus ne imperineg dan ki Juan diyà te bilengguan. Ne midtawag si Juan te deruwa rut te edumdumaan din,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ne midsuhù din diyà te ki Hisus te ebpeinsà kandin te, “Menu, sikuna ke impesabut ni Juan ne ibpepengkayi te Eleteala etawa ruen duma pà ne egkepenareng dey?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Nekeuma ran ne migkahi ran te, “Iyan dey lakew te mibpengkayi ne midsuhù key ni Juan ke Ebpembunyag su ibpeinsà kenikew ke embiya sikuna en iya ke impesabut din ne ibpepengkayi te Eleteala etawa ruen ruma pà ne egkepenareng dey?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ne arà dema ne hewii ne ruen merakel ne etew ne neulian ni Hisus dut te menge daru ran wey menge sakit. Mibpenegseg din ke menge vusew ne edamung-amung kandan, ne impeulit din ke kebpekekita rut te menge pisek.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ne migkahi si Hisus diyà te menge suhù ni Juan te, “Ulì kew en diyà te ki Juan ne penudtula niyu kandin ini se nekita niyu ne mid-ulaula ku wey ini se nerineg niyu ne migkahi ku. Iyan niyu peketueni kandin ne kayi ebpuun te kediey ne nekeulit en se kebpekekita rut te menge pisek, nekeipanew en ke menge pungkù, neulian en ke menge kevuwaen, nekerineg en ke menge bengel, neuyag en ke menge minatey wey impesabut ku ke Meupiya ne Tudtul diyà te menge ayuayu.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ne peketueni niyu kandin,” ke si Hisus, “te dayirayi nevenar ke etew ne kenà eduwaruwa kediey.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Guna su mid-ulì en ke menge suhù ni Juan ne midlalag en si Hisus mekeatag ki Juan diyà te denda ne menge etew ne nevurun, ke sikandin te, “Ketà te kinependiyà niyu te ki Juan diyà te tanà ne kenà egkeubpaan te menge etew, ne engkey se mibpenareng niyu ne egkekita niyu? Maa, ebpenareng kew te ebpekekita kew te etew ne iring te karan ne edsemsemberen te keramag?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Engkey ve iya, etew ne mibevelegkas te nepenù te rayandayan? Kenà buwa su ke etew ne mibevelegkas te iring ketà ne meupiya nevenar se egketemanan din ne riyà niyu rà egkekita te turuhan te menge ratù.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Engkey ve iyan se mid-intengan niyu? Engkey, etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala? Arà imbe! Ugaid ne igkahi ku keniyu te arà se nekita niyu ne labi pà dut te etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Su si Juan ini ke impeuna kediey ne nekahi te Eleteala rut te impesurat ne Lalag din rengan ne egkahi te,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Tentenuri niyu ini, warà pà etew ne in-anak kayi te ampew te dunya ne ebpekerepeng ki Juan ke Ebpembunyag. Ugaid ne misan ke kevevaan en ne etew dut te langun ne Edetuan te Eleteala diyà te langit ne labi pà ki Juan.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ini se migkahi ni Hisus ne nerineg en dut te langun ne etew ketà misan ke menge ebpevayad te buwis ne egkehiyen ne mekebeberedusa. Ne mibpehimbenar dan te metidtu ke menge petiralan te Eleteala ne mibpebunyag dan ki Juan.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ugaid ke menge Peresiyu wey ke menge meyterù te penduan te Hudiyanen ne mid-engkenà dan dut te ibpetuman te Eleteala kandan, ne warà dan mebpebunyag ki Juan.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ne migkahi pà maa si Hisus te, “Ini se menge etew te huntaani en, engkey se ebpeiringan ku?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Iring dan en iya te menge vatà ne ebpemimpinuu riyà te kevurunan. Ed-umew ini se senge puntuk diyà te menge ruma ran te,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Iring din ded dema ke kebpekeuma ni Juan ke Ebpembunyag, su nekita niyu te edlimpas te kegkaan si Juan ne kenà dema ed-inum te piya engkey ne ebpeketevereg ne iyan niyu migkahi se, ‘Midsuukan sikandin te vusew!’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ne mibpengkayi ke Impeanak te Menusiyà ne nekita niyu te migkaan sikandin wey mid-inum ne iyan niyu maa migkahi se, ‘Tengtengi niyu ma ayan se midelungan te bitil! Ne metehel ne ed-inum! Ne teleduma kayi te ebpevayad te buwis wey misan ke menge etew ne kenè en birang.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ugaid,” ke si Hisus, “ketà te menge ulaula te menge etew ne tidtu ne mibperetiyaya te Eleteala ne nekeheram te limù din ne egkekita te utew metau ke Eleteala te langun ne petiralan din.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Duen senge etew ne Peresiyu ne mid-inggat ki Hisus diyà te valey rin su riyà din ebpekeena. Ne miduma si Hisus kandin ne nekeuma ran ne mibpeer-erungutey ran en se egkaan.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ketà te inged ne ruen senge etew ne meritan ne warà keeleran din. Nerineg din se riyà egkaan si Hisus te valey te Peresiyu ne mibpendiyà sikandin se ed-ewit te pelenaan ne mibeelan te elibastru ne midtehuan te periyemut ne mepurù nevenar.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ne mid-uvey ki Hisus dapit te paa rin se edsinehew ne nengeulug se luwà din kayi te paa ni Hisus. Ketà ne mibpunasan din en te bulvul din, ne mid-erekan din, ne mibusbusan din en kayi te lana ne meemut nevenar.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Nekita kayi te Peresiyu ne mid-inggat ki Hisus, ne ke hingginawa rin te, “Embiya benar ne ebpelambas te Lalag te Eleteala si Hisus ne egketuenan din ke engkey ini se meritan ne edsapu kandin wey ini se warà keeleran din!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Ketà ne migkahi en si Hisus kandin te, “Simon, duen igkahi ku kenikew.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Ne mibpenempità si Hisus kandin, ke sikandin te, “Duen deruwa ne etew ne nekeutang diyà te etew ne ebpemeutang te kureta ne lelima nehatus se mid-utang dut te senge etew, ne mid-utang ke seveka te lelima nepulù ne pirak.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ne guna su kenè en ebpekevayad ini se deruwa ne mid-utang ne migkahi ke mid-utangan dan te, ‘Beleharen en ke utang niyu.’ Ne mid-insà si Hisus ki Simon te, ‘Endei rapit kandan ini te deruwa se egkelimù nevenar ketà te meama ne mibpeutang kandan?’”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ke si Simon te, “Arà buwa se dekelà se utang din ne warà din en peveyari.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Midsineruwan ni Hisus ke meritan ne migkehiyan din si Simon te, “Iring ded be imbe kayi te meritan ini. Su mibpemenayik a kayi te valey nu ne warà a nu behayi te ibpepenlùlù te paa ku misan ini ke betasan tew. Ugaid ne sikandin mulà ne midlùluan din te luwà din ke paa ku ne mibpunasan din te bulvul din.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Warà a nu en iya gelhelawa te ked-arek dut te kebpemenayik ku te valey nu misan ini ke betasan tew. Ugaid ne ini mulà se meritan ne mibpulungpulung en mid-arek te paa ku igenat te kebpekeuma ku.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Warà nu petehisi ke ulu ku te lana misan ini ke betasan tew te kebpeed-edatey. Ugaid ne sikandin mulà ne mibusbusan din ke menge paa ku te belielehà ne periyemut.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Tembù migkahi ku ini,” ke si Hisus, “su misan dekdekelà se salà din ne mibpesahad en te Eleteala su dekdekelà se limù ne impekita rin kediey. Ugaid ke etew ne reisek se keberedusaan din ne mibpesahad te Eleteala, ne reisek dema se limù ne ibpekita rin.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ne migkahi en si Hisus ketà te meritan te, “Mibpesahad en te Eleteala ke keberedusaan nu.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ne ruen netahù te hinawa rut te menge etew ne migkaan ketà ki Hisus, ke hingginawa ran te, “Engkey ini ne etew se ebpekepesehad te keberedusaan te etew?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ne migkahi pà maa si Hisus ketà te meritan te, “Nekeliyu ke en te kedusa te Eleteala te salà nu su kenà duwaruwa ke kedsarig nu te Eleteala. Na, ulì ke en, ne menu ma ke edumaan ka te Eleteala!”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.